Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USNS Private Jose F. Valdez (T AG 169), екінші дүниежүзілік соғыстағы «Құрмет» медалімен марапатталған PFC Jose F. Valdez атымен аталатын, 1960 жылдары қолданысқа түскен техникалық зерттеу кемесі болды. Оның экипажы оны лақаптап «Сахараның шапшаң адамы» немесе «Африка жағалауының сұр күлеңі» деп атаған, ол 1961 жылдан 1969 жылға дейін Африка төңірегінде дислокацияланған.
USNS Private Jose F. Valdez (T AG 169), named after World War II Medal of Honor recipient PFC Jose F. Valdez, was a technical research ship in operation during the 1960s. The "Galloping Ghost of the Ivory Coast" or "Grey Ghost of the African Coast", as she was affectionately called by her crew, was deployed around Africa from 1961 until 1969.
Әскери қызмет, 19451949
Жозе Ф. Вальдез, бастапқыда Джо П. Мартинес, 1944 жылдың 22 сәуірінде Уолтер Батлер кеме жасаушыларында (Дулут, Миннесота штаты) салынды; 1944 жылдың 27 қазанында Round Splice деген атпен суға түсірілді; Гай Р. Портер әйел әйелдері демеушілік етті; және 1944 жылдың 15 желтоқсанында аяқталу үшін Америка кеме құрылысы компаниясына (Чикаго, Иллинойс штаты) берілді; ал 1945 жылдың 16 ақпанында пайдалану үшін АҚШ армиясына тапсырылды. Кеме 1945 жылдың 5 шілдесінде Нью-Орлеанда American Export Lines компаниясының агенті арқылы жұмыс істеуге арналған Соғыс кемелерін басқару басқармасына тапсырылды және 1945 жылдың 12 шілдесінде АҚШ армиясының пайдалануына жалаң жалдау шарты бойынша берілді. Round Splice – Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағының тұрақты жергілікті флотына жеткізілген 35 C1 M AV1 кемесінің бірі болды, ол 1945 жылдың 14 қыркүйегі мен 16 желтоқсаны аралығында сол флотқа келді және 1946 жылдың қаңтарына дейін X 350 деп аталды. Round Splice 1946 жылдың 30 тамызында Соғыс министрлігіне берілді және Жозе Ф. Вальдез деп қайта аталды.
Private Jose F. Valdez, originally Joe P. Martinez, was laid down by Walter Butler Shipbuilders, Duluth, Minnesota, 22 April 1944; was launched as Round Splice on 27 October 1944; sponsored by Mrs. Guy R. Porter; and transferred to the American Ship Building Company, Chicago, Illinois, for completion on 15 December 1944; and delivered to the U. S. Army for operation 16 February 1945. The ship was delivered to the War Shipping Administration for operation by its agent American Export Lines at New Orleans on 5 July 1945 and then allocated for operation by the U. S. Army under bareboat charter on 12 July. Round Splice was one of 35 C1 M AV1 vessels delivered to the Southwest Pacific Area's permanent local fleet with arrival in that fleet between 14 September and 16 December 1945 with designation in that fleet as X 350 into January 1946. The Round Splice was transferred to the War Department 30 August 1946 and renamed Private Jose F. Valdez.
Әскери-теңіз флотына ауысу, 1950-1959
1950 жылдың 2 қыркүйегінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне сатып алынып, T APC 119 белгісі берілді және Әскери теңіз көлігі қызметіне жіберілді. Азаматтық қызметкерлер экипажымен ол 1951 жылдың тамызына дейін Мексика шығанағы мен Кариб теңізі аймақтарында жұмыс істеді. Одан кейін желтоқсанға дейін ол Жерорта теңізінде круиз жасады және 1952 жылдың қаңтарында Ньюфаундленд пен Гренландияға бағыттарды бастады, ол 1959 жылдың соңында тоқтатылғанға дейін жалғасты. 22 желтоқсанда ол Джеймс өзенінің Ұлттық қорғаныс резервтік флотының кемелерді тікелей тоқтату орнына келді және Теңіз әкімшілігінің қамқорлығына берілді.
