«Ең жақсы ниеттер» (Den goda viljan) – 1991 жылғы швед фильмі, Ингмар Бергманның әке-шешесі туралы деректей драма. Билле Аугуст түсірген, сценарийін Ингмар Бергман жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылы Bille August режиссерлік жасаған фильм, ал We Are the In Crowd тобының 2011 жылғы альбомы.
1992 film directed by Bille August
the 2011 album by We Are the In Crowd
«Ең жақсы ниеттер» (Den goda viljan) – 1991 жылы Bille August режиссерлік етіп, Ингмар Бергманның сценарийі бойынша түсірілген швед телефильмі. Бұл жартылай автобиографиялық туынды, ол Бергманның ата-анасы Эрик Бергман мен Карин Акерблом арасындағы күрделі қарым-қатынасты көрсетеді. Фильмде олар Хенрик пен Анна деп аталса да, нақты тегі сақталған. Туынды олардың танысуы мен некелерінің қиын басталуын, Аннаның екінші ұлына жүкті болғанға дейінгі кезеңін қамтиды, бұл ұл – өзінің Ингмар Бергман екенін көрсетеді. Хенрик пен Анна рөлдерін Самуэль Фролер мен Пернилла Август ойнады. Ингмар Бергман сценарийді ата-анасымен өткен жылдары жасаған әңгімелері мен жазбаларының негізінде жазды. Ол кезде бұл – Швециядағы ең қымбат фильмдердің бірі болды. Оны Бергманның 1982 жылғы «Фанни мен Александр» фильмінің жалғасы деп қарастыруға болады. Бергман «Фанни мен Александр» фильмінен кейін режиссерлік қызметтен қанағаттанғаннан кейін, 1988 жылғы «Пелле-Жеңімпаз» фильміне сүйене отырып, Августты режиссер ретінде таңдады, бірақ Пернилла Августтың Анна рөлінде ойнауы шарт болды. Фильм 1992 жылы кинотеатрларға арналған нұсқаға өңделді және Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығын жеңіп алды.
The Best Intentions (Den goda viljan) is a 1991 Swedish television drama film directed by Bille August and written by Ingmar Bergman. It is semi autobiographical, telling the story of the complex relationship between Bergman's parents, Erik Bergman and Karin Åkerblom, who are renamed Henrik and Anna in the film but retain their true surnames. The film documents the courtship and the difficult early years of their marriage, until the point when Anna becomes pregnant with their second son, who corresponds to Ingmar himself. Samuel Fröler and Pernilla August played Henrik and Anna, respectively. Ingmar Bergman wrote the screenplay based on scattered notes and conversations with his parents in their later years. At the time, it was one of the most expensive Swedish films ever made. It can be viewed as a continuation of Bergman's 1982 film Fanny and Alexander. After Bergman had ostensibly retired from directing following Fanny and Alexander, he chose August as his director on the strength of the latter's 1988 Pelle the Conqueror, on condition that Pernilla August be cast as Anna. The film was condensed into a theatrical version in 1992 and won the Palme d'Or at the Cannes Film Festival.
