Эль-Атильо муниципалитеті: Венесуэланың Миранда штатындағы және Каракас астанасының құрамындағы әкімшілік бөлім. Тарихы, құрылуы және билік жүйесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эль Хатильо муниципалитеті (lang es) – Венесуэланың Миранда штатының әкімшілік бөлінісі; Барута, Чакао, Либертадор және Сукремен бірге, ол Венесуэланың астанасы Каракастың бес муниципалитетінің бірі. Ол Каракастың оңтүстік-шығыс аймағында және Миранда штатының солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Муниципалдық үкіметтің орталығы – 1784 жылы Дон Балтасар де Леон құрған Эль-Хатильо қаласы, ол аймақтың дамуына зор үлес қосты. Қала испан отарлау дәуірінде пайда болғанмен, муниципалитет 1991 жылға дейін құрылмады. 2000 жылы – Венесуэлада жаңа конституция қабылданып, күшке енген жылдан кейін – муниципалитет функцияларының бір бөлігі Alcaldía Mayor деп аталатын біріктірілген әкімшілікке берілді, ол Каракастың тағы төрт муниципалитетіне де белгілі бір билікке ие. Эль-Хатильоде колониалдық архитектураның үлгілері сақталған, оның ішінде 18 ғасырда салынған шіркеу және бірегей румын православие шіркеуі бар. Муниципалитет бай көркемдік мәдениетке ие, жыл сайын кем дегенде екі маңызды музыкалық фестиваль өткізіледі және Эль-Хатильоның мәдени мұрасын көрсететін көптеген мерекелік шаралар ұйымдастырылады. Мәдениеті, қолайлы температурасы, ауылдық ландшафты және гастрономиясы Эль-Хатильоны қалаға келген қонақтар үшін тартымды орынға айналдырды, сонымен қатар тұруға ыңғайлы жайға айналдырды. Муниципалитет кірісінің бір бөлігін туризмден алады, оны үкімет қолдап дамытуда. Сауда аймақтары қарқынды өсіп жатқанмен, ауыл шаруашылығы Эль-Хатильоның оңтүстік бөлігіндегі ауылдық экономиканың негізін құрастыруда. Бизнес секторы көбінесе дамымаған, бұл муниципалитетке және одан тысқары жұмыс күшінің көп қозғалысына себеп болады – бұл мәселе Эль-Хатильоның көлік инфрақұрылымын тығырыздырды.
El Hatillo Municipality (lang es) is an administrative division of the State of Miranda, Venezuela; along with Baruta, Chacao, Libertador and Sucre, it is one of the five municipalities of Caracas, the capital of Venezuela. It is located in the southeastern area of Caracas, and in the northwestern part of the State of Miranda. The seat of the municipal government is El Hatillo Town, founded in 1784 by Don Baltasar de León, who was instrumental in the area's development. Although the town had its origins during the Spanish colonisation, the municipality was not established until 1991. In 2000 – the year after a new constitution was enacted in Venezuela – some of the municipality functions were delegated to a consolidated mayor's office called Alcaldía Mayor, which also has some authority over the other four municipalities of Caracas. El Hatillo has some of its colonial architecture, including an 18th century parish church and a unique Romanian Orthodox Church. The municipality also has a rich artistic culture, with at least two important musical festivals celebrated yearly, and numerous holiday celebrations reflecting the heritage of El Hatillo. The culture, the pleasant temperature, the rural landscape, and the gastronomy of the municipality have made it a place of interest for visitors to the city, and a desirable place to live. The municipality receives a part of its income from tourism, an activity that is promoted by the government. Although commercial areas are growing rapidly, agriculture remains a foundation of the economy in the rural areas of the southern part of El Hatillo. The business sector remains mostly underdeveloped, causing heavy employee movement in and out of the municipality – a problem that has made the transportation infrastructure of El Hatillo very congested.