On 2 September 1950 she was acquired by the United States Navy, designated T APC 119, and assigned to Military Sea Transportation Service. Manned by a civil service crew she operated in the Gulf of Mexico and Caribbean areas until August 1951. Between then and December she cruised the Mediterranean Sea and in January 1952 began runs to Newfoundland and Greenland which continued until she was ordered inactivated in late 1959. On 22 December she arrived in the James River National Defense Reserve Fleet berthing area and was transferred to the custody of the Maritime Administration.
Техникалық зерттеу кемесі, 19611969
Жозе Ф. Вальдез әскери-теңіз күштері 1961 жылдың тамызында қайтадан иеленді. Ол техникалық зерттеу кемесіне түрлендіріліп, MSTS-ке қайта бекітілді. 1961 жылдың қарашасында өз үй порты Бруклиннен шығып, Оңтүстік Атлант және Үнді мұхиттарына жасалған ұзақ гидрографиялық сапарларының біріншісіне бет бұрды. USNS белгісі кеменің азаматтық құраммен жұмыс істейтінін көрсетеді. Кемеде шамамен 55 азаматтық қызметкер жұмыс істесе, зерттеу операцияларын шамамен 100 әскери қызметші жүргізді. Әскери-теңіз күштерінің бөлімшесіне әдетте үш офицер кіретін болса, қатардағы әскерлердің көп бөлігі Байланыс техниктері (криптологиялық техник атауымен қайта аталған мамандық) болды. USNS статусының бір артықшылығы – кеме американдық портына үнемі оралуға міндетті емес еді. Осылайша, Жозе Ф. Вальдездің алғашқы миссиясы 1961 жылы басталды және ол 1967 жылға дейін АҚШ-қа оралмады.
Private Jose F. Valdez was reacquired by the Navy in August 1961. Converted to a Technical Research Ship and reassigned to MSTS, she departed Brooklyn, her homeport, in November 1961 on the first of her extended hydrographic cruises to the South Atlantic and Indian Oceans. The USNS designation indicates that the ship was manned by civilians. A crew of approximately 55 civilians operated the ship while a detachment of approximately 100 Navy personnel carried out the research operations. The Navy detachment typically included three officers; almost all enlisted men were Communications Technicians (a rating that has been renamed Cryptologic Technician). An advantage of the USNS designation is that the ship was not required to return to an American port on a regular basis. Thus the first deployment of Private Jose F. Valdez started in 1961 and she did not return to the USA until 1967.
Африка суларында жұмыс
"Бақытты Жозе" үнемі АҚШ-қа оралмайтындықтан, экипаж Африканың Кейптаун сияқты ірі порты бар қалаларына ұшақпен алмастырылатын. Бұл жыл сайын жүзеге асырылатын. Ескі экипаж АҚШ-қа қайтарылатын. Жозе Ф. Вальдез әдетте 30 шақты күн теңізде болып, содан кейін 4-5 күн портта өткізетін. Сахара аймалынан тыс порттардың кейбіреулері, батыстан шығысқа қарай: Дакар, Сенегал; Фритаун, Сьерра-Леоне; Монровия, Либерия; Абиджан, Кот-д’Ивуар; Лагос, Нигерия; Бразавиль, Конго Республикасы; Луанда, Ангола; Уолвис-Бей, Оңтүстік-Батыс Африка (қазіргі Намибия); Кейптаун, Оңтүстік Африка; Порт-Элизабет, Оңтүстік Африка; Дурбан, Оңтүстік Африка; Лоуренсу-Маркес (қазіргі Мапуту), Мозамбик; және Момбаса, Кения.
