Кіріспе
АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының генерал-майоры, генерал-майор Реймонд Лерой Мюррей (30 қаңтар 1913 – 11 қараша 2004) – екі Теңіз-айқас орденімен марапатталған, оның біреуі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, екіншісі Корея соғысы кезінде. 1968 жылдың 1 тамызында әскери қызметтен зейнетке шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сайпан аралындағы подполковник ретінде генерал Мюррей 1944 жылдың 15 маусымында, 2-ші Теңіз дивизиясының 6-шы Теңіз жауынгерлері корпусының 2-ші батальонына қолбасшылық еткен кезде, атыс кезінде көрсеткен ерекше ерлігі үшін алғашқы Теңіз-айқас орденімен марапатталды. Ол Леон Уристің 1953 жылғы «Дауыс» романындағы батальон командирінің прототипі болды. Корея соғысы кезінде ол екі рет ерекше ерлігі үшін аталып, 1950 жылдың 29 қарашасынан 4 желтоқсанына дейінгі кезеңде Армияның Ерекше қызмет орденін, ал 1950 жылдың 6 және 7 желтоқсанында 1-ші Теңіз дивизиясының (Күшейтілген) 5-ші Теңіз жауынгерлері корпусына қолбасшылық еткен кезде екінші Теңіз-айқас орденін алды.
Major General Raymond Leroy Murray (January 30, 1913 – November 11, 2004) was a highly decorated United States Marine Corps officer who earned two Navy Crosses, one during World War II and a second during the Korean War. He retired from active duty on August 1, 1968. As a lieutenant colonel on Saipan during World War II, General Murray was awarded his first Navy Cross for extraordinary heroism under fire, June 15, 1944, while commanding the 2nd Battalion 6th Marines, 2nd Marine Division. He was the inspiration for the battalion commander in Leon Uris's 1953 novel Battle Cry. During the Korean War, he was twice again cited for extraordinary heroism, earning the Army Distinguished Service Cross during the period of November 29 to December 4, 1950, and a second Navy Cross on December 6 and 7, 1950, as commander of the 5th Marines, 1st Marine Division (Reinforced).
Алғашқы жылдар
1935 жылы 9 шілдеде Техас A&M колледжін бітіргеннен кейін ол теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. 1936 жылы наурыз айында Филадельфия әскери-теңіз кемежайындағы Базалық мектебін бітіргеннен кейін лейтенант Мюррей Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы 2-ші теңіз жаяу әскері бригадасына қосылды. 1937 жылы қыркүйекте бригадамен бірге Қытайға аттанған ол қысқа мерзімге Шанхайдағы 2-ші батальонда қызмет етті. 1938 жылы қаңтарда Пекиндегі Американ елшілігіндегі теңіз жасағына қосылды. 1938 жылы тамыз айында бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1940 жылы қыркүйекте Сан-Диегоға оралғаннан кейін ол қайтадан 2-бригадада қызмет етті. Сол жерде 1941 жылы наурыз айында капитандыққа көтерілді. Сол жылдың мамыр айында капитан Мюррей Исландияға 6-шы теңіз жаяу әскері (күшейтілген), 1-ші Уақытша теңіз жаяу әскері бригадасымен аттанды. Кейін ол Ұлыбританияның тактикалық мектебін бітірді. Бригада таратылғаннан кейін ол 1942 жылы сәуірде Сан-Диегоға оралды, ал келесі айда майор дәрежесіне көтерілді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылдың қазан айында майор Мюррей 6-шы теңіз жаяу әскері дивизиясымен бірге Тынық мұхиты театрсына аттанды. 1943 жылдың қаңтарында Гуадалканалдағы айқын батылдығы үшін, 6-шы теңіз жаяу әскерінің 2-ші батальонының командирі ретінде, ол өзінің алғашқы «Күміс Жұлдызына» ие болды. 1943 жылдың маусымында подполковник болып тағайындалды. Подполковник Мюррей 1943 жылдың қарашасында Таравада сол бірлікке қолбасшылық еткенде, көрнекті батылдығы үшін екінші «Күміс Жұлдыз» медалімен марапатталды. Саипанда осы лауазымда қызмет етіп, ауыр жарақат алған және бастапқы шабуыл кезінде батальонын басқаруын жалғастырған ерлігі үшін 1944 жылдың 15 маусымында алғашқы Әскери-теңіз крестіне ие болды. 1944 жылдың тамызында АҚШ-қа оралған подполковник Мюррей келесі айда Куантикодағы Командалық және штаб мектебіне оқуға түсті. Ұзақ уақыт нұсқаушы болып жұмыс істегеннен кейін, ол штабтың көмекші бастығы, G 3, 1-ші арнайы теңіз бригадасы болып тағайындалды және бригадамен бірге 1946 жылдың ақпанында Солтүстік Каролина штатындағы Лежун лагеріне көшті. 1946 жылдың қазан айында Тынық мұхиты аймағындағы міндеттерге штабтың бас штабының орынбасары ретінде жіберілді, ал келесі сәуірде Теңіз жаяу әскері гарнизонының инспекторы болып тағайындалды. 1948 жылдың шілдесінде Куантикоға Теңіз жаяу әскері мектебіндегі Теңіз корпусы кеңесінде уақытша міндеттерді орындау үшін оралды. 1949 жылдың қаңтарында Калифорния штатындағы Пендлтон лагеріне ауыстырылған подполковник Мюррей штабтың көмекші бастығы, G 4; 3-ші теңіз жаяу әскері полкінің командирі; және 1-ші теңіз дивизиясының 5-ші теңіз жаяу әскері полкінің штаб бастығы болып кезекпен қызмет етті.
