Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
55-ші операциялық топ (55 OG) – 55-ші қанат құрамындағы, АҚШ Әуе күштерінің Әуе шабуылына қатысты бас қолбасшылығына қарасты бөлімше. Топ Небраска штатындағы Оффут әуе базасында дислокацияланған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде топ Англиядағы Сегізінші әуе армиясының истребитель бөлімі болды. Олар 316,5 әуе және 216,5 жердегі ұшақты жойғанын хабарлады. Топтың соңғы міндеттемесі 1945 жылғы 21 сәуірде орындалды.
The 55th Operations Group (55 OG) is a component of the 55th Wing, assigned to the United States Air Force Air Combat Command. The group is stationed at Offut Air Force Base, Nebraska. During World War II the group was an Eighth Air Force fighter unit stationed in England. It claimed 316.5 air and 216.5 ground aircraft destroyed. It flew its last mission on 21 April 1945.
Шолу
55-ші операциялық топ, АҚШ Әуе күштерінің ең ірі операциялық тобы, Небраска штатындағы Оффут әуе базасында орналасқан. Ол бүкіл әлем бойынша 12 эскадрилья және екі бөлімшеге операциялық бақылауды жүзеге асырады. Топқа шамамен 3200 адам кіреді. Топтың міндеті – АҚШ жетекшілері мен командирлеріне бүкіл әлемдік барлау, нақты уақыт режиміндегі ақпарат, басқару және бақылау, ақпараттық соғыс және жауынгерлік қолдау көрсету. Ол 46 ұшақты пайдаланады, оның ішінде жеті түрлі ұшақтың 13 үлгісі бар. Міндеттеріне кіретіні – бүкіл әлемдік барлауды, басқару және бақылауды, Президенттік қолдауды және ядролық шарттарды тексеруді қолдайтын Әуе күштерінің ең әртүрлі ұшу операциялары.
The 55th Operations Group, the U. S. Air Force's largest operations group, located at Offutt Air Force Base, Nebraska, has operational control over 12 squadrons and two detachments worldwide. The group consists of approximately 3,200 personnel. The group's mission is to provide worldwide reconnaissance, real time intelligence, command and control, information warfare and combat support to U. S. leaders and commanders. It employs 46 aircraft, including 13 models of seven different types. Mission responsibility includes the Air Force's most diverse flying operations supporting worldwide reconnaissance, command and control, Presidential support, and nuclear treaty verification.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Fightin' Fifty Fifth тарихы 1941 жылдың қаңтарында 55-ші ұрыс тобының Калифорния штатындағы Гамильтон әуежайында құрылуымен басталды. Батыс жағалауда жаттығудан кейін топ 1943 жылдың тамызы мен қыркүйегінде Англияға көшті және VIII истребительдер командасына қосылды. 55-ші ұрыс тобы 1943 жылдың 15 қазанында Lockheed P-38H Lightning ұшақтарымен операцияларын бастады және Ұлыбританиядан ұзақ қашықтыққа эскорттау миссияларында осы ұшақтарды қолданған алғашқы бөлім болды. P-38H бұрынғы нұсқалардан 1425 а.