Кіріспе
Француз дәрігері Самуэль Жан Поцци (3 қазан 1846 – 13 маусым 1918) – француз хирургі және гинеколог. Ол антропология мен неврология саласына да қызығушылық танытқан. Бүгінде оны Джон Сингер Сардженттің салған портреті арқылы еске алады. Парижде медицинаны оқығаннан кейін, Поцци Франко-пруссия соғысында медициналық қызметкер болып ерікті түрде қатысты. Кейін ол гинекологиялық және ішкі органдар хирургиясына маманданды, 1884 жылы Парижде алғашқы гинекология кафедрасын ашты және Францияда алғашқы гастроэнтеростомия операциясын жасады. Поцци 1896 жылы Француз медицина академиясының мүшесі болып сайланды және 1897 жылы «Revue de gynécologie et de chirurgie abdominale» журналын құрды. Оның жеке өмірі қырқысы бар неке, көптеген махаббат оқиғалары және мәдени қызығушылықтармен, соның ішінде Сара Бернхардт және Марсель Пруст сияқты көрнекті тұлғалармен достық қарым-қатынастармен сипатталды. Саяси салада Поцци өзінің туған қаласы Бержерактың сенаторы болды және сот процесінде даулы Альфред Дрейфусты қолдады. 1918 жылы оны наразы болған науқас атып өлтірді.
Samuel Jean Pozzi (3 October 1846 – 13 June 1918) was a French surgeon and gynecologist. He was also interested in anthropology and neurology. He is remembered today for John Singer Sargent's portrait of him. After studying medicine in Paris, Pozzi volunteered as a medic during the Franco Prussian War. He later specialized in gynecological and abdominal surgery, establishing the first Chair of Gynecology in Paris in 1884, and performing the first gastroenterostomy in France. Pozzi was elected to the French Academy of Medicine in 1896, and co founded the Revue de gynécologie et de chirurgie abdominale in 1897. His personal life was marked by a tumultuous marriage, multiple affairs, and cultural interests, including friendships with notable figures such as Sarah Bernhardt and Marcel Proust. In the political arena, Pozzi served as a senator for his hometown, Bergerac, and supported the controversial Alfred Dreyfus during his trial. He died in 1918, when a disgruntled patient fatally shot him.
Ерте өмір
Сэмюэл Жан Поззи (кейін орфографиясын өзгертті) Дордонь департаментінің Бержерак қаласында итальяндық/швейцариялық тегі бар отбасында дүниеге келді. Самуилдің әкесі Бенжамин Доминик Поззи (20 наурыз 1820 – 1905), Франция реформатор шіркеуінің пасторы, 1844 жылдың 29 сәуірінде Францияның Бержерак қаласында Марта Мари Инес Эскот Меслонға (11 наурыз 1821 – 1857) үйленді. Ол Самуил он жасқа толғанда қайтыс болды, содан кейін әкесі 1859 жылдың 19 қазанында Англияның Дербишир графтығындағы Бекуэлл қаласында Мэри Энн Кемпе деген ағылшын әйелге үйленді. Поцци алдымен Пауға, кейін Бордоға оқуға барып, әдемі келбеті мен мәдениетті мінезі үшін басқа оқушылар оны "Сирен" деп атады.
