Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы британдық квакер саясаткері, 1-ші барон сэр Джозеф Уитуэлл Пиз (23 маусым 1828 – 23 маусым 1903) – британдық Либералдық партиясының саясаткері, 1865 жылдан 1903 жылға дейін Парламентте депутат болған.
19th century British Quaker politician
Sir Joseph Whitwell Pease, 1st Baronet (23 June 1828 – 23 June 1903) was a British Liberal Party politician who sat in the House of Commons from 1865 to 1903.
Өмірбаян
Пиз Дарлингтон Пиз отбасының мүшесі, Джозеф Пиздің және оның әйелі Эмма Гурнидің ұлы, Норвич қаласындағы Лейкенхэм Гроувте тұратын Джозеф Гурнидің қызы. Оның әкесі – квакер дінін ұстанатын өнеркәсіпші және Дарлингтон теміржолының іргесін қалаушы, сондай-ақ 1832-1841 жылдар аралығында Оңтүстік Дурхам округінің депутаты болған. Пиз Йорктегі квакерлер басқаратын Лоуренс-стрит мектебінде білім алды (кейін Бутэм мектебі аталды). Ол банкир, Дурхам мен Йоркширдегі көмір және темір кен орындарының иесі, сонымен қатар көптеген компаниялардың директоры болды, олардың ішінде отбасының алғашқы жүн тоқу фабрикасы – Генри Пиз & Co., отбасылық банк – J & JW Pease, Миддлсброу иеліктері, локомотивтерді өндіретін Роберт Стивенсон және компаниясы, және ол төрағасы болған Солтүстік-Шығыс темір жолы. Ол Дурхамда әділет судьясы (J. P.) және Йоркширдің Солтүстік округіндегі әділет судьясының орынбасары, Бейбітшілік қоғамының президенті, Опиум саудасын тоқтату қоғамының президенті, сондай-ақ өлім жазасына қарсы күрескен. 1879 жылдан 1903 жылы қайтыс болғанға дейін Бутэм мектебінің түлектері қауымдастығының (BOSA) президенті қызметін атқарды. 1885 жылғы жалпы сайлауда ол Барнард қаласынан парламент депутаты болып сайланды және 1903 жылы қайтыс болғанға дейін осы мандатын сақтап қалды. Опиум саудасын тоқтату қоғамының президенті ретінде Пиз 1891 жылы Парламент палатасында опиум саудасын «моральдық тұрғыдан қорғауға болмайтын» деп жариялап, үкіметтік қолдауын тоқтату туралы ұсыныс енгізуге тырысты. Бұл ұсыныс (Парламентте көпшілік қолдауға ие болғанына қарамастан) Үндістанға өтемақы төлеу туралы түзетулерге байланысты қабылданбады, бірақ бұл опиумға қарсы күрестің мәдениетке кеңінен танылуына және саудаға қарсылықтың күшеюіне ықпал етті. Өмірінің соңында Пиздің бизнесі қиындыққа тап болды, 1902 жылы Пиз Банкі жабылды. Ол өзінің өнер коллекциясының көп бөлігін сатуға мәжбүр болды. Келесі жылы, 75 жасқа толып, Корнуоллдағы Фалмут қаласында қайтыс болды.
Pease was a member of the Darlington Pease family, being the son of Joseph Pease and his wife Emma Gurney, daughter of Joseph Gurney of Lakenham Grove, Norwich. His father was a Quaker industrialist and railway pioneer of Darlington, and M. P. for South Durham from 1832 to 1841. Pease was educated at the Quaker run Lawrence Street school in York, (which later became Bootham School). He was a banker, an owner of coal and ironstone mines in Durham and Yorkshire, and a director of numerous companies, including the family's original woollen mill business Henry Pease & Co., the family bank J & JW Pease, The Owners of the Middlesbrough Estate, the locomotive manufacturers Robert Stephenson and Company, and the North Eastern Railway of which he became chairman. He was a J. P. for Durham and a Deputy Lieutenant, J. P. for the North Riding of Yorkshire, President of the Peace Society, President of the Society for the Suppression of the Opium Trade, and a campaigner against capital punishment. He was President of the Bootham School Old Scholars Association (BOSA) from 1879 until his death in 1903. At the 1885 general election he was elected MP for Barnard Castle. He held the seat until his death in 1903. In his capacity as President of the Society for the Suppression of the Opium Trade, Pease attempted to pass a motion in the House of Commons in 1891 to declare the opium trade "morally indefensible" and remove Government support for it. The motion failed to pass (despite majority support in the House) due to an amendment calling for compensation to India, but it brought the anti opium campaign into the public eye and increased opposition to the trade. Towards the end of his life, Pease's businesses had problems and in 1902 the Pease Bank failed. He was forced to sell much of his art collection. He died the following year in Falmouth, Cornwall on his 75th birthday.
Отбасы
Пиз 1854 жылғы 23 тамызда Фалмут қаласынан шыққан Альфред Фокс отбасының қызы Мэри Фоксқа үйленді. Олардың алты қызы және екі ұлы болды: Альфред Эдвард Пиз, 2-ші баронет және Джозеф Альберт "Джек" Пиз, 1-ші Гейнфорд бароны.
Pease married Mary Fox, daughter of Alfred Fox of the Fox family of Falmouth on 23 August 1854. They had six daughters and two sons: Alfred Edward Pease, 2nd Bt and Joseph Albert "Jack" Pease, 1st Baron Gainford.