Массачусетс Ұлттық гвардиясының тарихы

Кіріспе

Массачусетс штатының қарулы күштері

Массачусетс ұлттық гвардиясы – Массачусетс штатының ұлттық гвардиясының құрамы. 1636 жылдың 13 желтоқсанында Массачусетс шығанағының отаршылдық милициясы ретінде құрылған, және ол АҚШ армиясының ең көне бөлімшелерін қамтиды. Бүгінгі Массачусетс ұлттық гвардиясы көптеген түрлі формалар арқылы қалыптасты. Бастапқыда Массачусетс шығанағындағы пуритан отаршылдарының қорғаныс милициясы ретінде құрылған, бұл милиция жоғары ұйымдасқан және қаруланған күрес күшіне айналды. Массачусетс милициясы Америка революциясының алғашқы кезеңінде Жаңа Англияның революциялық күрес күштерінің орталық органы және Джордж Вашингтон басқаратын Континенттік армияның маңызды бөлігі болды. Қазіргі таңда штаб-пәтері Ханском әуе күштері базасында орналасқан және генерал-майор Гэри У. Киф басшылық етеді. Массачусетс ұлттық гвардиясының сарбаздары мен әуешілері АҚШ армиясы мен әуе күштерінің құрамында оқытылады және жабдықталады, сондай-ақ бірдей шендер мен таңбалар қолданылады. Ұлттық гвардия сарбаздары штаттық наградалардан өзге, АҚШ-тың барлық әскери наградаларына ие болуға құқылы. Сарбаздар мен әуешілердің формасы, дене шынықтыру деңгейі және оқ ату дағдылары белгіленген стандарттарға сәйкес болуы тиіс, бұл талаптар әскердегі қызметшілерге де қатысты.

Массачусетс шығанағы колониясы

Массачусетс шығанағы колониясы құрылғаннан кейін көп ұзамай, колонияның милициясын ұйымдастыруға күш салынып, 16-60 жас аралығындағы барлық еркек тұрғындар әскери қызметке міндетті болды. Бұл милициялықтар жақсы жаттығудан өтіп, жақсы қаруланған болатын. Әр милициялық бірдей оқытылды, бұл Елизавета заманындағы милициялардың жаттығуларынан өзгешелік құрады, себебі олар жақсы оқытылған бөлімшелермен (жаттығу жасаған топтармен) қатар, нашар жаттығудан өткен және нашар қаруланған милициялық топтарын да ұстаған. Жаңа Англия милициясы мен Англиядағы әріптестері арасындағы тағы бір маңызды айырмашылық – милициялықтар өз офицерлерін ұсынуға және сайлауға құқылы болды. Сол кездегі Жаңа Англия қоғамы қауымдық принциптерге негізделіп құрылғандықтан, бұл әдіс милицияға да қолданылатын болды. Бұл үміткерлік процесі провинциялық командирлерді тағайындауға дейін жалғасты, олардың сайлануы үшін тек Бас соттың келісімі қажет еді. Бір ротада кемінде 64 сарбаз болуы керек еді және олар жылына 6 рет жаттығулар жасауға міндетті болды. 1630-жылдардың ортасына дейін әрбір қалада өз милициялық ротасы болды (кейде «жаттығу жасаған топтар» деп те аталды), оған капитан шені бар офицер басшылық етті. Бірақ 1636 жылдың 13 желтоқсанында бұл өзгерді. Сол күні Массачусетс милициясы Солтүстік, Оңтүстік және Шығыс полктарына бөлінді. Бүгінгі 181-ші жаяу әскер полкі, 101-ші далалық артиллерия полкі және 101-ші инженерлік батальон (АҚШ) осы үш полкке бастау алады. Милициялық роталар формальды түрде колониялық губернатордың бағынысында болды, бірақ іс жүзінде тәуелсіз бөлімшелер ретінде жұмыс істеді. Полк ұйымы милицияның ұйымдастырылуын және басшылығын жақсартуға үлкен үлес қосты. Үш жылдан кейін Спрингфилдте (Массачусетс штаты) Гэмпшир полкі құрылды, ал бүгінгі 104-ші жаяу әскер полкі өзінің тарихын осы бөлімнен бастайды. Король Филипп соғысы (1675-1678) кезінде Жаңа Англияның 90 қаласының 25-і туған тайпалық жауынгерлердің шабуылына ұшырап, тонауға ұшырады, ал Спрингфилд және Сцитуат сияқты тағы 17 отарлаушы қалалар толығымен өртенді. Шамамен 3000 отаршыл қаза тапты. Шамамен 1000 милициялықтан (көбінесе Массачусетс штатынан, сондай-ақ Плимут колониясы мен Коннектикут штатынан) тұратын отаршылдық күш жазалау науқаны жүргізіп, нәтижесінде 6000-ға жуық америкалықтар қаза тауып, мыңдаған адамдар Батыс Үндістанда құлдыққа сатылды. Бұл соғыс Америка тарихындағы ең қанды соғыс болды, себебі соғыста қаза тапқан халықтың үлесі ең жоғары болды. Жаңа Англияның жалпы халқының 10% астамы (туған және отарлаушылар) қаза тапты. Король Филипп соғысының (оған басшылық еткен Вампаноаг сахемынің атымен аталған) экономикалық, әлеуметтік және саяси салдары келесі ғасырларға дейін сезілді. Уақыт өте келе, үлкен қалаларда әдетте бірнеше милициялық ротасы болды, ал көршілес қалалардың роталары полковниктер басқаратын полктерге біріктірілді. Полктер өз кезегінде бригадалық генералдар басқаратын бригадаларға бөлінді. 1692 жылы Плимут колониясы Массачусетс шығанағы колониясымен бірікті және оның милициясы Массачусетс милициясының құрамына енді. Плимут колониясының әскери тарихы 1621 жылдың ақпан айында басталды, ол кезде капитан Майлс Стендиш колонияның милициясының командирі болып тағайындалды, ол колониядағы барлық еңбекке қабілетті еркектерден тұрды. 1658 жылдың 2 қазанында әр қаланың милициялық роталары майор Джозиа Уинслоудың басшылығымен полкке біріктірілді, ол 1673 жылдың 3 маусымында губернатор болып сайланғанға дейін қызмет етті, содан кейін майор Уильям Брэдфорд Кенже оның орнына келді. 1685 жылдың 2 маусымында Плимут колониясы үш округке (Плимут, Барнстабл және Бристоль) бөлінді, және әр округтің өз милициялық полкі болды. Колониялар біріккеннен кейін Плимут колониясының милициясы Массачусетс милициясының құрамына кіретін бригадаға айналды.

