Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1986 жылы түсірілген американдық комедиялық қорқынышты фильм, режиссері Стив Майнер.
1986 American comedy horror film by Steve Miner
«Үй» – 1985 жылы Стив Майнер режиссерлік еткен, Этан Уайли сценарий жазған, ал Фред Деккердің түпнұсқа әңгімесі негізінде түсірілген американдық комедиялық қорқынышты фильм. Шон С. Каннингэм продюсерлік еткен бұл фильм «Үй» фильмдер сериясының бірінші бөлімі. Басты рөлдерде Уильям Катт, Джордж Вендт, Ричард Молл және Кей Ленц ойнаған. Сюжетте қайтыс болған тәтесінің үйінде тұратын, көп ұзамай үйдің құрбаны болатын, өміріне қиындықтар келген жазушының тағдыры баяндалады. Фильм бүкіл әлем бойынша 22,1 миллион доллар жинады және одан кейін үш жалғасы шықты.
House is a 1985 American comedy horror film directed by Steve Miner, with a screenplay by Ethan Wiley, from an original story written by Fred Dekker. Produced by Sean S. Cunningham, the film is the first installment in the House film series, and stars William Katt, George Wendt, Richard Moll, and Kay Lenz. The plot tells the story of a troubled author who lives in his deceased aunt's house and soon falls victim to the house being haunted. It collected $22.1 million worldwide, and was followed by three sequels.
Сюжет
Автор Роджер Кобб – мұңайған адам: ол әйелінен ажырасып, жалғыз ұлы Джиммидің із-түзсіз жоғалып кеткеніне күйінеді, ал тәтесі өзі-өзіне қол жұмсап, дарға асылады. Бәрінен үстіне, баспагер одан тағы бір кітап жазуды талап етеді. Жанкүйерлері мен баспагерінің наразылығына қарамастан, Роджер қорқынышты оқиға жазудың орнына, Вьетнам соғысындағы өміріне негізделген роман жазуды жоспарлайды. Осылайша ол онда басынан өткен қорқынышты оқиғалардан арылуды көздейді. Тәтесінің жерленгенінен кейін, Роджер үйді сатудың орнына, заңгердің кеңесі бойынша, онда тұрып жазуға шешім қабылдайды. Үйге көшкеннен кейін Роджерде қатты әсерлі, түсініксіз түстер пайда болады, соның ішінде Вьетнамда қаза тапқан серігі Биг Бен туралы ойлар да мазалайды. Сонымен қатар, үйден таңғажайып құбылыстар шығып, оны ояу күйінде де қорқытады. Роджерде Джиммидің жоғалып кеткені туралы естеліктер ояна бастайды, ол бассейінде бірдеңе оны тартып жатқанын көреді. Тәтесі өлімі алдында үйдің өзі оны алып кеткенін айтқан еді. Ол өзінің қорқынышын көршісі Харольд Гортонға жеткізуге тырысады, бірақ Харольд Роджердің ақылынан айырылғанын ойлайды. Бір түні, қайтыс болған тәтесінің жатын бөлмесінен келген дауысты тексеру үшін барғанда, Роджер шкафтың ішіндегі деформацияланған монстрдың шабуылына ұшырайды. Көп ұзамай, тағы да шабуылдар болады: бақша құралдары өздігінен қозғалып оған шабуыл жасайды, әйелі пайда болып, оған шабуыл жасау үшін қорқынышты қарт әйелге айналады (ол оны өлтіргенін ойлайды), ал гоблин тәрізді жаратылыстар Роджердің қарсылығына қарамастан, көрші баласын ұрлауға тырысады. Харольд осы құбылыстарды өз көзімен көргеннен кейін, қорқып қашып кетеді. Автор ванна бөлмесіндегі дәрі-дәрмек шкафы арқылы зұлым қараңғы өлшемге кіретін жолды табады және қараңғылыққа тартылып, жоғалған ұлы Джиммиді табады. Роджер Джиммимен бірге қашып құтылуға асығады, бірақ көп ұзамай, одан кек алуды қалайтын өлмеген Биг Бенмен кездеседі; Бен тұтқынға алынып, өлер алдында қиналып, Роджердің оны жау қолға түсірмес бұрын өлтірмегеніне ашуланып, кінәлайды. Роджер енді қорқыныштан сескенбей, Бенге қарсы тұрып, оны гранатамен жояды, содан кейін ұлымен бірге өртеніп жатқан үйден қашып шығады. Соңында, ол үйге соңғы рет қарап, өмірін қайтадан бақылауға алып, әйелі мен баласымен қайта қосылады.
