Кіріспе
Гарвард университетінің тарихы 1636 жылы басталады, сол кезде Гарвард колледжі 1630 жылы құрылған Массачусетс штатындағы Нью-Таунның жас елді мекенінде іргесі қаланды. Нью-Таун университеттің құрылуымен бірге қала ретінде ұйымдастырылды және екі жылдан кейін Англиядағы қаланың құрметіне Кембридж, Массачусетс деп аталды. Бұл – АҚШ-тағы ең көне жоғары оқу орны. 18 ғасырдың соңында Гарвард жоғары академиялық дәрежелер беруді бастағанда, Гарвард университеті деп аталды, ал Гарвард колледжі тек бакалавриат бағдарламасын білдірді. Университеттің беделі ұлттық, кейін халықаралық деңгейге жетті, бакалавриат колледжімен қатар оннан астам аспирантура және кәсіби мектептер ашылды. Тарихи тұрғыдан ұлттық деңгейде ықпалды болғандар – медицина (1782), құқық (1817) және бизнес (1908) мектептері, сондай-ақ Гарвард өнер және ғылымдар аспирантурасы (1890). Ғасырлар бойы Гарвард түлектері Массачусетс штатының діни және мемлекеттік қызметтерінде жетекшілік етті. 19 ғасырдың соңынан бері Гарвард әлемдегі ең беделді оқу орындарының бірі болып табылады, оның ең ірі кітапхана жүйесі мен қаржылық қоры бар. ТОК
The history of Harvard University begins in 1636, when Harvard College was founded in the young settlement of New Towne in Massachusetts, which had been settled in 1630. New Towne was organized as a town on the founding of the university, and changed its name two years later to Cambridge, Massachusetts, in honor of the city in England. It is the oldest institution of higher learning in the United States. In the late 18th century, as Harvard began granting higher degrees, it began to be called Harvard University, with Harvard College referring exclusively to its undergraduate program. The university's stature became national, then international, as a dozen graduate and professional schools were formed alongside the nucleus undergraduate College. Historically influential in national roles are the schools of medicine (1782), law (1817) and business (1908) as well as the Harvard Graduate School of Arts and Sciences (1890). For centuries, Harvard graduates dominated Massachusetts' clerical and civil ranks. Since the late 19th century, Harvard has been one of the most prestigious schools in the world, with the largest library system and financial endowment. TOC
Құрылтай және отарлау дәуірі
1636 жылы шамамен 17 мың пуритан Жаңа Англияға көшіп келген кезде Гарвард университеті жаңа мемлекетке дін қызметкерлерін даярлау қажеттілігін болжай отырып құрылды, ол «жартастағы шіркеу» деп аталды. Гарвард 1636 жылы Массачусетс шығанағы колониясының Ұлы және жалпы сотының шешімімен құрылды. 1638 жылы мектеп баспахана алды – сол кездегі АҚШ-тың қазіргі аумағындағы жалғыз баспахана, Гарвард 1659 жылы екінші баспахананы алғанға дейін. 1639 жылдың 13 наурызында колледж Джон Гарвардтың есімімен Гарвард колледжі болып қайта аталды, ол Кембридж университетінің түлегі болған және жаңа мектепке 779 фунт стерлинг және 400-ге жуық кітаптан тұратын кітапханасын сыйлаған. 1640 жылдары Гарвард колледжі Гарвард үнді колледжін құрды, ол жергілікті американдық студенттерді біліммен қамтыды. Оған тек бірнеше студент қатысты, солардың тек біреуі бітірді. Гарвард корпорациясын құру туралы колония жарғысы 1650 жылы ағылшын интеррегнумының басында бекітілді. Колледждің бірінші президенті Генри Данстер 1654 жылы пуритандықтан бас тартып, ағылшын баптистерінің дінін қабылдағанда, ол Массачусетс шығанағы колониясындағы келіспеушіліктерге қатысты екі түрлі тәсілді көрсеткен дау тудырды. Колонияның пуритандық басшылары, өз діні Англия шіркеуінің бағытынан