Жон Уильямс Бенн: Британ саяхатшысы және қоғам қайраткері
Sir John Benn, 1st Baronet
Жон Уильямс Бенн (1850-1922) – британдық саяхатшы, Лондон саясатымен байланысты. Уильям Бенн мен Тони Бенннің әкесі. Өмірбаяны, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық саясаткер, 1850–1922 жылдары өмір сүрген.
British politician, 1850–1922
Сэр Джон Уильямс Бенн, 1-ші баронет, DL (13 қараша 1850 – 10 сәуір 1922) – британдық саясаткер, ең көп Лондон саясатымен байланысты болған. Ол саясаткер Уильям Бенннің әкесі және саясаткер Тони Бенннің атасы.
Sir John Williams Benn, 1st Baronet, DL (13 November 1850 – 10 April 1922) was a British politician, particularly associated with London politics. He was the father of the politician William Benn, and the grandfather of the politician Tony Benn.
Өмір және мансап
Бенн Манчестерде орта таптық отбасында дүниеге келді, конгрегационалист пастыры, преподобный Джулиус Бенннің (1826–1883 ж.ш.) үлкен ұлы және Уильям Бенннің немересі болды. Бірақ ата-анасы бір жыл өткен соң отбасын Шығыс Лондонға көшірді, онда үйсіз балаларға арналған институт ашты. Бенн көбінесе үйде оқыды және он жеті жасында жиһаз компаниясына жұмысқа орналасты. Кейін (1880 ж.) «The Cabinet Maker» атты сауда журналын құрды, ол ақырында жиһаз саудасының жетекші басылымына айналды. Саясат оның басты қызығушылығына айналғанда, отбасының баспа бизнесі «Бенн бауырлары» оның үлкен ұлы Эрнест Бенн (1875–1954 ж.ш.) басқаруына берілді, ол кейін оны «Ernest Benn Limited» деп атады. Оның сіңлісі актриса Маргарет Ратерфорд болды; ол Бенннің кіші інісі Уильям Ратерфорд Бенннің қызы еді, ол әкесі, преподобный Джулиус Беннді өлтіргені үшін психиатриялық ауруханаға жатқызылды. 1889 жылғы қаңтарда Лондон округтік кеңесі құрылғанда, Бенн Шығыс Финсбери округінен Прогрессивтік партияның кандидаттығына шақырылып, сайланды. Өзінің замандасы Уилл Крукс сияқты, Бенн 1889 жылғы Лондон доктарының ереуіліне белсенді қатысты және осылайша жергілікті саясаткер ретінде 1891 жылы Тауэр-Хамлетс округінің Сент-Джордж бөлімінен Либералдық партияның кандидаттығына Парламентке қатысуға шақырылды. Ол келесі жылы осы округтен сайлауда жеңіске жетті. Кейіннен 1895 жылғы жалпы сайлауда тартыспен жеңіліске ұшырады, бірақ ол Лондон кеңесшісі ретіндегі жұмысын жалғастырып, 1903 жылы Лондон көшелеріне электр трамвайларын енгізуге көмектесті. Бір жылдан кейін, Девонпорт округінде өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, Парламентке қайта оралды және 1910 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Осы уақытта оның ұлы, 28 жастағы Уильям Веджвуд Бенн де Парламентке сайланды, 1906 жылы Бенннің бұрынғы Сент-Джордж округінен жеңіске жетті. Бенн аға 1905 жылғы ақпанда Лондон графтығының лейтенант орынбасары болып тағайындалды. Парламент депутаты қызметі үшін 1906 жылы рыцарь атағын алды, ал 1914 жылы баронет атағын иеленді. Джон Бенн 1922 жылы қайтыс болғанға дейін Лондон округтік кеңесінің мүшесі болып қалды және 1918 жылы денсаулығы нашарлағанға дейін Прогрессивтік партияны жетекшілік етті. Соңғы сайлау кампаниясында ол жеңіске жетіп, Лейбористтік топтың жетекшісін жеңді.
Benn was born in Manchester, to a middle class family, the eldest son of a Congregationalist minister, the Reverend Julius Benn (c. 1826–1883), and grandson of William Benn, but his parents moved the family to east London the following year, where they opened an institute for homeless boys. Benn was largely homeschooled and at the age of seventeen, he joined a furniture company. He later (1880) established a trade journal, The Cabinet Maker, which eventually became the furniture trade's leading publication: when politics became his main interest, the family's publishing business, Benn Brothers, was taken over by his eldest son Ernest Benn (1875–1954), who later renamed it Ernest Benn Limited. His niece was actress Margaret Rutherford; she was the daughter of Benn's younger brother William Rutherford Benn, who was put into a lunatic asylum following his murder of their father, the Rev. Julius Benn. When the London County Council was established in January 1889, Benn accepted an invitation to stand as a Progressive Party candidate for East Finsbury and was elected. Like his contemporary Will Crooks, Benn was active in the London Dock Strike of 1889, and, as an increasingly prominent local politician, was invited in 1891 to stand for Parliament as the Liberal Party candidate for St George Division of Tower Hamlets. He won election from the constituency the following year. He was later narrowly defeated at the general election in 1895, but he concentrated on his continuing work as a London councillor, helping introduce electric trams to London's streets in 1903. A year later, he returned to Parliament after winning a by election at Devonport, a seat he retained until being defeated in 1910. In the meantime his son, 28 year old William Wedgwood Benn, had also been elected to Parliament, winning Benn's former seat at St. George in 1906. Benn senior was appointed a deputy lieutenant of the County of London in February 1905. For his work as an MP, he was knighted in 1906 and created a baronet in 1914. John Benn remained a member of the London County Council until his death in 1922, leading the Progressive Party until ill health forced him to relinquish that role in 1918. In his final election campaign he was victorious, defeating the Labour Group Leader.