Тәжікстандағы Католик Шіркеуінің Тарихы мен Қазіргі Күйі
Catholic Church in Tajikistan
Католик шіркеуі Тажикстанда: тарихы, қазіргі халқы (100 адам), 4 ділмәр және 2 приход. Рим Папасы басшылығымен, миссия статус және шіркеулер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тәжікстандағы католик шіркеуі – Римдегі Папаның рухани басшылығымен Тәжікстандағы (Батыс Түркістан, Орталық Азия) жаһандық католик шіркеуінің бір бөлігі. 2009 жылы қауымның саны 300 адамға жуық деп есептелді. 2020 жылы бұл көрсеткіш 100 адамды құрады, оның ішінде 4 дін қызметкері және 8 қарындас екі приходта қызмет етті. Бұл sui iuris миссиясы (епархияға дейінгі юрисдикция, сондай-ақ тәуелсіз миссия ретінде белгілі) католиктер үшін босатылған, яғни тікелей Қасиетті Таққа бағынышты (ешқандай шіркеулік провинцияның құрамына кірмейді) және үш шіркеуді қамтиды (Тәжікстан астанасы Душанбеде және Бохтар маңындағы Вахш қалаларында), бірақ орталық емес.
The Catholic Church in Tajikistan is part of the worldwide Catholic Church in Tajikistan (West Turkistan, Central Asia), under the spiritual leadership of the Pope in Rome. In 2009, the size of the community was estimated at 300 people. By 2020, the number was believed to be 100 people, with 4 priests and 8 nuns across two parishes. This Mission sui iuris (pre diocesan jurisdiction, also known as Independent Mission) for the Catholics is exempt, i. e. directly subject to the Holy See (not part of any ecclesiastical province), and comprises three churches (in the Tajik capital Dushanbe, and Vakhsh near Bokhtar), but no see.
Тарих
Қазіргі заманда Католик шіркеуі Тажикстанда кеңестік депортациялар арқылы орнықты, ал 1974 жылы Душанбеде (Душанбедегі Әулие Иосиф шіркеуі) және Қурғонтеппада шіркеулер ашылды. Көптеген католиктер Кеңес Одағының құлауынан кейін 1990-шы жылдардағы азамат соғысынан қашып кетті. 1997 жылы Папа Иоанн Павел II Аргентинаның Тән бітіру институты басқаратын ел үшін sui iuris миссиясын құрды. 2004 жылға қарай миссияда үш приход, бір миссионерлік орталық, бес дін қызметкері, төрт Мейірімділік миссионерлерінің қарындасы және өз веб-сайты болды. Мейірімділік миссионерлері 2006 жылы жас қыздарға тігін сабақтарын бастады, осылайша олар өздерінің дағдыларын жетілдіріп, білімдерін жалғастыра алады. 2007 жылдың шілдесінде Әулие Авила елдегі 22 ислам емес діни ұйыммен бірге діни азшылықтардың қызметін қатты шектейтін заң жобасына қарсылық білдірді. 2008 жылдың наурыз айында Душанбедегі көптеген кедей және қарт азаматтар қатал қыстан аман қалу үшін Caritas Tajikistan, Care International және АҚШ Католик көмек көрсету қызметінен көмек алу үшін қарындастар үйінің алдында кезекке тұрды. 2012 жылы үш тажик дін қызметкері болуға оқып, үш адам қарындас болуға ниеттенді.
In modern times the Catholic Church obtained a presence in Tajikistan through Soviet deportations, and in 1974, churches were opened in Dushanbe (St Joseph Church, Dushanbe) and Qurghonteppa. Many Catholics fled the 1990s civil war following the Soviet Union collapse. In 1997, Pope John Paul II created a mission sui iuris for the country to be administered by the Institute of the Incarnate Word of Argentina. By 2004, the mission had three parishes, one mission center, five priests, four nuns of the Missionaries of Charity, and its own website. The Missionaries of Charity started sewing classes for young women in 2006 so they might develop skills and further their education. In July 2007, Father Avila joined with the 22 non Islamic religious groups in the country to object to a bill that would greatly restrict the activities of religious minorities. In March 2008, many poor and elderly citizens queued at the nuns house in Dushanbe to receive aid from Caritas Tajikistan, Care International and United States Catholic Relief Service to survive the harsh winter. In 2012, there were three Tajiks studying for the priesthood and three who wished to be nuns.