Лондонның бұрынғы Виктория Парк теміржол стансасы

Кіріспе

Англиядағы бұрынғы темір жол станциясы

Виктория Парк (Виктория Парк және Хакни Уик деп ашылған) – Виктория Паркінің жанындағы, Шығыс Лондондағы темір жол станциясы. Солтүстік Лондон темір жолы (NLR) 1850 жылдың қыркүйегінде Боуға (онда пойздар шығысқа бұрылып, Лондон және Блэкволл темір жолының Фенчерч-стрит станциясына қарайтын) және 1852 жылдың қаңтарында Лондон доктарына ашылды. 1854 жылы NLR желісін Стратфордтағы Eastern Counties Railway (ECR) желісімен байланыстыратын желі, алғашқы станция орнының шығысындағы қосылыспен салынды. Екі жылдан кейін алғашқы станция Wick Road көшесіндегі станция ғимаратымен ашылды. Ол кезде станция Солтүстік Лондон темір жолындағы Хакни мен Боу арасында орналасқан, ал басқа станциялар кейін ашылды.

Бастапқы станция 1866 жылдың наурыз айында жолаушылар санының өсуіне байланысты үлкен станциямен ауыстырылды және бұл станция 1943 жылға дейін сақталды. Wick Rad ғимараттары екі тұрғын үйге айналдырылып, 1958 жылға дейін тұрды. Екінші станция ғимараты 1970 жылға дейін сақталды, содан кейін жаңа жол жобасына орын беру үшін бұзылды. Бүгінде одан қалдық жоқ.

Сипаттама

Бірінші бекет қазіргі Солтүстік Лондон желісімен кейінгі түйісудің батысында орналасқан және екі қысқа платформасы бар екі қабатты кірпіштен тұрғызылған ғимараттан құралған. Ол кірпішпен салынған және Уик-роудта орналасқан. Қоса берілген картада көрсетілген екінші бекет жаңа жол қиылысында орналасқан. Бастапқыда оның төрт платформасы болды – екеуі Поплар желісі үшін, екеуі Стратфорд желісі үшін. Стратфордқа қарайтын (шығыс бағытындағы) платформа, пойздар тоқтатылғаннан кейін ұзаққа созылмады, ал станцияның көп бөлігі үш операциялық платформамен жұмыс істеді. Үш қабатты станция ғимараты кірпіштен салынған. Ол Кадоган террасасында екі жол тобының арасында орналасқан және қоршау артында шағын алаңшасы бар. Темір жол осы жерде төбеде болды және станция ғимараты кеңселер мен жол деңгейіне қарай сатылардан тұрды. Үш платформа жер асты жолымен байланыстырылған, ал төртінші платформаға темір жол бойындағы өткел арқылы кіруге болады. 1900 жылғы суретте жоғарғы қабаттағы терезелерде перделер бар, бұл ғимарат станция бастығының тұрғын үйі болған, кеңселер емес деген жораманы тудырады. Сигналдық пост жол қиылысына жақын, солтүстік жағында орналасқан. 1961 жылы ол екі жүйін желісінің арасындағы бұрынғы платформалардың орнында жаңа сигналдық постпен алмастырылды.

Алдын ала топтастыру (1850-1922)

Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем қосылыс темір жолы (1853 жылдан бастап Солтүстік Лондон темір жолы (NLR) деп белгілі) 1846 жылғы 26 тамыздағы Парламент актісімен құрылды. Ол Поплар ауданы мен доктардан солтүстік Лондондағы Камден Таунға дейін темір жол салуға уәкілдік алды. Жолаушылар тасымалы 1850 жылғы 26 қыркүйекте Ислингтон, Боу және Фенчурч-стрит станциялары арасында басталды, ал жүк тасымалы Поплар мен доктарға 1852 жылғы 1 қаңтарда жол ашты. Виктория Парк пен Стратфорд арасындағы желі 1854 жылғы 15 тамызда Шығыс округі темір жолы (ECR) арқылы ашылды, ал Солтүстік Лондон темір жолы келесі жылдың басында жүк тасымалын жүзеге асыра бастады. Фенчерч-стрит/Стратфорд бағытындағы жолаушылар пойыздарында қосымша вагондар болды, олар тоғысқан жерде ажыратылып, екінші локомотив оларды Стратфордқа дейін жеткізді. Кері бағытта вагондар қосылды. Алғашқы станция тоғысқан жерден батысқа қарай екі платформамен жабдықталды. Станция толыққанды аяқталмаса да, 1856 жылғы 29 мамырда Қырым соғысының аяқталуын тойлеумен байланысты арнайы шара барысында жолаушыларға уақытша ашылды. Толық ашылу 14 маусым 1856 жылы болды. Солтүстік Лондон темір жолы Хэмпстед Роудтан (кейін Чалк Фарм деп аталды) Виктория Паркі және Форест Гейт тоғысулары арқылы Тилбериге күніне екі рет қайта-қайта пойыз қатынасын жүзеге асырды, ол 1855 жылғы 1 шілдеде басталды және 30 қыркүйекте аяқталды. Стратфордтағы тығырықтар осы қысқа мерзімді қызметтерді қиындатты, сондай-ақ осы кезеңде Стратфортта апатқа ұшыраған пойыз болды, бірақ 1866 жылғы қыркүйек және қазан айларында (Баркингке дейін) тағы бір әрекет жасалды. Вагондарды қосу және ажырату тәжірибесі (қазіргі станцияда) 1860 жылғы 1 қаңтарда шаттл қызметі енгізілгенге дейін жалғасты. Осы операциялық қиындықтар, сондай-ақ Виктория Паркі мен Хакнидің демалыс орны ретінде танымалдылығының артуы қолданыстағы жағдайларды жақсарту қажеттігін көрсетті, сондықтан алғашқы станциядан оңтүстік-шығысқа қарай екінші станция ашылды (бұл қоса берілген картада көрсетілген). Бастапқыда онда төрт платформа болды, бірақ жергілікті пойыз батысқа қарайғы платформада аяқталып, басталатын болды, ал шығысқа қарайғы платформа Баркингке бағытталған пойыздар үшін пайдаланылды. Бұл платформалар тоқтағаннан кейін сирек қолданылып, 1895 жылы алынып тасталды. ECR 1862 жылы Ұлы Шығыс темір жолының (GER) құрамына кірді. 1866 жылғы 1 қыркүйектен бастап шығыс платформасынан Стратфорд Бридж станциясына шаттл қызметі көрсетілді, ол 1874 жылғы 31 қазанға дейін Great Eastern Railway (GER) және Солтүстік Лондон темір жолы кезектесіп жүргізді. Осыдан кейін операцияны GER өз қолына алды, ал 1895 жылғы 1 қазанынан бастап қызметтер Каннинг Таунға және кейде Солтүстік Вулвичке дейін созылды. 1891 жылғы 24 ақпанда үш платформаны байланыстыратын жаяу жүргіншілер көпірі ашылды, ол қолданыстағы жер асты жолына көмектесу үшін салынды. 1899 жылғы 11 ақпанда Ризхолм көшесінен (Броуд-стрит платформасына) екінші кіреберіс ашылды. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (LNWR) 1909 жылғы 1 ақпанда Солтүстік Лондон темір жолын ортақ басқару бойынша басқара бастады, бірақ Солтүстік Лондон темір жолы 1922 жылға дейін дербес жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарты сағаттық қызмет сағаттыққа дейін азайтылды, ал 1921 жылы одан әрі қысқартылды.

The East & West India Docks & Birmingham Junction Railway (known as the North London Railway (NLR)) from 1853 was incorporated by Act of Parliament on 26 August 1846. It was empowered to construct a railway from the district of Poplar and the docks to Camden Town in north London. Passenger services started operating between Islington, Bow and Fenchurch Street station on 26 September 1850 with goods services to Poplar and the docks commencing on 1 January 1852. The line between Victoria Park and Stratford was opened on 15 August 1854 by the Eastern Counties Railway (ECR) and the North London Railway began operating regular goods services early the following year. The passenger trains (towards Fenchurch Street/Stratford) had additional carriages which were detached at the junction and a second locomotive worked them through to Stratford. In the opposite direction the coaches were attached. The first station was provided west of the junction with two platforms Although not quite complete the station opened temporarily to passengers on 29 May 1856 in conjunction with a special event celebrating the end of the Crimean War. Full opening was on 14 June 1856. The North London Railway ran two return trains per day from Hampstead Road (later renamed Chalk Farm) via Victoria Park and Forest Gate Junctions to Tilbury which commenced on 1 July 1855 and finished 30 September. Congestion at Stratford made making these short lived services difficult and one was involved in an accident during this time at Stratford although a further attempt (as far as Barking) was made during September and October 1866