Since the "Happy Jose" did not regularly return to the US, the crew was rotated by flying them to a major port city in Africa, such as Cape Town. This occurred on an annual basis. The old crew would be flown back to the USA. Private Jose F. Valdez was typically at sea for about 30 days and then spent four or five days in port. Some of the sub Saharan ports of call, from West to East, were Dakar, Senegal; Freetown, Sierra Leone; Monrovia, Liberia; Abidjan, Ivory Coast; Lagos, Nigeria; Brazzaville, Republic of Congo; Luanda, Angola; Walvis Bay, Southwest Africa (now Namibia); Cape Town, South Africa; Port Elizabeth, South Africa; Durban, South Africa; Lourenço Marques (now Maputo), Mozambique; and Mombasa, Kenya.
Тағдырмен бетпе-бет келу
1967 жылдың мамыр айында Израиль мен оның араб көршілері арасындағы Таяу Шығыста шиеленіс күшейді; бұл 1967 жылдың маусым айында Алты күндік соғысқа әкелді. Ұлттық қауіпсіздік агенттігі (NSA) жағдайды бақылау үшін аймаққа SIGINT ақпарат жинау кемесін жіберуге шешім қабылдады. Көптеген техникалық зерттеу кемелері тым алыс болды: Оксфорд пен Джеймстаун Оңтүстік-Шығыс Азияда, Джорджтаун мен Белмонт Оңтүстік Америкада, ал біреуі Куба жанында болды. Операция үшін кеме таңдау Жозе Ф. Вальдес, сол кезде шығыс Жерорта теңізінен Гибралтарға бет алған, және Абиджан портында (Піл сүйегі жағалауы) тұрған Либерти арасындағы таңдауға дейін тарлды. NSA Либертиді таңдады, себебі оның круиздік жылдамдығы жоғары болды (18 түйін, Жозе Ф. Вальдеске қарағанда 8 түйін), VHF/UHF көп арналы ақпарат жинау мүмкіндігі жақсырақ болды, және Жозе Ф. Вальдестен айырмашылығы, ол миссияның басында еді. 1967 жылдың 23 мамырында Либерти Шығыс Жерорта теңізіндегі міндеттерге бағытталды. Либерти 1 маусымда Ротаға тоқтады және келесі күні Шығыс Жерорта теңізіне жол тартты. Шығысқа бағыт алған Либерти 5/6 маусым түнінде батысқа бет алған Жозе Ф. Вальдесті кездестірді. 7 маусымда X байланысы (Жозе Ф. Вальдес А байланысы болды) Либертидің навигациялық картасынан алынып тасталды. Ротаға келгеннен кейін жеті күн өткен соң Либерти Израиль күштерінің шабуылына ұшырады, ауыр зақымдар алды, 34 экипаж мүшесі қаза болды және 171 адам жарақаттанды (USS Liberty оқиғасына қараңыз). Жозе Ф. Вальдес 1967 жылдың маусым айында Нью-Джерси штатының Байон қаласына келді.
In May 1967 tensions were rising in the Middle East between Israel and her Arab neighbors; this resulted in the Six Day War in June 1967. The National Security Agency (NSA) decided to deploy a SIGINT collection ship to the area to monitor the situation. Most of the technical research ships were too far away: Oxford and Jamestown were in Southeast Asia, Georgetown and Belmont were in South America, and was off Cuba. Choice of a ship for the operation narrowed between Private Jose F. Valdez, then headed from the eastern Mediterranean to Gibraltar, and Liberty in port at Abidjan, Ivory Coast. The NSA selected Liberty because she had superior cruising speed (18 knots vs. 8 knots for Private Jose F. Valdez), because her VHF/UHF multichannel collection capability was better, and because she was, unlike Private Jose F. Valdez, at the beginning of a deployment. On 23 May 1967 Liberty was diverted for duty in the eastern Mediterranean. Liberty stopped at Rota on 1 June and departed the next day for the eastern Mediterranean. Eastbound Liberty passed westbound Private Jose F. Valdez on the night of June 5/6. June 7 Contact X (Private Jose F. Valdez was Contact A ) removed from Libertys navigation chart. Seven days after arriving Rota, Liberty was attacked by Israeli forces and suffered heavy damages, with 34 crew members killed and 171 injured (see USS Liberty incident). Private Jose F. Valdez arrived in Bayonne, New Jersey in June 1967.
