Үндістан мен Шри-Ланкада кездесетін суретті франколин (Francolinus pictus) құсы туралы мақала. Сипаттамасы, таралған аймағы, ерекшеліктері мен ұқсас түрлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Суреттелген франколин немесе суреттелген бөдене (Francolinus pictus) – Орталық және Оңтүстік Үндістанның шөптесін аймақтарында және Шри-Ланканың оңтүстік-шығыс жазықтарында кездесетін франколиннің бір түрі. Оларды көбейтілген кезде естілетін дауыстары арқылы оңай табуға болады. Томас С. Джердон бұл түрдің негізінен Нармаданың оңтүстігінде, Батыс Гаттардың шығысында, сондай-ақ Чота Нагпур және Солтүстік Циркарлардағы Орталық Үндістанда таралғанын атап өткен. Оны қара франколинмен ғана шатастыруға болады, олардың ареалдары бір-бірімен толысады және кейде будандасады деседі. Бұл түрді қара франколиннің анасынан артқы мойнындағы қызыл түстің болмауы және ішкі жағындағы ақ дақтары арқылы ажыратуға болады. Жүзі қызғылт түсті, ал көздің артынан қара жолақ өтпейді.
The painted francolin or painted partridge (Francolinus pictus) is a species of francolin found in grassy areas in central and southern India and in the lowlands of southeastern Sri Lanka. They are easily detected by their loud calls especially during the breeding season. Thomas C. Jerdon noted that the species was found mainly in Central India south of the Narmada and to the east of the Western Ghats as well as the Chota Nagpur and Northern Circars. It can be confused only with the black francolin with which it partly overlaps and is said to sometimes hybridize. This species can be told apart from a black francolin female by the lack of a rufous hind collar and the white spots on the underside. The face is rufous and there is no dark stripe running behind the eye.
Сипаттама
Бұл түр Үндістан субконтинентіне эндемик. Ол Раджастан мен Уттар-Прадештен оңтүстікке қарай Үндістан түбегіне (бірақ Малабар жағалауында және Коимбатурдың оңтүстігінде сирек кездеседі) және Шри-Ланкада кеңінен таралған. Бұл түрдің солтүстік бөлігінде қара франколинмен будандасады және сол түрдің анасына ұқсас, бірақ қызыл түсті артқы мойын жолағы болмайды, оның орнына жарқын қызыл беті мен мойны болады. Кеудесінің астыңғы бөлігінде ақ дақтар бар, ал аяқтары қызылдан сарыға дейін қызғылт сары түсті. Ол қара франколиндерге қарағанда көбірек ағаштарда мекендейді. Екі жыныстың да аяқтарында өскірлер жоқ. П.Ж. Селби бұл түрді өзінің жүрегі туысы Джон Атертонның Бангалордан (Nyctyornis athertoni) әкелген үлгісіне сүйене отырып сипаттаған. Үлгі алынған жер Бангалор деп белгіленген, бірақ үлгі солтүстіктен алынған болуы мүмкін. Үш түршесі белгілі. Атаулы популяциясы Орталық және Оңтүстік Үндістаннан 20°N-нен оңтүстікке қарай таралған, ал солтүстікке қарай pallidus түрі (типтік жері Удайпур) орналасқан. Бұл түршесінің үстіңгі бөлігі ашық түсті. Шри-Ланкадағы түршесі watsoni. Шри-Ланкада таралуы шектеулі және Увала жазықтарынан шығысқа қарай Нилгала мен Бибиле төмендіктеріне дейін кездеседі. Жаңбыр маусымында және одан кейін популяциялар өзгеріп отырады, ал аңшылар кейбір аймақтардан шамамен 300-ге жуық дараларды ұстағандары белгілі.
This species is endemic to the Indian subcontinent. It is distributed patchily from Rajasthan and Uttar Pradesh south into peninsular India (but not along the Malabar coast and rare south of Coimbatore) and in Sri Lanka. The species interbreeds with the black francolin along its northern and appears similar to the female of that species but has no rufous hindcollar, instead having a bright rufous face and throat. The underside has white spots while the legs are orange yellow to red. It is more arboreal in its habits than the black francolin. The legs of both sexes have no spurs. The species was described by P. J. Selby based on a specimen obtained by his nephew John Atherton of Bangalore (commemorated in Nyctyornis athertoni). The type locality has been designated as Bangalore although the specimen likely came from further north. Three subspecies have been named. The nominate population are from Central and South India south of 20°N while to the north is the form pallidus (type locality Udaipur). This form is paler on the upperparts. The Sri Lankan race is watsoni. In Sri Lanka it has a restricted distribution and is found from the Uvala patinas east to the low country of Nilgala and Bibile. Populations change during and after the monsoons, and hunters have been known to capture nearly 300 from some areas.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл түрдің таралу аймағы қара франколин таралымының оңтүстігінде орналасқан. Ол жартылай құрғақ, төбелі-толқынды далаларда, бұталы өсімдіктермен немесе егістік жерлерде сирегірек кездеседі. Бұл түр қара франколинге қарағанда құрғақ, ал сұр франколинге қарағанда ылғалды жерлерде таралған.
The distribution of this species is to the south of the range of the black francolin. It is found patchily distributed in semi dry undulating grasslands with scrub or cultivation. It is found in drier areas than the black francolin but wetter zones than the grey francolin.
Мінез-құлық және экология
Оларды байқау қиын, бірақ маусымнан қазанға дейін, муссон аяқталғаннан кейінгі көбелек шағылысу маусымында олар дауыстап шығады. Дауысы таңертең шығарылады және оны "chee kee kerray" деп сипаттаған, ал жақын маңдағы басқа құстар оған жауап береді. Жақыннан қарағанда алдын ала дыбыс естілуі мүмкін. Әдетте, олар биік жерден, мысалы, төбеден, бұтадан немесе ағаш түбінен дауыстайды. Көбелек шағылысу маусымы болмаған кезде, олар кешкісін де дауыстауы мүмкін. Ұясы - жердегі ойық. Олар шөп тұқымдарымен (соның ішінде Brachiaria ramosa) және егілген күріштің дәндерімен қоректенеді. Сонымен қатар, қоңыздар мен басқа да жәндіктерді жейді. Олар Cyperus rotundus өсімдігінің түйірлі тамырларымен де қоректенеді. Жүргенде кейде құйрығын тік көтереді, ал қорқытқанда әдетте қатып қалады және өте жақын келгенде ғана ұшып кетеді. Олар ағаштарда, кейде жерде де демалады.
They are not easy to spot but become vocal during the breeding season after the Monsoons, from June to October. The call is made in the early morning and has been described as guttural broken crow "chee kee kerray Chee kee kerray" which is answered by other birds in the vicinity. A preliminary click may be heard when at close range. It is usually seen calling from an elevated position such as a mound, bush or tree stump. During the non breeding season, they may call at dusk. The nest is a scrape in the ground. They feed on grass seeds (including Brachiaria ramosa) as well as grains of cultivated rice. Beetles and other insects are also eaten. They also feed on the tuberous roots of Cyperus rotundus. When walking around it sometimes has the habit of cocking up its tail and when disturbed it usually freezes and flushes only when approached very close. It roosts in trees and sometimes also on the ground.