Soon after the founding of the Massachusetts Bay Colony, efforts were made to organize the colony's militia. All male residents between the ages of 16 and 60 were required for service. These militiamen would be well trained and well armed. Each militiaman would be trained in the same manner which was a major difference between the training of Elizabethan militias which maintained well trained units (trainbands) alongside less well trained and less well armed groups of militia. Another major difference between the New England militias and their counterparts in England was these militiamen were allowed to nominate and select their own officers. New England society at the time was organized around congregational lines and this method was to be extended to the militia as well. This nominating process extended all the way to the nomination of province wide commanders, whose selection needed only General Court assent for outside approval. A company of men had a minimum of 64 soldiers and was to be drilled 6 days a year. Up until the mid 1630s, each town had its own militia company (also known as "trained bands") which was commanded by an officer with the rank of captain. After December 13, 1636, this changed. That day that the Massachusetts militia was organized into the North, South, and East Regiments. Today's 181st Infantry Regiment, 101st Field Artillery Regiment, and 101st Engineer Battalion (United States) respectively trace their origins to these three regiments. The militia companies were nominally under the command of the colonial governor, but, in practice, operated as independent units. The regimental organization did much to improve the organization and leadership of the militia. Three years later the Hampshire Regiment was raised in Springfield, MA; today's 104th Infantry Regiment traces its origins to that unit. During King Philip's War (1675 1678), 25 of New England's 90 towns were attacked and pillaged by native tribal warriors and a further 17 colonial towns such as Springfield and Scituate were burnt to the ground. Approximately 3,000 colonists perished. A colonial force of about 1,000 militiamen (mostly from Massachusetts but also from Plymouth Colony and Connecticut) fought a brutal and punishing campaign of reprisal which resulted in the deaths of about 6,000 Native Americans and thousands more being sold into slavery in the West Indies. This war was the bloodiest, in terms of the percentage of the population that died in it, in American history. More than 10% of the total population (native and colonial) of New England perished. The economic, social, and political consequences of King Philip's War (named after the Wampanoag sachem that led them) would echo into the following centuries. As time progressed, larger towns would usually have more than one militia company and the companies of adjacent towns would be organized into regiments commanded by colonels. The regiments, in turn, were organized into brigades commanded by brigadier generals. In 1692 Plymouth Colony merged with the Massachusetts Bay Colony and its militia became part of the Massachusetts Militia. The military history of Plymouth Colony began in February 1621 when Captain Myles Standish was named commander of the colony's militia then consisting of every able bodied adult male in the colony. On October 2, 1658 the militia companies of each town were organized into a regiment under the command of Major Josiah Winslow who served until he was elected governor on June 3, 1673, when he was succeeded by Major William Bradford the Younger. On June 2, 1685, Plymouth Colony was divided into three counties (Plymouth, Barnstable and Bristol) and each county had its own regiment of militia. Upon the merger of the colonies, the Plymouth Colony militia became a brigade within the Massachusetts Militia.