Тарих
XVI ғасырда, испандықтар аймақты отарлауды бастаған кезде, Эль-Хатильода Маричестер тайпасы тұрған. Олар Калинала (Карибтерге) жақын болуы мүмкін жергілікті халық еді. Тайпа басшысы – Касик Таманако, испан отарлауына қарсы тұрғанымен белгілі болған. Отарлау дамыған сайын жергілікті тұрғындар қаза болды; Каракастың негізін қалаушы Диего де Лосаданың бұйрығымен Таманако да өлтірілді. Испанияның Кадис қаласынан Эль-Хатильоға келген адам, Испанияның Ла Каррака қаласында түрме жазасын өтеген, өйткені ол (әкесімен бірге) Испания мен Венесуэла арасындағы эксклюзивті сауданы ұстап тұруды міндеттеген Гипускоана компаниясының монополиялық ережелеріне қарсы шыққан. Дон Балтасар Эль-Хатильо қаласын құрды және оның алғашқы дамуына зор үлес қосты. Дон Балтасар Эль-Хатильоны күшті, біртұтас және тәуелсіз қауымдастыққа айналдыруға ұмтылды, мақсаты – Эль-Хатильо тәуелді болған Барутадан бөлек, дербес приход ретінде орнату еді. Ол 1784 жылдың 12 маусымында губернатор мен епископ Эль-Хатильоны автономды деп жариялауға келіскенде, Дон Балтасардың басшылығымен және Канар аралдарынан келген 180 отбасының куәгерлігінде орындалды; осы күн Эль-Хатильо қаласының құрылған күні ретінде қабылданады. Сол жылы Дон Балтасар мен оның жекжаттысы қалаға жерлерін сыйға тартты, ал инженер қала құрылысына көмектесті, оған түйіршіктік көшелер мен приход шіркеуі кірді. 1803 жылы 79 жасында Дон Балтасар күтпеген жерден аттан құлап қайтыс болды. 1809 жылы жер иесі және подполковник Мануэль Эскалона Эль-Хатильоны Каракастың тағы бір маңындағы Петареден бөліп, оны сол кездегі әкімшілік бөлініс түрі болған Тениентаго де Хустисия деп атады. 1810 жылдың 19 сәуірінде Эскалона қала тұрғындарын Симон Боливардың тәуелсіздік қозғалысына қосылды, ол муниципалитет тарихындағы маңызды тұлғаның бірі болды. Дон Балтасардың әйелі Ана Франсиска Перес Гарсия Эль-Хатильодағы беделді әйел болды, ол қауымдастықтағы балаларға, қарттарға және ауру адамдарға қамқорлық жасады. Ол 1812 жылғы жер сілкінісінен кейін Петареде аурухана салуға үлкен қаржы жұмсады; бұл аурухана қазір Перес де Леон де Петаре ауруханасы деп аталады. Ла Лагунита содан бері Эль-Хатильоның бай ауданына айналды. Эль-Хатильо 1809 жылдан бері Петареден тәуелсіз болғанымен, кейіннен Петаре орналасқан Сукре муниципалитетінің құрамына кірді. 1991 жылдың 19 қарашасында Миранданың Заңнамалық ассамблеясы Эль-Хатильоға толық автономия берді, оны тәуелсіз муниципалитетке айналдырды; бұл шешім 1992 жылдың 17 қаңтарында Gaceta Oficial-де жарияланды. 1993 жылы Мерседес Эрнандес де Сильва Эль-Хатильоның тұңғыш мэрі болып сайланды.
In the 16th century, when the Spanish colonisation in the area began, El Hatillo was inhabited by the Mariches, a tribe of indigenous people possibly related to the Kalina (Caribs). Cacique Tamanaco was the leader of these tribes, known for resisting the Spanish colonisation. As the colonisation developed, the indigenous inhabitants were killed; by order of Caracas's founder Diego de Losada, Tamanaco was also murdered. arrived to El Hatillo from Cádiz, Spain, having just completed a prison term at La Carraca, Spain, for opposing (with his father) the monopoly rules of Guipuzcoana Company, which was in charge of maintaining exclusive trade between Spain and Venezuela. Don Baltasar founded El Hatillo Town, becoming one of the most significant contributors to its early development. Don Baltasar focused on making El Hatillo a strong, united and independent community, aiming to establish the area as a distinct parish from Baruta, on which El Hatillo depended. He accomplished this on June 12, 1784, when the governor and the bishop agreed to declare El Hatillo autonomous and under the direction of Don Baltasar, in front of 180 Canary descendant families; this date is accepted as the foundation date of El Hatillo Town. That same year, Don Baltasar and his brother in law donated their properties to the town, and an engineer assisted in the urban planning, which included grid streets and a parish church. In 1803, at the age of 79, Don Baltasar was unexpectedly killed in a horse accident. In 1809, landlord and Lieutenant Colonel Manuel Escalona achieved the separation of El Hatillo from Petare, another suburb of Caracas, making it a different Tenientazgo de Justicia – a type of administrative division at the time. On April 19, 1810, Escalona enjoined the town to the movement of independence under Simón Bolívar, becoming another important person in the history of the municipality. Ana Francisca Pérez García, Don Baltasar's wife, was a noteworthy woman in El Hatillo, attending to community children, elders and ill citizens. She donated a considerable amount of money for the construction of a hospital in Petare after the 1812 earthquake; this hospital is currently known as the Pérez de León de Petare Hospital. La Lagunita has since become a wealthy neighborhood of El Hatillo. Although El Hatillo has been independent from Petare since 1809, it later became part of Sucre Municipality, where Petare is located. On November 19, 1991, Miranda's Legislative Assembly gave El Hatillo full autonomy, making it an independent municipality; this decision was issued in Gaceta Oficial on January 17, 1992. In 1993, Mercedes Hernández de Silva was elected the first mayor of El Hatillo.
