Наполеон армиясының киім-кешегі

Кіріспе

Наполеон I әскерінің формалары

Бұл мақалада Наполеон I әскерінің, «Ұлы армияның» формалары сипатталған.

Жеңіс және жеңіл жаяу әскерлері

1793 жылдан бастап жеңіл пехота бригадасының формасы барлық сарбаздар киетін көк түсті "Ұлттық форманы" киді. Бірақ, көп уақыт бойы жеңіл пехота жаңа көк пальто киген Ұлттық гвардия мен ескі Корольдік армияның тәжірибелі сарбаздарының ақ формаларының араласуынан тұрды. Көк форма "Ұлттық форма" деп аталды және 1796 жылға дейін барлық жеңіл пехота сарбаздары киді. Бас киім мен кесу ерекшеліктері өзгергенімен, форма француз революциясының басынан бері көбінесе өзгермеді. Форма көк пальтодан, қызыл жиекті ақ жағадан және манжеттен, ақ жиекті қызыл лапельдерден, көк жиекті қызыл манжеттік және иық белдеулерінен, қызыл жиекті ақ артқы жақтан және мыс түймелерден тұрды. Тек мыс түймелерде ғана бөлімшенің нөмірі басылған. Лапельдер кеуденің жоғарғы бөлігіне бекітіліп, төмен қарай кеңейтілді. Қара екі мүйізді шапқыш Наполеонның ең маңызды шайқастарындағы жеңіл пехотаның стандартты бас киімі болды. 1807 жылы шапқыш қара қалың түсті, бүйірінде шеврон және визорлы шакоға алмастырылды, оның үстінде полк нөмірімен Императорлық бүркіт бейнеленген алмаз тәрізді мыс пластинасы, ақ арқандар және мыс жаққан шашақ болды. Наполеон бірнеше бөлімшелермен әртүрлі түсті жағалары бар ақ пальтоларды қайта енгізу арқылы тәжірибе жасады (ескі Корольдік армияның формасын еске түсіретін), бірақ бұл танымал болмады. Кейбір бөлімшелер шакоға помпон қосты. Көптеген бөлімшелерде ортасы қара немесе қызыл түсте компания нөмірі басылған ақ түсті хопетте бар помпон болды. Алмаз тәрізді пластина ең көп таралған, бірақ кейбір бөлімшелерде бүркіт немесе күннің шығуы бейнеленген. 1812 жылы пальтоның кесуі қысқа артқы жағы, көк тәжді N белгісі бар артқы жағы және жамбасқа дейін бекітілген, тік кесілген лапельдері бар пальтоға өзгертілді. Жилет жоғарырақ тігілді, сондықтан көрінбеді. Қара гетры тізеден төменге дейін жетті. Шакодағы пластинада полк нөмірі жазылған жарты шеңбер үстіндегі тәжді бүркіт бейнеленген. Жеңіл пехота сарбаздары 406 мм (16 дюйм) ұзындығындағы байонетке ие 1777 жылғы Charleville мылтығын алып жүрді. Қара былғарыдан жасалған М. 1801 патрон жәшігі 35 оқ-дәріге арналған және ақ иық белбеуімен тасымалданды; фюзилер үшін байонетке арналған бауы бар. Патрон жәшігінің қақпағы әдетте ақ зығыр матасымен жабылған, ал жемшөптік қақпақ жәшіктің астына оралған, қызыл шашақ ілінген. М. 1801 рюкзагы сиыр терісінен жасалған, үстіне оралған пальтоны ұстау үшін екі (кейін үш) белдік болды. Гренадиерлердің формасы, кері жағындағы қызыл эполеттер мен гранаталардан басқа, фюзилердің формасына ұқсас болды. Олар аю терісінен жасалған шапка киіп, алдыңғы жағында жалындаған граната, қызыл арқандар мен қауырсын және ақ крестпен қызыл жапсырма бар мыс пластинасы бар. Бұл форма иықтарын кеңітетін және биік аю терісі оларды одан да биік көрсететін. Мұстақ қою да міндетті болды. Оның бірнеше нұсқалары болды, оның ішінде көк және қызыл төртбұрышты артқы жағы, ақ арқандар және шың бар. Бұл нұсқадағы бас киім қызыл помпонмен екі мүйізді шапқыш болды. Вольтижерлер сары буф жағасын, сары жарты айлы жасыл эполеттерді және артқы жағында сары буф керней мүйіздерін киді. 1804 жылдан бастап олар шако киді, бірақ кейбіреулерінде жасыл помпон және сары щеткалы екі мүйізді шапқыштар болды. 1807 жылға қарай барлық Вольтижерлерде қара түсті шако болды, оның жоғарғы немесе төменгі жолағы сары немесе сары шеврон, жасыл арқандар және толығымен жасыл қауырсын немесе сары ұшы бар жасыл қауырсын болуы мүмкін. Әр полкте саперлер отряды болды, олар әдетте қызыл эполеттері және жоғарғы жеңдерінде крест тәрізді балта белгісі, қызыл арқандары мен қауырсыны бар аю терісінен жасалған шапка, бірақ пластинасы жоқ гренадиерлер сияқты киінген. Олар ұзын былғары алжапқыш, ақ қолғаптар және мыс тұтқасы бар балтамен жабдықталған. Сапшылар үшін сақал өсіру әдет-ғұрыпқа айналған. Офицерлер өздерінің сарбаздарымен бірдей форма киді, бірақ сапасы жақсы болды. Олардың мыс түймелері алтынмен қапталған, олардың дәрежесіне сәйкес эполеттері болды және қызмет кезінде күміс белгісі бар алтын жәндік киді, әдетте тәжді бүркіт. Олардың артқы жағындағы әшекейлер басқа қатардағылармен бірдей, бірақ алтынмен, ал батальон штабында гранаталар болды. Гетрлердің орнына олар қара бут киді. Офицерлердің екі мүйізді шапқыштарында алтын кокада тізбектері және кейде ұшында алтын шашақтар болды. Аю терісінен жасалған шапкаларда алтын арқандар, пластина және артқы жапсырмада крест болды. Шаколарда алтын пластиналар мен жақ сүйектері, алтын жолақтар және кейде шеврон болды. Қауырсындар мен помпондар бөлімшенің түсімен немесе полк штабында ақ түсті болды. Дабылшылар өздерінің бөлімшесімен бірдей форма киді, бірақ үш түсті, сары немесе қызыл тігістермен шектелген, жасыл қанаттары тігілген және орташа көк шеңберлері мен ақ белдеулері бар үлкен барабанмен.

