Кіріспе
Неміс-британдық химик, футболшы. Ол Курт Мендельсонның туысы. Фрэнсис Саймон (2 шілде 1893 – 31 қазан 1956) – неміс, кейін британдық физикалық химик және физик, газды диффузия әдісін жасап, оның мүмкіндігін растады, соның арқасында уран-235 изотопын бөлуге қол жеткізілді, осылайша атом бомбасын жасауға үлкен үлес қосты.
the footballer
| religion =
| footnotes = He is the first cousin of Kurt Mendelssohn. Sir Francis Simon (2 July 1893 – 31 October 1956), was a German and later British physical chemist and physicist who devised the gaseous diffusion method, and confirmed its feasibility, of separating the isotope Uranium 235 and thus made a major contribution to the creation of the atomic bomb.
Ерте өмір
Франц Юген Симон Берлиндегі еврей отбасында дүниеге келді. Франц Эрнст Симон мен математик Филиберт Мендельсонның қызы Анна Мендельсонның ұлы еді. Оның екі туысы, Курт Мендельсон мен Генрих Мендельсон да ғалымдар болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол "Бірінші дәрежелі темір крест" орденімен марапатталды. Ол Берлин университетінен докторлық дәрежесін алды, онда Уолтер Нернсттің зерттеу тобында төмен температура физикасы саласында жұмыс істеді. Бұл зерттеу Нернст жылу теоремасына қатысты, ол термодинамиканың үшінші заңының бір түрі және кейде Нернст-Симон жылу теоремасы деп аталады. 1931 жылы ол Бреслау университетінде физикалық химия профессоры болып тағайындалды.
Көшіп кету
1930 жылдары Германияда антисемит фашизмінің күшеюі оны және оның әйелін эмиграциялауды қарастыруға итермеледі. Оның алаңдауын білген Фредерик Линдеман, 1-ші виконт Червелл 1933 жылы Пасхада Уолтер Нернсттің зертханасында оны кездестіріп, Оксфорд университетінің Кларендон зертханасына шақырды. Ол сондай-ақ оған Императорлық химиялық өнеркәсіптер (ICI) компаниясынан 800 фунт стерлингтік екі жылдық зерттеу грантын ұсынды. Саймон 1933 жылдың 1 шілдесінде отставкаға кетті, бірақ ол кетпес бұрын бір шенеунік оған және оның әйеліне паспорттарын тапсыруды талап етті. Сонда Саймон өзінің Темір крестін және басқа медальдарын үстелге лақтырып жіберді. Паспорттары кейіннен белгісіз себептермен қайтарылды. Сыбайлас жемқор кеден қызметкерінің көмегімен Саймон өзінің зерттеу жабдықтарын алып кетуге қол жеткізді. Оның әйелі мен балалары екі айдан кейін оны қуып келді. Ұлыбританияға келгеннен кейін ол "Франциск" деген ағылшынша есімін қолдана бастады.
Англиядағы жұмыс
Германиядан әкелген құралдарын пайдаланып, ол төмен температуралық физика саласында жаңалықтар ашты. 1936 жылы Париждегі Белльвью лабораториясында магниттік салқындату арқылы алғашқы сұйық гелийді өндіре алды. Оның ICI гранты 1938 жылға дейін ұзартылды, бұл оған Стамбулдағы Физикалық химия профессоры қызметіне 10 жылдық келісімшарттан бас тартуға мүмкіндік берді. 1936 жылы Эйнштейн, Нернст, Планк және Резерфордтың қолдауына қарамастан, ол Бирмингем университетінің физика кафедрасы төрағасы лауазымына Марк Олифанттан жеңіліп қалды. Оксфордтағы жұмысының тұрақтылығы 1936 жылы ол термодинамика бойынша оқытушы және Христос колледжінің студенті болып тағайындалғанда артты. 1940 жылға дейін ол натурализацияланғандықтан радармен жұмыс істеуге тыйым салынды. Сондай-ақ, ол нацистердің кек алу үшін іздеген адамдар тізіміне енгендіктен, оның әйелі мен балалары соғысты Канадада өткізу ұсынысын қабылдады. Саймон Оксфордта қалды. 1940 жылы Николас Курти және Генрих Герхард Кунмен бірлесіп, ол MAUD комитетінің тапсырмасымен уран-235-ті газды диффузия арқылы бөлу мүмкіндігін зерттеді. Бұл жұмыста көмектесу үшін бастапқыда әйелінің сымды ас үй сүзгісін пайдаланды, содан кейін ICI-ден дюйм шаршысына 160 000 тесігі бар мембрана тапсырыс берді. Оның уран изотоптарын бөлу жөніндегі қорытындылары Манхэттен жобасына жіберілді және атом бомбасын жасау үшін жеткілікті U235 өндіру процесінің негізі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңін Лос-Аламоста өткізіп, 1945 жылы төмен температурадағы зерттеулерін жалғастыру үшін Оксфордқа оралды. Ол Оксфорд университетінің профессоры және 1945 жылы Христос колледжінің студенті болды. Лорд Червелл зейнетке шыққаннан кейін ол доктор Лидің эксперименталды философия профессоры және 1956 жылы жүрек қантамырлары ауруынан қайтыс болғанға бір ай бұрын Кларендон зертханасының директоры болды.
Жеке өмір
1922 жылы Шарлотта Мюнхгаузенге үйленді. Олардың Кэтрин мен Доротея есімді екі қызы болды.