Лео Кастелли: Заманауи өнер галереясының негізін қалаушысы
Leo Castelli
Лео Кастелли (1907-1999) – итало-американский галерист, заложивший основы современной арт-системы. Представлял сюрреализм, поп-арт и другие направления.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі заманғы өнер галереясы жүйесінің итальян-американдық негізін қалаушысы (1907–1999)
Italian American founder of contemporary art gallery system (1907–1999)
Лео Кастелли (Крауш; 4 қыркүйек 1907 – 21 тамыз 1999) – қазіргі заманғы өнер галереясы жүйесін құрған итальян-американдық өнер сатушы. Оның галереясы бес онжылдық бойы заманауи өнерді көрсетті. Кастелли көрсеткен бағыттардың арасында сюрреализм, абстрактты экспрессионизм, нео-дада, поп-арт, оп-арт, түсті өріс суреттемесі, қатаң жиек суреттемесі, лирикалық абстракция, минимализм, концептуалдық өнер және нео-экспрессионизм болды.
Leo Castelli ( Krausz; September 4, 1907 – August 21, 1999) was an Italian American art dealer who originated the contemporary art gallery system. His gallery showcased contemporary art for five decades. Among the movements which Castelli showed were Surrealism, Abstract Expressionism, Neo Dada, Pop Art, Op Art, Color field painting, Hard edge painting, Lyrical Abstraction, Minimal Art, Conceptual Art, and Neo expressionism.
Ерте өмір және мансап
Лео Кастелли Лео Крауш ретінде Триест қаласында, Австро-Венгрияда, итальяндық және австро-венгрлік еврей тегінен шыққан үш баланың екіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі – туған жері бойынша венгр Эрнест Краусс, жас кезінде Триестке келіп, ұзақ жылдардан бері сол жерде кофе импорттаумен айналысып келген отбасыдан шыққан бай мұрагер Бьянка Кастеллиге үйленді. Бірінші дүниежүзілік соғысты отбасы Венада өткізді (сол жерде Лео Кастелли мінсіз неміс тілін үйренді), содан кейін Триестке оралды. Сюрреалистік өнерге маманданған бұл жұбай 25 жылдан астам бірге тұрды және ажырасқаннан кейін де достас болып, серіктес ретінде қарым-қатынастарын жалғастырды. Илеана Майкл Соннабендке үйленген соң, олар өз галереясын ашты. 1957 жылы Лео Кастелли Нью-Йоркте Мэдисон және Бесінші авенюлер арасындағы 77-ші көшедегі қалалық үйінде галереясын ашты. 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдарға дейін бұл галерея әлемдегі өнердің ең танымал коммерциялық орталығы болды. Бастапқыда галереяда еуропалық сюрреализм, Василий Кандинский және Франсуа Ксавье Лалан сияқты басқа да еуропалық суретшілердің туындылары қойылды. Бірақ галерея американдық абстрактілі экспрессионизмді де көрсетті. Джексон Поллок, Виллем де Кунинг, Сай Твомбли, Фридель Дзубас және Норман Блум топтық көрмелерге қатысқан суретшілердің қатарында болды. 1958 жылы Роберт Раушенберг пен Джаспер Джонс галереяға қосылды, бұл абстрактілі экспрессионизмнен поп-арт, минимализм және концептуалды өнерге бет бұруды білдірді. 1960 жылдардың басынан 1970 жылдардың соңына дейін Франк Стелла, Ларри Пунс, Ли Бонтеку, Джеймс Розенквист, Рой Лихтенштейн, Энди Уорхол, Роберт Моррис, Дональд Джадд, Дэн Флавин, Сай Твомбли, Рональд Дэвис, Эд Руша, Сальваторе Скарпитта, Ричард Серра, Брюс Науман, Лоуренс Вайнер және Джозеф Косут Кастелли суретшілерінің қатарына қосылды. Ол Джонс, Стелла және Лихтенштейнге алғашқы жеке көрмелерін ұйымдастырды. Олардың Жан Кристоф Кастелли есімді ұлы болды, бірақ Антуанетта Кастелли 1987 жылы қайтыс болды.
