Индиола, Вашингтон: демография, география және тарихы. АҚШ халық санағы мәліметтері, орналасқан жері, ауданы және Mosquito Fleet кемелері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ халық санағы
| түсіндірме = дереккөздер: Бұл бастапқыда жазғы демалыс орыны ретінде құрылған және 1950 жылға дейін Mosquito Fleet қайықтарының тоқтау пункты болды.
US Census population
| footnote = Sources: It was originally established as a summer community and was a stop for Mosquito Fleet ferries until the 1950s.
География
Indianola (47.751512, 122.522878) координаталарында орналасқан. Ол Порт-Мэдисонның солтүстік жағалауында, Миллер шығанағының шығысында жатыр. Кингстоннан оңтүстікке, ал Суквамиштен солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-нің жалпы ауданы 5,3 шаршы миль (13,8 км2) құрайды, оның ішінде 4,8 шаршы миль (12,6 км2) құрлық және 0,5 шаршы миль (1,2 км2) су алабын (8,82%) құрайды.
Indianola is located at (47.751512, 122.522878). It lies on the north shore of Port Madison, just east of Miller Bay. It is south of Kingston and northeast of Suquamish. According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of 5.3 square miles (13.8 km2), of which, 4.8 square miles (12.6 km2) of it is land and 0.5 square miles (1.2 km2) of it (8.82%) is water.
Тарих
Индианола 1886 жылы КаКуе, әйгілі «Биди» бөлінген Порт-Мэдисон үнді резервациясының бір бөлігінде құрылды. КаКюе 1886 жылғы желтоқсанда өсиет қалдырмай қайтыс болды, ал оның әйелі Ту Ту Ту жалғыз мұрагер атанды. Ту Ту Ту төрт жылдан кейін, 1890 жылы қайтыс болды, мұрагерлікке інісі мен әпкесі Тар де Блю және қызы Кейти кірді. Тар де Блю қайтыс болғаннан кейін 1909 жылы мүлік реттелді, Тар де Блюдың ұлы Якоб жалғыз мұрагер болып табылды. Кейти 1896 жылы баласыз қайтыс болғанда оның күйеуі Альфеус Лагри жалғыз мұрагер атанды. Альфеус бұрынғы некеден төрт ұлы болған, ал жер үлесі оның ұлдарына өтті. Альфеус – ақ нәсілді адам, ол КаКуе мен Ту Ту Тудың қызы Кейтиге үйленген. КаКуе, «Биди» 1906-1916 жылдары Суквамиште үнді агенті болған Сайрус Биди Пикреллмен немесе сол кездегі АҚШ үнді инспекторы Сайрус Бидимен туыс емес еді. Даму 1916 жылы W. L. Gazzam құрған Indianola Beach Land Company арқылы басталды, мақсаты Лугри иелігіндегі жерлерде жылжымайтын мүлікті сатуды ілгерілету болды. Сатып алушыларды тарту үшін кемежай мен дүкен салынды, келесі жылы екінші дүкен, Beachcomber ашылды. Бастапқыда Индианола демалыс орны болды, жаз айларында халқы едәуір артты. 20 ғасырдың басында Пьюгет саундта көліктердің көп бөлігі бумен жүрді, ал қаланың кемежайы сыртқы әлеммен байланыстың жалғыз тіршілік көзі болатын. 1918 жылға қарай, осы жағажайға әр апта соңында кеме тоқтап тұрды. 1919 жылы Карл Хендрикс Индианола Бич пен Сиэтл арасындағы бір жылдық күнделікті қызмет үшін он екі жолаушыны алдын ала төлеуге ұйымдастырғанда күнделікті паром қызметі басталды. Сол жылы Хендрикс әйелімен бірге мектеп ашты. Порт-Мэдисон резервациясының бұрынғы үнді агенті Сайрус Биди Пикрелл 1920 жылы отбасымен Суквамиштен Индианола Бичке көшіп келді. Пошта қызметі тоқтатылғандықтан, Пикреллдер жаңа дүкен ашқанда, пошта операцияларын Сайрус пошта бастығы ретінде Индианола Бичте орналастырды. Осы кезде Пошта бас директоры Индианола Бичтің екі аталуына наразылық білдірді және пошта кеңсесі Сукамиш тайпасының басшысы Китсаптың құрметіне Китсап деп қайта аталды. 1920 жылдары кітапхана мен қоғамдық зал құру жоспарлары көп дамуға және белсенділікке себеп болды. Жер учаскелері аукционға қойылды, ал 1927 жылы қаржы жинау үшін карнавал өткізілді. Индианола Бичті жақсарту клубы 1928 жылы құрылысқа қаражат жинау үшін құрылды. Клуб W. L. Gazzam-нан бірнеше жер телімін сатып алды, олар құрылыс салу үшін жер сатып алуға жұмсалды. Индианола клуб үйі ақыры 1930 жылы салынды. 1929 жылы күнделікті үш жолаушы кемесі Индианола кемежайынан Сиэтлге бағыт алды, ал 1930 жылдары сыртқы әлеммен байланыс күшейді. 1930 жылы электр желісі, ал 1934 жылы телефон желісі орнатылды. Индианола порты 1933 жылы арнайы сайлаудан кейін құрылды. Бұрын тек жолаушыларды тасыған кемежай кеңейтіліп, автокөліктерге кіруге мүмкіндік берілді. 1935 жылы Китсап округі Индианола мен Суквамишті байланыстыратын жол салу үшін зерттеулер бастады. 