География
Эль-Хатильо муниципалитеті Каракас қаласының оңтүстік-шығыс аймағында және Миранда штатының солтүстік-батыс бұрышында орналасқан; ол штаттың 21 муниципалитетінің бірі. Эль-Хатильо сонымен қатар Алькальдия Майордың құзырында, ол Миранда штатының үш іргелес муниципалитетіне және Капитал округінің Либертадор муниципалитетіне билік етеді. Осы бес муниципалитет Каракас қаласын құрайды. Эль-Хатильоның жер көлемі – елордадағы үшінші ірі муниципалитет. Муниципалитеттің табиғи оңтүстік шекарасы – шығыстан батысқа қарай созылатын Тургуа жотасы, ол Эль-Хатильоны Барута және Паз Кастильо муниципалитеттерінен бөліп тұрады. Тургуамен қатар солтүстікте Сабанета жотасы орналасқан; Препо өзені екі жотаның арасымен ағып өтеді. Сабанетаның солтүстігінде Препо өзені Тусмаре өзеніне құяды, ол Гуаир өзенінде аяқталады. Ла-Гуайрита өзені Эль-Хатильоның солтүстік-шығысында Гуаир өзеніне құяды. Гуаир өзені муниципалитеттің шығыс шекарасы болып табылады, ол Эль-Хатильоның оңтүстік-шығыс секторындағы Сукре және Паз Кастильо муниципалитеттерінен бөліп тұрады. Ла-Гуайрита Эль-Хатильо мен Барута және Сукре муниципалитеттері арасындағы солтүстік шекара болып табылады. Барутаны батысқа қарай шектейтін муниципалитет шекарасы Эль-Волкан, Паригуан, Ла-Мата және басқа да шыңдар арқылы өтеді, олар Эль-Хатильоның оңтүстік-шығысында Тургуа жотасымен қосылады. Су көздеріне жақын орналасқан Эль-Хатильоның көп бөлігіндегі өсімдіктер – қалың орман, ол жер бетінің шамамен 30% -ын құрайды. Бұталар сияқты кішкентай өсімдіктер 9% -ды, ал шөптер осыған ұқсас пайызды құрайды. 1972 жылы Эль-Хатильо ормандары Каракас қаласының метрополиялық аймағының қорғалатын аймағы деп жарияланды. 16 ғасырда, жергілікті маричестерді зерттеушілер өлтірді; 2001 жылы Эль-Хатильо тұрғындарының 86% -ы Венесуэлада туған; Венесуэлада тумаған ең ірі топ – Колумбиядан, халықтың 4,2% -ы, одан кейін Испания 2,0% -мен, Италия 1,0% -мен, АҚШ 1,0% -мен және Португалия 0,8% -мен. 2001 жылғы Ұлттық Статистика Институтының санағында Эль-Хатильо муниципалитетінде 54 225 тұрғын тіркелді, бірақ демографиялық көрсеткіштер халық санының жылдам өсіп келе жатқанын көрсетеді. Халықтың демографиялық өсуімен Эль-Хатильо халқы енді кез келген этникалық топқа ғана тән емес. 2001 жылы Эль-Хатильода 997 бала дүниеге келді, бұл 1000 адамға шаққанда 18,4 бала тууды білдіреді. Сол жылы өлім-жітім көрсеткіші мың адамға шаққанда 2,9 адамды құрады. 2001 жылғы мәліметтер бойынша, орташа есеппен 21,3 жыл өмір сүру мүмкіндігі жоғалды. 1999 жылғы мәліметтерге сәйкес, өлімнің басты себебі – қатерлі ісік, содан кейін жүрек аурулары және кісі өлтіру. 2001 жылы жұмыссыздық деңгейі 6,1% -ды құрады, бұл Миранда штатындағы жиырма бір муниципалитет арасында төртінші орында тұрды. 2001 жылы Эль-Хатильода 18 878 үй болды, оның 13 545-і тұрып жатқан; қалғандары бос, кейде пайдаланылатын, салынып жатқан немесе сатылатын. Әр шаңырақта орташа есеппен төрт адам тұрады. Әл-ауқат жағынан халықтың 74,7% -ы кедейлік шегінен жоғары, 21,5% -ы кедей, ал 3,8% -ы өте кедей. 2001 жылғы санаққа сәйкес, муниципалитеттегі әрбір шаңырақтың айлық орташа табысы 1 316 906 венесуэлалық боливар (1 316 906 боливар фуэрте) құрады, бұл сол кездегі 1 832 АҚШ долларына тең немесе жылына 21 984 АҚШ доллары.
