Александр Калам: Швейцар суретшісінің өмірі мен творчествасы

Кіріспе

Швейцария суретшісі (1810–1864)

Александр Каламе (28 мамыр 1810 – 19 наурыз 1864) – швейцариялық пейзаж суретшісі, Дюссельдорф мектебімен байланысты болған.

Өмірбаян

Ол сол кездегі Корсьер-сюр-Веве аймағында дүниеге келген, қазіргі уақытта Веве қаласының бір бөлігі. Ол Веведегі шебер мәрмәр жұмысшысының ұлы болды, бірақ әкесі отбасылық қалпын жоғалтқандықтан, Каламе өнерге назар аудара алмады, керісінше, 15 жасынан бастап банкте жұмыс істеуге мәжбүр болды. Әкесі ғимараттан құлап қайтыс болғаннан кейін, жас Каламеге анасын күтіп бағу міндеті жүктелді. Бос уақытында Швейцарияның шағын көріністерін салуға тырысты. 1829 жылы ол өзінің меценаты, банкир Диодатимен танысты, ол оған пейзаж суретшісі Франсуа Дидайдан сабақ алуға мүмкіндік берді. Бірнеше айдан кейін ол өзін толықтай өнерге арнауды шешті. 1835 жылы Париж мен Берлинде Швейцария Альпі және орман суреттерін көрмеге шығарды. Ол, әсіресе, Германияда кеңінен танылды, бірақ Каламе иллюстрациядан гөрі суретші ретінде белгілі болды. Ол Дюссельдорф суретшілік мектебімен байланысты. 1842 жылы Парижге барып, Монблан, Юнгфрау, Брайенцерзе, Монте Роза және Монт-Кервин суреттерін көрсетті. Ол Женевада сабақ берді, онда Адольф Мозенгел оның шәкірттерінің бірі болды. 1844 жылы Италияға сапар шегіп, Рим мен Неапольден көптеген суреттер әкелді, соның ішінде Паэстум қираған жерлерінің суреті (Лейпциг қалалық мұражайында сақталады). Ол итальяндық табиғатты түсіну қабілетін көрсетті, бірақ Альпі таулары оның ерекшелігі болып қалды. Мұздықтар, асыл жасыл, ақ көбікті тау суы, дауыл кезінде ағаштарды бөлетін және желбіреген бұлттар, көп түсті тастар, тұманнан жартылай жасырылған, жарқыраған күн сәулесінде – осылардың бәрін ол табиғатқа сәйкес бейнелей білді. Біз оларды бүгінге дейін Берн облысының жоғарғы бөлігінен, Тирольде, Люцерн көлінен, орман мұнарасы (Лейпциг қалалық мұражайында), орман ағысы (Дрезден галереясы) және т.б. деп атаймыз. Оның ең тапқыр туындыларының бірі – төрт пейзажда төрт маусым мен күндізгі уақытты бейнелеу: оңтүстіктегі көктемгі таң, солтүстік жазықтағы жазғы ортасы, күзгі кеш және тау үстіндегі қысқы түңгірген. Ол осы ірі туындыларымен танымал болды, ал оның атағы кішкентай шығармаларымен және литографияларымен, атап айтқанда Лаутербруннен мен Мейрингеннің 18 зерттеуімен және Альпілік өткелдердің 24 парағымен артты. Бұл суреттер Франция, Англия және Германияда кеңінен таралды және бүгінге дейін осы сурет салу стилін үйрену үшін қолданылады. Каламе 1850 жылы Нидерланд Корольдік институтының корреспонденті болды, келесі жылы қызметтен кетті. Ол 1864 жылы Франциядағы Ментон қаласында қайтыс болды. 2006 жылы Массачусетс штатының Уильямстаун қаласындағы Стерлинг және Франсин Кларк өнер институтында Каламенің отыздан астам суретінен тұратын көрме ұйымдастырылды.

He was born in Arabie at the time belonging to Corsier sur Vevey, today a part of Vevey. He was the son of a skillful marble worker in Vevey, but because his father lost the family fortune, Calame could not concentrate on art, but rather he was forced to work in a bank from the age of 15. When his father fell from a building and then died, it was up to the young Calame to provide for his mother. In his spare time he began to practice drawing small views of Switzerland. In 1829 he met his patron, the banker Diodati, who made it possible for him to study under landscape painter François Diday. After a few months he decided to devote himself fully to art. In 1835 he began exhibiting his Swiss Alps and forest paintings in Paris and Berlin. He became quite well known, especially in Germany, although Calame was more a drawer than an illustrator. He is associated with the Düsseldorf school of painting. In 1842 he went to Paris and displayed his works Mont Blanc, the Jungfrau, the Brienzersee, the Monte Rosa and Mont Cervin. He taught in Geneva, where Adolf Mosengel was one of his pupils. He went to Italy in 1844 and brought back from Rome and Naples countless paintings, among them one of the ruins of Paestum (in the city museum in Leipzig). He showed that he was capable of understanding Italian nature; but the Alps remained his speciality. The glaciers, emerald green, white foaming mountain water, which split the trees during the storm, and the whipped clouds, the multi colored rocks, half masked from fog, in the rays of the gleaming sun, are those things, which he knew to be true to nature. We still call them the Handeckfall from Bernese upper country, in Tirol, Lake Lucerne, the forest tower (in the urban museum of Leipzig), the forest stream (Dresdener gallery) etc. One of his most ingenious works is the representation of the four seasons and times of the day in four landscapes, a spring morning in the south, a summer midday in the Nordic flatlands, an Autumn evening, and a winter night on a mountain. He became popular with these large works, and his popularity grew with smaller pieces and lithographies, namely 18 studies of Lauterbrunnen and Meiringen and the 24 sheets of Alpine passes. These were widespread in France, England, and Germany and are still today used to teach this style of painting. Calame became a correspondent of the Royal Institute of the Netherlands in 1850, he resigned the next year. He died in Menton, France, in 1864. An exhibition featuring more than thirty of Calame's paintings was held at the Sterling and Francine Clark Art Institute in Williamstown, Massachusetts in 2006.

Таңдалған шығармалар

Женева мен Монбланға қараған Petit Saconnex көрінісі, 1834, кенеп, 31×44 см. (Winterthur, Stiftung Oskar Reinhart)
Паэстум ғибадатханасының қирандылары, 1847, кенеп, 195×260 см. (Лейпциг, Өнер мұражайы)
Емен ағаштары. Филадельфия өнер мұражайы.