Альберт фон Келлер: Неміс суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Неміс суретшісі, американдық социолог Альберт фон Келлер (1844 жылдың 27 сәуірі – 1920 жылдың 14 шілдесі) – швейцариялық тегі бар неміс суретшісі. Ол портреттер мен интерьерлерді салуда ерекше көзге түсті. Оның туындыларында әйел бейнелері маңызды орын алады.

Өмірбаян

Келлер Швейцарияның Гайс қаласында дүниеге келген. Ол туған кезде ажырасқан Каролина Келлердің сегіз баласының бірі болды. Әдетке сәйкес, ол бойжеткен кезіндегі тегін қайта қолданды. Оның бұрынғы күйеуінің інісі – оның нағыз әкесі болуы мүмкін. Үш жасқа толған соң, бірнеше көші-қоннан кейін отбасы Байройтке қоныстанды, онда ол бастауыш мектепке барып, фортепиано сабақтарын алды. 1852 жылы анасы Бавария азаматы болды, демек ол да солай болды. 1854 жылдың ортасында олар Мюнхенге көшіп келді, ол Мюнхендегі Максимилиан гимназиясына оқуға түсті. 1863 жылы бітіріп, Людвиг Максимилиан университетінде құқық білімін оқуға түсті. 1865 жылдан кейін ол өнер саласында мансап құруды шешті, бірақ Көркемсурет академиясында аз ғана уақыт болды. Ол Германия, Франция, Италия және Бенлюкс елдері бойынша көптеген оқу сапарларын жасады. 1867 жылдан бастап ол Мюнхендегі әртүрлі студияларда жұмыс істеді, соның ішінде Артур фон Рамбергтің студиясында. 1869 жылы Гласпаласта алғашқы көрмесін өткізді және 1873 жылы суретшілер қауымдастығының мүшесі атанды. 1878 жылы Баварияның банкирі Арон Элиас Зелигманның шөбересі Ирен фон Эйхтальға (1858–1907) үйленді. Ол оның қырықтан астам портретін салған. Бірінші ұлы нәресте кезінде қайтыс болды. Екінші ұлы Балтазар 1884 жылы дүниеге келді, бірақ анасынан аз уақыт бұрын, 1906 жылы қайтыс болды. 1883 жылы Парижде тұрғанда алғаш рет Салон көрмесіне қатысты. 1886 жылы Альберт фон Шренк-Ноцинг құрған паранормальдық құбылыстармен айналысатын жаңа "Мюнхен психологиялық қоғамының" мүшесі болды. Ол христиандық тақырыптармен байланысты, көріністер мен галлюцинацияларды бейнелейтін парапсихологиялық мотивтерді көрсетуге кірісті. 1892 жылы Мюнхен сецессиясының негізін қалаушылардың бірі болды және 1904 жылдан 1920 жылға дейін вице-президент қызметін атқарды. Сонымен қатар Deutscher Künstlerbund кеңесінің мүшесі болды. 1898 жылы Баварияның Батырлық орденінің рыцарьдық кресімен марапатталды, бұл оған атының алдына "фон" деген ақсүйек атауын қоюға құқық берді. 1920 жылдың 14 шілдесінде Мюнхенде қайтыс болды. Ол және әйелі Ирен сол жердегі Alter Südfriedhof бейістігіне жерленген.

Keller was born in Gais, Switzerland. He was one of eight children born to Caroline Keller, who was divorced at the time of his birth. As was customary, she had resumed the use of her maiden name. Her ex husband's brother may have been his true father. When he was three, after several moves, the family settled in Bayreuth where he attended primary school and took piano lessons. In 1852, his mother became a citizen of Bavaria and, by extension, so did he. Sometime in mid 1854, they relocated to Munich and he was enrolled at the Maximiliansgymnasium München. He graduated in 1863 and transferred to Ludwig Maximilian University to study law. After 1865, he decided to pursue a career in art instead, but spent only a short time at the Academy of Fine Arts. He made numerous study trips throughout Germany, France, Italy and the Low Countries. From 1867 he worked at several different studios throughout Munich, including that of Arthur von Ramberg, where he drew nude studies. He had his first showing at the Glaspalast in 1869 and became a member of lt=Allotria, an artists' association, in 1873. In 1878, he married Irene von Eichthal (1858–1907), great granddaughter of the Bavarian Court Banker, Aron Elias Seligmann, Freiherr von Eichthal. He would eventually paint over forty portraits of her. Their first son died as an infant. Their second son, Balthasar, was born in 1884, but died in 1906, shortly before his mother. He exhibited at the Salon for the first time in 1883, while living in Paris. In 1886, he became a member of the new "Munich Psychological Society"; actually a group devoted to the paranormal, founded by Albert von Schrenck Notzing. Soon he began representing parapsychological motifs, connected to Christian themes, with visions and hallucinations. In 1892, he was one of the co founders of the Munich Secession and served as vice president from 1904 to 1920. He was also a board member of the Deutscher Künstlerbund. In 1898, he received the Knight's Cross of the Order of Merit of the Bavarian Crown, which entitled him to use the noble "von" in his name. He died on 14 July 1920 in Munich. He and his wife Irene are interred at the Alter Südfriedhof there.