El Hatillo Municipality lies at the southeast area of the city of Caracas and at the northwest corner of the State of Miranda; it is one of the state's 21 municipalities. El Hatillo is also within the jurisdiction of the Alcaldía Mayor, which has power over three adjacent municipalities of Miranda, and over Libertador Municipality in the Capital District. These five municipalities make up the city of Caracas. El Hatillo has a land size of – the third largest municipality in the capital. The municipality's natural southern boundary is the Turgua range, spanning east to west and separating El Hatillo from the Baruta and Paz Castillo municipalities. Parallel to Turgua in the north is the Sabaneta range; the Prepo stream runs between the two ranges. North of the Sabaneta range, the Prepo stream feeds into the Tusmare stream, which ends in the Guaire river. La Guairita stream flows into the Guaire in northeastern El Hatillo. The Guaire river is the eastern limit of the municipality, separating it from Sucre and Paz Castillo in the southeastern sector of El Hatillo. La Guairita serves as the northern boundary between El Hatillo and the municipalities of Baruta and Sucre. Limiting Baruta to the west, the boundaries of the municipality follow El Volcán, Pariaguán, La Mata and other peaks until they meet Turgua range in southeastern El Hatillo. Concentrated near water bodies, the vegetation in most of El Hatillo is dense forests, occupying around 30% of the surface. Smaller plants like shrubs take around 9% and herbs occupy a similar percentage. In 1972, the forests of El Hatillo were declared a protected zone of the metropolitan area of Caracas.]] In the 16th century, the indigenous Mariches were killed by the explorers; As of 2001, 86% of the inhabitants of El Hatillo were born in Venezuela; the largest group not born in Venezuela was from Colombia with 4.2% of the population, followed by Spain with 2.0%, Italy with 1.0%, the United States with 1.0%, and Portugal with 0.8%. In the 2001 National Institute of Statistics census, El Hatillo Municipality had 54,225 inhabitants, but demographics show a rapidly rising population. With the progressive demographic increase, El Hatillo's population is no longer exclusive to any particular ethnic group. In 2001 there were 997 births in El Hatillo, equivalent to a rate of 18.4 births per one thousand citizens. The death rate for that same year was 2.9 per one thousand citizens. 2001 data shows that there is an average of 21.3 years of potential life lost. The main cause of death according to 1999 data was cancer, followed by heart disease and murder. The unemployment rate in 2001 was 6.1%, ranking fourth lowest among the twenty one municipalities in Miranda. As of 2001, there were 18,878 homes in El Hatillo, of which 13,545 were occupied; the remaining homes were either unoccupied, occasionally used, under construction, or for sale. An average of four people made up each household. Regarding wealth, 74.7% of the population were above poverty level, 21.5% were poor, and 3.8% were extremely poor. According to the 2001 census, each household in the municipality received an average of 1,316,906 Venezuelan bolívares (1316.906 bolívares fuertes) per month, equal to US$1,832 at the time, or US$21,984 per year.
Көршіліктер
Эль Хатильоның маңындағы аудандар үшін нақты шекаралар болмаса да, үкіметтік веб-сайт муниципалитетті қалалық және ауылдық деп бөледі. Муниципалитеттің солтүстік аймағында шоғырланған қалалық аудандар: Эль Хатильо қаласы, Эль Кальварио, Ла Лагунита, Альто Хатильо, Ла Бойера, Лас Мариас, Орипото, Лос Помелос, Лос Наранхос, Лос Джераниос, Ла Кабанья, Серро-Верде, Льяно-Верде, Колинас, Виста-Эль-Валле, Лос-Оливос және Эль-Сигарал. Муниципалитеттің ауылдық жерлері оңтүстік Эль-Хатильода орналасқан; олар: Ла-Унион, Корралито, Тургуа, Ла-Хоядита, Сабанета, Ла-Мата, Кайкагуана және Алтос-де-Халькон. Осылайша, даму күндізгі туризмге бағытталған. Қаланың орталық алаңы – Пласа Боливар – және оның айналасы жақсы күтіліп келеді, ал муниципалдық үкімет қаланың отаршылдық сәулетімен танысу үшін тар көшелер бойынша автобус сапарларын ұсынады. Муниципалитетте кем дегенде үш мәдени орталық бар, олар туристер мен тұрғындарды музыка фестивальдері мен өнер көрмелеріне тартады. Халық санының өсуін қамтамасыз ету үшін муниципалитетте көптеген сауда орталықтары салынды. Ла Лагунита, Лос Наранхос және Эль Хатильо қаласы сияқты аудандарда қазір көп қабатты кинотеатрлары бар ірі сауда орталықтары бар. 1980 жылдан бастап Эль Хатильо қаласындағы ескі үйлер отарлық сәулеті сақталған дүкендер мен мейрамханаларға айналдырылды. Эль Хатильодағы жұмыспен қамту мүмкіндіктері шектеулі; муниципалитеттегі бизнес тек коммерциялық бағытпен жүреді, ал экономика басқа бағыттарда кеңейген жоқ. Кеңселер кеңістігінің жетіспеушілігі кең ауқымды кеңсе құрылысына арналған жердің жетіспеушілігінен туындады, бұл аймақта үлкен кеңселер немесе бизнесті орналастыруды қымбат етеді. Кеңселерде немесе ірі кәсіпорындарда жұмыс іздейтіндер Эль-Хатильодан тыс жерлерге назар аударуы керек, бұл Эль-Хатильоға, одан және оған дейінгі жоғары көлік қозғалысына ықпал етеді. 2014 жылға дейін Эль Хатильо қаласында бес әкім болған. Мерседес Эрнандес де Сильва 1993 жылдан 1996 жылға дейін қызмет еткен муниципалитеттің алғашқы әкімі болды. Оның орнын Флора Арангуен 1996 жылдан 2000 жылға дейін басқарды. Сол жылы Альфредо Каталан қала әкімі болып сайланды және 2004 жылы қайта сайланды. 2008 жылдың 23 қарашасында Мириам До Нассименто қала әкімі болып сайланды. Сонымен қатар, 2007 жылы кеңесші Сальвадор Пиррон төрағалық еткен Заңнамалық комиссия бар. Комиссияның міндеті - жаңа заңдар мен жарлықтар шығару сияқты заңдық мәселелер бойынша муниципалитетке көмек көрсету. 2000 жылы 8 наурызда Венесуэлада жаңа конституция енгізілгеннен кейін, Каракастың Метрополитен округінің құрылуы және Эль-Хатильо муниципалитеті өкілеттіктерінің бір бөлігі Алкальдия Майорына берілуі туралы қаулы қабылданды, ол сонымен қатар Барута, Либертадор, Сукре және Чакао муниципалитеттерін басқаратын болады. Чавес өзінің реформалау жоспарларын 2007 жылдың қаңтар айында президент болып сайлану кезінде атап өтті, ол "коммуналдық қалалар" деп аталатын жаңа бөліністі ұсынды, онда әкімдер мен муниципалитеттер коммуналдық билікпен алмастырылатын болады.
