Кіріспе
Американдық генерал Мозес Хазен (1 маусым 1733 – 5 ақпан 1803) – Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияның бригадир-генералы. Массачусетс шығанағында туған ол Роджерстің рейнджерлерімен бірге француз және үнді соғысында қатысты. Оның қызметіне аса қатыгез шабуылдар, акадиялықтарды жер аудару және 1759 жылғы Квебек шайқасы кірді. Соғыс аяқталуға аздан кейін ол британдық армияға ресми түрде қабылданып, Монреальдің сыртында, Квебек провинциясында жартылай жалақымен зейнеткерлікке шықты. Онда ол және тағы бір британдық офицер Габриэль Кристи серіктестік құрып, көп жер сатып алды. Өмірінде ол Квебек, Нью-Гэмпшир, Вермонт және Нью-Йорк штаттарында жер иелігіне ие болды, бірақ сот процестері, Кристи және революцияның салдарынан Квебекке қарасты жерлерінің көп бөлігін жоғалтты. 1775 жылы ол Америка революциялық соғысының басында Квебекке жасалған американдық шабуылға қатысып, 1775 жылғы Квебек шайқасында Континенттік армияда қызмет етті. Ол соғыс бойы өзінің полкіне (2-ші канадалық, сондай-ақ «Конгресс өзінің» полкі) жетекшілік етті, 1777 жылғы Филадельфия науқанында және 1781 жылғы Йорктаундағы шайқаста қатысты. Ол әскери және азаматтық дауларға жиі тартылып, соғыс салдарынан туған шығындар мен залаптарды өтеу үшін Конгреске үнемі өтініштер жолдады. Ол соғысқа қолдау көрсеткендіктен Квебекке орала алмаған полкіндегілердің де осындай әрекеттерін қолдады.
Moses Hazen (June 1, 1733 – February 5, 1803) was a brigadier general in the Continental Army during the American Revolutionary War. Born in the Province of Massachusetts Bay, he saw action in the French and Indian War with Rogers' Rangers. His service included particularly brutal raids, during the Expulsion of the Acadians and the 1759 Battle of Quebec. He was formally commissioned into the British Army, shortly before the war ended, and retired on half pay outside Montreal, Province of Quebec, where he and Gabriel Christie, another British officer, made extensive land purchases in partnership. During his lifetime he acquired land in Quebec, New Hampshire, Vermont, and New York, but lost most of his Quebec land due to litigation, with Christie and the negative effects of the Revolution. In 1775 he became involved in the American invasion of Quebec early in the American Revolutionary War, and served with the Continental Army, in the 1775 Battle of Quebec. He went on to lead his own regiment, (the 2nd Canadian, also known as "Congress' Own") throughout the war, seeing action in the 1777 Philadelphia campaign and at Yorktown in 1781. He was frequently involved in litigation, both military and civil, and constantly petitioned Congress for compensation of losses and expenses incurred due to the war. He supported similar efforts by men from his regiment who were unable to return to Quebec because of their support for the American war effort.
Ерте өмір
Мозес Хазен Массачусетс шығанағының шекаралық қалашығы Хаверхиллде, ескі Жаңа Англия пуритан отбасында дүниеге келді. Хазен туралы айтылатын тарихтарда кейде оның еврей болғаны көрсетіледі, бірақ генеалог Хазеннің Англияға, отбасылық аты Хассен болған тегін анықтаған. Хазеннің кейбір замандастары оның еврей екенін ойлаған сияқты; мысалы, сержант Джеймс Томпсон өзінің "Фрейзердің жоталықтары" күнделігінде Сент-Фой шайқасынан шегіну кезінде оны кездестіргенін былай деп жазған: "Жолда мен еврей капитан Мұса Хазенмен кездестім".