шыққандықтан, пуритандық теология мәселелеріне күмән келтірген мүшелерімен келісуге тырысты, бірақ пуритандықтан толығымен бас тартуға әлдеқайда қатал жауап берді. Данстердің колония билерімен қақтығысы оның нәресте ұлын шомылдыру рәсімінен өткізбегеннен басталды, өйткені ол ағылшын баптистерінің және/немесе анабаптистердің сенушілердің шомылдырылуы тек ересектерге ғана арналған деп сенді. Данстерді пуритандық православиеге қайтаруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және оның жолдан тайуы колония басшыларына қолайсыз болды, олар Гарвардтың президенті ретінде колонияның діни миссиясын сақтауды оған тапсырғандықтан, ол қоғамның тұрақтылығына қауіп төндірді. 1654 жылы Данстер өз еркімен жер аударылып, жақын маңдағы Плимут колониясына көшіп барды, ол 1658 жылы қайтыс болды. Колонияда колледж құру заңсыз болғандықтан, Карл II 1684 жылы «scire facias» арқылы Массачусетс шығанағы колониясының жарғысын күштен шығарды. 1692 жылы жетекші пуритандық дін қызметкері Инкресс Мэзер Гарвардтың президенті болды. Оның жасаған ісінің бірі – этика сабақтарында пұтқа табынушылық классикасын христиан авторларының кітаптарымен алмастыру және жоғары тәртіпті сақтау болды. 1642 жылғы Гарвард «Заңдары» және «1700 жылғы Гарвард колледжінің заңдары» оның бастапқы жоғары деңгейдегі тәртіптілігін көрсетеді. Студенттерден 19 ғасырда мүмкін емес пәктік ережелерін сақтау және бакалавр дәрежесіне лайықты екендерін көрсету талап етілді, олар «Ескі және Жаңа өсиеттің түпнұсқасын латын тіліне аудара алатынын және оларды логикалық тұрғыдан шеше алатынын» көрсетуі керек еді. Гарвардтың басшылығы мен түлектері (оның ішінде Инкресс Мэзер және оның ұлы Коттон Мэзер) 1692-1693 жылдардағы Салемдегі сиқыршылық сот процесінде маңызды рөл атқарды. Дедхам қаласы 1636 жылы, колледж құрылған жылмен бірге құрылды. Дедхамдағы Бірінші шіркеу мен приходтың алғашқы пасторы Джон Аллен бақылаушы болып қызмет етті, ал 1861 жылға дейінгі әрбір пастор университетпен байланысты болды. Халық саны мен қарапайым қаражатын ескере отырып, қоғам колледжге көрсеткен қолдау жомарт болды. Аллен президентке және мұғалімдерге сүт беру үшін екі сиыр сыйлады. Гарвардтың алғашқы жылдары Кембридж қаласы кампуста тәртіпті сақтап, экономикалық қолдау көрсетті, өйткені жергілікті пуритандық пастор Гарвардты тікелей бақылап, оның басшылығының ортодоксалдығын қамтамасыз етті. 1700 жылға қарай Гарвард өзінің халқын реттеуге және тәртіпке салуға жеткілікті күшті болды, сондай-ақ қолдау мен көмек ағынының бағыты өзгерді, Гарвард енді жергілікті экономикалық кеңеюге, қоғамдық денсаулықты жақсартуға және жергілікті жолдарды, жиналыс үйлерін және мектептерді салуға қаржылық қолдау көрсетті.
18 ғасыр
Гарвардтың алғашқы ұраны Veritas Christo et Ecclesiae, яғни "Христос және шіркеу үшін шындық" деген мағынаны білдіреді. Алғашқы курс бітірушілердің жартысы дін қызметкері болды (бірақ 1760 жылдары бұл көрсеткіш 15%-ға дейін төмендеді), ал Гарвардтың алғашқы он екі президентінің оны дін қызметкерлері болды. 1721 жылы жүйелі теологиялық оқыту басталды, ал 1827 жылы Гарвард Жаңа Англиядағы теологиялық білім берудің орталығына айналды. 1701 жылы Мэзердің президенттік қызметінің аяқталуымен ортодоксалдық пен либерализм арасындағы ұзақ күрес басталды. Гарвардтың алғашқы секулярлы президенті Джон Леверет болды, ол 1708 жылы қызметін бастады. Леверет оқу жоспарын көбінесе өзгеріссіз қалдырып, колледжді кез келген бір ағымның күшті ықпалынан тәуелсіз етуге тырысты. Американ революциясы кезінде, паттриоттар лоялист түлектерінен жеті есе көп болды – жеті түлек шайқаста қаза тапты.
