Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго қаласындағы көпір, Иллинойс штаты.
Bridge in Chicago, Illinois
Орналасқан жері
Мичиган даңғылы көпірі солтүстік-оңтүстік бағытта орналасқан, ол Чикаго өзенінің негізгі арнасын Чикаго қаласының Солтүстік жағы мен Loop аудандары арасында жалғастырады. Оның солтүстік бөлігі Магнифисент Майлдың басында, Wrigley Building және Tribune Tower арасында орналасқан. Оңтүстік бөлігі Мичиган даңғылы мен Уэкер драйвінің қиылысында, Лондон кепілдік ғимараты мен 333 Солтүстік Мичиган ғимараттарына қарап тұр. Жақын орналасқан көпірлер – шығыста Колумбус Драйв көпірі және батыста Уабаш даңғылы көпірі. Көпір тарихи маңызы зор аймақта салынған. Көпірдің солтүстік жағында Пионер алаңындағы Ұлттық тарихи тақтамен белгіленген Жан Батист Пуант Дю Сабльтің үйінің бір бөлігі орналасқан. Көпірдің оңтүстік жартысы 1803 жылы салынған Дирборн бекінісінің орнынан өтеді. Бекініс Лондон кепілдік ғимаратының кіреберісіндегі үлкен суретпен және көпірдің оңтүстік жағындағы тротуарда орналасқан мыс маркерлермен белгіленген, ол бастапқы блокхаус шекарасын көрсетеді.
The Michigan Avenue Bridge has a north–south orientation, spanning the main stem of the Chicago River between the Near North Side and Loop community areas of Chicago. Its northern portal lies at the foot of the Magnificent Mile, between the Wrigley Building and Tribune Tower. Its southern portal is at the intersection of Michigan Avenue and Wacker Drive, overlooked by the London Guarantee Building and 333 North Michigan. The neighboring bridges are Columbus Drive Bridge to the east and Wabash Avenue Bridge to the west. The bridge is situated in a historically significant area. The northern end of the bridge covers part of the Jean Baptiste Point Du Sable Homesite, which is commemorated by a National Historic plaque in Pioneer Court. The southern half of the bridge passes over the site of Fort Dearborn, which was constructed in 1803. The Fort is commemorated by a large relief above the entrance of the London Guarantee Building, and brass markers positioned in the sidewalks on the south side of the bridge delineate the posited outline of the original blockhouse.
Атауы
Бұл жердің тарихи маңызы көпірдің атын өзгерту туралы бірнеше ұсыныстың негізі болды. 1921 жылы Чикаго тарихи қоғамы көпірге Маркетт-Жолиет көпірі деген ат беруді ұсынды, ал 1939 жылы көпірдің атын Форт Дирборн көпірі деп өзгерту ұсынылды. Бұл ұсыныстар қабылданбады. 2010 жылдың қазан айында көпір, Чикагоның тұрақты алғашқы тұрғыны Жан Батист Пуант дю Сабельдің құрметіне DuSable көпірі деп аталды. Африкалық тегі бар, Потаватоми тайпасына үйленген тері саудагері, ол 1780 жылдары Чикаго өзенінің құйылысына жақын тұрақты шаңырағы мен сауда ошағын құрды.
The historical significance of the location has been used as the basis for a number of proposals to rename the bridge. In 1921 the Chicago Historical Society suggested that the bridge should be named Marquette–Joliet Bridge, and in 1939 it was proposed to rename the bridge as Fort Dearborn Bridge. These proposals were not adopted. In October 2010, the bridge was renamed DuSable Bridge in honor of Jean Baptiste Point du Sable, Chicago's first permanent resident. A fur trader of African descent who married into the Potawatomi tribe, he established a permanent homestead and trading post near the mouth of the Chicago River in the 1780s.
