Уильям Генри Рупертус: Американдық теңіз жаяу әскерінің генералы

Кіріспе

Уильям Генри Рупертус (14 қараша 1889 – 25 наурыз 1945) – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің генерал-лейтенант, екінші дүниежүзілік соғыста Тынық мұхитындағы 1-ші Теңіз дивизиясының командирі және USMC Rifleman's Creed (АҚШ Теңіз жаяу әскерінің атысшысының кредосы) авторы.

Әскери мансап

Рупертус жоғары мектепті бітіргеннен кейін әскери мансабын дереу бастады, 1907 жылдан 1910 жылға дейін Колумбия округінің Ұлттық гвардиясында қызмет етті. Бастапқыда ол қазіргі АҚШ Жағалау күзетінің алғашқы нұсқасы – АҚШ-тың Revenue Cutter Service қызметінде кеме капитаны болуға ниеттенген. 1910 жылдың 28 сәуірінде АҚШ-тың Revenue Cutter Service оқу мектебіне қабылданды. 1913 жылдың 15 мамырында сыныпта екінші орынды иеленді, бірақ медициналық тексеруден өтпеді. Денсаулығына байланысты, 1913 жылдың 18 маусымында АҚШ-тың Revenue Cutter Service қызметінен кетті. Бірақ, оның тамаша оқ ату қабілетінің арқасында Теңіз корпусына қабылданды. 1913 жылдың қарашасында офицерлік қызметке тағайындалды, содан кейін Теңіз корпусы офицерлер мектебінде оқыды, 1915 жылы бірінші орынға ие болды. Рупертус Теңіз корпусының оқ ату командасында қызмет етті, «Үздік оқ атушы» белгісін алды және бірнеше оқ ату жарыстарында жеңіске жетті. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде «Флорида» жауынгерлік кемесінде қызмет етіп жүрді, кейін Гаитидегі Порт-о-Пренс қаласына бағытталған Теңіз корпусы жасағына басшылық ету үшін АҚШ-қа қайта шақырылды. Рупертус соғыстан кейін үш жыл бойы Гаитиде қызмет етті, содан кейін штаб офицерлерінің даярлығына жіберілді, одан кейін Теңіз корпусы штаб-пәтеріндегі Операциялар және оқу бөлімінің нысаналық практика инспекторы болды. 1929 жылы Пекиндегі 4-ші Теңіз корпусы жасағын басқарды. 1937 жылдың шілдесінде Рупертус 4-ші Теңіз корпусы полкінің батальон командирі болды, сол кезде Жапония Екінші Қытай-Жапон соғысында Шанхайға шабуыл жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сан-Диегодағы Теңіз корпусы казармасының командирі ретінде ол Перл-Харбор бомбаланғаннан кейін Теңіз корпусы оқ атушысының сенімін білдіретін қағидасын жазды. Ол «Оқ атушының қағидасын» шеберлікпен оқ атуды және Теңіз корпусының қаруларына деген сенімін арттыру мақсатымен жазды. 1942 жылдың наурыз айында ол Солтүстік Каролина штатының Нью-Ривер қаласында генерал-майор Александр Вандегрифттің қол астында 1-ші Теңіз корпусы дивизиясының орынбасары қызметін атқарды, бірінші Теңіз корпусы дивизиясын құруға және оқытуға көмектесу үшін. Рупертус Гуадалканал операциясында Тулаги, Гавуту және Танамбого аралдарын басып алған десанттық операцияларды ұйымдастырды. 1943 жылы Вандегрифт дивизиядан кеткеннен кейін Рупертус командалық міндетті өз мойнына алды. Ол Глостер мүйісі мен Пелелиу шайқасында 1-ші Теңіз корпусы дивизиясын басқарды. Оның соңғы шайқастағы басшылығы Теңіз корпусының ішінде де, жұртшылық арасында да қатты сынға ұшырады. АҚШ-та бұл шайқас аралдың стратегиялық маңызының жоқтығы мен жоғары шығынға байланысты даулы болды, бұл Тынық мұхитындағы барлық басқа десанттық операциялардан асып түсті. Ұлттық Теңіз корпусы мұражайы оны «Теңіз корпусы үшін соғыстың ең қатал шайқасы» деп атады. 1944 жылдың қарашасында генерал-майор Рупертус Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңіз корпусы мектептерінің коменданты болды. Бірақ ол ұзақ қызмет етпеді, 1945 жылдың 25 наурызында, яғни төрт айдан кейін жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.

Rupertus began his military career immediately after graduating high school, serving in the District of Columbia National Guard from 1907 to 1910. Originally, he intended to serve as a cutter captain in the United States Revenue Cutter Service, the earlier version of the modern U. S. Coast Guard. He was accepted to the U. S. Revenue Cutter School of Instruction on April 28, 1910. He graduated academically second in his class on May 15, 1913, but failed the physical examination. Because he was physically unqualified, he resigned from the U. S. Revenue Cutter Service on June 18, 1913. However, his excellent marksmanship led to his being recruited by the Marine Corps. He accepted a commission in November 1913, then attended the Marine Corps Officers School, graduating first in his class of 1915. Rupertus served on the Marine Corps rifle team, earning the Distinguished Marksman badge and winning a number of shooting matches. Rupertus was serving aboard the battleship Florida when the United States entered World War I and was subsequently recalled up to the U. S. to command a detachment of Marines headed for Port au Prince, Haiti. Rupertus served in Haiti for three years until after the war, when he was sent to staff officer training and then made Inspector of Target Practice in the Operations and Training Division at Marine Corps Headquarters. In 1929 he commanded a detachment of the 4th Marines in Peking, China. In July 1937, Rupertus was a battalion commander in the 4th Marines when the Japanese attacked Shanghai in the Second Sino Japanese War. During World War II, as commanding officer of the Marine barracks at San Diego, he wrote the Marine Corps Rifleman's Creed right after Pearl Harbor was bombed. He penned the Rifleman's Creed with the intent of encouraging expert marksmanship and Marines' trust in their weapons. In March 1942, he served as assistant division commander of the 1st Marine Division under Major General Alexander Vandegrift in New River, North Carolina to assist in the formation and training of the First Marine Division. Rupertus commanded the Landing Task Force Organization which captured the islands of Tulagi, Gavutu and Tanambogo in the Guadalcanal campaign. After Vandegrift left the division in 1943, Rupertus took command. He led the 1st Marine Division during the Battle of Cape Gloucester and the Battle of Peleliu. His leadership in the latter was severely criticized, both within the Marine Corps and publicly. In the US, it was a controversial battle because of the island's negligible strategic value and the high casualty rate, which exceeded that of all other amphibious operations during the Pacific War. The National Museum of the Marine Corps called it "the bitterest battle of the war for the Marines". In November 1944, Major General Rupertus became the commandant of the Marine Corps Schools at Quantico, Virginia. His tenure was short, however, as he died of a heart attack on March 25, 1945, just four months later. He is buried in Arlington National Cemetery.

Генерал Рупертус туралы кітаптар

Old Breed General, АҚШ әскери күштері туралы көптеген кітаптың авторы Дон Браун және генерал Рупертустың немересі Эми Рупертус Пикок еңбектерімен бірлесіп жазылған, 2022 жылы Rowman & Littlefield баспасы Stackpole Books арқылы жарық көрді.