Медициналық мансап
1864 жылы Поцци Парижде медицинаны оқыды. 1870 жылы Франко-пруссия соғысы басталғанда, ол ерікті болып, әскери дәрігер болып қызмет етті. Кейін ол невролог Пол Броканың шәкірті болды және оның көмекшісі ретінде антропология, неврология және салыстырмалы анатомия саласында жұмыс істеді. Поцци 1873 жылы дәрігер дипломын алды. Оның алғашқы диссертациясының тақырыбы – слюнкалық-ректальді қуыстың фистуласы (4). 1875 жылы Поцци жатыр фиброидтарына гистеротомия қолдану туралы екінші диссертациясын қорғағаннан кейін университет оқытушысы болды. 1876 жылы Поцци Шотландияға Британ медициналық қауымдастығының конгресіне барып, антисептиктерге қызығушылық танытқан Джозеф Листермен кездесті және оны қолдады. 1877 жылы Поцци аурухана хирургі болды. Поцци Австрия, Германия және Ұлыбританияға гинекологиялық әдістерді зерттеу үшін барды және Францияда гинекологияның негізін қалаушылардың бірі болды. Ол ұстаз ретінде танымал болды, айналысында ақ халат киіп, қара бас киім киюді ұнатты. 1881 жылы Поцци гинекологиялық және іш қуысы операцияларына маманданған аурухана хирургі болды. 1883 жылы ол Лоурсин Паскаль ауруханасының хирургі болып тағайындалды. 1884 жылдан бастап ауруханада теориялық лекциялар оқыды. 1888 жылы ол Антропология қоғамының президенті болды – ол 1870 жылдан бері мүше болған. Білімін жетілдіру үшін көп саяхат етті. Поцци 1884 жылы Парижде алғашқы гинекология кафедрасын құрды. 1889 жылы Францияда алғашқы гастроэнтеростомия жасады. 1896 жылы ол Францияның Медицина академиясына сайланды. 1897 жылы ол «Гинекология және іш хирургиясы» журналын құруға бірлесіп қатысты. 1913 жылы Поцци мен Жорж Клемансо Парижде алғашқы трансплантация симпозиумын ұйымдастырды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол қайтадан әскерге қосылып, әскери хирург болды.
Жеке өмір
1879 жылы Поцци теміржол империясының иесі Тереза Лот Казалиске үйленді және олардың үш баласы болды: Катерина, Жан және Жак. Оның әйелі анасын олармен бірге тұруға шақырды, бұл некеде керісіншелік тудырды. Поццидің опера әншісі Жоржетт Лебланкпен, актриса Режанмен, Жорж Бизенің жесірі Сара Бернхардтпен және Эмма Седельмайер Фишхофпен романдары болды. Фишхоф – сурет сатушының қызы және жылқы шаруасының әйелі, еврей тегінен шыққан, әдемі және мәдениетті әйел, ол 1890 жылы Поццидің сүйіктісіне айналды. Оның әйелі ажырасуға келіспеді, бірақ Фишхоф өмірінің соңына дейін оның серігі болып қалды.
Сара Бернхардтпен қарым-қатынасы
Париждегі алғашқы күндерінде Поцци балалық шақтағы досы, актер Жан Муне Салли арқылы Сара Бернхардтпен танысқан. Густав Шлюмбергердің сөзіне қарағанда, олар қысқа мерзімге ғашық болған, содан кейін өмір бойына дос болып қалған. 1898 жылы ол көп жылдан бері таныс суретші Жорж Клеренге өзінің ауруханасының қабырғасына сурет салуды тапсырды. Клериннің Поцци үйінің қабырғаларына фреска салған кездегі эскиздері "The Diva and Dr God" (1) кітабындағы суреттерге енгізілген. 1898 жылы Бернхардт Поцциден оның жұмыртқалық кистасын операциялауын талап етті. 1915 жылы ол қайтадан оның көмегіне жүгінді, ал Поцци әріптесіне оның зақымдалған аяғын ампутациялауды ұйымдастырды.