Author Roger Cobb is a troubled man: he and his wife have separated, their only son Jimmy has disappeared without a trace, and his aunt has committed suicide by hanging. On top of everything else, he has been pressured by his publisher to write another book. To the chagrin of his fans and publisher, Roger plans a novel based on his experiences in the Vietnam War, instead of another horror story, as a way to purge himself of the horrors that he had experienced while there. After his aunt's funeral, Roger decides to live inside her house to write instead of selling it, as recommended by the estate attorney. After moving in, Roger begins to have powerful graphic nightmares, including thoughts about his comrade, Big Ben, who died in Vietnam. In addition, strange phenomena spring forth from the house, haunting him in his waking hours. Roger begins to have flashbacks of Jimmy's disappearance, after spotting him getting pulled by something in the swimming pool. His aunt, prior to her death, claimed that the house itself took him. He tries communicating his fears to his next door neighbor Harold Gorton who only thinks that Roger is crazy. One night while investigating a noise coming from his late aunt's bedroom, Roger is attacked by a deformed monster inside the closet. Soon, more attacks occur: levitating garden tools attack him, his wife appears and transforms into a hideous hag like creature to attack him (whom he believes he kills), and gremlin creatures attempt to kidnap a neighbor's child whom Roger is reluctantly babysitting. After Harold finally witnesses the phenomena, at which point he flees in fear, the author discovers an entry into a sinister dark dimension through the bathroom medicine cabinet and is pulled into the darkness, where he fortuitously locates his lost son Jimmy. Roger manages to escape with Jimmy but is soon confronted by an undead Big Ben who wants revenge on him; Ben was taken prisoner and tortured before dying, and he blames Roger for failing to kill him before he could be captured by the enemy. Roger confronts Ben, no longer afraid of his fears, and destroys him with a grenade as he and his son escape the burning house. In the end, he triumphantly glances back at the house while regaining control of his life and reunites with his wife and child.
Өндіріс
Хаус фильмінің түсірілімі 1985 жылдың 22 сәуірінде басталды. Алғашқы екі аптада түсірілім 1887 жылы салынған және Калифорния штатының Монровия қаласындағы Мелроуз даңғылында орналасқан, Виктория стиліндегі Миллс Вью деп аталатын үйдің сыртқы көріністерін түсірумен айналысты. Сол кезде ғимаратқа Лос-Анджелестегі өрт сөндірушілер, Браян және Джон Уэйд ағайындылар ие болған. Өндіріс дизайнері Грег Фонсека және бес адамнан тұратын топ төрт аптадай уақыт Виктория стиліндегі үйді өзгертуге жұмсады, оның ішінде үйдің сыртын қайта бояу, алдыңғы ауланы тас тіреулермен бекітілген темір қоршаумен қоршау және шатырға көбікті мұнараларды орнату кірді. Үйдің артқы жағындағы ағаш қаптамасы кірпішпен жабылды, сондай-ақ гүлдер отырғызылып, құрғап бара жатқан газон қайта себілді. Ол кезде аулада тротуар болған жоқ, сондықтан бетонға ұқсату үшін сұр түске боялған фанерадан жасалған жасанды тротуар, алдыңғы кірер есікке тікелей бағытталған етіп қосылды. Бұл тротуар аяқталған фильмде маңызды рөл атқарды. Түсірілім аяқталғаннан кейін, сол жерге нақты бетон тротуар орнатылды, ол фильмдегі зұлым күшті бейнеледі. Монстрларды жасау үшін резеңке костюм киген актерлер мен тоқтату анимациясы (stop motion) қолданылды.
House began filming on April 22, 1985. The first two weeks of production comprised shooting exteriors at the estate known today as Mills View, a Victorian style home first built in 1887 and located on Melrose Avenue in Monrovia, California. At the time, the building was owned by two Los Angeles firemen, brothers Brian and John Wade. Production designer Gregg Fonseca and a crew of five spent about four weeks modifying the existing Victorian manor that included repainting the whole of the exterior, bordering the front yard with a wrought iron fence supported by stone pillars, and attaching foam spires to the roof. The back of the house had its clapboard façade covered with brick, and landscapers were brought in to plant flowers and reseed the dying lawn. The yard had no sidewalk at the time, so a faux walkway made from plywood painted gray to look like concrete, and positioned to lead straight to the front porch was added as a finishing touch. This sidewalk was pivotal in the finished film. Some time after production, a true concrete walkway was then installed in the same spot, capturing the evil nature of the one in the film. also stop motion and actors in rubber suit was used to create the monsters.