Although there are no defined limits for the neighborhoods of El Hatillo, the government website divides the municipality into urban and rural. Concentrated in the northern region of the municipality, the urban neighborhoods are El Hatillo Town, El Calvario, La Lagunita, Alto Hatillo, La Boyera, Las Marías, Oripoto, Los Pomelos, Los Naranjos, Los Geranios, La Cabaña, Cerro Verde, Llano Verde, Colinas, Vista El Valle, Los Olivos, and El Cigarral. The rural localities of the municipality are located in southern El Hatillo; these are La Unión, Corralito, Turgua, La Hoyadita, Sabaneta, La Mata, Caicaguana, and Altos de Halcón. thus, development has focused on day tourism. The central town square – Plaza Bolívar – and its surroundings are well maintained, and the municipal government offers bus trips around the narrow streets for viewing the colonial architecture of the town. There are at least three cultural centers in the municipality that attract tourists and residents to music festivals and art expositions. To support the increasing population, numerous shopping malls have been built in the municipality. Neighborhoods like La Lagunita, Los Naranjos and El Hatillo Town now offer large scale shopping malls with multiplex movie theaters. Since the 1980s, the older typical houses of El Hatillo Town have been converted to shops and restaurants, while preserving their colonial architecture. Employment possibilities within El Hatillo – a bedroom community of Caracas – are reduced; businesses in the municipality are almost strictly commercial, and the economy has not expanded in other directions. Office space underdevelopment has resulted from a lack of land for large scale office construction, making it costly to locate large offices or businesses in the area. Those seeking employment in offices or larger businesses must look outside of El Hatillo, contributing to the high traffic to, from, and in El Hatillo. El Hatillo has had five mayors through 2014. Mercedes Hernández de Silva was the first mayor of the municipality, serving from 1993 until 1996. Succeeding her, Flora Aranguen was Mayor from 1996 until 2000. That same year, Alfredo Catalán was elected mayor and reelected in 2004. On November 23, 2008 Myriam Do Nascimento was elected mayor. There is also a Legislative Commission, presided over by councillor Salvador Pirrone in 2007. The commission's job is to assist the municipality in legal matters, such as the creation of new laws and decrees. On March 8, 2000 – the year after a new constitution was introduced in Venezuela – it was decreed that the Metropolitan District of Caracas would be created, and that some of the powers of El Hatillo Municipality would be delegated to the Alcaldía Mayor, which would also govern the Baruta, Libertador, Sucre and Chacao municipalities. Chávez mentioned his reform plans again in his January 2007 presidential inauguration, suggesting a new form of subdivision—communal cities—in which mayors and municipalities would be replaced by communal powers.
Қылмыс
Каракстың басқа муниципалитеттерімен салыстырғанда, Эль Хатильо аймақтағы ең төмен қылмыс деңгейіне ие. 2003 жылғы мәліметтерге сәйкес, Каракастың бес муниципалитетінде 53 555 қылмыс тіркелген, бірақ оның тек 418-і (шамамен 0,78%) Эль Хатильо аумағында болған. Эль Хатильоның халқы басқа муниципалитеттерге қарағанда едәуір аз; 2001 жылғы халық санағы деректерімен 2003 жылғы қылмыс статистикасын салыстырғанда, Эль Хатильода әр мың тұрғынға 7,7 қылмыс тіркелсе, бес Каракас муниципалитетінің орташа көрсеткіші әр мың тұрғынға 19,4 құрады. Эль Хатильодағы басты полиция күші – муниципалдық полиция, оны кейде Poli Hatillo деп те атайды. Метрополитен полициясы және Миранда штатының полициясы сияқты басқа да полиция күштері муниципалитет аумағында жұмыс істей алады.
Relative to the other Caracas municipalities, El Hatillo has the region's lowest crime rate. Data from 2003 shows that 53,555 crimes occurred within the five municipalities of Caracas, but only 418 (about 0.78%) took place within El Hatillo. El Hatillo's population is significantly lower than that of its sister municipalities; viewing 2003 crime data relative to 2001 census data, El Hatillo had an annual rate of 7.7 crimes for every one thousand citizens, while the average of the five Caracas municipalities was 19.4 for every one thousand citizens. The main police force in El Hatillo is the municipal police, sometimes referred to as Poli Hatillo. Other police forces can also intervene in the municipality, including the Metropolitan Police, and the Miranda State Police.
