Кіріспе
Британдық локомотив жасаушы
E. B. Wilson and Company – Англияның Батыс Йоркшир, Лидс, Ханслеттегі теміржол құю зауытында локомотивтер жасаған компания.
Шығу тегі
Чарльз Тодд Тодд, Китсон және Лэрд компанияларының негізін қалаушылардың бірі болды, бірақ компания тарихының басында одан кетіп, 1838 жылы қаржыгер Шепард мырзамен бірге «Шепард және Тод» деп аталған теміржол құю зауытын құрды. Е. Б. Уилсон 1845 жылы компанияға қосылды. Бір жыл өткен соң Уилсон кетіп, компанияны Джеймс Фентон сатып алды және оны «Фентон, Крейвен және компания» деп қайта атады. Крейвенмен серіктестік аяқталды, ал 1846 жылдың соңында Уилсон компанияға қайта оралып, компанияның толық иесі болды, оны тағы да «Е. Б. Уилсон және компания» деп атады. Фентон жұмыс менеджері қызметінде қалды. Дегенмен, көптеген өндіруші тақталарында «Лидс теміржол құю зауыты» деген атау сақталды.
Кеңейту
Жұмыс жылына елуға дейін қозғалтқыш өндіру ниетімен кеңейтілді. Фентонның қазандықтарының дизайны ерекше табысқа ие болды, және компанияның өнімдері сапалы жасалуымен және сенімділігімен көзге түсті.
Дэвид Джой
Бастапқыда Fenton, Murray and Jackson, кейін Shepherd and Todd компанияларында шәкірт болған Дэвид Джой бас суретші болып жұмыс істеді және оған Лондон мен Брайтон темір жолы үшін жаңа локомотив жобалау міндеті жүктелді. Йоркширде қолданылып жүрген локомотивтерге қанағаттанбаған ол үш апта бойы Брайтон теміржол шеберханасында Джон Грейдің суреттерін зерттеп, осыған ұқсас жоба жасады. Олардың алғашқысы 1847 жылы «Джени Линд» деп аталды және бірден сәттілікке ие болды. Фентон, Джой, тіпті Уилсон кімнің жауапты екендігі туралы пікір таласы бар. Джой суреттерді салғанға ұқсайды, бірақ Фентон оларды бекітуі керек еді, ал локомотивтің табысы, әрине, соңғысының қазандықтарының арқасында болды, олар бұрынғыдан беймәлім 120 фунт/квадрат дюйм қысымда жұмыс істеді. Жетпістен астам локомотив салынды, оның жиырма төрт локомотиві Мидленд темір жолына жіберілді.
approve them, and the success of the engine undoubtedly owed much to the latter's boilers, which were working at the unprecedented pressure of 120psi. Over seventy were built, with twenty four going to the Midland Railway.
Локомотивтердің конструкциясы
"Дженни" локомотивтерінен бөлек, Е. Б. Уилсон да оларды өндірді және олардың жобаларын стандарттауға кірісті. Олар кез келген өзгеріс үшін қосымша төлем алды, бірақ қозғалтқыштардың өлшемдері біртіндеп үлкейді. Компания 1851 жылғы Ұлы көрмеде екі қазанды танк локомотивін көрсетті. Олар сондай-ақ су сорғыш машиналарын, вагондар мен жүк вагондарын жасады, сонымен қатар Мидленд темір жолы үшін техникалық қызмет көрсету жұмыстарын жүргізді, олардың Дерби зауыттарында қуат жетіспеді, және клиенттердің жекелеген жобалары бойынша, оның ішінде бір-екі Крамптон локомотивтерін салды.
Жабылу
Компания 1858 жылы алты жүзден астам локомотив шығарғаннан кейін жабылды. 1860 жылы У. С. Хадсвелл мен Джон Кларк Темір жол құю зауытын қайта іске қосты.