Уоррен Болстер: Скейтборд фотосуретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Уоррен Эдвард Болстер) – американдық скейтборд фотографы (1947-2006 жж.). 1947 жылдың 11 маусымында Вирджиния штатының Арлингтон қаласында дүниеге келген, 2006 жылдың 6 қыркүйегінде Гавайидегі Мокулейяда қайтыс болды. Ол 1970-жылдардың ортасында скейтбордтың қайта жандануы кезінде жұмыс істеген. Скейтборд журналының "библиясы" деп есептелетін Skateboarder журналын қайта жаңғыртуға жауапты болды, ал оның скейтборд фотожурналистикасы осы спорттың қарқынды дамуына және қалыптасуына үлкен үлес қосты. Мансабының кейінгі жылдарында Гавайиде танымал серфинг фотографы болды.

Өмірбаян

Оның әкесі АҚШ сыртқы істер қызметінің қызметкері болды және дипломат ретінде көп саяхаттады. Болстер 1963 жылы әкесі АҚШ-тың бас консулы болып тағайындалғанда ата-анасы және қарындасымен бірге Австралияның Сидней қаласына көшті. Ол Шотландия колледжінде оқыды. 1965 жылы Оңтүстік Бондиде серфинг пен скейтбордқа алғашқы рет осы жерде үйренді. Ол Сидней жағажайларында жақсы толқындар іздеп, серфинг тақталарымен толы бағанасыз Ford Galaxie көлігімен жүргенімен ерекше көзге түсті. Көліктің консулдық тіркеу нөмірі болды, сондықтан Сидней портының көпірінен өтетін кезінде төлем қабылдаушылар салюттеуге міндетті болды, бұл көліктегі барлық серфингшілерді қуантты. Болстер бала кезінен-ақ камералар мен фотосуретке қызығушылық танытқан. Бұл ата-анасының отбасылық демалыстардан түсірілген слайд-шоуларымен және олар оған сыйлаған көптеген камералармен одан әрі дамыды. 1967 жылы ол Флорида штатының Кокоа-Бич қаласына көшіп, Brevard Community College-де оқыды және штаттың үздік серферлерінің бірі ретінде танымал болды. Флоридада жүргенде серфингті суретке түсіре бастады. 1970 жылы Болстер Сан-Диегоға көшіп, ескі су шаңғысынан скейтборд жасап, "серфинг болмаған күндерде серфингке ұқсас балама" құруды көздеді, кейін ол осылай еске алды. 1972 жылы ол Surfer Magazine журналында жариялана бастады және 1976-1977 жылдары редактордың көмекшісі болды. Surfer Magazine журналында жұмыс істеген кезінде, сол кезде Surfer журналының баспагері және редакторы болған Стив Пезман оған Skateboarder Magazine журналын қайта жандандыруды тапсырды. Skateboarder Magazine 1964-1965 жылдары төрт тоқсандық нөмір шығарғаннан кейін басылымды тоқтатты. Скейтбордқа деген қызығушылық төмендегеннен кейін журнал сатылымының төмендігіне байланысты жабылды. 1976 жылы скейтбордтағы уретан дөңгелек революциясы, жақсырақ сүйреу және жылдамдық берген кезде, Болстерде Skateboarder журналын қайта іске қосуға алты ай болды. Редактордың көмекшісі ретінде ол Surfer Magazine журналының басқа редакторларының бірі Курт Ледтерманмен бірікті. Хатшы Крис Максвелл (Курт оны Макс Крисвелл деп атады) Skateboarder журналын қайта құру үшін үштікке соңғы мүше болды. Фотографиялық тұрғыдан Болстер Калифорнияның скейтборд мәдениетін құжаттағанда балық көзі линзаларын, моторлық диск тізбектерін және стробтарды алғаш қолданғандардың бірі болды. Мысалы, Тай Пейдждің көп қырлы, жылдам техникасы мен аяқ жұмысы керемет болды. Оның аяқ қозғалысын көп рет суретке түсіруге тырысқаннан кейін, Болстер оны 1977 жылғы тамыз және қыркүйек айларында Skateboarder Magazine журналында жариялау үшін фильмге түсіру үшін 3000 долларлық жаңа жоғары жылдамдықты камера сатып алуға мәжбүр болды. Кәсіби скейтбордист, супержұлдыз Тони Хоук сол кездегі журналдың оқуға тұрарлық жалғыз басылым екенін айтты. "Суреттері әрқашан арманға толы болды және мені сенбеушілікке толы қалдырды. Егер SkateBoarder болмаса, мен төрт дөңгелекті тақтада не нәрсеге қол жеткізе алатынымды ешқашан түсінбеген болар едім", - деді Хоук "Уоррен Болстердің мұрасы: скейтборд фотосуреттерінің шебері" кітабында. Болстер 1992 жылға дейін Surfer Magazine журналының штат фотографы болып қалды. 1978 жылы ол Гавайиге көшіп, өзін жемісті және кеңінен жарияланатын еркін серфинг фотографы ретінде таныстырды. Ол үнемі жаңа бұрыштар іздеп, вертолеттен түсіріп, көбінесе серфингшінің артынан немесе серфингшінің тақтасының алдынан керемет суреттер түсіру үшін палубаға орнатылған камераны пайдаланды. Алайда, серфингпен айналыспағандар үшін Болстердің ең танымал суреттерінің бірі - Ride тобының классикалық Nowhere альбомының мұқабасын құраған үзілмейтін толқын. Болстер еркін фотограф ретінде тапсырмалар арасында жиі қаржылық қиындықтарға тап болды. Ол суретке түсірген оқиғаға қауіпті жақын орналасқанымен, суретке түсірген адамдарымен немесе олардың жылдамдығын арттыратын платформаларымен жиі соқтығысқан. Ол серфингке қатысу және оны құжаттау кезінде кемінде он операция жасады және көптеген сүйектері сынды. Нәтижесінде Болстер созылмалы ауырсынумен және ауырсынуды басатын дәріге тәуелділікпен күресті. "Мен спортқа үлкен өмір беру үшін өзімді құрттым", - деп жазды ол 2004 жылы жарық көрген "Уоррен Болстердің мұрасы: скейтборд фотосуреттерінің шебері" кітабында. Сондай-ақ, ол ұзақ уақыт бойы депрессиядан зардап шекті. Соған қарамастан, денсаулығы нашар болғанына қарамастан, Болстер серфинг фотосуреттерінің алдыңғы шегінде болды. Өлімінен тоғыз күн бұрын Болстердің көлігі ауыр соқтығысу кезінде арттан соғылып, жарақат алды. 2006 жылдың 6 қыркүйегінде 59 жасында өзіне-өзі қарудан оқ жарақатынан көз жұмды. Фильм режиссері Стейси Перальта Болстердің жұмысын Riding Giants (2004) және Dogtown and Z Boys (2001) фильмдерінде көрсетті. Болстердің қарындасы Жанет Барнс Трамонте көп жылдар бойы АҚШ Жоғарғы Сотының төрағасы Уильям Ренквисттің әкімшілік көмекшісі болды.