Leo Castelli was born Leo Krausz, in Trieste, Austria Hungary, the second of three children of Italian and Austro Hungarian Jewish origin. His father was Ernest Krauss, a Hungarian by birth, who had gone to Trieste as a young man and married wealthy heiress Bianca Castelli, from a family of coffee importers which had long been based there. After World War I, which the family spent in Vienna (where Leo Castelli learned perfect German), they returned to Trieste. Specializing in surrealistic art, The couple would remain married for more than 25 years, and were friends and partners even after their divorce, when Ileana married Michael Sonnabend and that couple opened its own gallery. In 1957, he opened the Leo Castelli Gallery in a townhouse at 4 E. 77th Street between Madison and Fifth Avenues in New York City. From the mid 1960s through the 1970s, the gallery was perhaps the most prominent commercial venue for art in the world. Initially the gallery showcased European Surrealism, Wassily Kandinsky, and other European artists such as François Xavier Lalanne. However the gallery also exhibited American Abstract Expressionism. Jackson Pollock, Willem de Kooning, Cy Twombly, Friedel Dzubas, and Norman Bluhm were some artists who were included in group shows. In 1958, Robert Rauschenberg and Jasper Johns joined the gallery, signaling a turning away from Abstract Expressionism, towards Pop Art, Minimalism and Conceptual Art. From the early 1960s through the late 70s, Frank Stella, Larry Poons, Lee Bontecou, James Rosenquist, Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Robert Morris, Donald Judd, Dan Flavin, Cy Twombly, Ronald Davis, Ed Ruscha, Salvatore Scarpitta, Richard Serra, Bruce Nauman, Lawrence Weiner and Joseph Kosuth joined the stable of Castelli artists. He gave Johns, Stella and Lichtenstein their first one man shows. The couple also had a son together, Jean Christophe Castelli, but Antoinette Castelli died in 1987.
Тану
Кастелли француз Құрмет легионының розеткасын алды, суретші Джонстың туындыларын Помпиду орталығына сыйға бергені үшін болды деседі. 1982 жылы Кастелли галереясының 25 жылдығына арналған көшпелі көрме Ла-Холла қазіргі заманғы өнер мұражайына келді. Форт-Лодердейлдегі өнер мұражайы 1987 жылы «Үш онжылдық зерттеу: Лео Кастеллиге құрмет» көрмесін ұйымдастырды, онда Кастелли ашқан, көрсеткен және қолдаған суретшілердің 30-дан астам туындысы қойылды. Сол жылы Батлер американдық өнер институты «Лео Кастелли: құрмет көрмесі» көрмесін өткізді. 1996 жылы Гагосян галереясы Беверли-Хиллсте «Лео Кастелли: Галереясы мен суретшілеріне арналған көрме» атты көрме ұйымдастырды. 1999 жылы Кастелли қайтыс болған кезде Time журналы Джеймс Розенквисттің оған арнаған естелік сөзін жариялады. 1988 жылы мұражайларға жасалған сыйлықтар үшін салық жеңілдіктері болмаған кезде Кастелли соғыстан кейінгі американдық өнердің бір символы болған Роберт Раушенбергтің «Төсек» (1955) туындысын Заманауи өнер мұражайына сыйлады. 1992 жылы Кастелли Лос-Анджелестегі Гетти орталығына өзінің мұрағатын сату туралы келіссөздер жүргізіп жатыр деген қауесет тарады, сол кезде оның коллекциясының құны шамамен 2 миллион долларға бағаланды. 2007 жылдың қазан айында Кастеллидің мұрагерлері – оның жұбайы Барбара Бертоцци Кастелли және екі баласы Жан Кристоф Кастелли мен Нина Кастелли Сунделл – галереяның 1957 жылдан 1999 жылға дейінгі мұрағаттарын Смитсонов институтының американдық өнер мұрағатына сыйға берді. Кастелли 1969, 1973 және 1997 жылдары осы мұрағаттың ауызша тарих жобасы үшін сұхбат берген.
Castelli received the rosette of the French Legion of Honor, allegedly in exchange for donating works by Johns to the Centre Pompidou. In 1982 a traveling exhibit honoring the 25th anniversary of Castelli Gallery visited the La Jolla Museum of Contemporary Art. The Museum of Art, Fort Lauderdale, showed "Three Decades of Exploration: Homage to Leo Castelli", an exhibit of more than 30 works by artists discovered, shown and encouraged by Castelli in 1987. That same year, the Butler Institute of American Art presented "Leo Castelli: a tribute exhibition". In 1996, Gagosian Gallery mounted the exhibition "Leo Castelli: An Exhibition in Honor of His Gallery and Artists" in Beverly Hills. In 1999, on the occasion of Castelli's death, Time published a eulogy by James Rosenquist. In 1988, when there were no tax deductions for gifts to museums, Castelli gave one of the icons of postwar American art, Robert Rauschenberg's Bed (1955) to the Museum of Modern Art. In 1992, amid rumors that Castelli was negotiating to sell his archives to the Getty Center in Los Angeles, his collection was said to be worth some $2 million. In October 2007, Castelli's heirs – his widow, Barbara Bertozzi Castelli, and his two children, Jean Christophe Castelli and Nina Castelli Sundell – announced the donation of the gallery's archives from 1957 through 1999 to the Smithsonian Institution's Archives of American Art. Castelli had been interviewed for the archive's oral history project in 1969, 1973 and 1997.