Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гарстанг – Англиядағы Ланкаширдің Файлд аймағы арқылы Гарстанг пен Пиллинг арасындағы темір жол желісі. Ол жергілікті шаруалардың өнімсіз жерлерді дамыту мақсатымен салынды. Жолды Knott End-ке дейін созу жоспарланған, бірақ қаржы жетіспеді. Ақыры 1870 жылы пайдалануға берілді. 1898 жылы Knott End темір жолына (KER) Knott End-ке дейін жалғасуға рұқсат берілді; ол 1908 жылы ашылды. Екі компания байланыста болды және KER бұрынғы компанияны сатып алды. KER әлі де қаржы тапшылығын бастан өткерді, ал ақшаға талапкер жергілікті тұрғындар компанияны сақтап тұру үшін вагондар сатып алды. 1890 жылдан бастап Прейсалл маңындағы тұз өндіру өнімді салаға айналды, темір жол тұздың (сыртқа қарай) және көмірдің (ішке қарай, қуат үшін) үлкен көлемін тасыды. 1930 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылып, 1965 жылы желі толығымен жабылды.
The was a railway line, between Garstang and Pilling, across the Fylde of Lancashire, England. It was built by local agricultural interests to develop unproductive land. It had been intended to continue to Knott End but ran out of money. It eventually opened in 1870. In 1898 the Knott End Railway (KER) was authorised to continue to Knott End; it opened in 1908. The two companies were associated and the KER acquired the earlier company. The KER was still desperately short of money, and local people who were owed money bought rolling stock to keep the company going. Salt extraction near Preesall became a dominant industry from 1890, and the railway conveyed some remarkable tonnages of salt (outward) and coal (inward, for power). The passenger service was discontinued in 1930 and the line closed completely in 1965.
Рұқсат беру
XIX ғасырдың ортасында Ланкаширдің Файлд аймағындағы Гарстангтың батысындағы жер телімі өңделмеген, батпақты жер еді. Уақыт өте келе, осы жерді меңгеруге және ауыл шаруашылығына пайдалануға әрекеттер жасалды. 1863 жылы, Роуклиф сквайры Уилсон Ф. Франс бастаған жергілікті жер иелері темір жол желісін салуды ұсынды. Олар ауыл шаруашылығы өнімдерін нарыққа тасымалдау үшін көлік инфрақұрылымының маңызды екенін түсінді; олардың жобасы Уайр өзенінің сағасындағы Флитвуд қаласының қарсы жағында орналасқан Нотт-Эндті Пиллинг арқылы Престон мен Ланкастер арасындағы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының басты желісіндегі Гарстанг станциясына қосуды көздеді. 1863 жылдың желтоқсан айында ұсынылып отырған Гарстанг және Нотт-Энд темір жолының жобасы жарияланды. Алты директордың аты-жөні аталды: Джон Расселл, Джулиан Август Тарнер, Генри Гарднер, полковник Джеймс Борн, Ричард Беннетт және Джеймс Оверенд. Жобаның мақсаты – ауыл шаруашылығы өнімдерін өткізуге қолайлы жағдай жасау, Престон және Ланкаширдің өнеркәсіптік қалаларындағы нарықтарға оңай қол жеткізуді қамтамасыз ету екені түсіндірілді. Желі Йоркшир, Хамберсайд және Ньюкасл-апон-Тайнмен байланысып, шығыс және батыс жағалаулары арасындағы маңызды артерияның бір бөлігі болуы мүмкін еді. Нотт-Эндте Флитвудпен бәсекелесе алатын, тіпті одан да ірі порт салу жоспары болды. Олардың жоспары Парламентке ұсынылды, бірақ Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы мен Ланкашир және Йоркшир темір жолы қарсылық көрсетті. Осы қауіпке тап болған жобаны ұсынғандар өз желісінің "аудандағы жергілікті жолаушылар тасымалы үшін ғана арналған қарапайым желі" екенін мәлімдеді. Осыған сәйкес, Гарстанг және Нотт-Энд темір жолы 1864 жылғы 30 маусымдағы заңмен мақұлданды. Мақұлданған капитал 60 000 фунт стерлинг сомасында болды. Желінің құрылысы баяу жүрді, бірақ 1870 жылы Пиллингке дейін желіні ашу мүмкіндігі пайда болды. Трассаны сынау үшін LNWR локомотиві жалданып алынды. Тұрақты жол бойлық қабырғаларға бекітілген 48 фунттік рельстерден тұрды, бірақ бір бөлігі 56 фунттік көпір рельстерімен салынды.
