Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұйымдастырылған милиция күштері және АҚШ Армиясының федералды әскери резервтік күштері.
Organized militia force and a federal military reserve force of the United States Army
Армия Ұлттық гвардиясы (ARNG), Әуе Ұлттық гвардиясымен бірлесіп, ұйымдастырылған милиция күштері және АҚШ Армиясының федералды әскери резервтік күштері болып табылады. Олар бір уақытта екі түрлі ұйымның құрамында: әр штаттың, көптеген аумақтардың және Колумбия округінің ARNG (оны Америка Құрама Штаттарының милициясы деп те атайды), сондай-ақ Ұлттық гвардияның жалпы құрамы ретінде федералды ARNG. Ол әр штат немесе аралдық аймақта орналасқан, тиісті губернаторларға немесе басқа үкімет басшыларына бағынышты бөлімшелерге бөлінеді. Гвардияның бастауы көбінесе 1636 жылы Массачусетс штатындағы Салем қаласына дейін жетеді. Сол жылы милиция полкі қазіргі АҚШ аумағындағы көптеген қауымдастықтарды қорғау үшін алғаш рет жаттығу жасады.
The Army National Guard (ARNG), in conjunction with the Air National Guard, is an organized militia force and a federal military reserve force of the United States Army. They are simultaneously part of two different organizations: the ARNG of each state, most territories, and the District of Columbia (also referred to as the Militia of the United States), as well as the federal ARNG, as part of the National Guard as a whole. It is divided into subordinate units stationed in each state or insular area, responsible to their respective governors or other head of government. The Guard's origins are usually traced to the city of Salem, Massachusetts, in 1636. That year a regiment of militia drilled for the first time to defend a multi community area within what is now the United States.
Белсенділендіру
ARNG федералдық бақылауға түскен кезде АҚШ Кодексінің 10-тарауына, ал штаттық бақылауға түскен кезде АҚШ Кодексінің 32-тарауына және қолданыстағы штат заңдарына сәйкес жұмыс істейді. Оны штат немесе аумақтық губернаторлар төтенше жағдайлар мен апаттарға, мысалы, дауылдар, су тасқындары, жер сілкінісі және азаматтық тәртіпсіздіктерге жауап беру үшін шұғыл қызметке шақыруы мүмкін. ARNG мүшелері немесе бөлімшелері уақытша немесе бекіткісіз мерзімге АҚШ қарулы күштеріне жіберуге тапсырылуы мүмкін. Егер федералдық қызметке жұмылдырылса, мүше немесе бөлімше АҚШ Армиясының резервтік құрамы болып табылатын АҚШ ARNG құрамына кіреді. Активті федералдық қызметке еріктілер губернаторларының келісімімен ғана қатыса алады. 1990 жылғы АҚШ Жоғарғы Сотының шешіміне сүйене отырып, губернаторлар, әдетте, жеке тұлғаларды немесе бөлімшелерді дайындық немесе ұлттық төтенше жағдай үшін федералдық қызметке міндетті түрде шақыруға вето қоя алмайды. Президент сондай-ақ штаттардың милициясы ретінде ARNG мүшелерін және бөлімшелерін басып кіруді тоқтатуға, бүліктерді басуға немесе федералдық заңдарды орындауға шақыруы мүмкін. Армия Ұлттық гвардиясы – Ұлттық гвардия бюросы басқаратын екі ұйымның бірі, екіншісі – Әуе Ұлттық гвардиясы. ARNG директоры ұйымның басшысы болып табылады және Ұлттық гвардия бюросының бастығына есеп береді. ARNG бірнеше штаттың милициясы және Армияның федералдық резервтік құрамы болғандықтан, Ұлттық гвардия бюросының бастығы да, ARNG директоры да оған "басшылық етпейді". Бұл операциялық басқару құқығы әрбір штат немесе аумақта штаттық генерал-адъютантымен, ал Колумбия округінде бірлік милиция мәртебесінде болған кезде Колумбия округінің Ұлттық гвардиясының қолбасшы генералы жүзеге асырады. Федералдық белсенділік кезінде операциялық басқару құқығы біріктірілген жауынгерлік командалардың қолбасшыларына беріледі, олар өздерінің жауапкершілік аймағындағы барлық АҚШ күштеріне басшылық етеді. Ұлттық гвардия бюросының бастығы және ARNG директоры Армия департаменті мен әр штат және аумақтағы ARNG арасындағы байланыс арнасы болып табылады және Ұлттық гвардия үшін федералдық бағдарламаларды, саясаттарды және ресурстарды басқарады. 2018 қаржы жылына президент ұсынған федералдық бюджеттің ARNG үлесі шамамен 16,2 миллиард долларды құрайды, бұл 343 000 адамды қолдауға, оның ішінде персоналдың жалақысы мен жәрдемақысы, нысандарды күтіп ұстау, құрылыс, жабдықтарды күтіп ұстау және басқа да іс-шаралар үшін қаражат көзделген.
