Порт-Эльгин: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Порт-Эльгин – Канаданың Нью-Брансуик провинциясының Вестморленд округіне қарасты бұрынғы ауыл. Ол Новая Шотландия шекарасына жақын, Гасперо өзенінің тегіс суға құятын жерінде орналасқан, бұл орын Нортумберленд бұғазының Бай-Верте шығанасына жатады және қазір Strait Shores ауылдық қауымдастығының құрамына кіреді.

Тарих

Ауыл 1690 жылы акадиялықтармен негізделді, бірақ 1755 жылы акадиялықтарды қуғыннан кейін тасталып қалды. Жеті жылдық соғыстағы француз әскери нығайтылысы – Форт Гаспароның жер жұмыстары ауылдың шығысында, өзен сағасында орналасқан. Жеті жылдық соғыс және Америка революциялық соғысынан кейін британдық лоялистер Гаспаро қаласы деп аталған аймаққа қайта қоныстанды. Гаспаро қаласы 1847 жылы лорд Элгиннің құрметіне Порт-Эльгин деп өзгертілді. Бұл қоғам 1922 жылы ауыл ретінде тіркелді, бұл провинциядағы алғашқы қауымдастық болды. 19-шы ғасыр мен 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Порт-Эльгин шағын фабрикалар, тері өңдеу заводтары және пилорамалармен шағын индустрияландыруды бастан өткерді. Ауылда Гасперо өзенінің сағасындағы қорғалған портында бірнеше кемежайлар да болды. 1880-ші жылдардың басында Нью-Брансуик және Принс-Эдвард аралы темір жолы ауыл арқылы салынды, ол 1886 жылдың 9 қыркүйегінде Саквиллдегі Интерколониалды темір жолын Принс-Эдвард аралына қысқы мұз қайықтарын қолдайтын Кэп-Торментиннің маусымдық портымен байланыстырды; 1917 жылы бұл порт П.Э.И. аралдарына жыл бойы паром қызметінің терминалына айналды. 1920-ші жылдары П.Э.И. паромдары жол көліктерін тасымалдағаннан кейін ауыл арқылы автомобиль қозғалысы артты. Бей-Верте жолы Бей-Верте арқылы ауылдың батысынан "Басты көше" ретінде өтті, ал Иммигранттар жолы ауылдың шығысынан өтті. 1960-шы жылдары Трансканадалық тас жолы жобасының қаржыландыруының нәтижесінде Бей-Верте және Порт-Эльгин айналасында 16-шы бағыттың айналма жолы салынды; "Порт-Эльгин Ротари" деп аталатын айналма жол 16-шы, 15-ші және 970-ші бағыттардың қиылысында салынды. Ауылдағы ең ірі жұмыс беруші – Atlantic Windows, онда жыл бойы 200 адам жұмыс істейді. Екінші ірі жұмыс беруші – Вестфорд зейнеткерлер үйі, онда 30 толық және жартылай штатты қызметкерлер бар, сондай-ақ 29 адамға тұрақты күтім және бірге уақытша күтім көрсетеді. Ауылда бір ғана мектеп бар – Порт-Эльгин аймақтық мектебі, ол K-8 сыныптарға мемлекеттік білім береді; бұл мектеп округі Торментин мысығына дейін шығысқа, Робишоға дейін солтүстікке және Жоликуреге дейін батысқа созылатын барлық айналасындағы аудандарды қамтиды. Ауылдың өзінің жоғары мектебі де болған, бірақ ол 1990-шы жылдары жабылды және жоғары сынып оқушылары қазір Саквиллдегі Тантамар аймақтық жоғары мектебіне автобуспен тасымалданады. 2023 жылдың 1 қаңтарында Порт-Эльгин алты жергілікті қызмет көрсету аудандарымен бірігіп, жаңа ауылдық қоғам – Strait Shores құрылды. Қоғамның атауы ресми түрде қолданыста қалады.

The village was founded by Acadians in 1690, but abandoned after the Expulsion of the Acadians in 1755. The earthworks of Fort Gaspareaux, a French military fortification from the Seven Years' War are located at the mouth of the river immediately east of the village. Following the Seven Years' War and the American Revolutionary War, British Loyalists resettled in the area which was named Gaspareaux Town. Gaspareaux Town was renamed Port Elgin in 1847 in honour of Lord Elgin. The community was incorporated as a village in 1922, the first community in the province to do so. Throughout the 19th century and first half of the 20th century, Port Elgin experienced modest industrialization with a handful of small factories, tanneries, and sawmills. The village also saw some shipping activity with several wharves on a sheltered harbour at the mouth of the Gaspereau River. The New Brunswick and Prince Edward Island Railway was built through the village in the early 1880s, opening on September 9, 1886, to connect the Intercolonial Railway at Sackville with the seasonal port of Cape Tormentine which supported the winter iceboat service to Prince Edward Island; in 1917 this port became a terminal for the year round ferry service to P. E. I. Automobile traffic increased through the village in the 1920s after the P. E. I. ferries began to carry road vehicles. The Baie Verte Road ran west of the village through Baie Verte as "Main Street" and the Immigrant Road ran east of the village. In the 1960s a bypass for Route 16 as a result of Trans Canada Highway project funding was constructed around Baie Verte and Port Elgin; a traffic circle called the "Port Elgin Rotary" was built at the intersection between Route 16 and Route 15 and Route 970. The largest employer in the village is Atlantic Windows, which employs 200 persons year round. The second largest employer is Westford Nursing Home, which has about 30 full and part time staff and provides permanent care facility for 29 persons as well as one relief care bed. The village has a single school, Port Elgin Regional School, which provides public schooling for grades K 8; this school district encompasses all surrounding areas running as far east as Cape Tormentine, north to Robichaud and west to Jolicure. The village also had its own high school but this was closed in the 1990s and high school students are now bused to Tantramar Regional High School in Sackville. On 1 January 2023, Port Elgin amalgamated with all or part of six local service districts to form the new incorporated rural community of Strait Shores. The community's name remains in official use.

2010 жылғы жағалаудағы су тасқыны

2010 жылдың 2 қаңтарында ауыл жағалау су тасқынына ұшырады. Солтүстік-шығыстан келген дауылдың салдарынан толқындар көтеріліп, шағын үйлер негіздерінен жылды, көптеген үйлерге елеулі зақым келтірді. Осы оқиғадан кейін ауыл мен айналасындағы аумақта төтенше жағдай жарияланды. Бұл дауылдан келген зиян шамамен 900 000 долларға бағаланған. Екінші жағалау су тасқыны 2010 жылдың 21 желтоқсанында болды, кезекті солтүстік-шығыстан келген дауыл ауылдың және оның айналасындағы аймақтарды су басты.