Америка революциясы

Америка революциясына дейін Массачусетс штатының қарулы азаматтары екі негізгі құрамға бөлінді. 16 жастан 60 жасқа дейінгі барлық ақ нәсілді ер адамдардан тұратын "қалыпты" жасақ және жақсы жаттығудан өткен, жабдықталған және теория бойынша бір минуттың ішінде төтенше жағдайға жылдам жауап бере алатын "бір минуттық" жасақ болды. 1775 жылдың 19 сәуір таңында капитан Джон Паркер басқаратын Лексингтон жасағы британдық әскерлермен кездесті, олар Конкордқа қару-жарақ іздеуге бет алған болатын. Бұл "әлемді шарлаған оқ" пен Америка революциясының басталуына әкелді. Лексингтон жасағы басым британдық күштерге қарсы шегінгенімен, сол күні Конкордтан Бостонға қайтып келе жатқан британдықтарды жасақтар үздіксіз шабуылдады. 1775 жылдың сәуірінде Лексингтон және Конкорд шайқастарынан кейін Массачусетс жасақ бөлімдері, сондай-ақ Нью-Гэмпшир, Коннектикут және Род-Айленд жасақ бөлімдері қызметке шақырылды. Олардың мақсаты – британдықтардың Бостонды басып алған жерлерден тысқары аймақтарға өтуіне жол бермеу болды. Байқау армиясы 1775 жылдың маусымында Бункер-Хилл шайқасында британдықтармен шайқасты. Генерал Джордж Вашингтон 1775 жылдың шілдесінде Кембриджде Байқау армиясының басшылығын қабылдады, ал жасақ бөлімдері жаңадан құрылған Континенттік армияның құрамына кірді. Массачусетс полктері революция бойында Континенттік армияның маңызды бөлігі болды.

1812 жылғы соғыс

1814 жылы британдықтар Истпорт пен Кастинді басып алғаннан кейін, британдықтар Жаңа Англия жағалауындағы басқа қалаларға шабуыл жасайды деген үлкен алаңдау туды. Бостонды және басқа да маңызды жерлерді қорғайтын жағалау бекіністерін күшейту үшін Массачусетс штатының милиция бөлімдері қызметке шақырылды. 181-ші жаяу әскер полкі (АҚШ), 182-ші жаяу әскер полкі (АҚШ), 101-ші далалық артиллерия полкі және 772-ші әскери полиция ротасы – 1812 жылғы соғыстағы әскери операциялары үшін марапатталған Армия Ұлттық гвардиясының жиырма бөлімшесінің ішіндегі төрт бөлімше болып табылады, олар бұл марапатты өз алдыңғы бөлімшелерінің қызметі арқылы алған.

1840 жылғы милиция туралы заң

1840 жылғы Массачусетс милиция заңы Массачусетс милициясына маңызды өзгерістер енгізді. Бірінші өзгеріс – тізімдегі милиция мен ерікті милиция арасындағы айырмашылықты белгілеу болды. Тізімдегі милиция – 18-ден 45 жасқа дейінгі денесі сау ер адамдардың тізімі ғана еді, олар тек соғыс уақытында ғана шақырылатын. Мүшелері үшін әскери дайындық талабы болған жоқ. Массачусетс ерікті милициясы (MVM) деп аталған ерікті милицияға қосылып, тұрақты оқу-жаттығулар өткізген адамдар болды. MVM үш дивизияға бөлінді, әр дивизияда екі бригада болды. Әр бригада екі-үш полктан тұрады. Полктер бір немесе бірнеше муниципалитеттерден құралған роталарға бөлінді.