The ARNG operates under Title 10 of the United States Code when under federal control, and Title 32 of the United States Code and applicable state laws when under state control. It may be called up for active duty by the state or territorial governors to help respond to domestic emergencies and disasters, such as those caused by hurricanes, floods, and earthquakes, as well as civil disorder. Members or units of the ARNG may be ordered, temporarily or indefinitely, into United States service. If mobilized for federal service, the member or unit becomes part of the U. S. ARNG, which is a reserve component of the U. S. Army. Individuals volunteering for active federal service may do so subject to the consent of their governors. Largely on the basis of a 1990 U. S. Supreme Court decision, governors generally cannot veto involuntary activations of individuals or units for federal service, either for training or national emergency. The President may also call up members and units of the ARNG, in its status as the militia of the several states, to repel invasion, suppress rebellion, or enforce federal laws. The Army National Guard is one of two organizations administered by the National Guard Bureau, the other being the Air National Guard. The Director of the ARNG is the head of the organization, and reports to the Chief of the National Guard Bureau. Because the ARNG is both the militia of the several states and a federal reserve component of the Army, neither the Chief of the National Guard Bureau nor the Director of the ARNG "commands" it. This operational command authority is performed in each state or territory by the State Adjutant General, and in the District of Columbia by the Commanding General of the D. C. National Guard when a unit is in its militia status. While under federal activation, the operational command authority is transferred to the commanders of the unified combatant commands, who command all U. S. forces within their area of responsibility. The Chief of the National Guard Bureau and the Director of the ARNG serve as the channel of communications between the Department of the Army and the ARNG in each state and territory, and administer federal programs, policies, and resources for the National Guard. The ARNG's portion of the president's proposed federal budget for Fiscal Year 2018 is approximately $16.2 billion to support an end strength of 343,000, including appropriations for personnel pay and allowance, facilities maintenance, construction, equipment maintenance and other activities.
Бірліктер мен құрамалар
Жауынгерлік дайын әскері бөлімдері Ұйымдастыру және жабдықтар кестесі (TOE) бойынша немесе өңгертілген Ұйымдастыру және жабдықтар кестесі (MTOE) бойынша ұйымдастырылады. Жауынгерлік тапсырмаларға тартылмайтын бөлімдер, мысалы, мемлекеттік бірлескен күштер бас штабы немесе аймақтық оқу орталықтары, Тарату және қамтамасыз ету кестесі (TDA) бойынша басқарылады.
Deployable Army units are organized as Table of organization and equipment (TOE) organizations or modified table of organization and equipment (MTOE) organizations. Non deployable units, such as a state's joint force headquarters or regional training institutes are administered as Table of distribution and allowance (TDA) units.
Көпфункционалды қолдау бригадалары
Ұлттық гвардия 37 көпфункциялы қолдау бригадасын құрайды.
The Army National Guard fields 37 multifunctional support brigades.