Тарих
Чикагоның солтүстік және оңтүстік жағындағы саябақтарды байланыстыратын бульвар туралы алғашқы ұсыныс 1891 жылы жасалған. 1903 жылы «Чикаго Трибьюн» газетінің редакциондық мақаласында Мичиган даңғылында өзен арқылы жаңа көтергіш көпір салу ұсынылды. Басқа жоспарлар бойынша, көпір Париждегі Сена өзенін кесіп өтетін Александр III көпірінің дәл көшірмесі болуы керек немесе Раш-стрит көпірін жаңадан салудың орнына, оны екі қабатты ету керек еді. Бульвар және Мичиган даңғылы көпірін салу жоспарлары Дэниел Бернхэмнің 1909 жылғы «Чикаго жоспарында» одан әрі толықтырылды. 1911 жылы Мичиган даңғылын Рэндольф көшесінен өзенге дейін кеңейту, Раш көшесіндегі көпірді Мичиган даңғылында жаңа көпірмен алмастыру және Пайн көшесінен Огайо көшесіне дейін екі қабатты бульвар салуды көздейтін жоспар таңдалды. 1913 жылы құрылысқа қаржы бөлу туралы қаулы қабылданды, бірақ Иллинойс штатының Жоғарғы соты оны күшін жойды деп шешті. 1914 жылы екінші заң қабылданды, алайда сот даулары 1916 жылдың соңына дейін жалғасты. Құрылыс жұмыстары, ақыры, 1918 жылдың 15 сәуірінде басталды, ал көпір 1920 жылдың 14 мамырында салтанатты түрде ашылды. 1991 жылдың 2 қазанында ол Чикагоның тарихи ескерткіші деп жарияланды. 2009 жылы көпірдің жаяу жолдары мен қоршаулары жаңаларымен ауыстырылып, қайта боялды. Жаңа әшекейлік қоршаулардың дизайны көпірдің 1920 жылғы түпнұсқа дизайнына негізделген, бұл бұрынғы, қарапайым қоршауларды алмастырды.
A boulevard to link the parks on Chicago's north and south sides was proposed as early as 1891. In 1903 an editorial in the Chicago Tribune proposed a new bascule bridge across the river at Michigan Avenue. Other plans suggested that the bridge should be a replica of the Pont Alexandre III that spans the Seine in Paris, or that, rather than constructing an entirely new bridge, the existing Rush Street bridge should be double decked. Plans for the boulevard and the construction of a Michigan Avenue Bridge were further elaborated upon in Daniel Burnham's 1909 Plan of Chicago. In 1911 a plan was selected that included the widening of Michigan Avenue from Randolph Street to the river, replacing the Rush Street bridge with a new bridge at Michigan Avenue and the construction of a double decked boulevard along Pine Street as far as Ohio Street. An ordinance to fund construction was passed in 1913, but was declared void by the Supreme Court of Illinois. A second ordinance was passed in 1914, but legal battles continued until the end of 1916. Construction finally started on April 15, 1918, and the bridge was officially opened in a ceremony on May 14, 1920. It was also designated as a Chicago Landmark on October 2, 1991. In 2009 the sidewalks and railings on the bridge were replaced, and the bridge was repainted; the design of the new ornamental railings was based on the original 1920 design for the bridge's railings, replacing more utilitarian ones that had been substituted at a later date.
Құрылымы мен жұмыс істеуі
Мичиган даңғылы көпірі – екі жапырақты, екі қабатты, тұрақты тежегіш салмақты, тринионды басқыш көпір. Салынысымен бірге, екі деңгейде де қозғалыс бар екі қабатты алғашқы көпір деп есептелді. Жоғары деңгейде жылдам, коммерциялық емес көліктер, ал төменгі деңгейде өзен маңындағы түрлі өнеркәсіптер мен доктарға қызмет ететін баяу коммерциялық көліктер жүрді. Тежегіш салмақтар төменгі қабат деңгейінен төмен орналасқан және көпір ашылғанда, 40 фут (12 м) темір бетоннан жасалған құйрық шұңқырларына түседі, бұл шұңқырлар өзен бетінен 34,5 фут (11 м) тереңдікте жатыр. Әрбір екі құйрық шұңқыры тоғыз цилиндрлі негіздерге тіреледі. Бір негіз өзен бетінен 108 фут (33 м) тереңдіктегі тасқа дейін жеткізілген, ал қалған 17 негіз су деңгейінен төмен орналасқан қатты топыраққа жеткізілген. Мичиган даңғылы көпірі болаттан жасалған. Көпір күніне шамамен 30 000 адамды тасымалдай алады. Көпірдің тіректері мен көпіршілер үйлерінің сыртқы қабырғалары Бедфорд тасынан жасалған. Көпірде төрт көпіршілер үйі бар: солтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс үйлері көпірді басқару құралдарымен жабдықталған, ал солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс үйлері әсемдеу үшін ғана салынған. Әрбір жапырақты ашу және жабу үшін екі мотор қолданылады. Алғашқыда көпір тәулік бойы жұмыс істеді және кемелерді өткізу үшін жылына 3000 рет ашылды, бірақ 1970 жылдан бері көпірді көтеру көктем және күз мезгілдерінде жоспарланған, аптасына екі рет көтеріліп, Мичиган көлі мен ішкі кемежайлар арасында желкенді қайықтардың өтуіне мүмкіндік береді, олар қысқы маусымда сақталады. "Пионерлер" мүсіні Джон Кинзинің тайғақ аралығында топты жетектеп бара жатқанын бейнелейді. Оңтүстік көпіршілер үйлеріндегі мүсіндерді Бенджамин Ф. Фергюсон ескерткіш қоры тапсырыс еткен, ал оларды Генри Херинг жасаған: "Қорғаныс" мүсіні 1812 жылғы Форт Дирборн шайқасынан эпизодты бейнелейді, онда Энсин Джордж Ронан көрсетілген; "Жаңару" мүсіні 1871 жылғы Ұлы Чикаго өртінен кейін Чикагоны қайта жарақтандырған жұмысшыларды бейнелейді. Көпірде 28 ту тіреуіш орнатылған, көбінесе АҚШ, Иллинойс және Чикаго штаттарының туларымен безендірілген. Арнайы жағдайларда басқа да тулар қолданылуы мүмкін.
