Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер
American actor
Уолтер Франк Герман Вольф (11 мамыр 1928 – 12 желтоқсан 1971) – американдық актер, оның кино мансабы 1958–61 жылдар аралығындағы Роджер Корманның бес туындысындағы рөлдермен басталды және көптеген еуропалық фильмдерде ойнағаннан кейін он жылдан соң Римде аяқталды, олардың көп бөлігі Италияда түсірілген.
Walter Frank Hermann Wolff (May 11, 1928 – December 12, 1971) was an American actor whose film career began with roles in five 1958–61 Roger Corman productions and ended a decade later in Rome, after many appearances in European made films, most of which were lensed in Italy.
Ерте өмір
Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында туған Вольф, Бей аймағындағы дәрігердің ұлы болды. Екі ата-анасы да неміс тегінен шыққан. Аға Вольф, саяси және қоғамдық көзқарастарымен ерекшеленген адам, жас Фрэнкты дәстүрден тыс жолмен жүруге ынталандырды. Ол Лос-Анджелестегі Калифорния университетінде актерлік және сахна өнерін оқыды, пьесалар жазып, қойылымдар қойды және тағы бір актер және режиссер – Монте Хеллменмен дос болды. 1957 мен 1961 жылдар аралығында ол телесериалдар мен көркем фильмдердің шамамен 20 эпизодында ойнады, олардың бір бөлігі қорқыныш пен ғылыми фантастика жанрларына жатады.
A native of San Francisco, California, Wolff was the son of a Bay Area physician. Both parents were of German descent. The elder Wolff, a political and social maverick, encouraged young Frank to follow an unconventional path. He attended University of California, Los Angeles, where he studied acting and stagecraft, wrote and directed plays and befriended another actor/director, Monte Hellman. Between 1957 and 1961, he appeared in nearly 20 episodes of TV series and feature films, a few of which fit into the horror/science fiction genre.
Роджер Корменмен бірге мансап
Вольф өзінің алғашқы екі фильмінде эпизодтық рөлдерде ойнады – Роджер Корманның «Мен – гангстер» және «Жәндік әйел». Біріншісі, 1958 жылы түсірілген қара-ақ гангстерлік мелодрамада Вольфтің тізімде есімі тіркелмеген, Murder, Inc. (құрастырылған) ұйымының басшысы Джо Санте (Стив Кокран) кейіпкерінің көзімен баяндалған. Екіншісі, Вольфтің алғашқы жанрлық фильмі, 1959 жылы түсірілген, әдеттегідей эпажды хоррор болды, онда косметика бизнесінің иесі (Сьюзан Кэбот) өзінің жаңа жасарту формуласының бірін қолданғаннан кейін титулдық жәндікке айналады. Вольфтің есте қаларлық бір ғана көрінісі бар. Алайда, сол жылдың соңында Вольфтің тізімдегі орны келесі екі Корман туындысында, Чарльз Б. Гриффит жазған «Қоршаудағы аң» және «Шабуылға ұшыраған шаңғышылар» фильмдерінде бас рөлге дейін көтерілді. Оңтүстік Дакота штатының Дедвуд қаласының шетіндегі қарлы далада түсірілген фильмдерде бір команда және актерлік құрам жұмыс істеді, олар Вольфтан басқа Майкл Форест, Уолли Кампо, Ричард Синатра (Фрэнк Синатранның туысы) және Шила Кэрол кірді. Екеуінің біріншісі, «Аң» фильмін Вольфтің UCLA-дағы досы Монте Хеллман Корман үшін режиссерлікке алып, төмен бюджетті хоррор ретінде танылды. Онда Вольф бастаған үш қарақшыны қорқытып, шаңғы шатырында қамап қойған өрмекші тәрізді жаратылыс көрсетілген. Ал, дәл сол бюджетпен түсірілген «Шабуыл» фильмін Корман өзі режиссерлікке алып, екінші дүниежүзілік соғысқа арналған жедел фильмге айналдырды, онда төрт солдат шаңғымен қарлы ландшафтты кесіп өтеді. Топтың басшысы, биік бойлы, батыр лейтенант (Майкл Форест), «Аң» фильміндегі орман сақшысы рөлін сомдаған, үнемі аңғұр сержанттан (Вольф) сынға ұшырайды. «Аң» фильмі 1959 жылдың қазан айында көрсетілді, бірақ ақырында «Жәндік әйел» фильмімен бірге көрсетілді, ол басқа фильмдердің Дакота штатына байланыстылығын ескере отырып, 1960 жылдың 12 ақпанында Солтүстік Дакота штатының Бисмарк қаласында көрсетілді. Алдыңғы айда Вольф үш телесериалда пайда болды: «Тиістілер» (7 қаңтар), «Заңсыз жылдар» (19 қаңтар) және «Раухайд» (29 қаңтар). Сондай-ақ, ол «Түймегейір аймақ» эпизодындағы «Трубаға арналған жол» атты эпизодта алкогольге тәуелді трубашы Джек Клугманға екінші мүмкіндік беруден бас тартқан түнгі клубтың иесі Барон рөлін ойнады. 1958 жылы ол NBC батыс сериалдарының «Джефферсон Драм» эпизодындағы «Пит Хенке» эпизодында тағы бір қонақ жұлдыз Стротер Мартинмен бірге түсті.