Юнитариандар
18 ғасыр бойы ағартушылық идеялар – ақыл-ойдың күші мен ерік бостандығы – қауымдық пасторлар арасында кеңінен таралып, олардың қауымдастарын дәстүрлі кальвинистік топтармен шиеленіс тудырды. 1803 жылы Холлис дінтану профессоры Дэвид Таппан және бір жылдан кейін, 1804 жылы Гарвард университетінің президенті Джозеф Виллард қайтыс болғаннан кейін, олардың орнын толтыру үшін күрес басталды. Генри Уэр 1805 жылы профессорлық қызметке сайланды, ал либералды Сэмюэл Уэббер екі жылдан кейін Гарвард университетінің президенті болып тағайындалды. Бұл Гарвардта дәстүрлі идеялардың басымдығынан либералды, арминиандық идеялардың (дәстүршілдер унитариандық деп атаған) басымдығына өзгеруін көрсетті.
Ғылым
1846 жылы Луи Агассиздің табиғи тарих бойынша лекциялары Нью-Йоркте де, Гарвард колледжінің кампусында да үлкен даңққа ие болды. Агассиздің көзқарасы ерекше идеалистік болды және американдықтардың "Құдайлық Табиғатқа қатысуы" мен "интеллектуалдық мәндіктерді" түсіну мүмкіндігін ұсынды. Агассиздің ғылымға деген көзқарасы байқауды интуициямен және барлық құбылыстардағы "Құдайлық жоспарды" ұғынуға болатындығы туралы болжаммен үйлестірді. Өсімдіктер мен жануарлардың түрлерін түсіндіру кезінде Агассиз дәлелдері үшін белгілі бір архетипке негізделген пішін мәселелеріне жүгінді. Білімге қатысты осы екіұшты көзқарас шотланд философтары Томас Рид пен Дугальд Стюарттан шыққан Ақыл-саналы реализм ілімімен сәйкес келді, олардың еңбектері сол кезде Гарвардтың оқу бағдарламасына енген болатын. Агассиздің "Платонмен бірге көтерілуге" тырысуының танымалдылығы Гарвард студенттері таныс болған басқа да жазбалардың, соның ішінде Ральф Кудворт, Джон Норрис және романтикалық рухта Сэмюэл Кольридждің платонистік трактаттарының әсерінен туындаған болуы мүмкін. Гарвард кітапханасының тізілімдері XIX ғасырда Платонның және оның жаңа заманғы және романтикалық ізбасарларының еңбектері, тәжірибелі және деистік көзқарасты шотланд мектебінің "ресми философиясынан" кем оқылмағанын көрсетеді.
Элитизм
1830 және 1870 жылдар аралығында Гарвард «жекешелендірілді». Федералистер штаттік үкіметті бақылап отырғанда Гарвард гүлденді, ал 1824 жылы Массачусетс штатындағы Федералистік партияның жеңілісі, қайта жанданған Демократиялық-Республикалықтарға жеке университеттерді мемлекеттік қаржыландыруды тоқтатуға мүмкіндік берді. 1870 жылға қарай, бұрын университет басқару кеңесін құраған саясаткерлер мен дін қызметкерлерінің орнына Бостонның жоғарғы сатыдағы бизнес және кәсіби қауымдастығынан шыққан Гарвард түлектері, жеке қаражат есебінен қаржыландырылатын болды. Осы кезеңде Гарвард беспрецеденттік өсімді басынан өткерді, бұл оны Америка колледждері арасында қаржылық тұрғыдан ерекше деңгейге жеткізді. Рональд Стори 1850 жылы Гарвардтың жалпы активтері «Амхерст пен Уильямстың бірлескен активтерінен бес есе, ал Йельдікінен үш есе көп болғандығын» айтады. Сондай-ақ, Стори «барлық деректер 1815 жылдан 1855 жылға дейінгі 40 жылды ата-аналар Генри Адамстың сөздерімен айтқанда, «балаларын Гарвард колледжіне әлеуметтік артықшылықтары үшін жіберіп» бастаған дәуір деп көрсетеді» деп атап өтті. Президент Элиоттың қызмет ету кезеңінде Гарвард еврейлерге және басқа да этникалық азшылықтарға қатысты өктемдікке келгенде Принстон мен Йельден гөрі көбірек либералдық және демократиялық беделге ие болды. 1870 жылы, Элиоттың өкілеттігі басталғаннан кейін бір жыл өткенде, Ричард Теодор Гриннер Гарвард колледжін бітірген алғашқы афроамерикалық студент болды. Жеті жылдан кейін Луи Брандейс, Жоғарғы Соттың алғашқы еврей судьясы, Гарвард құқық мектебін бітірді. Дегенмен, Гарвард ерекше протестанттық элитаның бекінісі – «Бостон брахмандары» деп аталатын топтың ортасы болды және 20-ғасырдың басына дейін солай болды. 1930 жылдары жылдық бакалавр оқу ақысы 300 доллар, 1940 жылдары 400 доллар, ал 1953 жылы 800 долларға дейін екі есеге өсті. 1970 жылы ол 2600 долларға, ал 2000 жылы 22700 долларға жетті.