Француздар мен үндістер соғысы
Француз және үнді соғысы басталғанда Хазен тері өңдеушінің шәкірті болған. 1756 жылы ол жергілікті милицияға, оның ішінде бірнеше туысқандарына қосылды. Ол алғаш рет Жорж көлінің жанындағы Форт-Уильям-Генриде қызмет етті, онда ол Роберт Роджерспен алғаш рет кездесіп, Роджерс рейнджерлерінің құрамында қызмет ететін болды. Роджерс кейіннен оны Рейнджерлердің жаңа ротасында офицерлік лауазымға ұсынды; 1758 жылы, ағасы үшін Луисбургтің британдық қоршауына жабдықтармен қамтамасыз еткеннен кейін, ол Джон МакКардидің Форт-Эдвардтағы Рейнджерлер ротасында бірінші лейтенант болып тағайындалды. МакКардидің ротасында ол Луисбургте, соның ішінде алғашқы десант кезінде, қақтығыстардың қызу жүрген кезінде қатысты. Луисбургтен кейін рота алдымен Фредерик фортында (Сент-Джон, Нью-Брансуик), содан кейін Сент-Анн фортында орналасты, онда рота акадиялықтарды қуғын-сүргіннен қашқан үндістер мен акадиялықтарға қарсы науқанға қатысты. Бұл шабуылдар кейде өте қатыгез болды; рота акадиялық шаруалардың бас терісін алып тастағаны мәлім болды. Бір қатты оқиғада Хазен алты адамның бас терісін алып, төрт адамды, екі әйел мен үш баланы бір үйдің ішінде өртеп жіберді. Жергілікті милицияның басшысы және әйелдердің бірінің әкесі Джозеф Годин ди Беллефонтен, рейнджерлермен ынтымақтастыққа мәжбүрлеу үшін осы оқиғаның куәсі болуға мәжбүр болғанын айтты. (Годин екі немересімен бірге орманға қашып кетті.) Генерал Джеффри Амхерст, Хазенді капитандыққа көтергеннен кейін ғана оқиға туралы естіген, "Мен естігендерім оның еңбегін мен үшін түсірді, себебі мен әйелдер мен әлсіз балаларды өлтіруді ешқашан мақұлдамаймын" деп мәлімдеді. 1759 жылдың қаңтарында капитан МакКарди өзінің бірі кесіп түсірген ағашқа шалынып қаза тапты; Хазенге рота басшылығы тапсырылды. Хазен 1760 жылғы Сент-Фой шайқасында да қатысты, онда жамбасы ауыр жарақат алды. Осылайша ол сол жылдың соңында Монреальді басып алған соңғы британдық науқанынан қалысты, бірақ оның рейнджерлері қатысты. 1761 жылдың ақпанында ол британ армиясының 44-ші жаяу әскер полкінде бірінші лейтенант лауазымын сатып алды. Ол соғыстың қалған бөлігін Монреальде гарнизондық қызметте өткізді және 1763 жылы жартылай жалақымен зейнетке шықты. Генерал Джеймс Мюррей 1761 жылы Хазен туралы жақсы пікір білдірді: "Ол өте батыл және жақсы мінез-құлық танытты, сондықтан ол сұрай алатын немесе талап ете алатын кез келген әскери сыйлыққа лайық болды".