Wolff had bit roles in his first two films, Roger Corman's I Mobster and The Wasp Woman. The former, a 1958 black and white gangster melodrama in which Wolff does not even receive a billing, was presented as a first person narrative by the title character, Murder, Inc. (fictional) boss Joe Sante (Steve Cochran). The latter, Wolff's first genre film, was a typically campy horror, filmed in 1959, in which the owner of a cosmetics business (Susan Cabot) becomes the titular monster after using one of her own experimental rejuvenating formulas. Wolff has a single, memorable scene. Later in the year, however, Wolff's billing dramatically increased to co lead status in his next two Corman productions, scripted by Charles B. Griffith, Beast from Haunted Cave and Ski Troop Attack. Shot back to back in the snowy wilderness outside Deadwood, South Dakota, the films used the same crew and cast, which, in addition to Wolff, included Michael Forest, Wally Campo, Richard Sinatra (Frank's nephew) and Sheila Carol. The first of the two, Beast, directed for Corman by Wolff's UCLA friend, Monte Hellman, remains a well remembered low budget horror title, with a spider like creature menacing a trio of robbers, led by Wolff, trapped in a ski lodge. In contrast, the equally poverty budgeted Attack, on which Corman himself took over the directorial reins, turned out to be a little noticed World War II quickie in which a quartet of GIs on skis slog through a snowbound landscape. The group's leader, a tall, stalwart lieutenant (Michael Forest), who played a similarly characterized forest ranger in Beast, is continually challenged by the disdainful sergeant (Wolff). Beast was first shown in October 1959, but eventually paired on a double bill with The Wasp Woman which, in line with the other films' Dakota link, premiered in Bismarck, North Dakota, on February 12, 1960. The previous month, Wolff was seen in three TV appearances, The Untouchables (January 7), The Lawless Years (January 19) and Rawhide (January 29). He also had the third billed role of Baron, a nightclub owner who refuses to give another chance to alcoholic trumpet player Jack Klugman in The Twilight Zone episode "A Passage for Trumpet", broadcast on May 20. In 1958, he appeared with another guest star, Strother Martin, in the episode "Pete Henke" of the NBC western series, Jefferson Drum, starring Jeff Richards as a crusading newspaper editor.
Еуропаға көшіп бару
1960 жылдың күзінде Вольф Грекияға барып, Роджер Корманның режиссерлік еткен, Чарльз Б. Гриффиттің сценарий жазған, төмен бюджетті "Атлас" (1961 жылдың мамырында шықты) фильмінде түсті. Басты рөл тағы да Корманның тұрақты актері, мықты денелі Майкл Форестке берілді, ал әйел басты рөлі 1957 мен 1967 жылдар аралығында Корман үшін эксклюзивті жұмыс істеген Барбура Морриске бұйырды, ол оның он үш фильмінде ойнады, соның ішінде "Жыртқыш әйел" фильмінде. "Атлас" фильмінде Вольфті опасыз Праксимед патшасы рөліне бекітті, ол фильмді қараған аз ғана сыншылар ерекше атап өткен, көрерманның назарын тартып алатын жағымсыз кейіпкер болды. Ұзын емес сақал қойған Праксимед бір кезде тартымды, әзілқой, үстем және қорқынышты болып көрінді. Корманның кеңесімен Вольф Еуропада қалды және 1960-шы жылдардағы елуден астам, көбінесе Италияда түсірілген фильмдерде, соның ішінде қылмыстық/күдікті "жалло" және спагетти-вестерн фильмдерінде танымал кейіпкерлік актер болды. Еуропалық карьерасының басында ол Грекияға оралып, өзінің ең беделді фильмінде, 1963 жылғы "Үздік фильм" номинациясын алған "Америка, Америка" фильмінде маңызды, екінші рөлді ойнады, бұл фильмді продюсер, режиссер және сценарийші Элиа Казан түсірген. Орталық кейіпкердің (Статис Дьялелис ойнаған) армян досы Вартан Дамадиан рөлінде Вольф қалың сақалмен күрделі, көп қабатты тұлғаны сомдады. Вольфтың 1960-шы жылдардағы итальян фильмдерінің қатарында "Неапольдің төрт күні", "Сальваторе Джулиано", "Иль демонио", "La morte risale a ieri sera", "Үлкен үнсіздік", "Құдай кешірсе, мен кешірмеймін!", "Бір доллар артық" және "Ескі батыс" фильмдері бар. Ол сондай-ақ британдық "The Saint" және "The Baron" телесериалдарының бірнеше эпизодтарында да пайда болды.
