Кіріспе

Британдық суретші Юан Эрнест Ричард Углоу (10 наурыз 1932 – 31 тамыз 2000) – британдық суретші. Ол ең белгілісі жалаңаш және натюрморт суреттерімен, мысалы, «Неміс қызы» және «Бас сүйек» туындыларымен танымал. Лондонда дүниеге келген ол Камбервелл өнер мектебінде оқыды. Оның ұстаздарының бірі Уильям Колдстрим болды, оның өмірден сурет салудың аса мұқият әдісі қайта-қайта, ұқыпты өлшеулерді талап етті. Углоу 1954 жылға дейін Слейд өнер мектебінде Колдстриммен бірге оқуын жалғастырды, сосын өзі сабақ берді. Углоу Колдстримнің сурет салу әдісін қабылдауда, өзі жасаған металл құралды пайдаланды, ол көру шегіндегі басқа заттармен немесе аралықтармен салыстыру үшін объектінің немесе аралықтың өлшемдерін алуға мүмкіндік берді. Ол осындай эмпирикалық өлшемдер арқылы көзбен көретін нәрсені дәстүрлі перспектива қолданбастан суретке түсіруді көздеді. Углоудың аяқталған суреттерінде осы координаттарды нақты тексеру үшін салған көптеген ұсақ көлденең және тік сызықтар бар. Углоудың туындыларын қоғамдық жинақтарда сақтайтын галереялардың қатарында Тейт галереясы, Метрополитен өнер мұражайы және Уэльс ұлттық мұражайы бар.