His father was a U. S. foreign service officer and travelled extensively as a diplomat. Bolster moved with his parents and sister to Sydney, Australia in 1963 when his father was appointed US Consul General. He attended The Scots College. It was here that he learned to surfboard and skateboard for the first time, at South Bondi in 1965. He was notable for driving a pillarless Ford Galaxie piled with surfboards around the Sydney beaches looking for good waves. This car had consular plates which meant that the toll collectors on the Sydney Harbour Bridge were required to salute as he went through at no charge, to the delight of all the surfers piled inside. Bolster had been interested in cameras and photography from an early age. This was especially nurtured by his parents' regular slide shows of family holidays and the many hand down cameras they gave to him. In 1967, he moved to Cocoa Beach, Florida, attended Brevard Community College and earned a reputation as one of the state's top surfers. He also began photographing surfing while in Florida. By 1970, Bolster had migrated to San Diego and made skateboards out of old water skis to ensure there was "a surfboard like alternative for the few days lacking surf," he later recalled. In 1972, he started to be published in and became an associate editor at Surfer Magazine, from 1976 77. During his time at Surfer Magazine, he was given the task of resurrecting Skateboarder Magazine by Steve Pezman, at the time publisher and editor of Surfer. Skateboarder Magazine had released only four quarterly issues in 1964 65, and then ceased publication. When the skateboard craze subsided, the magazine was dropped due to low sales. In 1976, with the advent of the urethane wheel revolution in skateboarding, which provided greater traction and speed, Bolster had six months to get Skateboarder Magazine running again. As an associate editor, he teamed up with Kurt Ledterman, the other associate editor at Surfer Magazine. Secretary Chris Maxwell (nicknamed Max Criswell by Kurt) made the final member of a trio that would become the re creators of Skateboarder Magazine. Photographically, Bolster was among the first to use fish eye lenses, motor drive sequences and strobes while documenting California's skateboarding culture. For example, Ty Page's multi faceted, rapid fire technique and footwork were nothing short of incredible. After trying many times to photograph his footwork, Bolster was forced to purchase a new $3,000 high speed camera to catch him on film to publish in the August and September 1977 issues of Skateboarder Magazine. Superstar professional skateboarder Tony Hawk said the magazine was the only one worth reading at the time. "The pictures were always dreamy and left me full of disbelief If it weren't for SkateBoarder, I would have never realized what was really possible on my four wheeled plank," Hawk said in the book The Legacy of Warren Bolster: Master of Skateboard Photography. Bolster remained a staff photographer for Surfer Magazine until 1992. He moved to Hawaii in 1978, where he established himself as an accomplished and widely published freelance surf photographer. Bolster was constantly on the lookout for new angles, shooting from helicopters and often using a deck mounted camera to get spectacular photos from behind the surfer, or photos from in front of the surfer’s board. However, for non surfers, one of Bolster's best known images is the unbroken wave that formed the cover image of Ride's classic shoegazing album Nowhere. As a free lance photographer, Bolster often struggled financially between assignments. He was known for putting himself dangerously close to the action he was photographing, often colliding with his subjects or their speeding platforms. He had endured at least a dozen surgeries and many broken bones participating in and documenting surfing activities. As a result, Bolster battled chronic pain and addiction to a painkiller. "I almost destroyed myself to give a larger life to the sport," he wrote in The Legacy of Warren Bolster: Master of Skateboard Photography, a 2004 book. He also suffered from long bouts of depression. Nonetheless, despite his health issues, Bolster remained on the cutting edge of surf photography. Nine days before his death, Bolster was injured when his car was rear ended in a serious collision. He died at the age of 59 on September 6, 2006, of a self inflicted gunshot wound. Stacy Peralta, a filmmaker, featured Bolster's work in Riding Giants (2004) and Dogtown and Z Boys (2001). Bolster's sister, Janet Barnes Tramonte, was the administrative assistant to Chief Justice of the United States William Rehnquist for many years.