Немец композиторы және пианист: Фюртегott Теодор Кирхнер өмірі мен шығармашылығы
Theodor Kirchner
Фюрхтеготт Кирхнер: неміс композиторы, романтизм дәуірінің пианисті. Өмірінде қиындықтарға қарамастан, 19 ғасырдың белгілі композиторларымен достасты. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фюрхгетт Теодор Кирхнер (10 желтоқсан 1823 – 18 қыркүйек 1903) – романтика дәуірінің неміс композиторы және пианиношысы.
German composer and pianist
Fürchtegott Theodor Kirchner (10 December 1823 – 18 September 1903) was a German composer and pianist of the Romantic era.
Музыкалық мансап
Кирхнер 19 ғасырдың көптеген жетекші композиторларының достығы мен құрметіне ие болды, бірақ табысты мансабын сақтай алмады, бұл, әрине, ысырапшылық пен құмар ойындарға тәуелділікті қамтитын тәртіпсіз өмір салтынан туындаған. Ол Хемницке жақын Нойкирхенде дүниеге келді және сегіз жасында өте қабілетті органшы және пианист болды. 1838-1842 жылдары Лейпцигте (фортепиано) және Карл Фердинанд Беккер (орган және теория) сабақтарын оқыды. Кейін Кирхнер Дрезденде оқыды және Лейпциг консерваториясына қысқа мерзімге түсті. 1843 жылы Мендельсонның ұсынысымен Швейцарияның Вентертур қаласында органшы болып жұмыс істеді. Ол онда шамамен 20 жыл бойы қызмет етті, бірақ Германияда көп саяхаттап, Роберт және Клара Шуманмен, сондай-ақ Брамспен достық қарым-қатынас жасады. Клара Шуман оны өте жақсы көретін, бірақ оның "мінезінде тұрақтылық жоқ" деп жазған, ал 1860-шы жылдардың басында олардың құпия романы болған болуы мүмкін. 1862 жылы Кирхнер Цюрихке көшіп, ондағы абоненттік концерттердің директоры болды. Бұл лауазымды үш жыл ғана атқарды. 1862-1872 жылдары Цюрихтегі музыка мектебінде сабақ берді. 1868 жылы үйленді, бірақ некесі сәтті болмады. 1870 жылдан бастап Цюрихте органшы болып жұмыс істегеннен кейін, 1872 жылы Майнингенге көшіп, сарай пианистісі болды; келесі жылы Вюрцбург консерваториясының директоры болып тағайындалды және 1875 жылға дейін қызмет етті. 1876-1883 жылдары Лейпцигте тұрды, содан кейін 1890 жылға дейін Дрезденде нота оқудан сабақ берді. 1884 жылы Брамс, Ханслик, Гад, Григ және Ханс фон Бюлов Кирхнердің қарызын өтеуіне көмектесу үшін 30 000 марка жинады. 1890 жылы ол әйелі мен отбасын тастап, Гамбургке көшті, онда бұрынғы шәкірті оған күтім жасады. 1894 жылы екі рет инсульт болғаннан кейін денесі сал болып қалды, ал соңғы жылдары мүлдем соқыр болды. 1903 жылдың 18 қыркүйегінде Гамбургте қайтыс болды. Кирхнерді Мендельсон, Роберт Шуман (Neue Zeitschrift für Musik журналында оны жақсы бағалаған), Брамс, Лист, Вагнер, Дворжак және Григ сияқты композиторлар жоғары бағалады.