к. қуатты Allison V-1710 89/91 қозғалтқыштарымен ерекшеленді. Lightning ұшақтарының қозғалтқыштары отынына қосылған спирттің салдарынан қиындықтарға тап болды, ол соғыс кезінде детонацияға қарсы қоспа ретінде қолданылды. Бұл британдық экономикалық шешім су конденсациясына және биіктікте отын құбырының мұздануына себеп болды. Отын құрамын түзетуге жасалған тағы бір британдық әрекеті цилиндрлер мен шамдарды металл қорғасынмен жабуға әкелді. H сериялы Lightning ұшақтарында ұзақ уақыт бойы жоғары қуат режимінде жұмыс істеу үшін жеткілікті салқындату жүйесі болмады, өйткені қозғалтқыштарының дамуы қанаттың алдыңғы бөлігі арқылы өтетін интегралдық салқындатқыштың мүмкіндіктерін басып өтті. Ұшқыштарға қозғалтқыштың ең жоғары қуатын белгілі уақыт ішінде ғана пайдалануға нұсқау берілді, бірақ көптегені бұған көнбеді. Осы факторлардың нәтижесінде топтың Lightning ұшақтары көп шығынға ұшырады. Дегенмен, 55-ші ұрыс тобының P-38H ұшқыштары 1944 жылдың ақпан айында «Ұлы апта» кезінде ұшақ зауыттарына қарсы миссияларды сәтті орындады. 1944 жылдың 3 наурызында подполковник Джек Дженкинс басқаруымен топ Берлинге эскорттап жеткен алғашқы одақтас истребительдері болды. 1944 жылдың 16 сәуірінде топ 398-ші бомбалау тобының келуіне орай RAF Wormingford әуежайына көшті. 1944 жылдың шілдесінде 55-ші ұрыс тобы North American P-51D Mustang ұшақтарына ауысты және Германиядағы өнеркәсіптік объектілер мен теміржол түйіндері, сондай-ақ Франциядағы әуежайлар мен V қарулары сияқты мақсаттарға шабуыл жасаған B-17 және B-24 бомбалаушыларын эскорттап жүруді жалғастырды. Шілде айында топ 1944 жылдың шілдесіндегі Сен-Ло прорывы кезінде және 1944 жылдың желтоқсаны мен 1945 жылдың қаңтарындағы «Аболга» шайқасы кезінде нығайтылған бекіністер мен көлік құралдарын шабуылдады. Сонымен қатар, топ 1944 жылдың маусымында континентке шабуыл кезінде Англия жоғалауының үстінен патрульдеді және Тур аймағындағы көпірлерді бомбалады. Бөлім 1944 жылдың қыркүйегінде Нидерландыға жасалған әуе десантты қолдау үшін Арнем секторында патрульдік қызмет атқарды, ал 1945 жылдың наурыз айында одақтастар Рейн өзенін кесіп өткенде Весел маңындағы жүк вагондары, локомотивтер және мұнай қоймаларын атқылады. Топ 1944 жылдың 3-13 қыркүйегі аралығында Германияға жасаған сегіз миссиясы үшін «Ерекше бірлік» атағын алды, онда топ эскорттап жүрген бомбалаушыларды қорғау үшін жау ұшақтарын аударып түсірді, сонымен қатар қарсы әуе шабуылына қарамастан, төменге түсіп, жау әуежайларын шабуылдап, жау ұшақтарын жерде жойды. 1945 жылдың 19 ақпанында Германия үстінен жасалған операциясы үшін екінші «Ерекше бірлік» атағын алды, онда ұйым теміржолдарды, локомотивтерді, мұнай цистерналарын, жүк вагондарын, әскерлік вагондарды, ғимараттарды және әскери көліктерді нысанаға алды. 55-ші топ соңғы жауынгерлік миссиясын 1945 жылдың 21 сәуірінде орындады. 55-ші ұрыс тобы 1945 жылдың 22 шілдесінде Германияның Кауфбюрен әуежайына көшті, ол оккупациялық күштердің құрамында болды. Ол Еуропадағы АҚШ Әуе күштеріне бағындырылды. Оккупациялық міндеттерді орындаған кезде топ алғашқы американдық реактивті ұшағының бірі, Lockheed P-80B Shooting Star ұшағын алды. Алайда, топ P-51 ұшақтарын ұшыруды жалғастырды және бір дереккөз бойынша A-26 ұшақтары да болды. 1946 жылдың 29 сәуірінде бөлім Германияның Гибельштадт әуежайына көшті, ал 1946 жылдың 20 тамызында бөлім таратылды, ресурстар 31-ші ұрыс тобына берілді. 600-дан астам жауынгерлік миссияда топ 400-ден астам жау ұшағын жойды және 100-ден астам ұшаққа зақым келтірді. 1946 жылдың тамызында таратылған 55-ші топта 90 жеңіске жеткен 16 аса ұшқышы болды.