Жерді игеру
Квебек қоршауы кезінде Хазен Габриэль Кристимен танысты, ол сол кезде квартирмейстердің орынбасары болған. Кристи Монреальдің оңтүстігіндегі Ришельеу өзені аңғарында жер иеленді және өз иелігін кеңейтуді қалады. (Кейін Кристи Квебектегі ең ірі жер иелерінің бірі болды.) Соғыстан кейін Кристи мен Хазен бірлесіп Форт-Сен-Жан маңындағы Ришелье өзенінің шығыс жағалауында орналасқан Сабривоа және Блюри иеліктерін сатып алды. Олар сонымен қатар өзеннің батыс жағындағы жерді Лонгюйль баронынан жалға алды. Бұл иеліктер оларға Сент-Жан маңындағы жерлерге дерлік толық бақылау берді, ол Шамплен көлінен кемемен баруға болатын ең солтүстік нүкте еді. Кристи әлі де әскери қызметте болғандықтан, көбінесе жерден алыс болып, Хазен жерді дамытса, Кристи қаржымен қамтамасыз етті. Хазен Айбервиллде сарай және екі диірмен салдырып, ағаш сату және басқа да кәсіптік жобаларды бастады. 1765 жылы Хазен жер суреттеушісінің орынбасары және бейбіт судья болып тағайындалды. Ол өзінің іскерлік қатынастарының бір бөлігі ретінде Нью-Йорктегі британдық әскерлердің қолбасшысы генерал Томас Гейджге әскери мақсаттар үшін құрал-жабдықтар мен ағаш ұсынды. Гейдж бұл ұсынысқа қызығушылық танытпады, бірақ егер аймақта әскери қимылдар қажет болса, оны есінде ұстайтынын Хазенге хабарлады. Хазен иеліктердің бизнесін кеңейтті, бірақ оның белсенді дамуы борыштарға да алып келді, бұл Кристимен келіспеушіліктерге себеп болды. 1770 жылы Кристи борыштарға наразы болып, есеп беруді талап етті. Бұл ақырында иеліктерді бөлуге әкелді, Хазен Блюри иелігінің оңтүстік бөлігін алды, ол Блюри Суд деп аталды. Хазен мен Кристи осы жерлерді бақылау үшін көп жыл бойы сотта жүріп, Америка революциясынан кейін Кристи толық бақылауға ие болды. 1762 жылы Хазеннің ағасы Джон Коннектикут өзенінің шығыс жағында, сол провинцияның солтүстігіндегі Нью-Гэмпшир штатындағы Хаверхилл қаласына қоныстанды. 1764 жылы Джейкоб Бейли қазіргі Вермонт штатындағы Ньюбериге қоныстанды, ол Хаверхилден өзен арқылы орналасқан. Хазен осы екі қоныстың екеуінде де үлесі болды, сонымен қатар қазіргі Брэдфорд, Вермонт штатында Коннектикут өзенінің батысында жер сатып алды. Сол кезде Сент-Жанға дейін жол салу туралы идея алғаш рет көтерілді, бұл идея Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Джордж Вашингтон Бейли Хазен әскери жолын салуға рұқсат берген кезде қайта пайда болды. Оның жерді дамыту ісі 1764 жылы Сент-Джон өзенінің бойындағы жерлерді дамыту мақсатымен әскери офицерлер тобы құрған Сент-Джон өзені қоғамына қосылғанда одан әрі өсті. Оның серіктестері Томас Гейдж, Фредерик Холдиманд, Уильям Джонсон және Томас Хатчинсон болды. 1770 жылдың күзінде Хазен Монреальдегі жақсы отбасынан шыққан Шарлотта де ла Сосаяға үйленді. Олар Сент-Жанға жақын жерде тұрып, үй салып, шаруашылықпен айналыса бастады.
Континенттік армия қызметі
1775 жылы Революциялық соғыс басталғанда Хазен Сент-Жанда жартылай жалақымен өмір сүрді. 18 мамырда Бенедикт Арнольд Форт-Сен-Жанға шабуыл жасағанда, Хазен бұл шабуыл туралы хабарды (сондай-ақ Форт-Тикондероганың басып алынуы) алдымен Монреальдегі әскери билікке, содан кейін Квебектегі губернатор Гай Карлтонға жеткізді, үйіне оралғаннан кейін соғыстың өзіне және оның жеріне қандай салдарлары болуы мүмкін екенін ойластыру үшін. Американың Квебекке басып кіруі 6 қыркүйекте оның Сент-Жандағы үйіне жақын келді. Сол күні Хазен генерал Филипп Шойлермен кездесіп, Форт-Сен-Жанның жақсы қорғалғандығын, қоршау арқылы оны алудың қиын екенін және жергілікті тұрғындардың американдықтарға көмектесуге ықпал етпейтінін түсіндірді. Бұл көңіл көншітпейтін жағдай Шойлерді шегінуді қарастыруға мәжбүр етті; бірақ қосымша американдық әскерлердің келуі және Чамбли маңында тұратын астық саудагері Джеймс Ливингстонның көңіл көтеріңкі бағасы американдықтарды шабуылды жаңаруға ынталандырды. Ливингстон 1775 жылдың қараша айында 1-ші канадтық полкін құрды.