Білім
Муниципалитетте бір жоғары білім беру мекемесі бар – Ньюэва Эспарта университеті, Лос-Наранхоста орналасқан 30 000 шаршы метрлік (323 000 шаршы фут) оқу орны. Ньюэва Эспарта мектебі 1954 жылы негісталған, бірақ жеке университет 1989 жылға дейін салынбады. 2001 жылғы халық санағы 2000–2001 оқу жылында 8 525 студенттің оқығанын көрсетті; оқу жылының соңында 8 149 студент емтиханды сәтті тапсырды.
The municipality has one higher education facility – Nueva Esparta University, a 30,000 square meters (323,000 sq ft) institution located in Los Naranjos. Nueva Esparta school was founded in 1954, but the private university was not constructed until 1989. The 2001 census shows enrollment of 8,525 students during the 2000–2001 school year; by the end of the school year, 8,149 had passed.
Мәдениет
Эль Хатильо мәдениетіндегі ең маңызды бейне – Санта Розалия де Палермо. Эль Хатильо қаласының орталық бөлігіндегі алаңға жақын орналасқан шіркеу осы әулиенің құрметіне аталған, ал муниципалитеттегі жалғыз приход та оның атын иеленеді. Қоғам көбінесе католик дінін ұстанады; жергілікті дүкендерде көптеген діни қолөнер бұйымдары сатылады, сондай-ақ муниципалитетте Санта-Роза-де-Лима семинариясы, бұрынғы Сан-Хосе семинариясы орналасқан. Бірнеше жыл өткен соң, Эль Хатильоның негізін қалаушысы да Санта Розалия оны жұқпалы аурудан сақтады деп сенді. Венесуэладағы Гипускоана жанжалы кезінде Балтасардың әкесі Хуан Франсиско де Леон және оның ұлдары Кадисте тұтқынға алынды. Хуан Франсиско шешек ауруынан көз жұмды, бірақ Дон Балтасар түрмедегі жылдарын аяқтағаннан кейін Эль Хатильоға көшті. Балтасар Санта Розалия де Палермоның мирасын Эль Хатильоға әкелді, өйткені ол оның Кадисте әкесінің қайтыс болуына себеп болған обадан қорғағанына сенді.
The most significant icon in the culture of El Hatillo is Santa Rosalía de Palermo. The church adjacent to the plaza in the center block of El Hatillo Town is named after this saint, and the only parish in the municipality also carries her name. The community is largely Catholic; local shops carry many religious handcrafted products, and the municipality is the site of the Santa Rosa de Lima Seminary, formerly San José Seminary. Years later, El Hatillo's founder also believed that Santa Rosalía had protected him from an infection. During the Guipuzcoana scandal in Venezuela, Baltasar's father, Juan Francisco de León, and his sons were held prisoners in Cádiz. Juan Francisco died as a consequence of smallpox, but Don Baltasar completed his years in prison and then moved to El Hatillo. Baltasar brought the legacy of Santa Rosalía de Palermo to El Hatillo, believing she protected him from the pestilence that killed his father in Cádiz.
Өңірлік мерекелер
Эль-Хатильода Рождество, Жаңа жыл, карнавал және Пасха мерекелеріне қоса, елдің басқа аймақтарында тойланатын мерекелерден өзге, өзіне тән бірнеше мерекелер бар. Эль-Хатильо 1766 жылы құрылғаннан бері, қыркүйек айында Санта Розалия де Палермоға арналған апталық фестиваль (испанша: Fiestas Patronales en honor a Santa Rosalía de Palermo) өткізіледі, онда шерулер, католиктердің қасиетті құлшылықтары мен дәстүрлі ойындар ұйымдастырылады, ал фестиваль әдеттегідей шарларды ұшыру және фейерверкпен аяқталады. Ұлы бейсенбі күні айқышқа мінген Иса Мәсіхтің суреті гүлдермен безендіріліп, Эль-Хатильоның Боливар алаңының төңірегімен процессиямен жүріп өтеді. 1938 жылдан бері карнавал Эль-Хатильода билер, шерулер және Боливар алаңында карнавал королевасын сайлаумен атап өтіледі. Эль-Хатильоның құрылуы 12 маусымда дәстүрлі ойындар, қасиетті құлшылық және шарлар сияқты ұйымдастырылған іс-шаралармен еске алынады. ХХ ғасырдың басынан бері әр мамыр айында діни және шаруашылық маңызы бар дәстүр сақталып келеді. Мамыр айының үшінші жексенбісі – Дама Антанона фестивалі, онда тұрғындар Эль-Хатильоның әйелдеріне құрмет көрсетіп, дәстүрлі тағамдар мен сыйлықтар ұсынады. 1999 жылдан бері Эль-Хатильо джаз фестивалі елдік және шетелдік джаз орындаушыларын тыңдау үшін муниципалитетке келушілерді қызықтырады. Эль-Хатильоның өнер мәдениеті қолмен жасалған өнімдерге бай. Саз қыш бұйымдары туристер үшін таныс сувенир болып табылады, ал муниципалитетте керамика және саз қыш өнімдерімен айналысатын көптеген шеберлер бар. Turgua Group – 1992 жылы әлемдік деңгейде танымал саз қыш құмырашы Гиллермо Куэлар құрған, шамамен жиырма саз қыш құмырашы және теміршіден тұратын суретшілер тобы. Топ жылына екі рет көрме ұйымдастырады, ол саз қыш экспозициясынан зергерлік бұйымдар, фотосурет, ағаш өңдеу, сурет салу және тоқыма өнеріне дейін кеңейді. 2005 жылдың мамыр айында жергілікті билік жапон елшілігімен бірлесіп Жапон мәдениеті апталығын ұйымдастырды, онда Көркемдік орталықта бонсай, оригами, кимоно, жекпе-жек өнері, аниме және жапон мәдениетінің басқа да түрлері көрсетілді. Шара аясында осы жапон өнерін үйренуге арналған тегін семинарлар ұйымдастырылды. Муниципалитетте мәдениетті насихаттауды жалғастыру мақсатында 2005 жылдың қазан айында балалар, әуесқой және кәсіби фотографтар арасында III Салон де Фотография Эль Хатильо фотосурет конкурсы өткізілді.