Сюжет
ХХ ғасырдың басында Хенрик Бергман Швеция шіркеуінің пасторы болуға оқып жатыр. Кедей адам, ол өзінің досы, Аннаның ағасы Эрнст арқылы бай Анна Акербломмен танысады. Анна бос және өрескел, ал Хенрик оны элиталық деп санайды, бірақ ол сондай-ақ тартымды және ләззат алуға қабілетті. Хенрик Фридамен жыныстық қатынаста болса да, Анна оны азғырып, оған айтты. Генрик пен Анна бір-бірін көбірек көруге кіріскенде, Генрик жасырын түрде Фридамен бірге өмір сүруін жалғастырады. Аннаның анасы Каринмен сөйлескенде, Хенрик Акербломның арасында өзін қолайсыз сезініп жатқанын мойындайды. Карин оған Аннаның өзіне қамқорлық жасай алатын, бірақ екі жағынан да жетіспейтін, жетілген еркек қажет деп ойлайтынын ашық айтады. Карин Аннаға Хенрик әлі Фридамен бірге тұрғанын айтады, бұл фактіні отбасы растады. Хенрик пен Анна Фрида Аннаға Хенрикті қайтып алуға өтініш жасамайынша, оның қайғысына сүйеніп, бір-бірін көрмейтін болады. Анна Швейцарияда туберкулез ауруына емделіп жатқанда, бір бауырлас Хенрикке Аннаның енді онымен сөйлескісі келмейтінін айту үшін жіберіледі. Алайда, ата-анасына беймәлім болған Анна Эрнстке хат жібереді, ол Хенрикке жіберіп, қарым-қатынасын қайта бастағысы келетінін айтады. Ата-анасы хатты алады, Аннаның әкесі Йохан оны ашады, содан кейін Карин оны оқып, өртейді. Йохан қайтыс болғаннан кейін Карин Аннаға күнәсін мойындайды, ол ашуланып Хенрикті іздеп шығады. Ол кезде Хенрик солтүстік Швециядағы Форсбода деген шалғай ауылға барып, пастордың қартайған, ауырып жүрген жерінде жұмыс істемек. Анна онымен бірге кетуге шешім қабылдайды, олар сыныптық қақтығыстарына қарамастан үйленеді. Бергманның тұңғыш ұлы Даг бар, бірақ Хенрик жергілікті ереуілге араласады, өйткені ол жұмыс жағдайларын нашарлатудан бас тартып, өз шіркеуін социалистік кездесуге береді. Бұл Норденсонға ұнамайды, ол сонымен қатар Бергманның Норденсонның қыздарына тәлім беру тәсілін ұнатпайды, өйткені Норденсон әйелі мен қыздарымен тізе бүгуден бас тартады. Осы арада Бергмандар қиындыққа тап болған жетім баланы қабылдап алады. Кейіннен Хенрик пен Аннаны күтпеген жерден Стокгольмге шақырады. Ол Софияхеммет ауруханасының басқармасына төрағалық ететін және капеллан іздеп жүрген Виктория патшамен кездеседі. Архиепископ Хенрикті ұсынады. Кездесу барысында Виктория одан Құдайды азап шеккізіп отыр деп ойлай ма деп сұрайды. Ол қайғы-қасірет пайдасыз, ал Құдай әлемге қорқынышпен қарайды деп жауап береді және патша сарайын патшайымға жағымпаздануға ашуланып кетеді. Бергмандар ұсыныстан бас тартады, бірақ ауыл тұрғындары ашулы, олар бұл ұсынысты құлақтан басқаша естіген жоқ, және Хенриктің шіркеуде Норденсонды жұрт алдында қорлағанынан алаңдайды. Ашулы, екінші баласын күтіп отырған Анна Петрусты жіберуге мәжбүр болады, ол тұрақты асырап алуға келіспейді және ол баланы ұнатпайды дейді. Петрус әңгімеге құлақ түсіп, ашуланып, Дагты ұрлап, мұзды өзенге алып кетеді. Бергмандар оларды көріп, қууда, Хенрик Дагты құтқарып, Петрусты шапалақпен ұрады, содан кейін жігіт кетеді. Өкінішке орай, Анна Форсбодада өмір сүре алмайтынын шешеді және Дагты Акерблом үйіне алып кетеді, ал Хенрик алдымен ауылда қалуға шешім қабылдайды. Ақыры ол Стокгольмдегі лауазымға келіседі және Аннадан онымен бірге келуге сұрайды, ал Анна оған тек осыны қалайтынын айтады.
