Кіріспе

Ортнер синдромы – сирек кездесетін кардиовокалды синдром, ол жүрек-қан тамырлары ауруларынан туындаған қайталанатын көмекей-құбырлық жүйке параличімен сипатталады. Оны алғаш рет 1897 жылы австриялық дәрігер Норберт Ортнер (1865–1935) сипаттаған. Осыған ұқсас механизм нәтижесінде пайда болатын кеудекеш пайда болуы аорталық дисфагия (кейде Dysphagia megalatriensis деп те аталады) немесе субклавиан артериясының бұрылысы болған жағдайда дисфагия лузория деп аталады. Қайталанатын көмекей-құбырлық жүйкеге қысым түсуі салдарынан дауыс қарлы болуы мүмкін, бұл митраль стенозының да белгісі болуы мүмкін. Екінші Ортнер синдромы – II Ортнер синдромы – ішек ангинасына қатысты.

Диагностика

Әсіресе, ауруы прогрессиялайтын науқастарда дауыс үнінің нашарлауының себебі ретінде жүрек-қан тамырларының проблемаларын қарастыру маңызды. Күдік туған жағдайда, сол жақ қайталанатын көмекейлік нервке зақым келгенін анықтау үшін алғашқы қадам - ларингоскопия жасау. Тексеру келесіні қамтиды:

Аспирация қаупін бағалау үшін жұтынуды бағалау (тамақ өңеш орнына трахеяға түсуі). Дауыс жолдарының толық жабылмауы мүмкіндігін жоққа шығару үшін тыныс алуды тексеру. Дауыс сапасы.

Тарих

Дауыстың қарық болуы мен жүрек анатомиялық патологиясы арасындағы осы байланысты алғаш рет 1897 жылы доктор Норберт Ортнер митральді клапан стенозынан туындаған сол жақ жүрекшесінің үлкеюі бар үш науқаста сол жақ қайталамалы қықылық нервінің (LRLN) салдарынан қозғалыс бұзылысын байқағаннан кейін сипаттады. Ортнер синдромының анықтамасы содан бері жүрек себептерінен туындаған сол жақ қайталамалы қықылық нервінің салдарынан қозғалыс бұзылысының барлық мүмкін себептерін қамту үшін кеңейтілді.