Kirchner enjoyed the friendship and admiration of many leading composers of the 19th century yet was unable to maintain a successful career, apparently due to a disordered way of life which included extravagant spending and an addiction to gambling. He was born at Neukirchen near Chemnitz and at the age of eight was already an accomplished organist and pianist. From 1838 to 1842, he studied in Leipzig under (piano) and Karl Ferdinand Becker (organ and theory). Kirchner subsequently was a pupil of in Dresden and attended the Leipzig Conservatory for a short time. In 1843, he became organist in Winterthur, Switzerland on the recommendation of Mendelssohn. He remained there for nearly 20 years, but travelled much in Germany, befriending Robert and Clara Schumann and Brahms. Clara Schumann was very fond of him, though she wrote that 'in his character there is no stability', and it appears they had a discreet affair in the early 1860s. In 1862, Kirchner moved to Zürich as the director of the subscription concerts there. This only lasted three years. From 1862 to 1872, Kirchner taught in the music school at Zürich. He was married in 1868, but the marriage was not a success. After a spell from 1870 as organist in Zurich, he moved to Meiningen in 1872 to become court pianist; he was made director of the Conservatory in Würzburg the next year, serving until 1875. From 1876–1883, he lived in Leipzig, then taught score reading in Dresden until 1890. In 1884, Brahms, Hanslick, Gade, Grieg and Hans von Bülow raised 30,000 marks to enable Kirchner to pay off his debts. In 1890, he abandoned his wife and family and moved to Hamburg, where he was looked after by a former pupil. Two strokes left him paralysed in 1894, and he became completely blind in his last years. He died in Hamburg, on 18 September 1903. Kirchner was esteemed by, amongst others, Mendelssohn, Robert Schumann (who wrote approvingly of him in Neue Zeitschrift für Musik), Brahms, Liszt, Wagner, Dvořák, and Grieg.
Композициялар мен аранжировкалар
Ол дарынды аранжировщик болды, оның транскрипцияларына Брамстың екі скрипкалық секстетін фортепиано триосы ретінде жазу кіреді; сонымен қатар ол Брамстың неміс реквиемінің вокалдық партиясын және Венгрия билерінің үшінші және төртінші жинақтарының фортепианоға арналған жеке аранжировкаларын, сондай-ақ «Либеслидер вальсін» жасады. Композитор ретінде ол терең романтикалық лирик және табиғи миниатюрист болды – ол 1000-нан астам фортепиано шығармасын (көбінесе циклдарда жиналған) жазғандығымен ерекшеленеді, олардың көпшілігі бір минутқа жуық уақытты құрайды – ол 19 ғасырдағы Веберннің багательдерінің алға басушысы еді. Оның 1876 жылы жазылған 23-ші шығармасы – вальстері Брамсқа арналған, ал «Нахтбильдер» атты «сипаттамалық шығармалар» жинағы (25-ші шығармасы) Брамстың «Wie bist du, meine Königin» әнінен цитата келтіреді. Одан басқа, органдық шығармалар мен әндер, хор және камералық шығармалар да бар, бірақ оркестрлік музыка жоқ. Дегенмен, оның досы Генрих Шульц-Бютен Кирхнердің фортепиано шығармаларынан оркестрлік сюита жасады. Ол Роберт Шуманның музыкасымен ерекше шабыттанды. Кирхнердің толық шығармалары Винтертурдағы Amadeus баспасында жарық көреді.
He was a gifted arranger whose transcriptions include the realization of Brahms's two string sextets as piano trios; he also made the vocal score of Brahms's German Requiem and solo piano arrangements of the third and fourth sets of Hungarian Dances and the Liebeslieder Walzer. As a composer, he was an intense romantic lyricist and a natural miniaturist—he is credited with having written over 1000 piano pieces (mainly collected in cycles) of which many are only a minute or so in duration—a kind of 19th century forerunner of Webern's Bagatelles. His waltzes, opus 23, composed in 1876, are dedicated to Brahms and the suite of 'characteristic pieces', Nachtbilder, opus 25 quotes Brahms's song Wie bist du, meine Königin. There are also some organ pieces and songs and a few choral and chamber works, but no orchestral music at all, though his friend Heinrich Schülz Beuthen made an orchestral suite out of some of Kirchner's piano pieces. He was especially influenced by Robert Schumann's music. Kirchner's complete works are being published by Amadeus in Winterthur.