From 1793, the uniforms of the demi brigade of the line infantry wore the blue "National Uniform" that was to be worn by all soldiers. However, for a long time, line infantry were a mix of the new blue coats worn by the National Guard and the white uniforms of seasoned veterans from the old Royal army. The blue dress was named the "National Uniform" and was worn by all line infantry by 1796. While headgear and details in cut changed, the uniform remained almost completely the same from the beginning of the French Revolution. The uniform was made of a blue coat, red piped white collar and cuffs, white piped red lapels, blue piped red cuff flaps and shoulder straps, white turnbacks piped red, and brass buttons. Only the brass buttons had the units' identification numbers stamped on them. The lapels were fastened at the upper chest but sloped away below. The hat, a black felt bicorne, was the standard infantry headdress at some of Napoleon's greatest battles. In 1807, the hat was replaced by the shako, which was made of black felt, chevron on the side and visor, a brass diamond shaped plate stamped with the Imperial eagle over the unit's regimental number, white cords, and brass chin scales. Napoleon experimented with a few units by reintroducing white coats with facings of different colours specific to each unit (reminiscent of the old Royal army's coats), but these proved unpopular. Some units added pompons to the shako as well as plumes. Many units had pompoms with a houpette and the center generally colored white with the company number printed in black or red. The diamond shaped plate with the regimental was most common, but some units had the shape of an eagle or the rising sun. In 1812, the cut of the coat was changed into a coatee that included short tails, a blue crowned N on the turnbacks, and the lapels fastened down to the waist and cut square. The waistcoat was made higher and was therefore not visible. The black gaiters came up to below the knees. The plate on the shako was now a crowned eagle over a semicircle with the regimental number inscribed on it. Infantrymen carried the 1777 Charleville musket that had a bayonet with a 406 mm (16 inch) blade. The black leather M. 1801 cartridge box held 35 rounds of ammunition and was carried by a white buff shoulder belt; that for fusiliers had a frog for the bayonet. The cartridge box flap generally had a white linen cover and the forage cap was rolled under the box with red tassel hanging out. The M. 1801 knapsack was made of cow hide with two straps (later three straps) to hold the rolled greatcoat on the top. The Grenadiers' uniform was almost exactly the same as that of the fusiliers, except for red epaulettes and grenades worn on the turnbacks. They wore a bearskin cap with a brass plate stamped with a flaming grenade on the front, red cords and plume, and a red back patch with a white cross. The epaulettes broadened their shoulders and the tall bearskins made them look even taller. Moustaches were also mandatory. There were several variations that included a blue and red quartered back, white cords and a peak. This variation's headdress was a bicorne with a red pompom. Voltigeurs wore a yellow buff collar, green epaulettes with a yellow crescent, and yellow buff bugle horns on the turnbacks. From 1804, they wore shakos, but some had bicorne hats with green pompoms and a yellow brush. By 1807, all Voltigeurs had a shako which could be plain black, and have a yellow top or bottom band, or have yellow chevrons, green cords, and an all green plume or a green plume with a yellow tip. Every regiment had a squad of Sappers who were generally dressed as grenadiers with red epaulettes and a cross axes badge on the upper sleeves, a bearskin cap with red cords and feather but no plate. They were equipped with a long leather apron, white gauntlet gloves, and an axe with a brass mounted handle. It was customary for sappers to grow beards. Officers wore the same uniform as their men but it was of better quality. Their brass buttons were gilt, they had epaulettes according to their rank, and, on duty, they had a gilt gorget with a silver badge, generally a crowned eagle. Their turnback ornaments were identical to those of other ranks but in gold, while the battalion staff had grenades. Instead of gaiters, they wore black boots. Officers' bicornes had gold cockade loops and sometimes gold tassels at the end. Bearskin caps had gold cords, and a plate and cross on the back patch. Shakos had gilt plates and chin scales, gold bands and sometimes chevrons. Plumes and pompons were colored in the company's color or white if on regimental staff. Drummers had basically the same uniform as their company with tricolor, yellow, or orange lace edgings, red wings edged with lace, and a bass drum with medium blue hoops and white belts.