Мексика соғысы

Мексика соғысы кезінде Массачусетс штатының еріктілер полкі құрылды. Ол 1847 жылдың қаңтарынан 1848 жылдың шілдесіне дейін қызмет етті. Оның алғашқы командирі – бұрынғы конгрессмен және болашақ АҚШ Бас прокуроры Кейлеб Кушинг болды.

Америка Азаматтық соғысы

1861 жылы Америка Азамат соғысының басында Массачусетс штатының милиция бөлімдері Одақ армиясында қызмет ету үшін жұмылдырылды. 1864 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін барлығы 27 дербес Массачусетс ерікті милиция ротасы Массачусетс штатының жағалау қорғаныс бекіністерін күзету үшін белсенді қызметке шақырылды. Бұл роталардың көпшілігі Массачусетс ерікті милициясының бар болған бөлімдерінен құралды. Қызмет мерзімі 90 күннен бір жылға дейін болды және барлық роталар 1865 жылдың шілдесіне дейін демобилизацияланды.

Испан-Америкалық соғыс

Испан-американ соғысы кезінде 1898 жылдың мамыр және шілде айлары аралығында алты Массачусетс штатының ерікті әскери полкі федералдық қызметке шақырылды. Бұл полктер 2-ші, 5-ші, 6-шы, 8-ші және 9-шы жаяу әскер полктері және 1-ші ауыр артиллерия полкі болды. 2-ші, 8-ші және 9-шы полктер Кубада, ал 6-шы полк Пуэрто-Рикода шайқасқа қатысты. Барлық бөлімшелер 1899 жылдың мамыр айына дейін демобилизацияланды.

1903 жылғы Дик туралы заң

1903 жылғы Дик заңы Ұлттық гвардияны қазіргі түрінде құрды. Федералдық қаржыландырудың орнына, штаттық милиция бөлімшелері федералдық төтенше жағдай туғанда қызмет ету міндеттемесімен Ұлттық гвардияға қосыла алатын болды. "Ұлттық гвардия" атауы федералдық қаржыландыру алатын және федералдық жұмылдыру мен реттеуге бағынатын бөлімшелерге берілді. Дик заңының басты нәтижесі – штаттық милициялардың жақсы оқытылған, жақсы жабдықталған және кәсіби әскери күштерге айналуы болды. 1916 жылғы Ұлттық қорғаныс заңы Дик заңының негізінде Ұлттық гвардия бөлімшелерінің жылдық оқу жиындарының (көбінесе "жаттығулар" деп аталады) санын 24-тен 48-ге, ал жылдық оқу күндерінің санын 5-тен 15-ке дейін арттыруды талап етті. Осы реформалардың нәтижесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде федералдық қызметке шақырылған Ұлттық гвардия бөлімшелері, бұрынғы соғыстардағы бабаларына қарағанда жақсы дайындалған болатын.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 26-шы дивизия (қарапайым тілде "Янки дивизиясы" деп аталды) Массачусетс Ұлттық гвардиясының бөлімшелерінен құрылды. Дивизия 210 күн бойы жауынгерлік қимылдарда болды және Сент-Михель және Мёз-Аргонн шабуылдарына қатысты. Бұған қоса, Гвардия бөлімшелері Бостон және Нью-Бедфорд аймақтарындағы бекіністерде жағалау қорғанысына жұмылдырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 110-шы атты әскер полкі құрылды. 1920 жылдары ол 23-ші, ал 1924 жылдың шілдесінен кейін 22-ші атты әскер дивизиясына қарасты болды. 1940 жылдың мамыр айынан қазан айына дейін полк таратылып, жағалау және дала артиллериясы ретінде қайта ұйымдастырылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыстағыдай, Массачусетс Ұлттық гвардиясының бөлімшелері федералдық қызметке шақырылды. Көптеген бөлімшелер 26-шы жаяу әскер дивизиясының немесе 241-ші жағалау артиллериясының құрамында болды. 241-ші жағалау артиллериясы 1944 жылы таратылды. 181-ші жаяу әскер полкі Массачусетс жағалауларын және Жаңа Англияның басқа да аймақтарын патрульдеді.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Массачусетс армиясының Ұлттық гвардиясы бес жылдық белсенді қызметтен кейін 1946 жылы қайта ұйымдастырылды. 26-шы жаяу әскер дивизиясы ең ірі құралым болды; алайда, штатта енді екі ірі дивизиялық емес бөлімше болды: 182-ші жаяу әскер полкінің жауынгерлік тобы және 104-ші зениттік артиллерия бригадасы. Корея соғысы 1950 жылдың маусымында басталғанда Гвардия әлі де қайта құру процесінде болды. 26-шы дивизия белсенді қызметке қарастырылды, бірақ армияның кеңеюінің аясында сегіз дивизиялық емес бөлімше белсенді қызметке шақырылды. 1963 жылы дивизиялық барлау эскадрильясын қамтамасыз ету үшін 26-шы атқыштар жасағы құрылды. Вьетнам соғысы кезеңінде (1965-1972) ондаған мыңдаған адам Ұлттық гвардиядағы қызметті белсенді армияға шақырудан және, мүмкін, Вьетнамда соғысуға жіберуден қашудың жолы ретінде пайдаланды. Бұл Ұлттық гвардияға штаттық қажеттіліктерін толықтыруға мүмкіндік берді, бірақ Гвардия мүшелерінің көптегенінің әскери қызметке деген мотивациясы төмен болғандықтан, дайындық деңгейі төмендеді. 1980-жылдардың басында Ұлттық гвардияға көбірек федералдық қаржы бөлінді және жақсы оқытылған, жабдықталған және кәсіби күшке айналды. 1990-1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысына бөлімдері шақырылғанда Ұлттық гвардия жоғары дайындық деңгейінде болды. Салқын соғыстың аяқталуы күштерді қайта құруға және қысқартуға әкелді. Нәтижесінде армия 26-шы жаяу әскер дивизиясын бригадаға дейін қысқартып, оны 29-шы жаяу әскер дивизиясының бағынысына қойды. 1993 жылдың 1 қыркүйегінде дивизия таратылды, ал оның орнында Спрингфилд қаласында орналасқан 26-шы жаяу әскер бригадасы қалды. 26-шы жаяу әскер дивизиясының 3-ші және 43-ші бригадалары таратылды, ал 86-шы жаяу әскер бригадасы 42-ші жаяу әскер дивизиясының бағынысына берілді. 1995 жылдың 1 қазанында бригада ресми түрде 26-шы бригада, 29-шы жаяу әскер дивизиясы деп аталды. Дивизиялық атқыштар жасағы 110-шы атқыштар жасағы болып қайта аталды, бірақ 1996 жылы таратылды. 2004 жылы 26-шы бригада 26-шы (Янки) жаяу әскер бригадасының жауынгерлік тобына айналды.