The history of the Fightin' Fifty Fifth began in January 1941, when the 55th Pursuit Group was activated at Hamilton Field, California. Training along the west coast, the group move to England, August September 1943 and was assigned to VIII Fighter Command. The 55th FG began operations with Lockheed P 38H Lightnings on 15 October 1943, and was the first to use these aircraft on long range escort missions from the UK. The P 38H differed from earlier versions in being powered by 1425 hp Allison V 1710 89/91 engines. The Lightnings' engines were troubled by the addition of alcohol used as an anti knock compound in their fuel supply; a British war economy solution which caused problems with water condensation on the ground and fuel line icing at altitude. Another British attempt to correct fuel composition caused lead metal deposits to coat cylinders and foul plugs throughout the squadron. The H series Lightnings did not have adequate cooling for extended high power usage, as their engine development had outstripped the cooling capacity of the integral intercooler which ran through the wing's leading edge. Pilots were instructed to restrict their periods of highest engine power to defined time limits, but many did not. As a result of these various influences, the Group's Lightnings suffered a high rate of attrition. Nevertheless, 55FG P 38H pilots provided cover for missions against aircraft plants during Big Week in February 1944. Lt. Col. Jack Jenkins led the group on 3 March 1944, when they became the first Allied fighters to reach Berlin on an escort mission. On 16 April 1944 the group moved to RAF Wormingford to accommodate the arrival of the 398th Bomb Group. The 55FG converted to North American P 51D Mustangs in July 1944, continuing their primary task of escorting B 17 and B 24 bombers that attacked such targets as industries and marshalling yards in Germany, and airfields and V weapon sites in France. In July the group attacked gun emplacements during the Saint Lô breakthrough in July 1944, and transportation facilities during the Battle of the Bulge, December 1944 – January 1945. The group also patrolled the air over the English Channel and bombed bridges in the Tours area during the invasion of the Continent in June 1944. The unit patrolled the Arnhem sector to support the airborne invasion of the Netherlands in September 1944 along with strafing trucks, locomotives, and oil depots near Wesel when the Allies crossed the Rhine in March 1945. The unit received a Distinguished Unit Citation for eight missions to Germany between 3 and 13 September 1944 when the group not only destroyed enemy fighters in the air to protect the bombers it was escorting, but also descended to low levels, in spite of intense anti aircraft fire, to strafe airfields and to destroy enemy aircraft on the ground. Received second DUC for operations on 19 February 1945 when the organization flew a sweep over Germany to hit railway tracks, locomotives, oil cars, goods wagons, troop cars, buildings, and military vehicles. The 55th Flew last combat mission on 21 April 1945. The 55th Fighter Group moved to AAF Station Kaufbeuren Germany on 22 July 1945 as part of the occupation forces. It was assigned to United States Air Forces in Europe. While on occupation duty, the group was one of the units to receive the first U. S. operational jet fighter, the Lockheed P 80B Shooting Star in July 1946. However, the Group continued to fly P 51s and according to. one source, A 26s. On 29 April, the unit moved to AAF Station Giebelstadt, Germany, and on 20 August 1946, the unit was inactivated, the resources being transferred to the 31st Fighter Group. With more than 600 combat missions, the group destroyed over 400 enemy aircraft while damaging more than 100. The 55th, inactivated in August 1946, had 16 aces credited with 90 victories.
Соғыстан кейінгі кезең
1947 жылғы 24 ақпанда Стратегиялық әуе командасы 55-ші истребительдер тобын Флорида штатындағы МакДилл әуе базасында RB-17 ұшағын пайдалана отырып, 55-ші барлау тобы ретінде қайта құрып, жаңадан тағайындады. Жаңадан құрылған топтың міндеттеріне әуе суретін түсіру, картография, карта жасау және фотобарлау миссиялары кірді, олардың кейбіреулері бүкіл әлемді шарлады. RB-17 ұшақтары 55-ші барлау тобы тарапынан Батыс державаларына қауіп тудыра бастаған КСРО-ның шекарасын зерттеу үшін арнайы қолданылды. Осы кезде КСРО-ның әуе қорғанысы туралы көп мәлімет болған жоқ және олардың мүмкіндіктерін анықтаудың ең тиімді жолы – шекараларды зерттеп, олардың жауап қайтаратынын анықтау болды. Бірте-бірте RB-17 және басқа ұшақтар Балтық теңізінен Жапонияның солтүстігіндегі Охот теңізіне дейінгі КСРО әуе қорғанысының периметрін картаға түсірді. Содан кейін топ RB-29 ұшақтарына ауыстырылып, 1948 жылы Канзас штатындағы Топека (кейін Форбс) әуе базасына көшірілді, бірақ 1949 жылдың қазан айында қайтадан тоқтатылды. 1950 жылғы 1 қарашада 55-ші стратегиялық барлау тобы "қағаз ұйымы" ретінде қайтадан белсенділенді, тактикалық эскадрильялар тікелей 55-ші стратегиялық барлау қанатына қосылды. Қанат 55-ші барлау тобының наградаларымен және құрметтерімен марапатталды және Пуэрто-Рикодағы Рами әуе базасына көшірілді. 1952 жылы 16 маусымда Әуе күштері үш бөлімді жүйеге өтіскен кезде топ қайтадан тоқтатылды.