In the mid nineteenth century, the tract of land to the west of Garstang, in the Fylde area of Lancashire, was an unworked expanse of moss. Attempts were made over time to reclaim the land and put it to agricultural use. In 1863, local landowners led by Wilson F France, the Squire of Rawcliffe, promoted a branch line railway. They saw that transport links to market for agricultural produce were essential; their line was to connect Knott End, opposite Fleetwood on the estuary of the River Wyre, by way of Pilling, to Garstang station on the London and North Western Railway main line between Preston and Lancaster. In December 1863, a prospectus was produced for the proposed Garstang and Knot End Railway. Six directors were named: John Russell, Julian Augustus Tarner, Henry Gardner, Colonel James Bourne, Richard Bennett and James Overend. The prospectus explained that the object was to improve the outlets for agricultural produce by giving easy access to the markets at Preston and in the towns and cities of industrial Lancashire. The line, it claimed, would link up with Yorkshire, Humberside and Newcastle upon Tyne, and could become part of a main artery between the east and west coasts. A harbour might be built at Knott End to rival and even outgrow Fleetwood. Their scheme went to Parliament, where it was opposed by the London and North Western Railway and the Lancashire and Yorkshire Railway. Facing that danger, the promoters now asserted that their line was "a simple and unpretending line, proposed entirely for the accommodation of the local traffic of the district". Accordingly, the Garstang and Knot End Railway was authorised by Act of 30 June 1864. Authorised capital was £60,000; the line would be Progress was slow, but in 1870 it appeared possible to open the line as far as Pilling. An LNWR engine was hired in to test the track. The permanent way consisted of 48 lb rails fastened to longitudinal sleepers, although a portion was laid with 56 lb bridge rails.
Операция
Пойыздар қызметі Гарстанг торабы мен Гарстанг қаласы арасында әр бағытта тоғыз пойызбен қамтамасыз етілді, олардың екеуі (базар күндері үш) Пиллингке және кері бағытта жүрді. 1875 жылдан бастап бұл көрсеткіш әр бағытта үшке дейін өзгертілді. 1875 жылы жүк тасымалы 23 ақпанда жаңартылды, ал жолаушылар тасымалы 17 мамырда қайта басталды. Сол жылдың желтоқсан айында «Фармерс Френд» атты жаңа локомотив сатып алынды. Оның сыбызғысы шығарған ерекше дыбыс үшін жергілікті тұрғындар оны «Пиллинг шошқасы» деп атады. Кейіннен бұл ат барлық локомотивтерге берілді және көбінесе темір жолдың өзіне сілтеме жасау үшін қолданылды. Компания кейіннен тағы бір локомотив сатып алды, ол 0-6-0 атпен жабдықталған «Фармерс Френд» есімді, және келесі жылы жұмысқа кірісті. Гарстанг компаниясын сатып алуға 44 690 фунт стерлинг жұмсалды. Жаңа желі 19 065 фунт стерлингке, ал жаңа локомотивті, сегіз жолаушы вагонын, алты вагонды және үш тежегіш вагонын жеткізуге 110 000 фунт стерлинг жұмсалды. Әр түрлі шығындарды ескергенде, 11 миль 29 шынжырдан тұратын толық желінің құны 179 991 фунт стерлингке жетті.
The train service consisted of nine trains each way between Garstang Junction and Garstang Town, with two (three on market days) proceeding to and from Pilling. After 1875 this was altered to three each way throughout. in 1875 and a goods service was resumed on 23 February 1875; passenger services followed on 17 May 1875. A replacement engine, Farmer's Friend, was acquired in December of that year. It became known locally as the Pilling Pig on account of the squeal made by its whistle. Subsequently, this name was given to all engines and was often used to refer to the railway itself. The company later acquired another engine, an 0 6 0 saddle tank name Farmer's Friend, which started work the following year. The acquisition of the Garstang company had cost £44,690. The new line cost £19,065, and the transfer of the new locomotive, eight passenger carriages, six wagons and three brake vans, cost £110,000. With miscellaneous charges the complete line of 11 miles and 29 chains had cost £179,991.