Түрмеге қамау және босату
17 қыркүйекте бригада генерал-майоры Ричард Монтгомери, қазір американдық күштерге басшылық етеді, Форт-Сент-Жанды қоршауға алуға кірісті. Келесі күні Джон Браунның басқаруындағы американдық әскерлердің тобы қамалдың солтүстігінде Хазенді тұтқындады. Бірақ, форттан британдықтардың шабуылы Браунның әскерін кері шегінуге мәжбүр етті; Хазен британдықтардың қолына түсті. Британдық командир, майор Чарльз Престон Хазенге сенімсіздікпен қарап, оны Клод де Лоримердің күзетімен Монреальге жіберді. Бригад генерал Ричард Прескотт Хазеннің өзінің қимылдары туралы түсіндірмесіне қанағаттанбады және оны түрмеге қамады. Ол 54 күн бойы қиын жағдайда ұсталды. Форт-Сент-Жан құлағаннан кейін британдықтар Монреальден шығып, эвакуацияға пайдаланған көптеген кемелердің бірімен тұтқындарды тасымалдады. Американдықтар британдық флоттың көп бөлігін басып алып, Хазенді және оларды қолдаған басқа да саяси тұтқындарды босатті. Британдықтардың өзіне жасаған қатыгездігіне наразы болған Хазен Квебек қаласына бет алған американдық күштерге қосылды. Ол мұны американдықтардың қоршау кезінде оның мүлкіне көп зиян келтіргеніне қарамастан, мүлкін азық-түлік үшін тонап, үйін казарма ретінде пайдаланғанына қарамастан жасады.
Квебектегі қызмет
Хазен Квебек шайқасында қызмет етті және Филадельфиядағы Екінші Континенттік Конгреске қасіретті жеңіліс туралы хабарлау үшін жіберілген екі адамның бірі болды (екіншісі – Эдвард Антилл). Конгресс оның еңбегін бағалап, Хазенге Континенттік армияның 2-ші Канада полкіне жетекшілік ететін полковник шені берді. (Антилл полк подполковнигі болып тағайындалды.) Полк көбінесе «Хазен полкі» немесе «Конгрестің өзі» деп аталды, екінші атау себебі – полк Конгресс тарапынан құрылған және ешқандай штаттың квотасына кірмеген. Хазенге бастапқыда бригадир-генерал лауазымы ұсынылды, бірақ ол бас тартты, орнына полковник шенін және соғыс салдарынан туған залаптарды өтеуді сұрады. (Оның мүлігі бұған дейін американдықтардың Сент-Жан маңындағы әрекеттерінен қатты зақымдалған еді.) Хазен Ливингстонның капитандығының бірі – Джон Дагганнан бұрын Филадельфияға келгеніне шүкіршілік ете алды, себебі Бенедикт Арнольд оған бұрын 2-ші Канада полкіне шен беруге уәде берген. Хазен мен Антилл Квебекке қайтып оралды, онда Хазен Монреальде орналасты, ал Антилл полкке сарбаздар жинады. Хазен 1776 жылдың наурыз айының соңынан сәуір айының ортасына дейін Монреальдің қорғанысына уақытша басшылық етті, содан кейін генерал Дэвид Вустер Квебектен тыс американдық күштерге, ал Бенедикт Арнольд Монреаль гарнизонына басшылық етті. Ол басшылық еткен кезеңде Хазен Тимоти Беделді және 390 сарбазды Монреальден шамамен 64 километр қашықтықтағы Седарс бекінісін нығайтуға жіберді; бұл күштер мамыр айында Седарс шайқасында британдық аборигендерге жеңіліп, тұтқынға түсті.
