Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теодор Рузвельттің қызы (1891–1977)
Daughter of Theodore Roosevelt (1891–1977)
Этель Кароу Дерби (Рузвельт; 13 тамыз 1891 – 10 желтоқсан 1977) – АҚШ президенті Теодор Рузвельттің ең кіші қызы және төртінші баласы. Лонг-Айленд тұрғындары оны «Каралева» немесе «Ойстер-Бейдің бірінші ханымы» деп білген. Этель анасы Эдит 1948 жылы қайтыс болғаннан кейін, әкесінің мұрасын және отбасылық үйі Сагамор Хиллді келер ұрпақтар үшін сақтауда маңызды рөл атқарды.
Ethel Carow Derby ( Roosevelt; August 13, 1891 – December 10, 1977) was the youngest daughter and fourth child of the President of the United States Theodore Roosevelt. Known as "The Queen" or "The First Lady of Oyster Bay" by its Long Island residents, Ethel was instrumental in preserving both the legacy of her father as well as the family home, Sagamore Hill for future generations, especially after the death of her mother, Edith, in 1948.
Алғашқы жылдар
Этель Кароу Рузвельт Нью-Йорктің Ойстер-Бэй қаласында Теодор Рузвельт пен Эдит Кермит Кароудың отбасында дүниеге келді. Оның жартылай қарындасы Әлис және төрт ағасы болды: Тед (Теодор III), Кермит, Арчи және Квентин. Кішкентай кезінен бастап-ақ Этель Кароу өзекті басшылық қасиеттерін көрсетті. Әкесі бір күні: "Ол әр нәрсені істеуге және әркімді басқаруға жаратылған" деді. Сагаморе Хиллде Этель барлық ойындарға белсенді қатысып, әсіресе анасымен бірге атқа мінуді ұнататын.
Ethel Carow Roosevelt was born in Oyster Bay, New York to Theodore Roosevelt and Edith Kermit Carow. She had a half sister Alice, and four brothers; Ted (Theodore III), Kermit, Archie, and Quentin. From an early age, young Ethel Carow showed practical leadership qualities. Her father once remarked: "she had a way of doing everything and managing everybody." At Sagamore Hill, Ethel actively took part in all the games, and especially enjoyed horseback riding with her mother.
Ақ үйдегі жылдары
Ақ үйде Этель көбінесе анасының орнын басып, тамақ заказдарын жасап, қызметкерлерге міндеттер жүктеген. 1901 жылы Уильям МакКинли қаза болғаннан кейін әкесі президент болғанда оған 10 жас болды. Отбасы Ақ үйде тұрған жылдары Этель барынша жайлы болуға тырысты, себебі ол жартылай қарындасы Элис Рузвельттей назарды ұнатып қабылдамады. Анасы Эдит те оны қарапайым болуға ынталанды, өйткені әйел жаңалықтарда тек тууы, үйленуі және қайтысы туралы хабарламалармен ғана көзге түседі деп сенді. Этель Ұлттық кафедральдағы мектепке барды және әкесінің лауазымына байланысты достасуға қиындықтар туды. Рузвельдтер Ақ үйден кетпес бұрын, Этель 1908 жылдың 28 желтоқсанында 17 жасында Ақ үйде өзінің тұңғыш "қоғамға шығу" кешін өткізді.
In the White House, Ethel often filled in for her mother by placing meal orders and delegating tasks to the staff. She was only 10 years old when her father became President after William McKinley's assassination in 1901. During her family's years in the White House, Ethel always tried to keep as low a profile possible because she did not seem to enjoy the attention as much as her half sister Alice Roosevelt did. She was also encouraged to maintain her low key persona by her mother Edith, who believed that a woman only made the news to announce her birth, marriage and death. Ethel attended school at the National Cathedral and had difficulty making friends due to her father's position. Just months before the Roosevelts' departure from the White House, Ethel had her debut and "Coming Out" party in the White House on December 28, 1908, aged 17.