1939 жылы жол аяқталғаннан кейін Индианолаға алғаш рет қайықтан басқа көлік түрлерімен қол жеткізуге мүмкіндік болды. Индианолаға жолдың ашылуы қоғамның сипатын біршама өзгертті, себебі енді қоғам Китсаптағы жақсы жағдайларға қол жеткізе алды және енді өзін-өзі қамтамасыз етпейтін болды. Мектеп 1941 жылы жиырма жылдан астам сабақтан кейін жабылды. Китсап округінің теңіз базалары мен нысандары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде халықтың өсуіне себеп болды, көптеген отбасылар Индианолада қоныстанды. 1951 жылдың күзінде Агат асуы көпірі ашылғаннан кейін және Вашингтон штатының паромдары Пьюджет саундтағы паром қызметін өздеріне алғаннан кейін паром қызметі тоқтатылды. Пошта кеңсесінің атауы Китсаптан Индианолаға тек 1957 жылдан кейін ауыстырылды, себебі округпен атасудан туындаған шатасулар болды.
Indianola was formed on the portion of the Port Madison Indian Reservation which had been allotted to KaKue aka "Beedee" in 1886. KaKue died in December 1886 leaving no will and his wife Tu Tue Tue was sole heir. Tu Tue Tue died four years later in 1890 leaving a brother and a sister Tar de blu & a daughter Katie. After the death of Tar de blu the estate was settled in 1909 leaving Chief Jacob the son of Tar de blu as sole heir. When Katie died childless in 1896 her husband Alpheus Loughrey was sole heir. Alpheus had four sons from a previous marriage and the allotment eventually passed to his sons, Alpheus was a white man who had married Katie, the daughter of KaKue aka Beedee and Tu Tue Tue. KaKue aka "Beedee" was not related to Cyrus Beede Pickrell who was an Indian agent in Suquamish from 1906 1916 or to Cyrus Beede who was at the time the US Indian Inspector. Development began in 1916 with the formation of the Indianola Beach Land Company by W. L. Gazzam to promote real estate sales on the land owned by the Loughreys. A dock and a store were built as amenities to attract buyers; a second store, the Beachcomber, was built the next year. From the beginning, Indianola has been a vacation community, with its population inflating considerably in the summertime. In the early 20th century, most transportation on Puget Sound was by steamer, and a community’s dock was often its only lifeline to the outside world. Such was the case for the young community of Indianola Beach, and by 1918 a steamer was docking there every weekend. Daily ferry service was initiated in 1919 when Carl Hendrix organized twelve passengers to pay in advance for one year’s daily service between Indianola Beach and Seattle. Hendrix and his wife established a school the same year. Cyrus Beede Pickrell, who had been Indian Agent for the Port Madison Reservation, moved to Indianola Beach from Suquamish with his family in 1920. Postal service had been discontinued, so when the Pickrells opened a new store, they housed the postal operation at Indianola Beach with Cyrus as Postmaster. Around this time, the Postmaster General took issue with the double name of Indianola Beach and the post office was renamed Kitsap in honor of Chief Kitsap of the Suquamish tribe. Plans to establish a library and community hall were cause for much activity and development in the 1920s. Lots were auctioned off and a carnival was held in 1927 to raise funds. The Indianola Beach Improvement Club was incorporated in 1928 to raise more building money. The Club acquired some lots from W. L. Gazzam, which were raffled off with the proceeds going toward the purchase of property on which to build the structure. The Indianola Clubhouse was finally built in 1930. By 1929, three passenger boats left the Indianola dock for Seattle every day, and the 1930s brought more connections to the outside world. A power line was strung in 1930, and phone service was established in 1934. The Port of Indianola was established in 1933 after a special election. The dock, which had previously only accommodated passengers, was widened and reinforced to allow auto access. In 1935, Kitsap County began taking surveys to build a road to connect Indianola and Suquamish; when the road was completed in 1939, it was the first time Indianola