Кіріспе

Американдық ғарыш тарихшысы Дуэйн Аллен Дей – американдық ғарыш тарихшысы және саясатты талдаушы, сондай-ақ Колумбия апатын тергеу комиссиясының тергеушісі болды. Дей Ұлттық зерттеу кеңесі/Ұлттық ғылым академиясының Аэронавтика және ғарыш инженериясы кеңесінің аға бағдарламалық қызметкері. Ол NASA-ның аэронавтикалық ұшу зерттеу қабілеттері, планеталарды зерттеу бағдарламасы, астронавттар корпусының мөлшері, Жерге шабуылдайтын астероидтардың қаупі, NASA қызметкерлерінің біліктілігі, ұзақ мерзімді ғарыш сапарларындағы астронавттарға радиациялық қауіптер, АҚШ Әуе күштерінің астродинамикалық стандарттары және басқа да жобаларға қатысты зерттеулердің жетекшісі болып жұмыс істеді. Бұрын ол Ғарыш зерттеулер кеңесінде бағдарламалық қызметкер болып қызмет атқарған. Ол американдық спутниктік барлау тарихы туралы да көп жазды.

Мансап

Ол Джордж Вашингтон университетінің саяси ғылымдар докторы дәрежесін алды, онда ол ғарыш саясаты және ұлттық қауіпсіздік бюрократиясын басқаруға маманданды. Оның "Миссияны басқару" атты диссертациясы президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің ICBM, U-2 тыңшы ұшағы және Corona тыңшы спутниктік бағдарламаларын басқару үшін мамандандырылған бюрократияны қалай құрғанына қатысты, осылайша ауыр әуе күштері бюрократиясын айналып өтті. 2002 жылдан 2003 жылға дейін Конгресс Бюджет Кеңесінің тарихшысы болып жұмыс істеді, онда ұйымның жарияланбаған тарихын жазды. 2000 жылы АҚШ Әуе күштерімен келісімшарт жасасқан кезде ол АҚШ Әуе күштері Бас ғалымдары кеңсесі туралы кітап жазды. "Жылтқыр таяқ" кітабында Әуе күштері (Әуе штабы) әскери киім киген басшылығының аға ғылыми кеңесшісінің құрылуы, эволюциясы және ықпалы туралы егжей-тегжейлі баяндалған. Дей ғарыш журналдарына көптеген мақалалар жазды, соның ішінде Spaceflight, Quest, Novosti Kosmonavtiki және Space News сияқты басқа басылымдар. Ол неміс ғарышқа ұшу журналының редакторы. Дей "Көктегі көз" атты кітапты жариялады, ол "Корона" тыңшы спутниктік бағдарламасы туралы. Сондай-ақ ол Колумбия апатын тергеу жөніндегі кеңестің тергеушісі болды, онда апаттың саяси, бюджеттік, басқару және институционалдық себептерін зерттеді. Дей "Вон Браун парадигмасы" теориясының негізін қалаушы ретінде де белгілі. Теория бойынша, американдық ғарыш саясаты ондаған жылдар бойы фон Браунның 1950 жылдары Collier журналында жарияланған мақалалар сериясында негізінен қалыптасқан үлгіге сәйкес келеді. Теорияның қарапайым түрінде американдық ғарыш көшбасшылары ғарыш мүмкіндіктерін бірнеше қадаммен дамытуға ұмтылды: ғарыш станциясын құру және қызмет көрсету үшін ғарыш шаттлын жасау, содан кейін Ай базасын құру үшін пайдалану, бұл ақыр соңында Марсқа адам миссиясына әкеледі. Теорияны ғарыш тарихшылары Говард МакКарди, Роджер Лауниус және Майкл Нойфельд кітаптарда және мақалаларда талқылады. Қазіргі уақытта ол Вашингтондағы Ұлттық зерттеулер кеңесінің Ғарыш зерттеулері кеңесінде бағдарламалық қызметкер болып табылады. Бұл қызметінде ол NASA үшін бірнеше зерттеулердің жетекшісі болды. Оларға "Ғарыш радиациясының қауіптері және Ғарыш зерттеулерінің болашағы", "НАСА-ның жақсы жұмыс күшін құру: ғарыш зерттеулерінің ұлттық болашағы үшін жұмыс күшінің қажеттіліктерін қанағаттандыру", "НАСА-ның Күн жүйесін зерттеу бағдарламасын бағалау: аралық есеп", "Ғарышта жаңа шекараларды ашу: келесі жаңа шекаралар үшін мүмкіндіктер туралы хабарлау" және "НАСА-ның шоқжұлдыздар жүйесімен қамтамасыз етілген ғылым мүмкіндіктері" кіреді. Ол соңғы кезде "Жер планетасын қорғау: Жерге жақын объектілерді зерттеу және қауіптерді азайту стратегиялары" атты есеп дайындаған Жерге жақын объектілердің қауіптерін анықтау және азайту стратегиясын бағалау жөніндегі зерттеудің жетекшісі және робот ғарыш кемелері үшін радиоизотоптық қуат жүйелерін талдау жөніндегі зерттеудің ортақ жетекшісі болды. Қазіргі уақытта ол планеталық ғылымның онжылдық зерттеуінің зерттеу директорының көмекшісі. Ол сонымен қатар NASA ғарыш ұшуы экипажының кеңсесінің болашағы туралы зерттеудің және NASA ұшу зерттеу жобаларының зерттеуінің жетекшісі, екеуі де Аэронавтика және ғарыш инженерлік кеңесі үшін. 2007 жылдың қарашасында Дей Skylab 4 ғарышкерлерінің Грум көлінің суретін қамтитын мақала жариялады, бұл фотосурет алғаш рет қоғамдық құжатта пайда болды.