Арнольдпен қиындықтар
Арнольд Монреальдегі басқару міндетін алғаннан кейін, Хазен полкі Форт-Чемблиде гарнизондық қызметке бекітілді. Хазен (және, мүмкін, оның әскерлері) The Cedars шайқасына жауап беруге көмектесу үшін күштер ретінде шақырылды. Кеңесте Хазен мен Арнольд не істеу керектігі туралы қызу пікір таластырды; Арнольдтың пікірінше, Хазеннің мінез-құлқы бағынбаушылыққа жақын еді. Арнольд бұрын Хазенді жоғары бағалап, оның "ақылды, салмақты офицер және осы аймақпен жақсы таныс" екенін жазған. 1776 жылдың мамыр және маусым айларында Квебекке жасалған шегіну кезінде Хазен мен Арнольд арасындағы дау 1779 жылға дейін жалғасқан айыптаулар мен қарсы айыптауларға, әскери соттар мен басқа да тыңдауларға әкелді. Даудың мәні – Арнольдтың Монреальдегі саудагерлерден тәркілеп алып, кейін оңтүстікке жөнелту үшін Чамблиге жіберген тауарлар болды. Чамблидегі мүліктерге жауапты Хазен тауарларға қол қоюдан бас тартты, себебі олар Монреальдегі достарына тиесілі екенін білді. Шегіну кезінде осы тауарлардың көп бөлігі тоналып, жоғалып кетті. Арнольд Хазенді бұйрықтарды орындамағаны үшін дереу әскери сотқа беруді қалаған, бірақ британдық армияның келуі армия Форт Тикондерогаға оралғанға дейін бұл істі кейінге шегерді. Арнольдтың Хазенге деген пікірі өзгерді; ол былай деп жазды: "Бұл полковник Хазеннің бұйрыққа бағынбаған алғашқы және соңғы жағдайы емес. Мен оны өзі отырған лауазымға тым ықпалды адам деп санаймын". Хазеннің әскери соты 1776 жылдың 19 шілдесінде өтті, ол абыроймен ақталды. Дегенмен, іс жүргізуде кемшіліктер болды, судья-адвокат Монреальден Чамблиге тауарларды жеткізген офицер болды, сондықтан ол куәлік бермеді; Арнольд кейін де Хазенге шабуылдауын жалғастырды. 1776 жылдың желтоқсан айында тағы бір тергеу өтті, және Хазен тағы да қандай да бір қылмыс жасағанынан ақталды. Содан кейін Хазен Арнольдты Монреаль саудагерлерін тонаумен айыптады; Арнольд бұл айыптардан 1777 жылы жоғары деңгейдегі тергеуге дейін тазартылмады.
Өз полкын құру
Квебектен шегіну кезінде сапы едәуір азайған Хазен полкі 1777 жылдың маусым айына қарай 1000 адамдық бекітілген құрамынан 700 адамға дейін жетті. Полк ішіндегі шиеленістердің себебі, негізінен, бастапқы квебектік әскери қызметшілер мен Он үш колониядан келген жаңа сарбаздар арасындағы мәдени айырмашылықтар болды. Сондықтан Хазен француз тілділерді ағылшын тілділерден бөлек роталарда ұстады. Хазен сондай-ақ Конгреске Квебектегі мүлкіне келтірілген залал үшін өтемақы талабын жолдады. Алғашқы есеп 11 363 долларға бағаланған, ал Конгресс 1776 жылдың қазан айында 2595 доллар төледі.
Филадельфия науқаны
1777 жылдың мамыр айында Хазен полкіне Принстон қаласындағы бас армияға қосылуға бұйрық берілді, онда ол Джон Салливан бригадасының құрамында Филадельфия науқанында қатысты. Хазеннің бірнеше ротасы (бірақ өзі емес) Статен аралы шайқасына қатысты; осы шайқаста Антилл тұтқындалды. Салливан үшін апатқа ұшырғандай, басқа хабарламалар бұрыс болды, ал Хазеннің хабарламасы дұрыс еді; британдық қанаттық маневр американдықтардың шайқаста жеңіліске ұшырауына ықпал етті. Германтаун шайқасында Хазен бригадаға қолбасшылық етті, оның құрамына өзінің полкінен басқа 2-ші, 4-ші және 6-шы Мэриленд полктері кірді. Олар Салливан колоннасының қалаға жорық жасаған бөлігі болды; оның полкі шайқаста 3 офицер мен 19 сарбазды жоғалтты.
