Ұлыбританиядағы бұрынғы әскери әуе базасы – Гоксхилл
RAF Goxhill
RAF Goxhill: тарихы, орналасқан жері, бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстардағы рөлі. Солтүстік Линкольнширдегі бұрынғы әскери база туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы Әуе күштері станциясы, Ұлыбритания
Former Air Force station, UK
Корольдік Әуе күштерінің Гокшилл базасы немесе RAF Гокшилл – Англияның солтүстік Линкольншир аймағында, Хамбер сағасының оңтүстік жағалауында, Гокшиллдің шығысында, Кингстон-апон-Халл қаласының қарсы бетінде орналасқан, бұрынғы Корольдік Әуе күштері базасы.
Royal Air Force Goxhill or RAF Goxhill is a former Royal Air Force station located east of Goxhill, on the south bank of the Humber Estuary, opposite the city of Kingston upon Hull, in north Lincolnshire, England.
Шығу тегі
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Линкольнширдегі Гокхилл ауылының жанында Корольдік әуе күштерінің қону алаңы болған. 1940 жылы Әуе министрлігі осы жерді әуежайға жарамдылығын анықтау үшін қайтадан қарап шықты.
During the First World War a Royal Flying Corps landing ground existed near the Lincolnshire village of Goxhill. In 1940 the Air Ministry returned to survey the land once again for its suitability as an airfield.
Корольдік әуе күштері
Гокшилл бастапқыда Халл портын және Хамбер сағасын қорғау үшін бөгеттік шарлар орналасқан жер ретінде пайдаланылды. 1940 жылы Гокшилл RAF Бомбалаушылар командасына берілді және бомбалаушылар әуежайы ретінде жоспарланып, қайта құрылды. Ол үш қиылысатын ұшу-қону жолақтарымен жабдықталған: негізгі ұшу-қону жолағы және екі қосалқы ұшу-қону жолағы. Үш ангар салынды: екі T 2, бір J типі және төрт «көпіршік» және елу ұшақ тұрақтары. 1700-ден астам адамға уақытша тұруға жағдай жасалды. Алайда, оның орналасқан жері Халлдің әуе қорғанысына тым жақын болғандықтан, сол мақсатта пайдалануға қолайлы болмады. Оның алғашқы тұрғыны No. 1 тобы болды, ол 1941 жылғы 26 маусымда орналасты. Оның миссиясы Westland Lysanders ұшақтарымен оқу мақсаттарын сүйреу болды; алғашқы операциясы 25 қазанда басталды. 1941 жылғы желтоқсан айында RAF Истребительдер командасы Бомбалаушылар командасының оқу бөлімін No. 12 тобымен алмастырды, 616-шы эскадрильясы RAF Киртон-ин-Линдсиде Supermarine Spitfire ұшақтарымен ұшып келді. Истребительдер командасы 1942 жылғы мамыр айына дейін базаны басқарды.
Goxhill was originally used as a barrage balloon site to protect the port of Hull and the Humber estuary. In 1940, Goxhill was transferred to RAF Bomber Command and was planned and rebuilt as a bomber airfield. It was equipped with three intersecting runways, the main runway at and two secondary runways of Three hangars were built: two T 2s, one J Type and four blisters and fifty aircraft hardstands. Temporary accommodation was provided for 1700+ personnel. Its location, however, was too close to the air defences of Hull to be used for that purpose. Its first occupant was No. 1 Group, which took up residence on 26 June 1941. Its mission was towing practice targets with Westland Lysanders; its first operation began on 25 October. In December 1941, RAF Fighter Command replaced the Bomber Command training unit with No. 12 Group, flying Supermarine Spitfires from No. 616 Squadron at RAF Kirton in Lindsey. Fighter Command operated the base until May 1942.
Соғыстан кейінгі әскери пайдалану
1945 жылдың 20 қаңтарында USAAF Goxhill-ді RAF бақылауына қайтарды және ол RAF Kirton In Lindsey-ге серік станция ретінде бекітілді. 1945 жылдың 27 мамырында ол артық оқ-дәрілерді сақтау үшін RAF техникалық қамтамасыз ету басқармасына берілді. RAF Goxhill 1953 жылдың 14 желтоқсанында жабыққа дейін қойма ретінде қызмет етті. Goxhill әуежайы 1962 жылдың 29 қаңтарына дейін шаруаларға ауыл шаруашылығына пайдалану үшін жалға берілді, содан кейін ол Қорғаныс министрлігіне сатылды. Дегенмен, техникалық алаң мен ангарлар Қорғаныс министрлігінде сақтау үшін қалды. 1977 жылдың шілдесінде Қорғаныс министрлігі Goxhill-дің қалған бөліктерін жеке меншік иелеріне ауыл шаруашылығы мақсатында сатты.
On 20 January 1945, the USAAF returned Goxhill to RAF control, and it was assigned as a satellite to RAF Kirton In Lindsey. On 27 May 1945 it was assigned to RAF Maintenance Command for storage of excess munitions. RAF Goxhill remained a storage depot until it was deactivated on 14 December 1953. Goxhill airfield was leased to farmers for agricultural use until 29 January 1962, when it was finally sold by the Ministry of Defence (MoD). The technical site and the hangars, however, were retained by the MoD for storage. In July 1977, the MoD sold off the remaining parts of Goxhill to private owners for agricultural use.
Ауыл шаруашылығында пайдалану
Әскери қолданыстан тоқтатылғалы Гокшилл әуежайы керемет жақсы сақталған, оған «Мэри Селеста» сияқты ешкім жоламайтын сезім тудырады. Бәлкім, оның салыстырмалы түрде қол жетімсіздігіне байланысты, Гокшилл соғыс жылдарындағыдай көрінеді. 2002 жылы (иесінің қарсылығына қарамастан) ішінара бұзылған басқару мұнарасынан басқа, техникалық аумақтағы барлық ғимараттар әлі де тұр. Үш ангар – екі T.2 және бір J типі – де бар, бірақ олар күйреудің алдында. Сыртқы шеп жолы дерлік толық, ал басты ұшу-қону жолағының көп бөлігі әлі де сақталып қалған. Аумақтың солтүстік-батыс бұрышында құлаған P-38 ұшағынан алынған пернесі бар ескерткіш орнатылған. Басқару мұнарасының қалдықтары АҚШ-тың Вирджиния штатындағы Пунгодағы Әскери авиация мұражайына өткен. Күтіліспен бөлшектеп, тізімделгеннен кейін, бөлшектері Америкаға жіберілді, онда мұражай пайдалану үшін мұнара қайта құрастырылды.
Since the end of its military use, Goxhill airfield has remained remarkably intact, with a Mary Celeste feel about it. Perhaps because of its relative inaccessibility, Goxhill still looks very much as it did during the war years. All the buildings on the technical site, except the control tower which was partly demolished (despite the owner's objection) in 2002, are still standing. The three hangars—two T.2s and a J type—are also there, albeit in a state of disrepair. The perimeter track is almost complete, and a large part of the main runway is still in place. In the northwest corner of the site is a memorial incorporating a propeller blade from a crashed P 38. The remains of the control tower were acquired by the Military Aviation Museum in Pungo, Virginia, USA, and after careful dis assembly and cataloging, the components were shipped to America, where the tower has been reconstructed for use by the museum.