Кіріспе

Рафе магнус ядросы (Terminologia Anatomica және кейбір басылымдарда рафе магнус ядросы деп аталады) - жеті рафе ядросының бірі. Ол ми сабасының көпірінде, рафе обскурус ядросынан жоғары орналасқан. NRM периакведукталды сұр заттың энкефалинергиялық нейрондарынан афференттік сигналдарды қабылдайды; NRM-ның серотонергиялық нейрондары екі жақты түрде омыртқа миының артқы сұр бағанасының энкефалинергиялық және динорфин қамтитын интернейрондарына эфференттер жібереді. Осылайша, бұл нейрондық жол бірінші реттік афференттік (сенсорлық) нейрондардың пресинаптикалық тежелуі арқылы ауырсыну сезімін қамтамасыз етеді. Бұл – көтеріліп келе жатқан ретикулярлық белсендіру жүйесінің афференттік нысаналарының бірі.

Ауырсынуды реттеу

Рафемагнус ядросының негізгі қызметі – ауырсынуды басу. Рафемагнус ядросы стимуляцияланғанда серотонинді бөліп шығарады. Ол энкефалин бөлетін интернейрондарға проекция жіберіп, артқы сұр бағанада ауырсынуды тікелей тежейді. Периакведуктальді сұр (PAG) – мидың анальгезияны қамтамасыз ететін аймағы, ол опиоидтармен (эндогендік немесе сыртқы) стимуляцияланғанда рафемагнус ядросына эфференттік сигналдар жібереді; PAG-ны электрлік түрде стимуляциялау, сондай-ақ PAG-ға немесе рафемагнус ядросына опиоидтық агонисттер енгізу анальгезия тудырады; PAG-ны электрлік түрде стимуляциялаудың антиноцицептивтік әсерін налоксонды (опиат антагонистін) рафемагнус ядросына енгізу арқылы тоқтатуға болады. Спиноталамус жолынан келетін афферентті талшықтар периакведуктальді сұр затта синапсқа түседі, ол өз кезегінде рафемагнус ядросына проекция жібереді, ол стимуляцияланғанда артқы сұр бағанадағы ауырсыну талшықтарын тікелей тежейді, осылайша ауырсынуды жеңілдетеді. Бұлардың бәрі рафемагнус ядросының эндогендік опиат жүйесінің бір бөлігі екенін және омыртқа миында ауырсынуды тежейтінін көрсетеді.