Кіріспе

Абилин жолы – Техастан Канзас штатының Абилин қаласына дейінгі мал жолы. Оның нақты бағыты көптеген салаларының болуына байланысты даулы, бірақ ол Техастың Генриетта қаласының шығысындағы Қызыл өзенді кесіп, Үндістан территориясы арқылы солтүстікке қарай Канзастың Колдуэлл қаласына, содан кейін Уичита мен Ньютон арқылы Абилинге дейін созылды. Алғашқы малдар бұл жолмен 1866 жылы айдалған, бірақ Абилин қаласы 1867 жылы құрылғанға дейін бұл жолға ат қойылмаған. 1867 жылы Иллинойс штатынан Джозеф Г. Маккой Абилинге қоныс аударып, мал саудасымен айналыса бастады. Ол Уичитаға жақын жердегі Чишолм жолының солтүстік бөлігімен байланысатын мал жолын жасады. Бұл жол солтүстікке қарай Абилинге дейін Юнион Пасифик теміржолы арқылы жүргізілуі керек еді, онда мал тез әрі тиімді сатылуы мүмкін болды. Кіші Арканзас өзенінің сағасынан Абилинге дейінгі жол «тікелей емес, ирек жол еді. Бұл жолды түзеу және малды тікелей Абилинге жеткізу үшін, сондай-ақ қашықтықты қысқарту арқылы батыс аймақтарының мал саудасы үшін бәсекелестікке қарсы тұру үшін инженерлік корпус жіберілді. Герси компас, байрақ ұстаушылар және соқалармен және қашаулармен жабдықталған жұмысшылар тобымен Абилиннен оңтүстікке қарай Арканзас өзеніне дейін бағытталды. Олар жол бойында жақсы су, мол шөп және қолайлы тұрақтар тапты. Маусымның алғашқы мал тобымен бірге, олар жаңа жолмен және Арканзас өзені арқылы малды жүргізіп, осылайша кейінгі айлар мен жылдарда одан өткен мыңдаған мал тобына жол ашты». 1867 жылы осы жолмен Техастан Абилинге шамамен 35 000 бас мал айдалды; 1868 жылы – 75 000 бас; 1870 жылы – 300 000 бас; ал 1871 жылы – 700 000 бас. Бұл Техастан бір жылда алынған ең көп мал саны еді. Осы кезде Абилин маңындағы жерлер тез дамып жатты. Жайылымдық жерлер азайып, осы жағдайларға байланысты көптеген қоныс аударушылар малдың жақын маңда бағылуына қарсы болды. 1872 жылы Уичита Санта-Фе теміржолының құрылысы аяқталғандықтан, Абилин бірнеше жыл бойы иеленген саудаға ие болды. Бұл Уичитаға қажетті теміржол инфрақұрылымын қамтамасыз етті. 1867 жылдан 1871 жылға дейін Абилиннен шамамен 10 000 мал вагоны, ал 1872 жылы Уичитадан 80 000 бас мал жөнелтілді. Арканзас және Ниннеска өзендерінің аңғарларын мекендеу 1873 жылдан кейін Уичита жөнелту алаптарына жетуді қиын етіп, мал тиеуді батысқа қарайғы теміржол станцияларына көшірді, соңында Додж-Ситиде тоқтады. Абилин мал жолының пайдалануы 1887 жылы аяқталды.