On 24 February 1947, Strategic Air Command activated and redesignated the 55th Fighter Group as the 55th Reconnaissance group at MacDill Field, Florida, operating the RB 17. The newly activated group's mission consisted of aerial photography, mapping, charting, and photo reconnaissance missions, some of which flew around the globe. RB 17s were specifically used by the 55th RG to probe the borders of the Soviet Union, who had by then begun to emerge as a potential threat to the Western Powers. Little was known about the air defence capability of the Soviet Union at this time and the most effective way of determining their capability was to probe the borders and see whether they would respond. Gradually the RB 17s and other aircraft mapped the perimeter of the Soviet Air Defences from the Baltic to the Sea of Okhotsk, north of Japan. The group then converted to RB 29s and transferred to Topeka (later Forbes) AFB, Kansas, in 1948, but was again inactivated in October 1949. On 1 November 1950, the 55th Strategic reconnaissance group was activated as a "paper organization" with the tactical squadrons attached directly to the 55th Strategic Reconnaissance wing. The wing was bestowed with the awards and honors of the 55th Reconnaissance Group and moved to Ramey AFB, Puerto Rico. In 1952 the group was again inactivated on 16 June 1952 as the Air Force reorganized its wings into the tri deputate system.
Қазіргі заман
Топ 1991 жылғы 29 тамызда 55-ші операциялық топ ретінде қайта жандандырылды және 55-ші қанатқа бекітілді. 1991 жылғы 1 қыркүйекте жандандырылды. 55-ші ОГ, Әуе күштері қабылдаған жаңа "Мақсатты қанат" тұжырымдамасы бойынша қанаттың операциялық құрамы болды және 55-ші стратегиялық барлау тобының тарихы мен құрметін мұра етті. 55-ші операциялық топ АҚШ Әуе күштеріндегі ең ірі және әртүрлі миссиялардың бірімен жандандырылды. Аляска штатындағы Шемьядағы Эрексон әуе базасындағы 24-ші барлау эскадрильясы "Cobra Eye" және "Cobra Ball" миссияларымен топқа қосылды. 1993 жылғы 1 сәуірде 55-ші ОГ қанаты 11-ші әуе көпірінің ұшуын басқаруды өз мойнына алды. 11-ші ӘКҚ АҚШ Стратегиялық қолбасшылығының қолбасшысына көмек көрсету үшін операциялық әуе көлігі миссияларын орындады және жоғары дәрежелі әскери қызметкерлерді, Қорғаныс министрлігінің шенеуніктерін және Конгресс мүшелерін тасымалдады. Бұл бөлімше кейіннен жабылды және миссия Әуе қозғалысы басқармасына қайтарылды. 2-ші АКСС 1994 жылы жабылды, оның миссиясы 7-ші Әуедегі басқару және бақылау эскадрильясына берілді. Сол сияқты, 24-ші РС 1994 жылы жабылды және оның миссиясы жаңадан құрылған 45-ші барлау эскадрильясына берілді. Сондай-ақ 1994 жылы 1-ші АКСС Ұлттық төтенше жағдайлардағы әуедегі басқару пункті Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігіне қолдау көрсету мақсатында Ұлттық әуедегі операциялар орталығы болып қайта аталды. 1998 жылғы қазан айында 55-ші ОГ Boeing EC 135 "Looking Glass" миссиясын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің E-6B "Mercury TACAMO" ұшағына және "Looking Glass" ұшағын басқарған 7-ші Әуедегі басқару және бақылау эскадрильясына тапсырды, ол жабылды. 1999 жылғы қыркүйекте 338-ші жауынгерлік жаттығу эскадрильясы жандандырылды және 55-ші операциялық топқа бекітілді. Сонымен қатар, 2000 жылғы наурыз айында топ 16 "RIVET JOINT" ұшағын алды. Топ операцияларын Небраска штатындағы Оффут әуе базасынан, Жапониядағы Кадена әуе базасынан, Ұлыбританиядағы RAF Милденхоллдан, Криттегі Суда Бей теңіздік қолдау пунктінен және әлемнің басқа да аймақтарынан жүргізеді. 