Мемлекет бойынша
Әр штаттағы Армия және Әуе ұлттық гвардиясын штаттық генерал-адъютант басқарады. Генерал-адъютант (TAG) – штаттың әскери күштерінің іс жүзіндегі қолбасшысы және штат губернаторына есеп береді. Штаттың аббревиатурасы ШтатAL АлабамаAK АляскаAZ АризонаAR АрканзасCA КалифорнияCO КолорадоCT КоннектикутDE ДелавэрDC Колумбия округіFL ФлоридаGA ДжорджияGU ГуамHI ГавайиID АйдахоIL ИллинойсIN ИндианаIA АйоваKS Канзас
The Army and Air National Guard in each state are headed by the State Adjutant General. The Adjutant General (TAG) is the de facto commander of a state's military forces, and reports to the state governor. State Abbr. StateAL AlabamaAK AlaskaAZ ArizonaAR ArkansasCA CaliforniaCO ColoradoCT ConnecticutDE DelawareDC District of ColumbiaFL FloridaGA GeorgiaGU GuamHI HawaiiID IdahoIL IllinoisIN IndianaIA IowaKS Kansas
State Abbr. StateKY KentuckyLA LouisianaME MaineMD MarylandMA MassachusettsMI MichiganMN MinnesotaMS MississippiMO MissouriMT MontanaNE NebraskaND NevadaNH New HampshireNJ New JerseyNM New MexicoNY New YorkNC North CarolinaND North Dakota
Штаттың аббревиатурасы ШтатOH ОгайоOK ОклахомаOR ОрегонPA ПенсильванияPR Пуэрто-РикоRI Род-АйлендSC Оңтүстік КаролинаSD Оңтүстік ДакотаTN ТеннессиTX ТехасUT ЮтаVT ВермонтVA ВиргинияVI АҚШ Виргин аралдарыWA ВашингтонWV Батыс ВиргинияWI ВисконсинWY Вайоминг
State Abbr. StateOH OhioOK OklahomaOR OregonPA PennsylvaniaPR Puerto RicoRI Rhode IslandSC South CarolinaSD South DakotaTN TennesseeTX TexasUT UtahVT VermontVA VirginiaVI U. S. Virgin IslandsWA WashingtonWV West VirginiaWI WisconsinWY Wyoming
Мұралық бірліктер мен құрылымдар
Ұлттық гвардияның бірнеше бөлімшелері қайта ұйымдастырылды. Кейбіреулерінің атауы өзгертілді немесе таратылды. Кейбір бөлімшелер басқа басқаруларға қарастырылды. Таратылған ірі бөлімшелердің тізімі мына төмендегідей:
Several units have been affected by Army National Guard reorganizations. Some have been renamed or inactivated. Some have had subordinate units reallocated to other commands. A partial list of inactivated major units includes:
26-шы жаяу әскер дивизиясы, 1993 жылдың 1 қыркүйегінде таратылды. 27-ші жаяу әскер дивизиясы, 1955 жылдың 1 ақпанында 27-ші бронетанкті дивизия болып қайта құрылды. (Төмендегіге қараңыз.) 27-ші бронетанкті дивизиясы, 1968 жылдың 1 ақпанында таратылды. 30-шы бронетанкті дивизиясы, 1973 жылдың 1 желтоқсанында таратылды. (Төмендегіге қараңыз.) 30-шы жаяу әскер дивизиясы, 1974 жылдың 4 қаңтарында таратылды. 31-ші жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 14 қаңтарында таратылды. 30-шы бронетанкті дивизияға бөлінген бөлімшелер. 32-ші жаяу әскер дивизиясы, 1967 жылдың 1 желтоқсанында таратылды. 33-ші жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 1 ақпанында таратылды. 37-ші жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 15 ақпанында таратылды. 39-шы жаяу әскер дивизиясы, 1967 жылдың 1 желтоқсанында таратылды. 40-шы бронетанкті дивизиясы, 1968 жылдың 29 қаңтарында таратылды. 41-ші жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 1 қаңтарында таратылды. 43-ші жаяу әскер дивизиясы, 1967 жылдың 16 желтоқсанында таратылды. 44-ші жаяу әскер дивизиясы, 1954 жылдың 10 қазанында таратылды. 45-ші жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 1 ақпанында таратылды. 46-шы жаяу әскер дивизиясы, 1968 жылдың 1 ақпанында таратылды. 47-ші жаяу әскер дивизиясы, 1991 жылдың 10 ақпанында таратылды. 48-ші бронетанкті дивизиясы, 1968 жылдың 29 қаңтарында таратылды. 49-шы бронетанкті дивизиясы, 2004 жылдың 1 мамырында таратылды; 36-шы жаяу әскер дивизиясы болып қайта құрылды. 50-ші бронетанкті дивизиясы, 1993 жылдың 1 қыркүйегінде таратылды.