Өмірбаян

Эван Углоу 1932 жылы Лондонда дүниеге келген. Бала кезінде ол Оңтүстік Лондондағы Тулс Хилл қаласында тұрған, оның әкесі бухгалтер болған. Углоу Тулс Хиллдегі жергілікті грамматикалық мектепке, Странд мектебіне оқыды. Кейін 1948-1950 жылдары Камбервелл өнер мектебінде оқыды, сол кезде Камбервелл студенттері Виктор Пасмор, Лоуренс Гоуинг, Джон Минтон, Кеннет Мартин және Уильям Колдстрим сияқты суретшілермен білім алды. Углоу Камбервеллде оқығанда Колдстримнің ықпалына түсті, бірақ оның дамуында басқа оқытушы, суретші Клод Роджерстің маңызды рөл атқаратынына сенді. Дегенмен, 1951 жылы Колдстрим Камбервеллден кетіп, Слэйд өнер мектебінде сабақ бергенде, Углоу оған еріп, 1954 жылға дейін Слэйдтің студенті болды. Міндетті әскери қызметтен бас тартқан Углоу 1954 жылы ар-ожданға қарсылық білдіруші ретінде тіркелді және екі жыл қоғамдық жұмыстармен айналысты. Ол Лондон қаласындағы Кристофер Рен салған, соғыстан зақымданған шіркеуді қалпына келтіруге көмектесті, суретші Патрик Джорджтың үйін қайта безендірді және Суррейдегі фермада жұмыс істеді. Суретшіліктегі жетістік бірден келмеді, ол суретшілдік мектепті бітіргеннен кейін сегіз жыл өткен соң ғана алғашқы суретін сатты. Осы уақыт ішінде ол әртүрлі жартылай штатты оқытушылық жұмыстар істеді, ең бастысы 1961 жылдан бастап Слейдте, ол өмірінің соңына дейін байланыста болды. 1962 жылы ол Брэдфордтағы (Йоркшир) қалалық өнер галереясындағы даудың ортасында болды, жергілікті кеңесші Хорас Хирд Углоудың «Неміс қызы» суретін галереядағы Көркемөнер кеңесінің көрмесінен алып тастады. Хирд картинаның «әдептілікке қарсы» екенін мәлімдеді. Осыған қарамастан, Углоу көбінесе ұялшақ суретші болды, ол жариялылықтан және марапаттардан, соның ішінде 1961 жылы Корольдік академияның мүшесі болу туралы ұсыныстан бас тартты. Алайда, ол 1991 жылы Лондондағы Ұлттық галереяның сенімдісі болды, бірақ оның өзінің сөзімен айтқанда, басқа сенімділер оған көп көңіл бөлмеді. Углоудың алғашқы жеке көрмесі 1961 жылы Бо-Артс галереясында өтті, бірақ оның баяу және салмақты жұмыс стилі көптеген жеке көрмелерге әкелмеді. 1969 жылы ол Суссекс университетінің Бағбандар орталығында, 1974 жылы Лондонның Уайтчепель өнер галереясында, содан кейін Лондонның Брауз және Дарби галереясында суреттерін көрсетті. Ол сондай-ақ көптеген топтық көрмелерге қатысты, оның ішінде Лондон тобының көрмелері мен Ливерпульдегі жыл сайынғы Джон Мурс сыйлығының көрмелері бар. 1981 жылы ол Нью-Хейвендегі (Коннектикут штаты, АҚШ) Йель университетінің Британдық өнер орталығындағы «Сегіз бейнелі суретші» көрмесіне, ал 1984 жылы Лондонның Тейт галереясындағы «The Hard Won Image» көрмесіне қатысты. 1992 жылы ол Иерусалимдегі Израиль мұражайындағы XX ғасыр британдық бейнелі сурет көрмесіне, ал 2000 жылы Лондонның Ұлттық галереясындағы «Encounters» көрмесіне қатысты. 2002 жылы Англияның Көркемөнер кеңесі Ұлыбритания бойынша гастрольдік тур өткізген «Spotlight on Euan Uglow» атты ретроспективалық көрмені ұйымдастырды. 2003 жылы Кендал қаласындағы Эббот Холл галереясында «Эван Углоу: Бақыланған құмарлық, сурет салудың елу жылы» ретроспективалық көрмесі өтті. 1980 жылы Углоу Кипр аралындағы Лемпа ауылында орналасқан Кипр өнер колледжінің жаңа өнер орталығында тұруға алғашқы суретші ретінде шақырылды. Оның туындылары Англияның Көркемөнер кеңесі, Британдық кеңес, Уэльстің ұлттық мұражайы, Халл қаласындағы Ференс өнер галереясы, Глазго өнер галереясы, Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайы, Саутгемптон қалалық өнер галереясы, Британ үкіметінің өнер коллекциясы, Тейт галереясы және Уэйкфилдтегі Хепвортқа қойылған. Углоу 2000 жылы Лондонның Уандсворт қаласындағы үйінде бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды. Углоудың мұралық құқықтары Лондонның Марлбороу Көркем өнерімен басқарылады.