In the early 20th century, Henrik Bergman is studying to be a parish minister under the Church of Sweden. A poor man, he meets the wealthy Anna Åkerblom through his friend, Anna's brother Ernst. Anna is vain and stubborn, and in Henrik's belief she is elitist, yet she is also attractive and capable of enjoying pleasure. Although Henrik lives in a sexual relationship with Frida, a waitress, Anna seduces him and proposes an engagement. As Henrik and Anna begin to see more of each other, Henrik secretly continues living with Frida. While speaking with Anna's mother Karin, Henrik confesses that he feels unwelcome among the Åkerbloms. Karin tells him frankly that she feels Anna needs a mature man who can nurture her, but he is lacking on both counts. Karin also tells Anna that Henrik is still living with Frida, a fact verified by the family. Henrik and Anna stop seeing each other until Frida appeals to Anna to take Henrik back, citing his misery. While Anna is treated for tuberculosis in Switzerland, a brother is sent to tell Henrik that she no longer wishes to speak to him. However, unknown to her parents, Anna sends a letter to Ernst to be forwarded to Henrik, telling him she wishes to resume their relationship. Her parents receive the letter and Anna's father Johan opens it, after which Karin reads it and burns it. After Johan dies, Karin confesses the act to Anna, who angrily seeks Henrik. By then, Henrik is planning to go to Forsboda, a remote village in northern Sweden, to work in a parish whose head minister is aged and ailing. Anna resolves to go with him, and they marry despite their class conflicts. The Bergmans have their first son, Dag, but Henrik becomes embroiled in the local strike action, as he refuses to endorse poor working conditions and lends his church for a socialist meeting. This displeases Nordenson, who also dislikes Bergman's manner of instruction of Nordenson's daughters, as Nordenson refuses to kneel with his wife and girls. In the meantime, the Bergmans take in Petrus, a troubled orphaned boy. Later, Henrik and Anna are unexpectedly summoned to Stockholm to meet Queen Victoria, who chairs a board managing Sophiahemmet Hospital and is seeking a chaplain, with the archbishop recommending Henrik. During the meeting, Victoria asks him if he believes suffering is sent by God. He replies suffering is useless and God views the world with horror, and leaves the palace fuming at having to flatter the Queen. The Bergmans decline the position, but the villagers are upset they did not hear of the offer except through rumours, and are disturbed by Henrik publicly humiliating Nordenson in church. Upset, and expecting her second child, Anna insists on sending Petrus away, saying she did not agree to a permanent adoption and she dislikes the boy. Petrus overhears the conversation, and furious, kidnaps Dag and carries him to an icy river. The Bergmans see them and give chase, with Henrik saving Dag and slapping down Petrus, after which the boy leaves. In despair, Anna decides she can no longer live in Forsboda and takes Dag to the Åkerblom house, while Henrik at first resolves to stay in the village. He finally accepts the position in Stockholm and asks Anna to come with him, and she replies this is all she wants.
Даму
Жарым зейнеткерлікке шыққан режиссер Ингмар Бергман бұл фильмді "Сиқырлы Фонарь" атты естеліктерін жазғанда ойластырды. 1989 жылдың тамызында өткен баспасөз конференциясында Бергман бұл фильмді "Сиқырлы Фонарь" және 1982 жылы түсірілген, өзінің жартылай автобиографиялық "Фанни мен Александр" фильмімен байланысты қарастыруға болатынын айтты.
Semi retired director Ingmar Bergman conceived of the film while writing his memoirs The Magic Lantern. In a press conference in August 1989, Bergman said the film could be seen as related to The Magic Lantern and his semi autobiographical 1982 film Fanny and Alexander.
Түсірілім
Бергман Пернилла Остергренді Анна рөліне алуға талап етті, оның "Фанни мен Александр" фильмінде Май рөлін ойнағаннан кейін. Биль Август оны "Үздік ниеттер" фильміне дейін танымаған, бірақ кейіннен оған үйленді. Пернилла рөлді қабылдады, бірақ ол оның өзі үшін жазылғанын білмеді, және ол мұны білгенде қорқып кетер еді деді. "Үздік ниеттер" сегіз ай бойы түсірілді, 1990 жылдың шілде айынан бастап. Түсірілімдер Уппсала округінде және Турхольм қамалында өтті.
Bergman insisted on the casting of Pernilla Östergren as Anna, after she played Maj in Fanny and Alexander. Bille August had not met her before The Best Intentions, but later married her. Pernilla accepted the role, not knowing it had been written for her, which she said would have frightened her. The Best Intentions took eight months to film, beginning in July 1990. Uppsala County and Tureholm Castle.