Джон Дайк Акленд: Парламент мүшесі және Америка соғысының қатысушысы
John Dyke Acland
Джон Дайк Акленд (1747-1778): британдық саяхатшы, полковник, АҚШ Тәуелсіздік соғысында қатысқан. Ақлендтер әулетінің тарихы, саяси көзқарастары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парламент мүшесі
Member of Parliament
Полковник Джон Дайк Акленд (21 ақпан 1747 – 22 қараша 1778), Сомерсеттегі Теттон және Пикстон иесі, Корнуоллдағы Каллингтон округінен Парламент мүшесі болып сайланды және 1777 жылы Америка Тәуелсіздік соғысына қатысты.
Colonel John Dyke Acland (21 February 1747 – 22 November 1778), of Tetton and Pixton in Somerset, was Tory Member of Parliament for Callington in Cornwall and fought in the American War of Independence in 1777.
Шығу тегі
Ол Сэр Томас Дайк Аклендтің (1722–1785) Киллертон (Девон) және Сомерсеттегі Петхертон Паркінің тұңғыш ұлы және тақ мұрагері болды. Оның әйелі Элизабет Дайк (1753 жылы қайтыс болған), Сомерсеттегі Теттон, Холникотт және Пикстон иесі Томас Дайк қызы және мұрагері. Фламандтық тегі бар деп саналатын ежелгі Акленд әулеті Солтүстік Девондағы Ланкки қауымындағы Акленд иелігінде пайда болды, ол алғаш рет 1155 жылы жазылған.
He was the eldest son and heir apparent of Sir Thomas Dyke Acland, 7th Baronet (1722–1785) of Killerton in Devon and Petherton Park in Somerset, by his wife Elizabeth Dyke (d.1753), daughter and heiress of Thomas Dyke of Tetton, Holnicote and Pixton in Somerset. The ancient Acland family, believed to be of Flemish origin, originated at the estate of Acland in the parish of Landkey in North Devon, where it is first recorded in 1155.
Мансап
Акланд Ұлыбританияны французтардың күтілетін шапқыншылығынан қорғау үшін құрылған 1-девон милициясының полковнигі болды. 1774 жылы ол Корнуоллдағы Каллингтон округінен парламент депутаты болып сайланды және "өкілдіксіз салық салу болмайды" деген наразылықтан кейін американдық отаршылдардың тәуелсіздік алу қозғалысына қарсы күшпен өз консервативтік көзқарастарын білдірді. Ол отаршылдарды жұбатуға тырысқан әріптес депутаттарды келемеждеді, олардың ұсынған жеңілдіктерін "маңызсыз және ұятты" деп атады және бұл "Британ империясының толық құлауына" әкелетініне сендірді. Оның ызасы тіпті революциялық отаршылдарға жақын болмаған король Георг III-ті де алаңдатқандығы айтылады. Полковник лауазымында және парламенттің келісімінсіз ол корольге жеке құрмет көрсетіп, көтерілісті басу үшін қажет болғанда көмек көрсетуге уәде берді, сонымен қатар виг оппозициясын король мүдделеріне қарсы көтерілісшілер ретінде, американдық отаршылдар сияқты бейнеледі. Осы әрекеті виг партиясының наразылығына себеп болды. Оның әйелінің туысы – белгілі виг саясаткері Чарльз Джеймс Фокс болды, ол оны парламентте қатал сынады. Парламент мүшесі болып тұрғанда, ол 20-шы жаяу әскер полкінде офицерлік шен сатып алды. 1774 жылғы қазан айында Парламенттің ашылу салтанатында король Лексингтон мен Конкордтағы отаршылдардың шабуылынан басталған "қарсылық соғысы" туралы айтты, ал Джон Акланд Төменгі палатада король сөйлегеніне ресми алғыс айтуға ұсыныс жасау құрметіне ие болды. Ол бұл жұмысты "әдемі және мақтанға толы" сөздермен орындады, бұл виг оппозициясынан жағымсыз қарсылық күтті. 1776 жылдың 8 сәуірінде әйелімен және оның үй иті "Джек Кетч"пен бірге ол Ирландияның Корк қаласынан Канадаға 20-шы жаяу әскер полкіндегі гранадерлердің майоры ретінде аттанды, және британ әскерлерін нығайту үшін генерал Джон Бургойннің басшылығымен армияда қызмет етті. Ол 1777 жылы Бургойнның Солтүстік Нью-Йоркке басып кірген кезде оның қасында болды.
Acland was Colonel of the 1st Devon Militia, formed to protect Great Britain from a feared French invasion. In 1774, he was elected Member of Parliament for the rotten borough of Callington in Cornwall, and forcefully expressed his Tory views in parliament by virulently opposing the movement by the American colonists to obtain independence following their complaint of "No taxation without representation". He poured scorn on those fellow MP's who sought to appease the colonists and called their proposed concessions "nugatory and humiliating" and certain to result in "a total convulsion of the British Empire". His vehemence is said to have alarmed even King George III himself, no friend of the revolutionary colonists. In his capacity as a Colonel of Militia and bypassing parliament, he presented a loyal address to the king in person promising him aid whenever and wherever called upon to put down sedition and in which he portrayed the Whig opposition as rebels to the King's interests, akin to the American colonists. This action of his gained him the enmity of the Whig party. His wife's first cousin was the prominent Whig Charles James Fox, who criticised him savagely in Parliament. While still a member of Parliament, he purchased a commission as an officer in the 20th Regiment of Foot. At the State opening of Parliament in October 1774, the King spoke of a "rebellious war" which had been opened by the colonists who had fired shots at Lexington and Concord, and John Acland received the privilege of moving the formal vote of thanks to the King's Speech in the House of Commons. This he did in "fulsome and adulatory" terms, which were ill received by the Whig opposition. On 8 April 1776, and accompanied by his wife and his pet dog "Jack Ketch", he set sail in the Kent from Cork in Ireland for Canada as a major of Grenadiers in the 20th Foot, serving under his friend General John Burgoyne at the head of an army to reinforce the British troops. He was present with Burgoyne during his invasion of northern New York in 1777.
Өлім және мұрагерлік
1778 жылғы 22 қарашада 31 жасында қайтыс болды, осылайша әкесінен бұрын дүние салды. Ол 1778 жылы туған, бірнеше айлық ұл баласын қалдырды, ол 7 жылдан кейін қайтыс болды, атасынан барондық атағын мұраға алды, және қызы Елизаветаны, "Китти" деп аталатын. Оның жесірі Харриет 1796 жылға дейін Пикстон жерінде тұрды, содан кейін ол жер қызына некелік шартының бір бөлігі ретінде берілді, ал 1815 жылы қайтыс болғанға дейін Теттон жерінде өмір сүрді.
He died aged 31 on 22 November 1778, and thus predeceased his father. He left an infant son born in 1778, aged only a few months old, who died 7 years later, having inherited the baronetcy from his grandfather, and a daughter Elizabeth "Kitty". His widow Harriet lived on at Pixton until 1796 when it was given to her daughter as part of her marriage settlement, and then at Tetton, until her death in 1815.