Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші, румындық Линденфельд ауылы.
American painter
the Romanian village of Lindenfeld
Эмиль Линденфельд (1905 – 1986) – венгр-американдық майлы бояумен сурет салатын суретші. Ол еңбек ететін адамдарды, көрікті малшылық пейзаждарды, әдемі жалаңаштарды, егіс даласындағы шаруаларды жарқын түстермен суреттеуімен танымал, бірақ, бәлкім, оның ең драматикалық тақырыбы – кеншінің өмірі.
Emil Lindenfeld (1905 – 1986) was a Hungarian American oil painter. He is best known for his vibrant choice of colors painting working people, idyllic pastoral landscapes, sensuous nudes, peasants on the field but, perhaps his most dramatic theme, the life of the miner.
Алғашқы жылдар
Эмиль Линденфельд 1905 жылы Венгрияның Ходмезёвашархель қаласында дүниеге келген. Оның отбасы еврей болған. Ол XX ғасырдың венгр суретшісі Янош Торняйдың жетекшілігімен өнерді оқуды бастады. 15 жасында қалалық кинотеатрда оның суреттерінен көрме ұйымдастырылды. 1926 жылы, 21 жасында, Италияның Милан қаласына көшіп кетті. Ол жұмыс істеп жүрген халықтың, идилликалық шабынды пейзаждардың, әдемі жалаңаш бейнелердің және егістіктегі шаруалардың көптеген ірі суреттерін салуға кірісті. Оның ең басты тақырыбы – кеншінің өмірі. Ол Венеция лагуналарын, саябақтағы орындықта шаршап отырған адамдарды, Мәсіхтің және айқышқа ілінген бейнесін де суреттеді. Оның туындылары көбінесе атақты галереяларда көрсетіліп, жылына үш-төрт көрмеге қатысты.
Emil Lindenfeld was born in Hódmezővásárhely, Hungary, in 1905. His family was Jewish. He began his art studies under the supervision of János Tornyai, a Hungarian master of the 20th century. At age 15, the town held an exhibition of his paintings in the local movie theater. In 1926, at age 21, he moved to Milan, Italy. He started to paint large numbers of massive compositions of working people, idyllic pastoral landscapes, sensuous nudes, and peasants on the field. His most dramatic theme was the life of the miner. He also painted the lagoons of Venice, the tired resting people on the park bench, portraits of Christ and the Crucifixion. Exhibitions were held in more and more prestigious galleries and his work was displayed in as many as three to four exhibitions yearly.
Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Линденфельд студиясын және барлық мүлкін бомбалау салдарынан жоғалтты. Ол келесі бірнеше жылды Асияго атты биік таулы ауылда өткізді. Осы уақыт ішінде ол бірнеше ірі композициялар, тау көріністері, пейзаждар мен жергілікті халықтың тұрмысын бейнелейтін суреттер жасады. Таудан қайтқаннан кейін ол жаңа суреттерін көрмелерге шығара бастады. 1946 жылы ол Италия өнерінің кеңесшісі болып сайланды. 1956 жылы, Венгрия көтерілісі болған жылы, ол Нью-Йорк қаласына көшуге шешім қабылдады.
During World War II, Lindenfeld lost his studio, along with all his possessions, in a bombardment. He spent the next few years in a high mountain village named Asiago. During this period, he created several large compositions, mountain scenes, landscapes and depictions of the lives of the local people. After returning from a life in the mountains, he started to exhibit his new paintings. In 1946, he was elected Councilor of Italian Art. In 1956, the same year of the Hungarian Uprising, he decided to move to New York City.
Америка Құрама Штаттары
Линденфельд Нью-Йорк Колизейінде Франк Ллойд Райтпен бірге көрмеге шақырылды. Ол 150 картинаны көрмеге қойды. Линденфельд өзі көптеген көрмелер ұйымдастырып, суреттерімен бірнеше американдық мұражайларды байытты. Ұзақ өмір жолында ол өзін және қиялдарын жаңаша жеткізудің жолдарын талмай іздеді. Өмірінің соңғы кезеңінде оның картиналары оның нағыз жанының ең айқын көрінісі болды. Ол үшін мұндай шығармашылық өте табиғи болды, ол көбінесе суретшінің щеткаларымен ойнап, тіпті әзілдесіп те жүретін. Бұл оның өміріндегі ең бейбіт, бақытты және түрлі-түсті кезеңі болды. Линденфельд 1986 жылы өз үйінде дүниеден өтті және Нью-Джерси штатының Бедминстер қаласындағы шағын, тарихи зиратқа жерленді.
Lindenfeld was invited to exhibit with Frank Lloyd Wright in the New York Coliseum. He exhibited 150 paintings. Lindenfeld, himself, organized many exhibitions and enriched several American museums with his paintings. During his long career, he tirelessly sought new ways to express himself and his fantasies. In the last phase of his life, his paintings were the perhaps the most revealing of his true self. It came so naturally to him that he often played and sometimes joked with his brushes. It was the most peaceful, happiest and most colorful period of his life. Lindenfeld died in his home in 1986 and he was buried in a small, historic cemetery in Bedminster, New Jersey.
Түстер кезеңдері
Линденфельд 16 түрлі кезеңнен өтті. Ғалымдар төрт ерекше фазаны атап көрсетеді: Негізгі фаза, Импрессионистік фаза, Мираж фазасы және Адамгершіліктен кейінгі фаза. Ең маңыздысы – әр кезеңде басым түстер өзгереді. Оның жарқыраған сары кезеңі, көңіл көтеріңкі емес көк кезеңі және жанды қызғылт сары кезеңі болды. Эмильдің соңғы үш фазасы: Импрессионистік, Мираж және Әлемнің жаратылуы.
Lindenfeld passed through 16 distinct periods. Scholars cite four distinctive phases: the Essential Phase, the Impressionistic Phase, the Mirage Phase and the Post Humane Phase. Most significant of which the colors, the dominating ones, change in each period. He had a flamboyant yellow period, he passed through his blue gloomy period, and his vibrant orange period. Emil's last three phases were: the Impressionistic, the Mirage and the Birth of the Universe.