Луи Бувело: Швейцариядан Австралияға дейінгі суретшінің өмірі мен шығармашылығы
Louis Buvelot
Швейцар суретшісі Луи Бувело: Бразилиядағы 17 жыл, Австралиядағы 23 жылдық өмірі, Heidelberg мектебіне әсері. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луи Бувелот (Морж, 3 наурыз 1814 – Мельбурн, 30 мамыр 1888), шын аты Абрам Луи Бувелот, – бразилияда 17 жыл, Швейцарияға 5 жыл қайтып келгеннен кейін Австралияда 23 жыл өмір сүрген швейцариялық пейзаж суретшісі. Ол Хайдельберг мектебінің суретшілеріне үлкен әсер етті.
Louis Buvelot ( Morges 3 March 1814 – Melbourne 30 May 1888), born Abram Louis Buvelot, was a Swiss landscape painter who lived 17 years in Brazil and following 5 years back in Switzerland stayed 23 years in Australia, where he influenced the Heidelberg School of painters.
Ерте өмір
Бувело Швейцарияның Во кантонындағы Морже қаласында, почта қызметкері Франсуа Симеон Бувело мен оның әйелі, мектеп мұғалімі Жанна Луиза Хейзердің екінші ұлы болып дүниеге келді. Луи Бувело (өзінің бірінші атын ұнатпағандықтан оны ешқашан қолданбаған) Лозаннада Марк Луи Арландтың басшылығымен жұмыс істеді, ал 1834 жылдан бастап Парижде сол кездегі танымал пейзаж суретшісі Камилла Флерспен оқуын жалғастырды. Бірнеше айдан кейін ол Бразилияның Баия штатына көшіп, ағасының кофе плантациясында жұмыс істеді. 1840 жылдың қазан айында Бувело Рио-де-Жанейроға көшіп, император Дом Педро II-нің назарын аударды, ол оның бірнеше суреттерін сатып алып, оны Роза орденімен марапаттады. 1843 жылдың қараша айында Бувело Мари Фелисити Лалуэттке (1816 жылы туған) үйленді. Бувело 1852 жылы Швейцарияға оралды және 1856 жылы Бернде көрмеге қойылған суреті үшін күміс медальмен марапатталды. Жылы елде тұрғандықтан Швейцарияның суығы денсаулығына қиын тиген соң, Бувело отбасын Ла-Шо-де-Фонде қалдырып, 1864 жылы мұғалім Каролина Джули Бегинмен бірге Ливерпульден Мельбурнге, Австралияға аттанды.
Buvelot was born in Morges, Vaud, Switzerland, second son of François Simeon Buvelot, postal official, and his wife Jeanne Louise née Heizer, a school teacher. Louis Buvelot (who disliked his first name and never used it) worked under Marc Louis Arland at Lausanne, and from around 1834 continued his studies at Paris with Camille Flers, a well known landscape painter of the day. After a few months there he migrated to Bahia, Brazil where he worked on his uncle's coffee plantation. In October 1840 Buvelot moved to Rio de Janeiro and attracted the notice of the emperor Dom Pedro II, who bought some of his pictures and decorated him with the Order of the Rose. In November 1843 Buvelot married Marie Félicité, née Lalouette (born 1816). Buvelot returned to Switzerland in 1852 and in 1856 was awarded a silver medal for a picture exhibited at Bern. Buvelot having lived in a warm country and finding the cold of Switzerland trying to his health left his family in La Chaux de Fonds and sailed from Liverpool bound for Melbourne, Australia in 1864 accompanied by Caroline Julie Beguin, a teacher.
Австралиядағы мансап
1865 жылы ақпанда Мельбурнге келген Бювелот бір жыл бойы Бурк-стритте фотограф болып жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай сурет салуға қайта оралды. Ол бірнеше жыл Латроуб-стрит-Истте тұрды, содан кейін Джордж-стритке, Фицройге көшіп өтті. Оның жаңа әйелі Каролина Джули Бегин француз тілін оқыту арқылы көмектесті, ал ол көп ұзамай суреттерін сатып алушылар таба бастады, олардың арасында Джеймс Смит ең біріншілердің бірі болды. 1869 жылы Виктория Ұлттық галереясы оның екі суретін сатып алды, ал 1870 жылы Колерайндегі су қоймасы үшін 131 фунт төледі. 1873, 1880 және 1884 жылдары Мельбурнде өткен көрмелерде ол алтын медальдармен марапатталды, сондай-ақ 1876 жылы Филадельфия көрмесінде күміс медаль алды. Оның абыройы бекінді, оның жалғыз қызығушылығы – жұмысы болды, және ол 1888 жылдың 30 мамырында қайтыс болғанға дейін үздіксіз сурет салып тұрды. Ол Борондара зиратына жерленді, онда оның есіне үлкен ескерткіш орнатылды.
Arriving in Melbourne in February 1865, Buvelot was in business as a photographer in Bourke Street for a year but soon resumed his painting. He lived for some years in Latrobe Street East, and then moved to George Street, Fitzroy. His new wife, Caroline Julie Beguin, helped by teaching French, and presently he began to find buyers for his pictures, of whom James Smith was one of the earliest. In 1869 the trustees of the National Gallery of Victoria bought two of his pictures, and in 1870 paid £131 for the Waterpool at Coleraine. In 1873, 1880 and 1884 he was awarded gold medals at exhibitions held in Melbourne, and he also received a silver medal at the Philadelphia exhibition of 1876. His reputation became established, his only interest was his work, and he went on steadily painting until his death on 30 May 1888. He was buried at the Boroondara Cemetery, where a large monument was erected in his memory.
Мұра
Бувелоның жесірі, ол да суретші болған, 1902 жылы қайтыс болды, балалары болған жоқ. 1888 жылдың шілдесінде Мельбурндағы Виктория Ұлттық галереясында оның туындыларының естелік көрмесі өтті, содан кейін осы ғимараттағы бір галереяға оның есімі берілді. Бувелот Австралия өнеріне зор үлес қосқанымен танымал. Оның көбінесе майлы бояумен салынған пейзаждардан тұратын туындылары жоғары бағаланады, бірақ оның Хайдельберг мектебінің бірнеше мүшесіне, соның ішінде Артур Стритонға ұстаздық жасауы одан да маңыздырақ болды. Стритон Бувелоттың 1866 жылғы «Темплстоуге жақын жазғы кеш» картинасын «Викторияда салынған тұңғыш көркем пейзаж» деп атады. Оның ашық ауада сурет салуға (плен-аир) деген құштарлығы – сол суретшілердің туындыларының ерекше белгісі болды.
Buvelot's widow, also an artist, died in 1902, there were no children. In July 1888 a memorial exhibition of his work was held at the National Gallery of Victoria, Melbourne, and one of the galleries in that building was subsequently named after him. Buvelot is best known for his great contribution to Australian art. His works, mostly oil landscapes, are quite well regarded, but perhaps his impact was even greater as a tutor of several members of the Heidelberg School, including Arthur Streeton, who named Buvelot's 1866 painting Summer Evening Near Templestowe the "first fine landscape painted in Victoria". His enthusiasm for plein air painting (that is, painting directly in the open air) was a key characteristic of those artists' work.