55-ші ОГ – Әуе шабуылы басқармасының ең ірі операциялық тобы және Әуе күштеріндегі екінші ірі топ. Солтүстік соғыс аяқталғаннан бері 55-ші операциялық топ әлемдегі барлық АҚШ контингенттерін қолдап, теңдессіз операциялық қарқынды сақтап келеді. Бұл миссиялар барлау, басқару және бақылау, сондай-ақ "SOUTHERN WATCH", "PROVIDE COMFORT", "VIGILANT WARRIOR" (Оңтүстік-Батыс Азия), "PROVIDE PROMISE", "DENY FLIGHT" (Босния және Герцеговина), "SUPPORT DEMOCRACY", "UPHOLD DEMOCRACY" (Гаити) және "TIGER RESCUE" (Йемен) операцияларын қолдауға арналған әуе көлігі миссияларын қамтиды. Сонымен қатар, оның эскадрильялары Ұлттық басшылық органдарға, Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігіне және көптеген жаттығуларға арналған ерекше қонақтарды тасымалдауға шақырылды. 2011 жылғы қаңтардан бастап бөлімше No. 51 эскадрилья RAF ұшу және техникалық экипаждарды даярлау үшін RC 135W "Airseeker" паркінің жеткізілуіне дайындық жүргізіп келеді. 2016 жылғы 7 қазанда 55-ші қанатқа қарасты E-4B ұшақтары АҚШ Әуе күштерінің 8-ші әуе күштеріне көшті.
The group was reactivated in on 29 August 1991 as the 55th Operations Group and assigned to the 55th Wing. It was activated on 1 September 1991. The 55th OG was the operational component of the wing under the new "Objective Wing" concept adapted by the Air Force, and was bestowed the history and honors of the 55th 55 Strategic Reconnaissance Group. The 55th Operations Group activated with one of the largest and most diverse missions in the USAF. The 24th Reconnaissance Squadron at Eareckson AFB, Shemya, Alaska, joined the group with its Cobra Eye and Cobra Ball missions. On 1 April 1993, the 55th OG Wing took operational control of the 11th Airlift Flight. The 11 ALF flew operational airlift missions in support of the commander of the United States Strategic Command and transported high ranking military, Department of Defense officials, and members of Congress. This unit has since inactivated and the mission has reverted to Air Mobility Command. The 2 ACCS also inactivated in 1994 with its mission transferring to the 7th Airborne Command and Control Squadron. Likewise, the 24 RS inactivated in 1994 and its mission transferred to the newly activated 45th Reconnaissance Squadron. Also in 1994, the 1 ACCS National Emergency Airborne Command Post was renamed the National Airborne Operations Center to reflect the addition of a support role to the Federal Emergency Management Agency. In October 1998, the 55th OG transferred control of the Boeing EC 135 Looking Glass mission to the United States Navy's E 6B Mercury TACAMO aircraft and the 7th Airborne Command and Control Squadron, which flew the Looking Glass aircraft, inactivated. In September 1999, the 338th Combat Training Squadron was activated and assigned to the 55th Operations Group. Additionally, in March 2000, the group received its 16 RIVET JOINT aircraft. The group conducts operations from Offutt AFB, Nebraska; Kadena AB, Japan; RAF Mildenhall, United Kingdom; Souda Bay Naval Support Activity, Crete; and other locations around the world. The 55th OG is the largest Operations Group in Air Combat Command and the second largest in the Air Force. Since the end of the Cold War, the 55th Operations Group has maintained an unmatched operational tempo, supporting every US contingency worldwide. These missions have included but were not limited to reconnaissance, command and control, and airlift missions supporting Operations SOUTHERN WATCH, PROVIDE COMFORT, VIGILANT WARRIOR (Southwest Asia), PROVIDE PROMISE, DENY FLIGHT (Bosnia Herzegovina), SUPPORT DEMOCRACY, UPHOLD DEMOCRACY (Haiti), and TIGER RESCUE (Yemen). Additionally, its squadrons have been called upon to support Distinguished Visitor airlift for the National Command Authorities, the Federal Emergency Management Agency, and numerous exercises. Beginning in January 2011, the unit has hosted training for flight and maintenance crews from No. 51 Squadron RAF in preparation for the delivery of the squadron's RC 135W Airseeker fleet. On 7 October 2016, the E 4Bs under the 55th Wing moved to the USAF 8th Air Force.