Стиль және әсерлері

Углоу негізінен адам денесін суреттеген, бірақ ол натюрморттар мен пейзаждарды да салған. Оның әдісі өте мұқият болды, суреттерді гиперреалистік емес, бірақ мүсіндей көрінетіндей ету үшін көп өлшеулер мен түзетулер қажет болды. 1990 жылы Тим Уилкокс былай деп жазды: "[Углоудың] ең бастысы – дәстүрлі студиядағы жалаңаш сурет, бірақ суретшінің өзі жасаған геометриялық белгілермен және минималистік сахна дизайнері қолданғандай жасанды кеңістікпен байланысты." Өлшеу процесі еңбекке толы және көп уақытты қажет ететін, сондықтан Углоу өзі бір модельдің суретін ол келіншекпен белгіліскен кезде бастап, үйленгенге дейін аяқтамағанын әзілмен айтқан. Бұл Углоудың тікелей табиғаттан жұмыс істегенін көрсетеді, және оның суреттерінің бір ерекшелігі – ол құрылыс процесін жасыруға тырыспаған. Аяқталған суреттерде ол өлшеген өлшемдердің және сурет салуға қолданған құралдың іздері сақталған. Бұл процесті Углоу Уильям Колдстримнің алғашқы сабақтарынан дамытқан, және ол Лондонның Слейд өнер мектебінде оқытудың негізгі бөлігіне айналды, онда бұрыннан қалыптасқан сурет салуға баса назар аударылатын. Нәтижесінде, суреттерінде күшті мүсіндік сапасы бар, бірақ модернизм дәстүрінде, әсіресе Сезанның түсінігінде, сақталған суреттер туды, бірақ Углоудың жұмысы Ренессанс суретшісі Пьеро делла Франческаның қарапайым классицизмімен де салыстырылды, әсіресе ол модельдерін қарапайым геометриялық пішіндерді көрсету үшін қалай поздарға қойғаны үшін. Жазықтықтар өте дәл бейнеленген, жиектері анық, ал түстер өте нәзік айырмашылықтармен көрсетілген. Углоу кенептерінің шаршы, алтын тікбұрыш немесе дәл түбірлік мәні бар тікбұрыш болуын қалаған, мысалы, "Root Five Nude" (1976) суретіндегідей. Содан кейін ол сурет салудың әр кезеңінде мұқият өлшеулер жасаған, бұл әдіс Колдстрим оған үйреткен және Эустон Роуд мектебінің суретшілерімен байланысты. Сурет салуға арналған нысанның алдында тұрған Углоу өзінің жеке дизайнымен жасалған металл құралмен (өзгертілген нота тірегінен алынған) өлшемдерді тіркеген; бір көзін жұмып, құралдың қолын жағына тигізіп, калибрлеуді көзге тұрақты қашықтықта ұстап, суретші нысанды немесе аралықты басқа нысандармен салыстыру үшін өлшеген. Мұндай эмпириялық өлшеулер суретшіге дәстүрлі перспектива қолданбастан, көзімен көргенін суретке түсіруге мүмкіндік береді. Углоудың суреттерінің бетінде көптеген кішкентай көлденең және тік белгілер бар, ол осы координаттарды шындыққа сәйкес тексеру үшін жазған. Түс оның түсінуінің негізі болды, және Матисс пен Венециялық суретшілер сияқты суретшілер оның өнер өміріне көптеген басқаларымен бірге әсер етті, бірақ Сезанн, Моранди, Пуссен және Ингрес оның жүрегіне ең жақын болды. Углоу сұхбат берушіге өзінің натюрморт "Lemon" (1973) суретіне шабыттанғандығын былай деп сипаттады: "Сізге "Lemon" туралы не айтайын. Бұл Брунеллески көмектескен деп есептелетін Волтеррадағы күмбез. Бұл өте әдемі, өте қарапайым, өте сүйкімді. Мен сонда күмбезді суретке түсіре алмадым, сондықтан мен қайтып келгенде оны лимоннан суреттеп көруге тырыстым." 1980 және 1983 жылдары Кипр өнер колледжінде резидент-суретші болған кезде салған суреттері көбінесе пейзаждар, және ол Кипрдің ашық жазғы аспанын геометриялық және мүсіндік пішіндерге қарсы тегіс түс контрасты ретінде пайдаланған. Бірақ Углоу басқа елдерге де көп саяхаттады, 1953 жылы Рим сыйлығының стипендиясымен алты ай Италияда болды, кейін Франция, Испания, Марокко, Түркия, Үндістан және Қытайда жұмыс істеді. Углоудың ең танымал суреттерінің бірі – 1978 жылы аяқталмай қалған бұрынғы британ премьер-министрі Тони Блэрдің болашақ әйелі Шери Буттың жалаңаш суреті. Көркемсурет сыншысы Фрэнк Уитфорд The Sunday Times газетінде жазған хатында Углоу жас Шериге соншалықты әсер еткенін, 30 жылдан кейін Блэрлер өз ұлына оның есімін бергенін айтты.

Мұра

Углоудың сезімталдық жұмысы Роберт Дьюкс, Джон Лонг, Суреш Патель және Энди Панкхерст сияқты оқытып, шабыттандырған шәкірттері арқылы әрі қарай жалғасуда.