was accessible by other means of transportation than boat. Road access to Indianola changed the character of the community somewhat, as the community now had access to more amenities in Kitsap and was no longer self contained. The school closed in 1941 after more than twenty years of classes. Kitsap County’s naval bases and facilities brought a population boom during World War II, and many families settled in Indianola. Ferry service was discontinued in Fall of 1951 after the Agate Pass Bridge opened and the Washington State Ferries took over ferry service on Puget Sound. It was not until after 1957 that the name of the post office was changed from Kitsap to Indianola, due to the confusion caused by its sharing a name with the county.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша, CDP-де 3026 адам, 1140 үй шаруашылығы және 855 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 623,6 адам (240,9/км2) құрады. 1304 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы 268,7/шаршы миль (103,8/км2) болды. CDP-нің нәсілдік құрамы: 87,7% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 5,3% американдық үндістер, 1,4% азиялық, 0,3% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,8% басқа нәсілдер және 3,9% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,7% құрады. 1140 үй шаруашылығының 40,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 62,9%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 8,8%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 25,0%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 19,0%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 4,3%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан құралды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,65 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,04 адамды құрады. CDP-де халық жас бойынша таралып кеткен: 18 жасқа дейінгілер 29,6%, 18-ден 24 жасқа дейінгілер 5,0%, 25-тен 44 жасқа дейінгілер 33,7%, 45-тен 64 жасқа дейінгілер 24,1% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 7,5% құрады. Орташа жас 36 жас болды. Әр 100 әйелге 101,1 еркек сай келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 97,2 еркек сай келді. CDP-дегі үй шаруашылығының орташа табысы 52 852 доллар, ал отбасының орташа табысы 60 028 доллар құрады. Ер адамдардың орташа табысы 43 633 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 30 208 доллар болды. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 22 895 долларға тең. Отбасылардың 3,2%-ы және халықтың 5,3%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 7,3%-ы және 65 жастан асқандардың 4,2%-ы.
As of the census of 2000, there were 3,026 people, 1,140 households, and 855 families residing in the CDP. The population density was 623.6 people per square mile (240.9/km2). There were 1,304 housing units at an average density of 268.7/sq mi (103.8/km2). The racial makeup of the CDP was 87.7% White, 0.5% African American, 5.3% Native American, 1.4% Asian, 0.3% Pacific Islander, 0.8% from other races, and 3.9% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.7% of the population. There were 1,140 households, out of which 40.4% had children under the age of 18 living with them, 62.9% were married couples living together, 8.8% had a female householder with no husband present, and 25.0% were non families. 19.0% of all households were made up of individuals, and 4.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.65 and the average family size was 3.04. In the CDP, the population was spread out, with 29.6% under the age of 18, 5.0% from 18 to 24, 33.7% from 25 to 44, 24.1% from 45 to 64, and 7.5% who were 65 years of age or older. The median age was 36 years. For every 100 females, there were 101.1 males. For every 100 females age 18 and over, there were 97.2 males. The median income for a household in the CDP was $52,852, and the median income for a family was $60,028. Males had a median income of $43,633 versus $30,208 for females. The per capita income for the CDP was $22,895. About 3.2% of families and 5.3% of the population were below the poverty line, including 7.3% of those under age 18 and 4.2% of those age 65 or over.