Бейли-Хейзен жолының ұсынысы
1776 жылы АҚШ-қа оралғаннан бері Хейзен Конгресспен үзбей байланыс ұстап тұрды, көбінесе Канада мәселесі бойынша. 1778 жылдың қаңтарында бұл байланыс нәтижесін берді, француздық көмекпен Канадаға жорық жоспарлау басталды. Хейзенге осы операция үшін квартирмейстердің орынбасары қызметі тапсырылды. Дегенмен, жоспарлау кезінде жабдықтау және персонал мәселелері туындады, нәтижесінде жорық іске аспады. 1778 жылдың наурыз айында Конгресс жорықты толыққанды тоқтатты. Бұл сәтсіздік Хейзенді Канадаға шабуыл жасау үшін жаңа бағыт ұсынудан қайтарған жоқ. Бұл бағыт Хейзенге тиесілі жері бар Ньюбериден Квебекке қарай, Сент-Франциске дейін созылды. 12 шілдеде Хейзен Ньюбериден бағытты барлау үшін аттанды. 25 шілдеде ол Уайт-Плейнске қайтып оралды; ол кезде бұл әрекет уақытша тоқтатылды, себебі Нью-Йорк аймағында жұмыс күші қажет болды. 1778 жылдың күзінде Ньюбери аймағынан басталатын бағыттар бойынша Квебекке қарсы шабуылдарды жоспарлау қайтадан қарастырылды, бірақ Вашингтон бұл идеяға қарсылығын жалғастырды.
Жолдағы құрылыс жұмыстары
1779 жылдың көктемі мен жазында Хазеннің полкі және Тимоти Беделдің полкі Бейли Хазен әскери жолын салу жұмысына кірісті, мақсаты бұрынғыдай шабуылды бастау еді. Ньюбери мен Пичем арасындағы жолдың бір бөлігі 1776 жылы Джейкоб Бейли салған. Хазен Вермонттың солтүстігіндегі қазіргі Хазенс Ноч деп аталатын жерге дейінгі жол құрылысын бақылады. Британдықтар Сент-Жанда әскери күш дайындап, құрылысшыларды тұтқындауға тырысатыны туралы хабар келгеннен кейін тамыз айында жол құрылысы тоқтатылды. Генерал Вашингтон бұл бағыттан шабуыл ұйымдастыруды жоспарламаған; барлық жұмыс британдықтардың назарын аудару және оларды шабуыл жасаудан қайтармақ үшін жасалған алдау амалы еді. Вашингтон Конгреске жазған хатында бұл жұмыстың "Квебек және Сент-Лоуренс өзеніндегі жау бекеттерінде күдік тудыру және генерал Салливанның соңғы экспедициясына көмектесу мақсатымен жасалғанын" жазды. Бұл өте табысты болды.
