Вьетнам соғысындағы жаңа келгендер туралы әскери термин

Кіріспе

Америкалық әскери жаргон, жаңа келгендерді атау үшін қолданылатын термин.

"Fucking new guy" (FNG) термині – Вьетнам соғысы кезінде Оңтүстік-Шығыс Азияға жіберілген АҚШ армиясы мен АҚШ теңіз корпусының жауынгерлері, әскери капелландары және әскери фельдшерлері арасында кең таралған, көбінесе жаңа келгендерді қаралап айтуға қолданылатын сөз.

Вьетнам соғысының жалпы көрінісі

Әдетте, бірақ әрқашан емес, бұл термин Вьетнамдағы бұрыннан бар бөлімшелерге қосылған, АҚШ-тан жаңа келген сарбаздарға қатысты. Әрбір бөлімшеде FNG болды, және бұл термин барлық типтегі бөлімшелерде қолданылды – майдан жебіндегі шайқас бөлімдерінен бастап, қолдау және медициналық бөлімшелерге дейін. FNG құбылысы Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Қарулы Күштерінің жеке ротация саясатынан туындады. Осы саясат бойынша жекелеген сарбаздар Вьетнамдағы бөлімшелермен бірге он екі айлық мерзімге ауыстырылатын. Бұрынғы және кейінгі заманауи американдық соғыстарда әскери бөлімдер толығымен сақталып, бірге орналастырылды. Осы кезеңде, Суық соғыстың салдарынан, АҚШ Оңтүстік-Шығыс Азияда ғана емес, сонымен қатар Оңтүстік Корея мен Батыс Еуропада да үлкен әскер күшін ұстап тұру қажеттігіне тап болды. Джонсон әкімшілігінде Ұлттық гвардия мен резервті шақыруға, немесе Конгрессті мерзімінен тыс қызметке шақырылғандардың мерзімін жиырма төрт айдан асыруға көндіруге қажетті саяси күш пен ынта болмады. Жердегі жауынгерлік бөлімдердің жеткіліксіздігіне байланысты, бірлік негізінде ротация жасау стратегиясын сақтау мүмкін болмады, сондықтан жеке ротация саясаты қабылданды. FNG Вьетнамдағы АҚШ бөлімшелеріндегі топтық динамиканың маңызды бөлігі болды, ал оларға қатысты қарым-қатынас соғыс тәжірибесі барлардың ("біз") және АҚШ-қа оралғандардың ("олар") арасындағы сезімге негізделді. Бір сарбаздың айтуынша, FNG-лар "әлі де АҚШ-тағы тамақтан қалған". Жауынгерлік бөлімдерде FNG-ны әріптестері елемейтін, тіпті жек көретін. Жауынгерлік бөлімдегі FNG "адам емес, қашуға және қорлауға тиіс, оны сыйлылыққа жеткенше, көрінбейтін шекарадан өткенше қорлап, жек көруге болатын жандар еді". FNG-ға қатысты осы тұрақты жамандық психиатриялық жағдайлардың көбеюіне әкелді және әскери психиатрлар оны "FNG синдромы" деп атады. Сырттай қарағанда, жаңа келген мүшелерге осылай қарау жай ғана өмірді сақтау үшін жасалған. Жаңа сарбаздардың амортизациясы тәжірибелі сарбаздарға қарағанда жоғары болды, ал джунглидегі соғысқа дайын әскерлердің шағын бөлімшелері оларды жай ғана жауапкершілік деп қарады. "Олар тым қатты сөйлейтін, қозғалғанда тым көп шу шығаратын, бұтаға не алып бару керектігін, тіпті оны қалай дұрыс кию керектігін білмейтін, қарапайым ұрыс командаларына жауап бере алмайтын, тым көп оқ жұмсайтын және тіпті ең оңай 10 километрлік жолға да шыдамайтын. Әрі, құдайға шүкір, үйлерін сағынып, көңілі тоңғандар да болатын".

Usually, but not always, the term referred to recruits fresh from the United States who joined pre existing units in Vietnam. Every unit had an FNG, and the term was used across all unit types, from front line combat through to support and medical units. The FNG phenomenon grew out of the U. S. Armed Forces's individual rotation policy during the Vietnam War, under which individual troops were rotated in and out in twelve month tours with already deployed units in Vietnam. In other modern American wars before and since, military units have been maintained and have deployed as a whole. During this period, because of the Cold War, the United States faced the need of maintaining a large presence of troops not only in Southeast Asia, but in South Korea and Western Europe as well. The Johnson administration lacked the political capital and will that would have been required to call up the National Guard and Reserves or to convince Congress to extend the tours of duty of draftees beyond twenty four months. Lacking sufficient ground combat units to sustain a unit based rotation strategy, the individual rotation policy was adopted. FNGs were an important part of the group dynamic of U. S. units in Vietnam and their treatment had at its core an overall sense of "us" (those with experience of the war) and "them" (those who were back in the United States). As one soldier said, FNGs were "still shitting stateside chow". It was in combat units that the FNG was truly ignored and hated by his colleagues. An FNG in a combat unit was "treated as a non person, a pariah to be shunned and scorned, almost vilified, until he passed that magic, unseen line to respectability". The routine mistreatment of FNGs resulted in a high number of psychiatric casualties, and became known by army psychiatrists as "FNG syndrome". On the surface, such treatment of new members in the unit happened for simple survival reasons. New recruits had a higher attrition rate than experienced troops, and the small units of veteran jungle warfare troops simply saw them as a liability. "They talked too loud and made too much noise while moving around, didn't know what to take into the bush or even how to wear it properly, couldn't respond to basic combat commands, fired too much ammo, and tended to flake out on even the easiest 10 klick moves. An' Christ, they even got homesick."

Зерттеулер

FNG құбылысы бойынша бірнеше нақты зерттеулер жүргізілді. Белгілі әскери психиатрлар жеке алмастыру жүйесі бөлімнің бірлігіне зиян келтіретінін ескертті. Доктор Чарльз Фигли сондай-ақ FNG болудың жауынгерлердегі жарақаттан кейінгі стресс бұзылысының дамуына тигізетін әсері туралы жазды.