Аяқ артиллериясы

Желідегі жаяу артиллерияның пушкашыларының формасы көк пальтодан, қызыл жеңдерден, қызыл жағалардан, көк өрнекпен қызыл жең қақпақтарынан, қызыл эпаулеттерден және мыс түймелерден тұрды. Олардың шалбары көк түсті, қара (қысқы) немесе ақ (жазғы) гетры бар еді. Олар қызыл қауырсынды шако киген.

Ат артиллериясы

Желідегі ат артиллериясының формасы қызыл өрнекпен, қызыл манжеттерімен және мыс түймелерімен көк гусар стиліндегі жеңіл шапандан жасалған. Олар қызыл жиекті көк гусар стиліндегі шалбар, қара гусарлық етік және қызыл баулары мен қауырсыны бар қара шапқы киген. Ат артиллериясының сарбаздары жаяу әскерінікіне ұқсас, қарапайым форма кие алатын болған.

Желілік пойыз

Пойыздың сарбаздарының формасы ашық көк сұр түсті пальто мен сары түсті шалбардан тұрды. Артиллерия пойызы үшін жағалары қою көк, ал жүк пойызы үшін қоңыр болды. Пойыздың сарбаздары ашық көк сұр немесе қызыл түстегі қауырсын (немесе помпон) бар шако киетін. Олардың түймелері мен басқа да металл бөлшектері күміс болды.

Ескі гвардияның гранадерлері

Император гвардиясының гранадирлерінің киім-кешегі сызықты гранадирлердің киім-кешегіне өте ұқсас болды: екеуі де көк пальтодан, қызыл жиегі бар ақ манжеттен, ақ жиегі бар қызыл лапельдерден, көк жиегі бар қызыл манжеттік қақпақтардан, қызыл эполеттерден және мыс түймелерден тұрды. Ең көзге түсетін айырмашылық бас киімде болды: Гвардия гранадирлері биік аю терісінен жасалған шапка киіп, оның үстінде патшалық бүркіт мөрленген, ақ баулар мен қызыл қауырсыны бар мыс пластинасы, сондай-ақ аю терісінің үстіне алтын гранатасы бар қызыл жама жапсырылған. Басқа айырмашылықтардың ішінде Гвардия гранадирлерінің көк жағасы (сызықты гранадирлердегі қызыл жиегі бар ақ жағаның орнына) және алтын гранаталары бар ұзын қызыл бұрылулары (сызықты гранадирлердегі қызыл гранаталары бар қызыл жиегі бар ақ бұрылулардың орнына) бар еді.