Michigan Avenue Bridge is a double leaf, double deck, fixed counterweight, trunnion bascule bridge. At the time of construction it was believed to be the first double deck bridge ever built to have roadway on both levels; faster non commercial traffic using the upper deck and slower commercial traffic that served the various industries and docks in the vicinity of the river using the lower deck. The counterweights are below the level of the lower deck and when the bridge is opened they swing down into 40 feet (12 m) reinforced concrete tailpits that descend 34.5 feet (11 m) below the surface of the river. Each of the two tailpits is supported on nine cylindrical foundation piers. One of these piers was sunk to bedrock, 108 feet (33 m) below the river surface, the other 17 piers are sunk to the hardpan, which is below the water level. The Michigan Avenue Bridge is made of steel. The bridge can carry about 30,000 people daily. The bridge abutments and the facing of the bridge tender houses are made of Bedford stone. There are four bridge tender houses: the northwest and southeast bridgehouses house the controls for operating the bridge; the northeast and southwest bridgehouses are purely decorative. Two motors open and close each of the bridge leaves. Originally the bridge was staffed 24 hours a day, and opened up to 3,000 times a year to allow ships through, but since the 1970s bridge lifting has been scheduled in the spring and fall, when the bridge is raised twice weekly to allow sailboats to pass between Lake Michigan and inland boat yards where they are stored for the winter. The Pioneers depicts John Kinzie leading a group through the wilderness. The sculptures on the southern bridgehouses were commissioned by the Benjamin F. Ferguson Monument Fund, and are by Henry Hering: Defense depicts Ensign George Ronan in a scene from the 1812 Battle of Fort Dearborn; Regeneration depicts workers rebuilding Chicago after the Great Chicago Fire of 1871. The bridge is also bedecked with 28 flagpoles, usually flying the flags of the United States, Illinois and Chicago. On special occasions other banners may be displayed.
МакКормик Бриджхаус және Чикаго өзенінің мұражайы
Оңтүстік-батыстағы көпір үйі мұражайға айналдырылды, оның кіреберісі Чикаго өзенінің жағалауында орналасқан. МакКормик Бриджхаус және Чикаго өзені мұражайы – 2006 жылдың 10 маусымында ашылған 5 қабатты мұражай. Ол бұрынғы Чикаго Трибьюнының иесі және Чикаго санитарлық округінің президенті Роберт Р. МакКормиктің есімімен аталады және Чикаго өзені мен көпір тарихына арналған көрмелерді қамтиды. Келушілерге сондай-ақ көпірдің механизмдер бөлмесіне кіруге рұқсат етіледі; көктем және күзде көпірді көтеру кезінде келушілер жапырақтары көтеріліп, түсірілгенде көпір механизмдерінің жұмыс істеуін көре алады. Chicago Tribune газетінің мәдениет және өнер жазушысы Стив Джонсон мұражайдың механизмдер бөлмесін, онда DuSable көпірінің механизмдерін жұмыс істейтін жағдайда көруге болады, "инфрақұрылымға құмарлар үшін шағын жұмақ бөлмесі" деп атады.
The southwest bridgehouse has been converted into a museum, with its entrance off the Chicago Riverwalk. The McCormick Bridgehouse & Chicago River Museum is a 5 floor, museum that opened on June 10, 2006; it is named for Robert R. McCormick, formerly owner of the Chicago Tribune and president of the Chicago Sanitary District. and includes exhibits on the history of the Chicago River and the bridge. Visitors are also allowed to access the bridge's gear room; during the spring and fall bridge lifting, visitors can see the bridge gears in operation as the leaves are raised and lowered. Chicago Tribune cultural arts writer Steve Johnson called the museum's gear room, where the DuSable Bridge mechanics can be viewed working, "a little chamber of heaven for infrastructure nerds."