Нью-Йорк бойынша қызмет
Хазен және оның полкі қысты Вашингтонның Нью-Джерсидегі Мористоундағы негізгі лагерінде өткізді. Ол жерде Хазен тағы да сот ісіне қатысты; ол Бенедикт Арнольдқа қарсы айыптауларды қарастыратын әскери сотқа қатысудан бас тартылды, себебі олардың бұрынғы қарым-қатынастары дұрыс болмаған. Сондай-ақ ол жазғы кезеңдегі жол салу жұмыстары кезіндегі жабдықтауды дұрыс басқармағаны туралы шағымдануға кірісті. 1780 жылдың көктемінде барон фон Штубен армияны жан-жақты тексеріп, Хазен мен Ливингстон полктерін біріктіруді ұсынды, өйткені Ливингстон полкінің құрамы 103 адамға дейін азайған еді. Хазен мен Ливингстон арасында шенділік мәселесіне байланысты саяси тартыс болды; Хазен шенділікке деген талабын жоғалтса да, біріктірілген полкке қолбасшылық етуге үміткер болды. 1780 жылдың қаңтар айында полк Стейтен аралына жасаған шабуыл сәтсіз аяқталды; операция туралы ақпарат британдықтарға жетіп, құпиясы ашылды. Содан кейін Хазен полкі Енох Пур бригадасына қосылды. Ауысу аяқталған кезде Хазенге бүкіл бригаданың басқаруы тапсырылды, бірақ оның бригадир-генерал шеніне көтерілуі туралы бірнеше рет жасаған өтініші қабылданбады. Жаз бойы бригада Вест-Пойнт аймағына көшірілді. Жолда Хазен әскерлеріне су ішуге тоқтау берді, бұл армия колоннасын бұзды. Фон Штубен осы әскери тәртіпсіздік үшін Хазенді тұтқындауға бұйрық берді. Хазен ақталды, содан кейін фон Штубенді офицер мен джентльменге лайық емес мінез-құлықпен айыптады; фон Штубен кешірім сұрады. Хазеннің полкі сол күзде Вест-Пойнт маңында британдық майор Джон Андре тұтқындалғанда және генерал Арнольд дұшпанға кеткенде орналасқан еді. Андренің асылуына оның туысы Бенджамин Мурс сияқты жүз адам куә болды. 1781 жылдың 29 маусымында Хазен, ақыры бригадир-генерал шеніне ие болды және Йорктаун қамалы кезінде Лафайеттің басқаруындағы бригадаға тағайындалды. Хазеннің бригадасы оң жақтан шайқасқа қатысты және 14 қазандағы редуттар үшін болған шайқастарға белсенді қатысты. Британдықтар капитуляция жасағаннан кейін Хазен мен оның бөлімшесіне Ланкастерде (Пенсильвания) тұтқындарды күзету міндеті жүктелді. Патриоттар мен лоялистер арасындағы жазалау шараларынан кейін, 1782 жылдың мамырында Вашингтон Хазенге патриот капитан Джошуа Хаддиді өлтіргеніне жауап ретінде британдық капитанды атып тастауды бұйырды. 1782 жылдың 27 мамырында Хазен Вашингтонның бұйрығын орындады. Чарльз Ассилл 13 британдық капитанның арасынан лотерея арқылы таңдалды. Бұл таңдау Йорктаун капитуляциясының шарттарын бұзу болды, ол соғыс тұтқындарын жазалаудан қорғады. Ассилдің жағдайы Франция королевасы Мария Антуанеттаның назарын аударды; Вашингтон француз сыртқы істер министрі, граф де Верженнен хат алды, онда бұл әрекеттің француз тәжі үшін қабылдамауы айқын болды. Көптеген себептердің бірі осы араласу болды, Ассилл 1782 жылдың қарашасында Англияға оралуға жіберілді.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін генерал Хазен Квебекке орала алмағандықтан, Нью-Йорк штатының солтүстігінде жер алды. Ол көп жылдар бойы өзінің басшылығында қызмет еткен әскерлер мен олардың отбасылары, әсіресе бастапқыда Квебекіден келгендердің, шығындарын өтеу алуға белсенді көмектесті. Хазен сондай-ақ Род-Айленд штатындағы Цинциннати қоғамының негізгі мүшесі болды. Өмірінің соңына дейін сот істерімен айналысып, өліміне дейін тоқтамайтын бірнеше заңдық шараларға қатысты. 1803 жылы Нью-Йорк штатының Троя қаласында қайтыс болды және сол жерге жерленді. Оның туысы Бенджамин Мурс Хазеннің көптеген істерін реттеуге жауапты болды. 1828 жылдың 26 мамырында Конгресс Хазеннің мұрагерлеріне, оның американдық әскерге қосылғанда жоғалтқан жалақысының өтемақысы ретінде 3998,81 доллар төлеуге рұқсат берді.