26th Infantry Division, inactivated 1 September 1993. 27th Infantry Division, reorganized as 27th Armored Division, 1 February 1955. (See below.) 27th Armored Division, inactivated 1 February 1968. 30th Armored Division, inactivated 1 December 1973. (See below.) 30th Infantry Division, inactivated 4 January 1974. 31st Infantry Division, inactivated 14 January 1968. Units allocated to 30th Armored Division. 32nd Infantry Division, inactivated 1 December 1967. 33rd Infantry Division, inactivated 1 February 1968. 37th Infantry Division, inactivated 15 February 1968. 39th Infantry Division, inactivated 1 December 1967. 40th Armored Division, inactivated 29 January 1968. 41st Infantry Division, inactivated 1 January 1968. 43rd Infantry Division, inactivated 16 December 1967. 44th Infantry Division, inactivated 10 October 1954. 45th Infantry Division, inactivated 1 February 1968. 46th Infantry Division, inactivated 1 February 1968. 47th Infantry Division, inactivated 10 February 1991. 48th Armored Division, inactivated 29 January 1968. 49th Armored Division, inactivated 1 May 2004; reflagged as the 36th Infantry Division. 50th Armored Division, inactivated 1 September 1993.
Көшбасшылық
1947 жылы АҚШ Әуе күштері құрылғаннан кейін Ұлттық гвардия бюросы екі бөлімге бөлінді: Армия Ұлттық гвардиясы және Әуе Ұлттық гвардиясы. Әр бөлімнің бастығы Ұлттық гвардия бюросының басшысына есеп беретін генерал-майор болды. Армия Ұлттық гвардиясының бастығы бастапқыда Ұлттық гвардия бюросының Армия бөлімінің бастығы ретінде құрылды. 1962 жылы әскер құрамын қысқартуға байланысты бұл лауазым генерал-бригадир дәрежесіне төмендетілді. 1970 жылы ол генерал-майор дәрежесіне қайта көтерілді. Кейіннен 2001 жылы генерал-лейтенант дәрежесіне дейін жоғарылатылды. Армия Ұлттық гвардиясының директорына 1970 жылы генерал-бригадир лауазымы ретінде бекітілген орынбасар да тағайындалды. 2006 жылы ол генерал-майор дәрежесіне көтерілді. Армия Ұлттық гвардиясының директоры жоспарлау және күнделікті ұйымдастыру мен басқаруға көмектесетін штабқа басшылық етеді. Директордың штабында штаб бастығымен қатар, капеллан, протокол және наградалар мамандары сияқты бірнеше арнайы қызметкерлер бар. Штабқа сондай-ақ дирекциялар, бөлімдер және бөлімшелер түрінде ұйымдастырылған негізгі штат кіреді. Армия Ұлттық гвардиясы штабының дирекциялары әдеттегі американдық әскери штабтың үлгісімен құрылған: G 1 – жеке құрам, G 2 – барлау, G 3 – жоспарлау, операциялар және оқыту, G 4 – логистика, G 5 – стратегиялық жоспарлар, саясат және байланыс, G 6 – байланыс, ал G 8 – бюджет және қаржылық басқару.
Upon the creation of the United States Air Force in 1947, the National Guard Bureau was organized into two divisions; Army National Guard and Air National Guard. Each were headed by a major general who reported to the chief of the National Guard Bureau. The head of the Army National Guard was originally established as the chief of the Army Division at the National Guard Bureau. The position was downgraded to brigadier general in 1962 due to force reduction. It was renamed to Director of the Army National Guard and elevated back to major general in 1970. The position was later elevated to the rank of lieutenant general in 2001. The Army National Guard is also authorized a deputy director which was originally established as a brigadier general office in 1970. It was elevated to the rank of major general in 2006. The director of the Army National Guard oversees a staff which aids in planning and day to day organization and management. In addition to a chief of staff, the Director's staff includes several special staff members, including a chaplain and protocol and awards specialists. It also includes a primary staff, which is organized as directorates, divisions, and branches. The directorates of the Army National Guard staff are arranged along the lines of a typical American military staff: G 1 for personnel; G 2 for intelligence; G 3 for plans, operations and training; G 4 for logistics; G 5 for strategic plans, policy and communications; G 6 for communications; and G 8 for budgets and financial management.
Басшылар мен директорлардың тізімі
Жоқ. (Сан) Командир Лауазым Портреті Атауы Қызметке кірген қызметтен кеткен Қызмет мерзімі Ұлттық гвардия бюросының Армия бөлімдерінің басшылары Армия Ұлттық гвардиясының директорлары.
No. (Number) Commander Term Portrait Name Took office Left office Term length Chiefs of the Army Division at the National Guard Bureau Directors of the Army National Guard