In addition to the nationwide activities celebrating Christmas, the New Year, Carnival, and Easter, El Hatillo has a number of celebrations unique to the region. Since the 1766 founding of El Hatillo, a week long festival honoring Santa Rosalía de Palermo (Spanish: Fiestas Patronales en honor a Santa Rosalía de Palermo) is held in September featuring parades, Catholic masses, and traditional games, concluding with the traditional release of balloons accompanied by fireworks. On Holy Thursday, an image of the crucified Christ is decorated with flowers and paraded around El Hatillo's Plaza Bolívar in the Jesus Christ Procession. Since 1938, Carnival has been celebrated in El Hatillo with dancing, parades, and the election of a Carnival Queen in Plaza Bolívar. The founding of El Hatillo is commemorated on June 12 with organised activities including traditional games, mass, and balloons. A tradition having religious and agricultural significance has been celebrated every May since the beginning of the twentieth century. The third Sunday of May is the festival of Dama antañona, in which residents pay homage to the women of El Hatillo, with typical food and gifts. Since 1999, the El Hatillo Jazz Festival has attracted visitors to the municipality to hear national and foreign jazz artists. El Hatillo's art culture is rich with handcrafted products. Pottery is a common souvenir for tourists, and there are many artisans devoted to ceramics and pottery in the municipality. The Turgua Group is an artist collective of almost twenty potters and blacksmiths, founded in 1992 by Guillermo Cuellar, an internationally known potter. The group has two exhibitions a year, which have expanded from pottery exposition to jewelry, photography, woodwork, drawing and weaving. In May 2005, the local government collaborated with the Japanese Embassy to organise Japan Cultural Week, an exposition held in the Art Center featuring bonsai, origami, kimono, martial arts, anime and other manifestations of the Japanese culture. The event offered free workshops for learning these Japanese arts. Continuing cultural promotion in the municipality, the III Salón de Fotografía El Hatillo – a photography contest for children, amateur and professional photographers – was organised in October 2005.
Ас мәзірі
Эль Хатильодағы тағам индустриясы муниципалитеттің коммерциялық дамуымен бірге өсті. 2006 жылдың қыркүйек айында «Estampas» апталық венесуэлалық журналында жарияланған мақалада Эль Хатильоның аспаздық өнері сипатталды, онда Эль Хатильоның әдеттегі венесуэлалық дастарқанын және жаңа гастрономиялық жетістіктерін ұсынатыны айтылды. Телевизиялық шеф-аспаз Юрайма Бланко Эль Хатильода Аспаздық өнер галереясын ашты, онда келушілер түрлі тағамдардың қуанышын көре алады. Сондай-ақ, дәстүрлі качапа мейрамханалары мен кафелері, сонымен қатар шетелдік және ұлттық тағамдардың үйлесімінен жасалған басқа да мейрамханалар бар. «Estampas» журналының мәліметінше, «Маурисио» деп аталатын танымал жергілікті мейрамхана швейцариялық және француз тағамдарын Кариб теңізінің аспазымен үйлестіреді. Эль Хатильода сонымен қатар churros, нан және мұзқаймақ сияқты көптеген кондитерлік өнімдер де ұсынылады.
The cuisine industry in El Hatillo has grown along with the commercial development of the municipality. A September 2006 article in Estampas – a weekly Venezuelan magazine – described the culinary arts of El Hatillo, noting that El Hatillo offers the usual Venezuelan table, as well as new gastronomic developments. The TV chef Yuraima Blanco opened the Culinary Art Gallery in El Hatillo, where diners can enjoy a variety of food. There are also typical cachapa restaurants and cafés, as well as other restaurants with a fusion of foreign and national food. According to Estampas, a well known local restaurant called "Mauricio's" mixes Swiss and French food with Caribbean gastronomy. El Hatillo also offers many varieties of confectionery, such as churros, pastry and ice cream.