Корей соғысы
1950 жылы шілдеде 1-ші уақытша теңіз жаяу әскері бригадасы Кореядағы қызметке құрылғанда, ол бригаданың ядросы болған 5-ші теңіз жаяу әскері полкімен бірге шетелге жіберілді. 5-ші теңіз жаяу әскерінің командирі ретінде, ол 1950 жылдың тамыз және қыркүйек айларында үшінші және төртінші «Күміс жұлдыз» медальдарымен (Армия) және «Құрмет легионы» медалімен марапатталды. Ол өз бөлімшесімен бірге Нактонг өзенінің қоршау шайқасында, Вулми-Инчонда, Сеулде және Вонсанда, сондай-ақ Ялу өзеніне қарай жасалған теңіз жаяу әскерінің шабуылына қатысты. Кейіннен ол 1-ші дивизияның тарихи Чосин су қоймасы аймағынан Хамхунг теңізіне жасаған үзілісінде көрсеткен ерекше ерлігі үшін Армияның «Ерекше қызмет көрсету» орденімен марапатталды, және екі күннен кейін оған екінші Әскери-теңіз ордені табысталды. Одан кейін, полк Орталық Корея майданындағы шайқастарға тартылғандықтан, 1951 жылдың қаңтарында полковник шеніне көтерілді.
Соғыстан кейінгі жылдар
Кореядан оралғаннан кейін полковник Мюррей 1951 жылдың мамыр айынан тамызға дейін Вашингтондағы Теңіз корпусы штабында қызмет етті, содан кейін Ұлттық соғыс колледжіне түсті. 1952 жылдың маусымында курсты аяқтағаннан кейін ол екі жыл бойы Куантикодағы Теңіз жауынгерлері мектептерінің Базалық мектебінің командирі болды. 1954 жылдың шілдесінде ол Пейндлтон базасына жіберілді. Полковник Мюррей төрт жыл бойы Пейндлтон базасында болды, алдымен 1955 жылдың ақпанына дейін 1-ші жаяу әскері оқу полкінің командирі, содан кейін 1957 жылдың шілдесіне дейін Теңіз корпусы базасының штаб бастығы қызметін атқарды. Соңғы жылы ол 1-ші Теңіз дивизиясына тағайындалды, онда дивизия инспекторы, штаб бастығы және штаб бастығының көмекшісі болып қызмет етті. 1958 жылдың шілдесінде ол Лежюн базасындағы Теңіз корпусы базасының штаб бастығы болып тағайындалды. 1959 жылдың маусымында генерал-бригадир болып жоғарылатылды. Генерал Мюррей 1959 жылдың шілдесінде Окинаваға, Жапонияға аттанды, 1959 жылдың тамызында 3-ші Теңіз дивизиясының орынбасар командирі міндетін атқарды. 1960 жылдың шілдесінде ол Пейндлтон базасына база командирінің орынбасары ретінде келді, ал 1961 жылдың наурызында Пейндлтон базасындағы Теңіз корпусы базасының қолбасшысы болды. Ол осы лауазымда 1962 жылдың маусымына дейін қызмет етті. 1962 жылдың 1 шілдесінде ол екі жылдық қызметке – Перис аралындағы Теңіз корпусы жалдау депосының қолбасшысы болып кірісті. Осы қызметте жүріп, 1963 жылдың 1 ақпанында генерал-майор болып жоғарылатылды. 1964 жылдың маусымында Теңіз корпусы штабына ауыстырылған генерал Мюррей Теңіз корпусының Бас инспекторы болып тағайындалды. 1966 жылдың тамызында ол штабтың C 3 бөлімінің көмекшісі болып тағайындалды. 1967 жылдың қыркүйегінде штабтан босатылып, келесі айда Қиыр Шығысқа келді және Оңтүстік Вьетнамдағы III Теңіз десанттық күшінің орынбасар командирі ретінде белсенді қызметтегі соңғы сапарын бастады. 1968 жылдың ақпанында АҚШ-қа оралды және Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз ауруханасына түсті, онда 1968 жылдың 1 тамызында зейнетке шыққанға дейін болды. Мюррей Теңіз корпусының ауызша тарих бағдарламасында белсенді қатысып, 1986 жылдың маусымында Теңіз корпусының командующийі Пол Х. Келлиден Алғыс қағазын алды. Ол 2004 жылы қайтыс болды және Оушенсайдтың Mission San Luis Rey зиратына жерленді.