Соңғы орналасулар
Жөндеуден және күрделі жөндеуден кейін, "Хосе Ф. Вальдес" 1967 жылдың 18 қыркүйегінде Африка аймағына екінші ұзақ сапарына шықты. Ол 1968 жылдың қыркүйек айының басында күтпеген жерден АҚШ-қа Техникалық зерттеу кемесінің арнайы байланыс жүйесін (TRSSCOMM) орнату үшін оралды – бұл жүйе микротолқын сигналын Айдан шағылыстырып, тікелей Вашингтонға хабар жіберуге мүмкіндік беретін еді. Бұл жаңа жүйе емес, ол бұрын "Либерти" және "Оксфорд" кемелерінде қолданылған. Жүйе он алты фут диаметріндегі, табақ пішіндес антеннадан және жылжымалы платформадан тұрады. Ол айдың белгілі бір нүктесінен 10 000 ватттық микротолқын сигналын жіберіп, Мэриленд штатының Челтенхэмдегі қабылдау станциясына немесе Әскери-теңіз күштерінің басқа да SIGINT кемелеріне жеткізе алатын. TRSSCOMM-ның артықшылығы – кеменің орналасқан жерін жаудың бағытталған құрылғыларына бермей, кедергі келтірмей, үлкен көлемдегі барлау ақпаратын өте жылдам жіберу мүмкіндігі болды. Бірақ оның басты кемшілігі – жүйе тек ай көрінсе және тұрақтандыру жүйесі дұрыс жұмыс істесе ғана жұмыс істей алатын еді. Үшінші ұзақ мерзімдік жұмыс 1969 жылдың 22 қаңтарында "Хосе Ф. Вальдес" Бразилияның Ресифе қаласы арқылы Африкаға өткен кезде басталды. Содан кейін сол жылы "Хосе Ф. Вальдес" кемесі мерзімінен бұрын соңғы сапарынан қайтарылды. 1970 жылға қарай Техникалық зерттеу флотының барлық кемелері қолданыстан шығарылды.
After repair and overhaul, Private Jose F. Valdez departed for her second extended tour in the African region on 18 September 1967. She returned to the USA unexpectedly early in September 1968 for installation of Technical Research Ship Special COMMunications (TRSSCOMM), a system that could relay messages directly to Washington by bouncing a microwave signal off the moon. This was not a new system; it had already been used on Liberty and Oxford. This system consisted of a sixteen foot, dish shaped antenna mounted on a movable platform and capable of bouncing a 10,000 watt microwave signal off a particular spot on the moon and down either to the receiving station at Cheltenham, Maryland, or to one of the other Navy SIGINT ships. The TRSSCOMM had the advantage of being able to transmit large quantities of intelligence information very rapidly without giving away the ship's location to hostile direction finding equipment or interfering with incoming signals. But its major disadvantage is that it could only work if the moon was visible and the stabilization system worked properly. The third extended deployment commenced on 22 January 1969 when Private Jose F. Valdez transited to Africa via Recife, Brazil. Private Jose F. Valdez was ordered home later that year to prematurely end her final deployment. All the vessels in the Technical Research Fleet were inactive by 1970.
Соңғы тағдыры
Теңіз басқармасы 1969 жылғы 7 қарашада Жозе Ф. Вальдезді қабылдады. Ол 1976 жылғы 15 тамызда Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен шығарылып, жоюға жіберілді. Ол және тағы үш кеме 1977 жылғы 27 шілдеде Consolidated Andy Inc., Brownsville, Texas компаниясына 309 999 долларға сатылды және сол жылдың соңында осы компания тарапынан металлға тілінді.
The Maritime Administration assumed custody of Private Jose F. Valdez on 7 November 1969. She was struck from the Naval Vessel Register, 15 August 1976 and transferred for disposal. She, and three other ships, were sold on 27 July 1977 to Consolidated Andy Inc., Brownsville, Texas for $309,999 and scrapped by that company later that year.