Кіріспе

Лэмплоу – Австралиядағы Виктория штатындағы Авока қаласының жанындағы жер. 1859 жылдың қарашасынан бастап бұл аймақта алтын асығысы болған, және онда 16 000-ға дейін адам жиналған. Алтын кені 5 шақырымға жуық қазылған, бірақ ол суға жеткен соң тоқтатылған.

Алтын тарихы

1859 жылдың тамызында Мэрибородағы кен-геодезиші Лэмплоуды "үлкен тартымдылық" деп хабарлады; күн сайын жүздеген кеншілер алтын іздеу үшін алыс өңірлерден келіп жатты. Алтынның мөлшері және алтынға бай жердің кеңдігі Лэмплоудың Викториядағы ең ірі алтын ағыны екенін көрсетеді. 1860 жылдың қаңтарында геодезиші "Лэмплоуды Викторияның тұрақты және табысты алтын кен орындарының қатарына сенімді түрде жатқызуға болады" деді. Ол аймақтағы адамдардың көптігін, әсіресе саудамен айналысатындардың көп екенін атап өтті: "әрбір кеншінің шатырына шамамен бір сауда орны келеді". 1860 жылдың наурыз айында геодезиші былай деп хабарлады: "Лэмплоу соңғы апталарда орнықты алтын кен орынына айналды. Инглвудқа ағылғандардың кешігуі жағдайды жақсартты, себебі табыссыз кеншілер, дүкен иелері және т.б. сияқты артық халықтың бір бөлігі кетіп қалды". 1860 жылдың маусымында ол: "Лэмплоудағы Deep Lead (жақын маңдағы шағын ағындардан басқа) қалуға жеткілікті себептер береді. Кен тілі бастапқыда болған оңтүстік тамырына жабысқан күйінде, ал жұмыс тереңдемейді немесе сулы жерге жетпейді. Ол алғашқы кен іздеушілердің учаскесінен екі мильден астам ұзындығында және үш учаскеге енінде табысты деп табылған, ал орташа өнімділігі бір жүкке бір унция, жуу топырағының қалыңдығы бір фут". 1860 жылдың шілдесінде: "Лэмплоу терең кені орнықты түрде дамуда. Жақын маңдағы төбелердегі және көршілес шатқалдардағы бірнеше шағын жұмыстар жүргізілуде, бірақ мен анықтағаннан қарағанда, олар тек жалақы алуға мүмкіндік береді. Лэмплоудағы халық саны, негізінен, Инглвудтан көбейіп келеді. Бірнеше күн бұрын Лэмплоудан сегіз шақырым жерде, Лекстон жолында жаңа ағын болды, бірақ табысты жер табылмай (кен іздеушілерден басқа), ол қайтадан азайды". 1860 жылдың қыркүйегінде: "Ламплоуда соңғы есептен бері кен өндіруде ешқандай маңызды өзгеріс байқалған жоқ. Жақын маңдағы шағын ағындар көптеген кеншілерге жалақы төлеуге мүмкіндік береді, ал жуу үшін су оңай қол жетімді; бірақ ауданның осы құрғақ бөлігінде оны сақтау үшін табиғи немесе жасанды құралдар болмағандықтан, және қазіргі қорлар таусылғанда, олардың саны едәуір азаяды деп болжаймын". 1860 жылдың қарашасында: "Лэмплоу (кейде шағын ағындармен, терең кенге немесе жақын маңдағы жерге) әлі де халқын сақтап тұр". 1861 жылдың қаңтарында есеп мүлдем басқаша болды: "Жаңа қазбаларда (Маунтайн Крик) халық саны күн сайын артып келеді, және көп жерде табысты кен орындары табылды, сондай-ақ жиі жаңа жаңалықтар пайда болып жатыр. Лэмплоу және менің бөлімнің барлық басқа бөліктері (осы ағынның салдарынан) қазір еуропалық аллювиалды кеншілерден толық бос". 1864 жылдың наурыз айында Авока бөлімінде 160 аллювиалды кенші Лэмплоуда жұмыс істеп жатқаны хабарланды, ал барлығы 1605 кенші жұмыс істеді. Бұл сан 1866 жылдың соңына дейін тұрақты болды, ал 1867 жылы 70 кеншіге дейін азайды. 1869 жылы бұл аймақта компания кен қазып жатты.

Келесі алтынға шабу

Келесі ағын Моунэмбелге болды, ол кезде Пиреней тауларының соңында, Авокадан солтүстікке қарай Тау сағасы деп аталды. Басқа кеншілер Киандраға, Жаңа Оңтүстік Уэльске және Жаңа Зеландияға кетті, онда Хокитикадан солтүстікке қарай Лэмплауу кені бар.

Пошта кеңсесі

Лэмплоу почта бөлімі 1860 жылдың 1 қаңтарында ашылып, 1970 жылы жабылды.

Елеулі оқиғалар

Авока және аудан тарихи қоғамы Лэмплоу аймағында болған бірнеше маңызды оқиғаларды тіркеп сақтаған.