Павел Когоут: Чехия ақыны, драматургі және жазушысы

Кіріспе

Чех ақыны, романист және драматург, органшы Павел Кохаут (20 шілде 1928 жылы туған) – чех және австриялық романист, драматург және ақын. Ол Чехословакия Коммунистік партиясының мүшесі, Прага көктемінің қатысушысы және 1970-ші жылдары Австриядан қайта оралуға рұқсат берілмей, диссидент болды. Ол "Хартия-77" қозғалысының құрылтайшы мүшесі болды.

Өмірбаян

Ол 1947 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін де берілген коммунист болды, ал 1952 жылы Карл университетінің театр және эстетика мамандығы бойынша бітірді. Содан кейін ол 1960 жылға дейін қызмет еткен Чехословакия жастар одағының (Československý svaz mládeže) Орталық комитетінің мүшесі болды. Осы кезеңде ол пьесалар мен поэзия жаза бастады. Ол сондай-ақ Жазушылар одағының (Svaz spisovatelů) мүшесі болды. 1956 жылы ол қысқа уақыт Чехословакия теледидарында тілші және комментатор болып жұмыс істеді. 1963-1966 жылдары Винограды театрының драматургы болды. Ол жерде реформалық қозғалысқа тартылып, «мәдени-саяси бағыты» туралы сұрақтарға байланысты Жазушылар одағынан шықты. 1967 жылы Кеңес жазушылар одағына жолданған Солженицынның наразылық хаты көпшілік алдында оқылғаннан кейін, ол және тағы бірнеше көрнекті жазушылар тәртіптік жазаға тартылды. Өзінің және басқа да диссиденттік театр қызметкерлерінің ресми театрларда жұмыс істеуіне тыйым салынғандықтан, ол актерлер Павел Ландовский, Власта Храмостова, Властимил Тřešňák және оның қызы Тереза Бучковамен бірге Прагадағы үйлерде Уильям Шекспирдің «Макбет» пьесасының бейімделуін жасырын түрде қоюға арналған «Тұрғын бөлме театры» атты актерлік труппа құрды. Чехияда туған британдық драматург Том Стоппардтың «Доггтың Хамлеті, Кахуттың Макбеті» осы оқиғалардан шабыттанды. 1968 жылы ол Прага көктемінің ең белгілі тұлғаларының бірі болды. Келесі жылы ол Коммунистік партиядан қуылды және оның шығармалары қатаң цензураға ұшырады. 1978 жылы оған үшінші әйелімен бірге Австрияға баруға рұқсат берілді, онда ол Бургтеатрмен келісімшарт жасады. Олар онда тұрғанда, олардың азаматтығы алынып тасталды және қайтып оралу мүмкіндігі болмады. 1980 жылы олар Австрия азаматтығын алып, Венада қоныстанды. Австрияда ол жұмысын жалғастырып, Австрияның Вальдвиертель академиясының сыйлығымен марапатталды. Коммунистік үкімет құлағаннан кейін олар жиі Прагаға оралып, қазір уақыттарын Прага мен Сазава арасында бөліп жүреді.

He was still a devoted communist upon graduating from secondary school in 1947, and graduated from Charles University in 1952, with a degree in theater and aesthetics. He then became a member of the Central Committee of the Československý svaz mládeže, serving until 1960. It was during this period that he began writing plays and poetry. He was also a member of the Svaz spisovatelů. In 1956, he was briefly employed by Czechoslovak Television as a reporter and commentator. From 1963 to 1966, he was the dramaturge at Vinohrady Theatre. While there, he became attracted to the reform movement and resigned from the Union of Writers due to questions concerning his "cultural political orientation". In 1967, following a public reading of Solzhenitsyn's protest letter to the Union of Soviet Writers, he and several other prominent writers were subjected to disciplinary action. Because he and other dissident theater workers had been banned from working in the official theater, he formed an acting company called "Living Room Theater" with the actors Pavel Landovský, Vlasta Chramostová, Vlastimil Třešňák, and his daughter, Tereza Boučková to covertly perform an adaptation of William Shakespeare's Macbeth in living rooms in Prague. Czech born UK playwright Tom Stoppard's Dogg's Hamlet, Cahoot's Macbeth is inspired by these events. In 1968, he became one of the most prominent figures in the Prague Spring. The following year, he was expelled from the Communist Party and his works were subjected to strict censorship. He and his third wife WD=Q95177381 were allowed to travel to Austria in 1978, where he had a contract with the Burgtheater. While there, their citizenship was revoked and they could not return. In 1980, they received Austrian citizenship and settled in Vienna. In Austria he continued his work and was awarded Austrian Waldviertel Academy prize. After the fall of the Communist government, they often returned to Prague and now divide their time between there and Sázava.