The Massachusetts Army National Guard reorganized in 1946 after five years of active duty. The 26th Infantry Division was the largest formation; however, there were now two major non divisional units in the state: the 182d Infantry Regimental Combat Team and the 104th Antiaircraft Artillery Brigade. The Guard was still in the process of rebuilding when the Korean War broke out in June 1950. The 26th Division was considered for active duty, but eight non divisional units were ordered into active duty as part of the Army's expansion instead. In 1963 the 26th Cavalry was created to provide the divisional reconnaissance squadron. During the Vietnam era (1965 1972) service in the National Guard was used by tens of thousands of men as a means of avoiding being drafted into the active Army and, probably, being sent to fight in Vietnam. While this enabled the National Guard to fill its personnel requirements there was a diminishing of readiness as many members of the Guard had a low level of motivation for military service. In the early 1980s the National Guard received more Federal funding and evolved into a better trained, better equipped and more professional force. The National Guard was in a high state of readiness when units were activated to serve in the Gulf War of 1990 to 1991. The end of the Cold War resulted in force restructuring and reductions. As a result, the Army decided to downsize the 26th Infantry Division into a brigade, and put it under the command of the 29th Infantry Division. On 1 September 1993, the division was inactivated, and the 26th Infantry Brigade remained in its place, based in Springfield. The 3rd and 43rd brigades, 26th Infantry Division were inactivated, and the 86th Infantry Brigade was put under the command of the 42nd Infantry Division. On 1 October 1995, the brigade was formally designated the 26th Brigade, 29th Infantry Division. The divisional cavalry was retitled into the 110th Cavalry, but then disestablished in 1996. In 2004, the 26th Brigade transitioned into the 26th (Yankee) Infantry Brigade Combat Team.