Саяси және мәдени мүдделер
Поцци 1881 жылы Cercle de l'Union artistique (Mirlitons деп аталады) құрметті мүшесі болды және суретші Джон Сингер Саргентпен танысты. Саргенттің 1881 жылғы Поцци портретінде ол қызыл халат киген күйде бейнеленген және қазіргі уақытта Лос-Анджелестегі Хаммер мұражайында қойылған. Поцци Марсель Пруст, Роберт Пруст, Рейнальдо Хан және Роберт де Монтескюмен дос болды. 1877 жылы ол ақын Луиза Акерманнмен танысып, оған неміс тілін үйретуді сұрады. Салон иесі Лиди Обернон оны "махаббат дәрігері" деп атады. Ол феминист жазушы Августин Бултомен хат алмасып жүрді. Ол сондай-ақ монеталар мен мүсіндерді жинады. 1898 жылы Поцци Бержерактан сенатор болып сайланды және үш жыл бойы округін өкілдік етті. Ол қаланың сумен жабдықтауын және кәріз жүйесін жақсартты, сондай-ақ француз бакалавриат емтихандарын қайта құруға қатысты. 1902 жылы ол қайта сайлануға түспеді. Поцци Альфред Дрейфустың екінші процесіне куә болды және Дрейфустың әділдігін қорғаған "Жакұз!" атты туындысының авторы Эмиль Золаны қолдады. 1908 жылы Золаның күлі Пантеонға қойылды, онда Поцци мен Дрейфус екеуі де болды. Журналист Грегори Дрейфусты атып, қолына жарақат келтіргенде, Поцци дереу оған көмекке асықты.
Өлім
1918 жылғы 13 маусымда 1915 жылы емделген Морис Мачу Поццидің кеңес бөлмесіне келді. Поцци оған мүшеқаптың варикоцелесіне операция жасаған, және ол оның салдарынан қауырсынына шалдыққан деп ойлады. Мачу оған қайта операция жасауды өтінді. Поцци бас тартып, Мачуға "оның жүйке ауруынан зардап шегіп жатқанын" айтқанда, Мачу оны үш рет атты: "қолға, кеудеге және ішекке (немесе, басқаша айтқанда, қолға, асқазанға және арқаға)". Содан кейін Мачу өзін-өзі басынан атып өлтірді. Поцци Бірінші дүниежүзілік соғыста жарақат алғандарға арналған әскери госпитальге айналған Астория ауруханасына жеткізілуін бұйырды, бірақ жедел лапаротомия сәтті болмады. Ол әскери формасымен жерленуін өтініп, көп ұзамай қайтыс болды. Поцци Бержерактағы протестант зиратында жерленді. Одан соң дипломат ұлы Жан Поцци, ақын қызы Кэтрин Поцци және психиатриялық емдеудегі ұлы Жак қалды.
Жарияланымдар
Жоғары жамбас кеңістігіндегі фистулаларды зерттеу және т.б. Докторлық диссертация, Париж, 1871 ж.
"Гистеротомияның жатырдың жіпті ісіктерін емдеудегі құндылығы". Агрегация диссертациясы, Париж, 1875 ж.
Клиникалық және операциялық гинекология туралы трактат, Париж, 1890 ж.; 2-ші басылым, 1891 ж.; 4-ші басылым, 1905–1907 жж. Алты тілге аударылды. Поцци хирургия саласында 400-ден астам мақала жазды. Оның 1890 жылғы гинекологиялық мәтіні бес тілге аударылды және 1930 жылдарға дейін қайта қаралып, авторитетті болып сақталды. 1874 жылы Поцци мен Рене Бенуа Чарльз Дарвиннің "Адам және жануарлардағы эмоциялардың білінуі" атты еңбегінің аудармасын жариялады. Листерге сапардан кейін ол антисептикалық әдістер туралы алғашқы француз тіліндегі мәтіндерді жазды.
De la valeur de l’hystérotomie dans le traitement des tumeurs fibreuses de l’utérus. Thèse d’agrégation, Paris, 1875
Traité de gynécologie clinique et opératoire Paris, 1890; 2nd edition, 1891; 4th edition, 1905–1907. Translated into six languages. Pozzi wrote over 400 papers on surgery. His gynaecology text of 1890 was translated into five languages, and with revisions remained an authority to the 1930s. In 1874, Pozzi and Réné Benoit published a translation of Charles Darwin's The Expression of the Emotions in Man and Animals. He wrote the first French texts about antiseptic methods, after his visit to Lister.