Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Неке" - Эдвард Альбидің екі актерлік драмасы. Бұл пьесаның тұңғыш көрсетілімі 1987 жылы Венадағы ағылшын театрында болды.
Marriage Play is a drama for two actors by Edward Albee. The play premiered at Vienna's English Theatre in 1987.
Өндірістер
1987 жылдың 17 мамырында Венадағы ағылшын театрында тұңғыш рет көрсетілді. Бұл пьесаны "Ағылшын театры" тапсырыс берген. Рольдерді Кэтлин Батлер (Джилиан) және Том Клунис (Джек) орындады. "Некелік ойын" 1992 жылдың 8 қаңтарында Хьюстон қаласындағы "Алли" театрында, Нью-Джерси штатындағы Принстон қаласындағы "МакКартер" театрымен бірлесіп қойылды. "Некелік ойын" 1993 жылдың 1 қазанынан 31 қазанына дейін Бродвейден тыс "Signature Theatre Company" компаниясымен сахналанды. Джеймс Хоутон режиссерлік етті, актерлік құрамында Кэтлин Батлер (Джилиан) және Том Клунис (Джек) болды. 2001 жылдың мамыр айында пьеса Лондонның Ұлттық театрындағы "Cottesloe" театрында "Күнді табу" спектаклімен бірге қойылды. Рольдерді Билл Паттерсон мен Шила Гиш орындады, оқиға Суррей графтығындағы Ричмонд қаласында өтті. Кливлендтің минималистік театры "Cesear's Forum" 2009 жылдың сәуір-мамыр айларында "Playhouse Square" сахнасында Дана Харт пен Джулия Колибабтың қатысуымен қойды.
Marriage Play had its world premiere at Vienna's English Theatre, Vienna, Austria on May 17, 1987. The play was commissioned by the English Theatre. The cast was Kathleen Butler (Gillian) and Tom Klunis (Jack). Marriage Play had its United States premiere at the Alley Theatre, Houston, Texas, on January 8, 1992, in a co production with the McCarter Theatre, Princeton, New Jersey. Marriage Play was produced Off Broadway by the Signature Theatre Company, running from October 1, 1993, to October 31, 1993. Directed by James Houghton, the cast was Kathleen Butler (Gillian) and Tom Klunis (Jack). The play was produced in London at the National Theatre, Cottesloe Theatre, in a double bill with Finding the Sun, in May 2001. The cast was Bill Paterson and Sheila Gish, with the setting in Richmond, Surrey. Cesear's Forum, Cleveland's minimalist theatre company, presented the play at Playhouse Square in an April/May 2009 production with Dana Hart and Julia Kolibab.
Шолу
Пьеса соққымен басталады. Джек әйеліне отыз жыл бірге өмірден кейін, ол кетпек екенін айтады. Джиллиан оның күткендей реакция жасамағандықтан, ол үш рет қайталап айтады. Джиллианның жауаптары оны ашуландырады. Ақырында Джек креслоға құлап түседі. Көңілсіздігі мен қауіпсіздік сезімін білдіргеннен кейін, Джиллиан олардың қарым-қатынасына қатысты сын ескертпелерін сақтайтынын біледі; ол одан да шаршап қалады. Джиллиан мен Джек, «Вирджиния Вульфтен кім қорқады?» пьесасындағы Джордж мен Марта сияқты, өмірдегі көңілсіздігін білдіру және басып тастау үшін белгілі бір ритуалдық ойындар ойнайды. Пьесаның ортасында жұбайлар бір-бірімен ұрысып, тырнап, ұрып, тістеседі, тіпті еденге құлағаннан кейін де жалғастырады. Ұрыстан шаршағаннан кейін, олар өміріндегі есте қаларлық сәттер туралы әңгімелесе бастайды. Бірақ Джиллиан бұрынғы айыптауларға оралуға ниетті және Джекке ол ғана серігіне опасыздық жасаған жоқ екенін айтады.
The play opens with a blow. Jack informs his wife that, after thirty years of marriage, he intends to leave. Gillian does not react as he would expect; therefore he enters three times more. Gillian's answers make him angry. Finally Jack collapses on a chair. After expressing his frustration and insecurity, he learns that Gillian keeps critical notes on their lovemaking; he becomes even more paralyzed. Gillian and Jack, like George and Martha in Who's Afraid of Virginia Woolf?, play ritual games to express and contain their sense of life disappointment. In the middle of the play, the couple starts fighting with each other, clawing, punching and biting, even after they fall on the floor. Exhausted by the fighting, they start to talk about the memorable times in their life. However, Gillian is determined to return to the previous insults and tells Jack he is not the only one who was unfaithful to his partner.
Сыни жауап
"Феникс Нью Таймс" газетінің сыншысы 2008 жылы Кэтлин Батлер (түпнұсқадағы Джиллиан) қойған спектакль туралы былай деп жазды: "'Некелік ойын' – Альбидің 'Кім Вирджиния Вульфтен қорқады?' трагедиясындағы Джордж пен Мартаның әлдеқайда қарапайым жаңартылған нұсқасы. Джордж пен Марта сияқты, Джек пен Джиллиан да өмірдің орта жасынан кейінгі кезеңіне көңілі тоймайды. Олар да Джордж пен Марта сияқты бір-бірімен сөйлеспейді, керісінше, айқай-шумен келіседі. Олар қарым-қатынас құрмайды, тек әрекет етеді, бір сахнаны (Джек әйелін тастап кетуге тырысатын) қайта-қайта ойнап, олардың (және біздің) шаршағанша қуантуға ұмтылады. Батлердің режиссерлік шеберлігі осы қойылымда анық көрінеді, ал Альбидің туындыларына құлшынып білуі оның ерекше ырғақтарын айқын естуге, оның және осы некедегі адамдардың өмірді көбінесе көңілсіз театрлық оқиғаның бір бөлігі ретінде қалай көретінін түсінуге мүмкіндік береді."
The reviewer for the Phoenix New Times wrote of a 2008 production directed by Kathleen Butler (the original Gillian): "'Marriage Play' is essentially a far less sophisticated update on Albee's George and Martha, the historically high strung hotheads of his 'Who's Afraid of Virginia Woolf?' Like George and Martha, Jack and Gillian are disappointed in their post middle age lives. Also like George and Martha, they don't speak to one another; they bellow. They don't communicate; they play act, staging and restaging the same scene (in which Jack attempts to abandon his wife) until they (and we) are happily exhausted Butler's directorial stamp is all over this, and her deep knowledge of Albee's work allows us to hear clearly his peculiar rhythms, to see how he — and the people in this marriage play — envisions life as an act in an often dreary theatrical story."