In autumn 1960, Wolff traveled to Greece to co star in another Roger Corman directed, Charles B. Griffith scripted low budgeter, Atlas (released in May 1961). The title role was again assigned to the brawny Corman regular, Michael Forest, while the female lead went to Barboura Morris who, between 1957 and 1967, worked exclusively for Corman, appearing in thirteen of his films, including The Wasp Woman. In Atlas, Wolff was cast as the treacherous King Praximedes, a scene stealing lead villain who was singled out by the few critics who reviewed the film. Sporting a short beard, Praximedes was alternately charming, witty, overbearing and menacing. On Corman's advice, Wolff remained in Europe and became a well known character actor in over fifty, mostly Italian made, films of the 1960s, including crime/suspense "gialli" and Spaghetti Westerns. Early in his European career, he returned to Greece to essay a major, second billed role in his most prestigious movie, the 1963 "Best Picture" Oscar nominee America, America, which producer director writer Elia Kazan filmed on location. As Vartan Damadian, the Armenian friend of the central character, played by Stathis Giallelis, a heavily mustached Wolff assayed a complex, multi layered personality. Wolff's numerous Italian films of the 1960s included The Four Days of Naples, Salvatore Giuliano, Il demonio, La morte risale a ieri sera, The Great Silence, God Forgives I Don't!, One Dollar Too Many, and Once Upon a Time in the West. He was also seen in a few episodes of British produced TV series, such as The Saint and The Baron.
Өлім
Вольф 1971 жылғы 12 желтоқсанда 43 жасында Римдегі қонақ үйінің ванна бөлмесінде, Хилтон қонақ үйінен бірнеше қадам қашықтықта өз-өзіне қол жұмсады. Ұзақ уақыт бойы терең депрессиялық дағдарыста болған актер әйелі Элис Кэмпбелден ажырасып, Римде онымен бірдей өмір сүрген болатын. Бір болжам бойынша, Вольф алғаш рет жүзіп қалған пышақпен өзін жарақаттаған. Пышақты қолынан түсіріп, екінші пышақты алып, соның көмегімен қарын артериясын кесіп алған. Бұл екінші жарақат салдарынан миға қан жетіспеушілік туып, ол қысқа мерзім ішінде қайтыс болды. Оның денесі сол күні 24 жастағы австриялық досы тапқан, ал полиция оның мойнын кесіп алғанын мәлімдеді. Актердің жас бойжеткенге деген сыртымнан махаббаты, сондай-ақ әйелі басқа еркекке кеткеннен кейін ұзақ уақыт бойы жүйке ауруына шалдыққандығы оның өліміне себеп болуы мүмкін деген болжам бар. Оның соңғы екі итальяндық фильмі – "Милан калибрі 9" және "Әйелдер құйрығын жоғалтқанда" 1972 жылы жарық көрді. "Милан калибрі 9" фильмінің ағылшын тіліндегі нұсқасындағы дауысын оның жиі бірге түскен және өлім кезінде бірге тұрған Майкл Форест дубляждаған.
Wolff committed suicide by cutting his throat in the bathroom of a residence in his Rome hotel room, a few steps from the Hilton hotel, at the age of 43 on December 12, 1971. Long the victim of a deep depressive crisis, the actor was separated from his wife Alice Campbell, who lived like him in Rome. According to one hypothesis, Wolff would have injured himself for the first time with a razor blade. Having dropped the blade from his hand, the actor would have taken a second one, with which he would have cut the carotid artery. This second injury caused a cerebral anemia that led to his death in a short time. His body was found by a 24 year old Austrian friend on the same day, and police said he had slashed his throat. It was speculated that the unrequited love for the young woman might have contributed to Wolff's fatal act, already suffering from a nervous breakdown for some time, after his wife had left him for another man. His final two Italian made films, Milan Caliber 9 and When Women Lost Their Tails were released posthumously in 1972. His voice in the English language version of Milan Caliber 9 was dubbed in by his frequent co star and roommate at the time of his death Michael Forest.