Спорт
Лагунита ауылдық клубы – муниципалитеттегі маңызды спорттық нысандардың бірі. Клуб теннис және жүзуге мүмкіндік береді, бірақ ол ең алдымен 1974 жылғы WGC әлем кубогінің өтетін орны болған гольф алаңымен танымал. Дик Уилсон жобалаған клуб 1959 жылы уақытша кеңсесімен құрылып, 1964 жылы ресми түрде ашылды. Лагунита ауылдық клубы Ла Лагунита ауданының дамуында маңызды рөл атқарды – бұл амбициялы қала құрылысы жобасы, нәтижесінде Каракастың ең бай аудандарының біріне айналды. Хипарион – Эль Хатильода орналасқан тағы бір клуб; Венесуэланың мәдени мұра тізімінде көрсетілгендей, 1930 жылдардағы бұл ат спорты нысаны бастапқыда ат саяхаттары үшін пайдаланылған, бірақ кейін жылқыларды оқыту және күту орталығына айналды. Hiparión клубы ат спортымен айналысу ісінде халықаралық деңгейде танымал. Ла Лагунитада Сан-Константино және Санта-Елена румын православие шіркеуі орналасқан. Бұл ғимарат – 16 ғасырға жататын архитектуралық туынды, Румыниядан әкелінген, толығымен емен және шырша ағашынан салынған, және 40 000-нан астам жеке орналастырылған және өрнектелген плиткалармен әсемделген. Әлемде осы типтегі қалған 15 шіркеудің бірі, және Румыниядан тыс жердегі екі шіркеудің бірі (екіншісі – Швейцарияда). Балаларға арналған Caicaguana ранчосында La Lagunita-да Expanzoo орналасқан, онда келушілер экзотикалық жануарларды көріп, оларға қол тигізе алады. Зообақ ерекше жұмыс орындары ұсынады; жұмысшылар аз қамтылған отбасылардан алынған, ал қызметкерлердің арасында психикалық денсаулығында мәселелері бар адамдар да бар. Baby Zoo – балалардың жануарлармен тікелей қарым-қатынасқа түсуіне мүмкіндік беретін тағы бір орын; келушілер жануарларды тамақтандырып, оларға қол тигізе алады, атқа міне алады және арнайы шаралар үшін орынды жалға ала алады. Дегенмен, 2006 жылдың қаңтарында Ла Лагунитаны Макаракуаймен байланыстыратын жаңа жол салынып жатыр, және оның 2010 жылы аяқталуы жоспарланған; мэр Каталанның сөзіне сәйкес, Эль Хатильо тұрғындарының 23%-ы ақыры осы көлік жолын пайдаланатын болады. Оның құны 2006 жылдың басында 19 572 000 АҚШ доллары деп бағаланған. Метро желісін кеңейту және Ла Лагунита мен Макаракуайды байланыстыратын жол сияқты жергілікті шешімдер Эль Хатильо маңындағы көлік кептелісін азайтуға көмектеседі, бірақ көлік мәселесі бүкіл Каракасқа әсер етеді. Күн сайын шамамен бір миллион көлік Каракас қаласынан өтеді, бұл көлік желісінің тоқырауына себеп болады. Автомобильдер Каракастың көшелері мен тас жолдарында орташа сағатына 15 км (9 миль) жылдамдықпен жүреді.
Lagunita Country Club is one of the most important sports facilities in the municipality. The club offers tennis and swimming, but it is best known for its golf course, the home of the 1974 WGC World Cup. Designed by Dick Wilson, the club began with temporary headquarters in 1959, opening officially in 1964. Lagunita Country Club played an important role in the development of La Lagunita neighborhood – an ambitious urban project, which has become one of the wealthiest areas of Caracas. Hiparión is another club located in El Hatillo; according to the Venezuelan Census of Cultural Heritage, this equestrian facility from the 1930s was originally used for horse trips, but it later became a place for the training and caring of horses. The Club Hiparión is internationally known for its equestrian training. La Lagunita is the site of the San Constantino and Santa Elena Romanian Orthodox Church. The building is an architectural work from the 16th century, brought from Romania, made completely from oak and fir woods, and detailed with more than 40,000 individually placed and carved tiles. It is one of only 15 churches of its type remaining in the world, and one of only two outside of Romania, the other being in Switzerland. For children, the Caicaguana hacienda in La Lagunita houses the Expanzoo, where visitors can see and touch exotic animals. The zoo is recognised for offering unique employment opportunities; the workers are from families with few resources, and the staff include the mentally ill. The Baby Zoo is another place for children to interact with animals; visitors can feed and touch the animals, ride horses and rent the location for special events. However, as of January 2006, a new route that will connect La Lagunita with Macaracuay – a neighborhood in northeast Caracas – is under construction and is planned to be completed in 2010; according to Mayor Catalán, 23% of El Hatillo's inhabitants will eventually use this transit way. Its cost was estimated in early 2006 as US$19,572,000. Local solutions – such as the proposed Metro extension line and the road connecting La Lagunita and Macaracuay – may improve the traffic congestion around El Hatillo, but the traffic issue affects all of Caracas. It is estimated that one million vehicles transit Caracas daily, causing a collapse of the transportation network. Automobiles travel at an average speed of 15 km/h (9 mph) on the streets and highways of Caracas.