Ескі гвардияның жаяу аңшылары

Киім Олд Гвардияның гренадерлерінің киімі болды, айырмашылықтары – аң терісінің бір табағы кем, жасыл және қызыл қауырсын мен иық белдіктері. Жағалар да көзге түсетіндей ерекшеліктерге ие болды. Артқы жағының кестесіндегі өрнек – бұл шаңырау мен гранатаның үйлесімі, ол Олд Гвардияның аңшыларын көрсетеді. Жездемелер жеңіл жаяу әскерінің стилінде жасалған.

Орта гвардияның мерген-қазақшылары

Фюзильерлер Шассерлерінің формасы Ескі гвардияның жаяу шассерлерінің формасына ұқсас болды. Тек бас киімі ғана өзгерді: императорлық бүркітпен қара шако, ақ шнур және мыс жаққа таспалар, үстінде үш түсті кокада және жасыл мен қызыл түсті қауырсын болды.

Әскери-теңіз әскері

Француз теңіз флотының өзгеден ерекше көзге түскен матростарынан құралған Марин батальоны гусарлардың киім-кешектеріне ұқсас, ерекше әрі күрделі форма киген. Олардың офицерлері теңіздегі әріптестерінен алынған шендерді алып, теңіз жаяу әскерінің бас қолбасшысы "капитан де вайсеу" шеніне ие болған. Олардың міндеттеріне императордың қолданысына берілген қайықтар мен басқа да су кемелерін басқару кірген. Император гвардиясының мариндері көк жилет пен "ауроре" (қызыл-алтын) жиегі бар шалбар киген. Олардың формасында ауроре түсті гусар стиліндегі өрмек, алтын иық жапқыштары және қызыл манжеттер болған. Олардың шакосы ауроре жиегі бар қара түсті және үстінде қызыл қауырсын орналасқан.

Императрицаның драгундары

Драгун гвардиясы ақ жапырақтары және қызыл қайырмалары бар жасыл пальто киген. Олар сондай-ақ ауроре (ақшыл қызғылт сары) аiguillettes және epaulettes таққан. Олар ұзын қара шашты қола дулыға киіп, леопард терісінен жасалған түрбан және қызыл қауырсын (жоғары шенді офицерлер үшін ақ қауырсын) киген. Олар кәдімгі аттарға мінген. Бұрышкерлер ақ жапырақтары және қызыл қайырмалары бар ашық көк түсті жейде киген. Дулығаларының шашағы ақ, ал қауырсыны ашық көк болған. Олар сұр аттарды айдаған. Сонымен қатар, олар парадқа арналған ақ киімге ие болған, ол ақ пальтодан тұрады, ашық көк жапырақтары және алтынмен жиектелген жағасы бар.

Императорлық күзетшілердің атты шашушылары

Гвардияның ат аулаушыларының киімі гусар киіміне өте ұқсас болды, оның ішінде пелисса мен Бусби кіретін. Бірақ дольман мен шалбарының түсі өзгермейтін жасыл болды және алтынмен шектелген жағасы болды. Олардың пелиссалары мен манжеттері алтынмен шектелген қызыл түсті. Бусбилерінің қауырсыны жасылдың үстінде қызыл болды. Міне, осы ат аулаушылары әдетте Наполеонға жеке күзеттік қызмет көрсетті, сондықтан ол олардың полкінің полковнигінің гусар емес киімін жиі тағу арқылы осы қызметіне ризашылық білдіретін.

Жеңіс жандармдары

Элиталық жандармдар қызыл жапсырмалы, манжеттері және артқы жағы қызыл түсті көк пальто киетін. Жағасы және манжеттерінің астары көк түсті болған. Олар бежевый шалбар, камзол және қолғап киген. Олардың ақ түсті иық белдеулері және үш жапырақты эпаулеттері болды. Олар биік аю терісінен жасалған шапан киіп, оның үстінде ақ гранатамен кестеленген қызыл дөңгелек матадан жасалған "cul de singe" ("маймылдың түбі") деп аталған жапсырма болған. Олар қара аттарға мінген. Кернейшілер де сол киімді киген, бірақ түстері кері ауысқан. Олар сұр аттарға мінген. 1815 жылы қара маналы (кернейшілер үшін қызыл) шолақ шлемдер енгізілді, бірақ толыққанбады, сондықтан элиталық жандармдар соңғы жорығын әртүрлі бас киімдермен жасады.