The practice of attaching and detaching carriages (now at the station) continued until a shuttle services was introduced from 1 January 1860. This operational complexity as well as the growing popularity of Victoria Park, Hackney as a leisure destination saw a need to improve on the existing facilities and the second station situation south east of the original station (this is shown on the accompanying map) was opened 1 March 1866. Initially it had four platforms but the local used the westbound platform to terminate and originate and the east bound platform was used by the through trains to Barking. Once these ceased the platform, was rarely used and had been removed by 1895. The ECR became part of the Great Eastern Railway (GER) in 1862. A shuttle service operated from the eastbound platform to Stratford Bridge station from 1 September 1866 and was operated by the Great Eastern Railway (GER) and North London Railway in alternate years up until 31 October 1874. After that operation was taken over by the GER and from 1 October 1895 services ran through to Canning Town and occasionally North Woolwich. A footbridge linking the three platforms was opened on 24 February 1891 to support the existing subway. On 11 February 1899 a second entrance from Riseholme Street (to the Broad Street platform) was opened. The London & North Western Railway (LNWR) took over the working of the North London Railway under a common management arrangement on 1 February 1909 although the North London Railway continued to exist until 1922. During World War I the half hourly service was reduced to hourly and further cuts followed in 1921.

Лондон Мидленд және Шотландия темір жолы (1923-1943)

1921 жылғы темір жол заңынан, сонымен қатар «топтастыру заңы» ретінде белгілі, кейін станцияның жұмысы Лондон Мидленд және Шотландия темір жолының бақылауына көшті. Бұрын Ұлы Шығыс темір жолымен жүргізілген пойыздар енді Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) арқылы жүргізілді. LMS Poplar бағытындағы жексенбілік қызметтері 1940 жылдың 29 қаңтарында тоқтатылды. 1941 жылдың 20 наурызында станция неміс авиациясының шабуылынан жеңіл зақымдар алды. LNER Canning Town бағытындағы жексенбілік қызметі 1940 жылдың 31 наурызында тоқтатылды, ал апта ішіндегі қызмет көрсету 1942 жылдың 1 қарашасында тоқтатылды. Ауысу мүмкіндігі жоғалғандықтан және жолаушылар санының төмендеуіне байланысты Виктория Парк станциясын жабу туралы шешім қабылданды және ол 1943 жылдың 8 қарашасында жабылды.

Жабылудан кейін

Брод-стрит пен Поплар (Шығыс Үндістан жолы) арасындағы жолаушылар қызметі 1944 жылғы мамыр айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде маршруттағы бомбалық зақымдану және ғасырдың басынан бері жолаушылар санының азаюына байланысты тоқтатылды. Желі доктарға жүк тасымалдау үшін ашық қалды. Жабылудан кейін Брод-стрит платформасындағы күту залы жергілікті Қорғаныс жасағының базасы болды. 1950 жылы жаяу өткел бұзылды. Тұрғын үйлер ретінде пайдаланылған алғашқы станция ғимараты 1958 жылы қиратылды. Платформалар 1960 жылдардың басында бұзылды, бірақ бұрынғы станция ғимараты 1970 жылға дейін сақталды, ол Шығыс Крест жолының (бұрын A102(M), қазір A12) құрылысының бір бөлігі ретінде, 1972 жылы Поплар желісі арқылы жаңа жол салынған және жаңа теміржол виадугымен бұзылды. Стратфордқа дейінгі жол 1979 жылдың 14 мамырынан бастап қайтадан жолаушыларға ашылды ("Кростаун Линклайн" деп таныстырылды) және Хакни Уик станциясы 1980 жылдың 12 мамырында шығысқа қарай жақын жерде ашылды. Поплар желісі 1983 жылдың 3 қазанында барлық пойыз қозғалысына жабылды, ал 1984 жылдың мамырында рельстері алынып тасталды. "Кросс Лондон байланысы" қайта ашылғаннан бері Солтүстік Лондон желісіндегі қызметтер жақсарып келеді, электрлендірілген және Ричмонд пен Солтүстік Вулвич (1985-2006) және Клэпхэм Джанкшен немесе Ричмонд пен Стратфорд арасындағы қызметтер (2021 жылғы қызмет) жүзеге асырылуда. Бұл желі, елдің ірі шығыс жағалау порты Феликстоу мен Батыс жағалау магистральдық желісі арасындағы жалғыз электрленген бағыт болып табылады, сондықтан жүк тасымалы бойынша өте қарсылықты. Бүгінде станциядан тек 1961 жылғы сигналдық будканың ең төменгі қабаты ғана қалды, онда электр жабдықтары орналасқан.