9/11-ден кейінгі кезең

Массачусетс Ұлттық гвардиясының көптеген бөлімшелері 2001 жылдан 2021 жылға дейін Ауғанстандағы "Тұрақты еркіндік" операциясында және 2003 жылдан 2011 жылға дейін Ирактағы "Ирак азаттығы" операциясында қызмет ету үшін федералдық қызметке шақырылды. 2005 жылы 26-шы жаяу әскер бригадасы 42-ші жаяу әскер дивизиясының құрамындағы 26-шы жаяу әскер бригадасының ұрыс тобы ретінде қайта құрылды. 2008 жылы 26-шы IBCT, Кёртис Гилд лагерінде орналасқан, жауынгерлік қолдау бригадасы – 26-шы маневрлік күшейту бригадасы (MEB) болып қайта ұйымдастырылды. 2005 жылы ұзақ жылдар бойы қызмет еткен 104-ші жаяу әскер полкі, ал 2006 жылы 102-ші далалық артиллерия полкі таратылды. 2007 жылдың 29 қазанында майор Джеффри Р. Калеро Ауғанстанның Каджаки ауданында жауынгерлік патрульде жүрген кезде жол жиегінде орналасқан бомбадан қаза тапты. Ол 20-шы арнайы күштер тобының 1-ші батальонының "С" ротасының құрамында болды.

Ұйымдастыру және тапсырмалар

Массачусетс Ұлттық гвардиясы Массачусетс Армия Ұлттық гвардиясы және Массачусетс Әуе Ұлттық гвардиясына бөлінеді. Гвардия офицерлері екі комиссия алады – біреуі Массачусетс губернаторынан, екіншісі АҚШ Президентінен. Бұл Гвардияның мемлекеттік және ұлттық әскери күш ретіндегі екі қызметін көрсетеді. Мемлекеттік ұйым ретіндегі миссиясында Ұлттық гвардияны губернатор ұлттық апаттар мен қоғамдық қауіпсіздік төтенше жағдайларында көмекке шақыруға болады. Ұлттық рөлінде Ұлттық гвардия АҚШ Қарулы Күштерімен бірге белсенді қызметке жұмылдырылуы мүмкін. Массачусетс Ұлттық гвардиясының бөлімшелері Бірінші дүниежүзілік соғыс, Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы, Перс шығанағы соғысы, Ирак соғысы және Ауғанстандағы «Тұрақты бостандық» операциясы кезінде жұмылдырылды. Техникалық тұрғыдан Ұлттық гвардияға губернатор басшылық етеді, ол федералдық емес кезде генерал-адъютанттың көмегімен жұмыс істейді, ол генерал-майор шеніне ие. Ұлттық гвардия мүшелері, барлық резервтік құрамдар сияқты, айына бір демалыс күні оқудан өтеді және жылдық оқу жиындарын (15-30 күн) өткізеді. Қазірде таратылған Массачусетс штатының қорғаныс күштері (MSDF) – бұл губернатор Ұлттық гвардияны күшейту үшін жұмылдыра алатын мемлекеттік әскери күш. MSDF АҚШ Қарулы Күштерінің бұрынғы мүшелерінен құралған, Массачусетс штатында тұратын және белсенді қызметке шақырылмаса, ерікті түрде қызмет ететін адамдардан тұрды. MSDF-тің үш негізгі мамандығы – әкімшілік, кәсіби және медициналық қолдау. 2016 жылы қызметке келгеннен кейін губернатор Бейкер гвардияға қатысты қайта бекіту туралы заңға қол қоюдан бас тартты, нәтижесінде ол таратылды.

COVID-19 пандемиясына қарсы іс-қимыл

Массачусетс Ұлттық гвардиясы Спрингфилд, Шығыс Бостон және Денверс сияқты жерлерде азаматтарға COVID-19 вакцинасын таратуға көмектесті. COVID-19 пандемиясы салдарынан автобус жүргізушілерінің күрт жетіспеушілігіне байланысты, Массачусетс Ұлттық гвардиясының 250-ге дейін әскери қызметшілері белсендіріліп, 7D көліктері деп аталатын мектеп автобустарын жүргізуге оқытылды.

Массачусетс әуе ұлттық гвардиясы

Отис әуе ұлттық гвардиясы базасы және Барнс әуе ұлттық гвардиясы базасы – Массачусетс штатының әуе ұлттық гвардиясының маңызды базалары.

Массачусетс Ұлттық гвардиясы мұражайы және мұрағаты

Массачусетс Ұлттық гвардиясы мұражайы мен мұрағаты Массачусетс штатының Конкорд қаласындағы әскери казармасында орналасқан (тарихи Конкорд әскери казармасы емес).