Шығару
1985 жылы 6 желтоқсанда «House» фильмі АҚШ-та аймақтық шектеулі кинопрокатқа шықты. 1986 жылы 28 ақпанда прокат 1,440 кинотеатрға дейін кеңейтілді және алғашқы кең таралған апта соңында 5,9 миллион доллар жинады, бірақ «Прекрасное в розовом» фильмінен кейін екінші орынға шықты. Прокат аяқталған кезде «House» бүкіл әлем бойынша 22,1 миллион доллар жинады, оның 19,4 миллионы Солтүстік Америка кассасынан түсті. «Нью-Йорк Таймс» газетінің журналисі Джанет Маслин былай деп жазды: «Фильмнің қорқытуы аса күшті емес, бірақ ол әдемі, жарқын және күткеннен де жақсы актерлық ойын көрсетеді». «Variety» журналы: «Бұл ақымақтықтың көп бөлігі әжуалықпен ойналса да, көрермендер Коббтың кейіпкеріне сценарийдің кездейсоқ көзқарасын қабылдауы күмәнді». «Starburst» журналының Райан Поллард Blu-ray шығарған кезде: «Фильм ретінде «House» әлі де жылы, кейде еңкейтіп жібергісідей, отбасылық қорқыныш фильмі болып табылады», - деп жазды. «White Dwarf» журналының Алекс Стюарт фильмнің жақсы идеясы бар екенін айтса да, ол «тағы бір ескі, жасық үй туралы әңгімеге ысырап болды» деді, ал оның мистикалық қорқынышы соғыстың нағыз өмірдегі ауыртпалығымен салыстыруға келмейді. 1987 жылы Ричард Молл мен Кей Ленц екеуі де «Сатурн» сыйлығына ұсынылды. Режиссер Стив Майнер фильмдегі жұмысы үшін сыншылар сыйлығын жеңіп алды және Халықаралық фантастикалық фильмдер сыйлығына ұсынылды.
House was given a regional limited theatrical release in the United States on December 6, 1985. Its release expanded to 1,440 theaters on February 28, 1986 and grossed $5.9 million in its first wide release weekend, missing first place to Pretty in Pink. By the end of its run, House grossed $22.1 million worldwide, of which $19.4 million was from the North American box office. Janet Maslin of the New York Times wrote: "Scares are not its strong suit, but it has a trim, bright look and better performances than might be expected." Variety wrote, "Though much of this nonsense is played tongue in cheek, an audience can hardly be expected to swallow the screenplay’s arbitrary approach to Cobb's character." Ryan Pollard at Starburst wrote at the time of the Blu ray release: "As a film, House is still as much of a warm, at times bonkers, family friendly horror as it's ever been." Alex Stewart of White Dwarf wrote that although the film has a good premise, it is "squandered on yet another tired old haunted house story" whose supernatural horrors can not compare to the real life trauma of war. In 1987, Richard Moll and Kay Lenz were both nominated for Saturn Awards. Director Steve Miner won a Critics' Award for his work on the film and was nominated for an International Fantasy Film Award.
Саундтрек
House фильмінің саундтрегі 1987 жылы винилдік пластинка, кассета және CD форматтарында жарық көрді. Саундтректің ұзақтығы шамамен 51 минут 14 секундты құрайды, және ол House және House II: The Second Story фильмдерінде пайда болған 25 әннен тұрады.
The soundtrack for House was released on vinyl, cassette tape and CD in 1987. The soundtrack runs approximately 51:14 and has 25 songs that were featured in House and House II: The Second Story.
Жалғасы
Хаус фильмдер сериясын сәтті іске қосты: 1987 жылы "Хаус II: Екінші оқиға", 1989 жылы "Хаус III: Қорқыныш шоуы" және 1992 жылы "Хаус IV: Иеліктен алу". Әр фильм сыншылар мен көрермендер тарапынан ара-жібір бағаланды, сондай-ақ қаржылық табысы да әртүрлі болды.
House successfully launched a film series, with: House II: The Second Story in 1987, House III: The Horror Show in 1989, and House IV: The Repossession in 1992. Each film was met with mixed critical and financial reception.