Қызмет
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Этель, енді медбике, күйеуі хирург болып қызмет еткен Франциядағы сол ауруханада қызмет етті. Кейіннен ол Қызыл Крестпен байланысқа түсті, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нассау округінің төрағасы болды, содан кейін Нассау округінің медбикелік қызметінің төрағасы қызметін атқарды. Оның ұзақ жылдар бойы, тіпті саяхаттап жүргенде де, атқарылған жұмысы Нассау округінің Қызыл Крест мұрағатында сақталған хаттарынан көрінеді. Қызыл Крест оның "Елу жылдық қызметі" белгісін Сагамор төбесіне жеткізгенде, қателіктерін түзеуге мәжбүр болды – бұл елу жыл емес, алпыс жылдық қызмет екені анықталды. Портретін салуға келгенде ол кешкі көйлек пен әшекейлерді таңдамай, Қызыл Крест формасын киді. Ол Сагамор төбесін Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде жариялау үшін көп жылдар бойы еңбек етті. Ол Американың Табиғи тарих мұражайының қамқорлар кеңесіне сайланған алғашқы екі әйелдің бірі болды.
During World War I, Ethel, now a nurse, served in France in the same hospital where her husband served as a surgeon. Later, she became involved with the Red Cross, and served as Nassau County Chairman during World War II, and then as Chairman of the Nassau County Nursing Service. Her long involvement, even while traveling, is shown by her correspondence still residing in the Nassau County Red Cross archives. When the Red Cross brought her Fifty Year Service Pin to Sagamore Hill, they had to correct themselves—it was not fifty years of service, it was sixty. When it came time to have her portrait painted, she did not choose to wear an evening gown and jewels, she wore her Red Cross uniform. She put in many years of work to turn Sagamore Hill into a National Historic Site. She was one of the first two women to serve on the Board of Trustees of the American Museum of Natural History.
Кейінгі өмір және өлім
Кейінгі жылдары Дерби көбірек уақытын Американың азаматтық құқықтар қозғалысына арнады, бұл оның ұзақ жылдар бойы адал болған ісі еді. Ол бұрынғыдай ұлттық деңгейде емес, кішкентай ауқымда жұмыс істеді, бірақ өзінің туысы Элеонора Рузвельттей берілгендігімен ерекшеленді және алдымен жергілікті мәселелерді шешуге сенді. Дерби қара нәсілді тұрғындарға қатысты кемсітушілік байқалғанда, Ойстер-Бэйге арзан бағалы тұрғын үйлер салу үшін комиссия құрды. Бастапқыда көптеген тұрғындар бұл ұсынысқа қарсы болды. Этель достарын үйіне шақырып, оларды мұның дұрыс идея екеніне көндірді, нәтижесінде тұрғын үй жобасы сәтті аяқталды. 1960 жылы ол қызы Эдитпен бірге Республикалық ұлттық конвенцияда Ричард Никсонды қолдап сөз сөйледі. 1975 жылға қарай Дербидің денсаулығы көріне бастап нашарлады. 1977 жылы ол Ақ үйге Джимми Картер және оның әйелі Розалиннмен соңғы рет кездесті. 1977 жылдың желтоқсанында ол 86 жасында Нью-Йорк штатының Ойстер-Бэй қаласындағы Адам Дерби үйінде қайтыс болды. Ол жақын жердегі Ёунгс еске алу зиратында, ата-анасы, күйеуі және басқа туыстарымен бірге жерленді.
In her later years, Derby devoted more time to the American Civil Rights Movement, a cause she had long been devoted to. She worked on a smaller scale, though no less committed than her first cousin, Eleanor Roosevelt and believed in solving local problems before working nationally. When she felt Black residents were being discriminated against, Derby formed a committee to bring low income housing into Oyster Bay. The proposal initially was rebuffed by most of the residents. Ethel had her friends meet at her house where she convinced them that this was a good idea and the housing project was successfully completed. In 1960, she along with her daughter Edith, made a seconding speech for the nomination of Richard Nixon at the Republican National Convention. By 1975, Derby was in visibly weak condition. In 1977 she made her final visit to the White House to see Jimmy Carter and his wife Rosalynn. In December 1977, she died at the Adam Derby House in Oyster Bay, New York, aged 86; she was buried in the nearby Youngs Memorial Cemetery where her parents, husband and other relatives are also buried.