Эллиот
Чарльз У. Эллиот, 1869–1909 жылдар аралығында президент болған ол, оқу бағдарламасынан христиан дінінің ерекше статусын жойды, сонымен қатар студенттердің өздігінен оқу мүмкіндігін кеңейтті. Эллиот американдық жоғары білімді секуляризациялаудағы ең маңызды тұлға болғанымен, оның себебі білім беруді секуляризациялауға деген құштарлық емес, трансценденталистік унитариандық сенімдері болды. Бұл сенімдер Уильям Эллери Ченнинг пен Ральф Уолдо Эмерсоннан тараған, олар адам табиғатының қадір-қасиеті мен құндылығына, әр адамның шындықты қабылдауға және әр адамның ішіндегі Құдайды сезінуге құқығы мен қабілетіне негізделген.
Спорт
Футбол, бастапқыда студенттермен сабақтан тыс шара ретінде ұйымдастырылған, қатыгез және қауіпті спорт болғандықтан университетте екі рет тыйым салынды. Алайда, 1880 жылдары түлектер спортқа белсенді қатысым көрсетуіне байланысты футбол колледждегі басты күшке айналды. 1882 жылы факультет барлық университетаралық спортты бақылау үшін үш мүшеден тұратын спорт комитетін құрды, бірақ студенттер мен түлектердің күшті талабына байланысты 1885 жылы комитет үш студент және үш түлек мүшесімен толықтырылды. Футболдың өсуі мен коммерциялануында түлектердің рөлі, 1880 жылдары спорттың ең көп табыс әкелетін түрі болғандықтан, алғашқы болат армалы бетон стадионға қаражат жинау арқылы айқын көрінеді. 1879 жылғы выпускниктер 35 000 орындық стадион құрылысына 100 000 доллар – шығынның шамамен үштен бірін – сыйлады, ол 1903 жылы аяқталды, ал қалған сомасы болашақ билет сатудан жиналды.
Тіл білімі
Француз және испан тілдерін оқыту бағдарламалары 1816 жылы Джордж Тикнор алғашқы профессоры болып тағайындалған кезде басталды.
Медициналық мектеп
АҚШ-тағы үшінші ескі медициналық мектеп 1782 жылы Джон Уоррен, Бенджамин Уотерхаус және Аарон Декстердің Массачусетс медициналық колледжі ретінде құрылды. 1810 жылы Кембриджден өзен арқылы Бостонға көшірілді. Медициналық мектеп университеттің қалған бөлігімен "дәрежелердің жұқа байланысымен" ғана байланысты болды, бірақ оның күшті профессорлық құрамы 19 ғасырдың басында оған ұлттық даңқ әкелді. Медициналық мектеп 1906 жылы Лонгвуд даңғылындағы қазіргі орнына көшірілді, онда "Ұлы ақ төртбұрыш" немесе HMS Quad бес ақ мәрмәр ғимараттарымен салынды. Оның беделі 20 ғасырда, әсіресе ғылыми зерттеулер және аймақтық және ұлттық элиталардың қолдауы арқасында одан да артты. Медициналық мектепте жүргізілген жұмыстары үшін 15 ғалым Нобель сыйлығына ие болды. Оның төрт маңызды жетекші оқу ауруханасы – Бет Израиль Диаконес медициналық орталығы, Бригам және әйелдер ауруханасы, Бостон балалар ауруханасы және Массачусетс бас ауруханасы.
Заң мектебі
Гарвард заң мектебінің 1817 жылы құрылуы Исаак Ройалл-дың 1779 жылғы өсиеті арқасында мүмкін болды. Бұл елдегі үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне заң мектебі. Бастапқыда бұл шағын мекеме болды және жайлап өсті. 1827 жылға қарай, онда бір ғана оқытушы қалды. Белгілі түлек Нейтан Дейн, Дейн атындағы Заң профессурасын құрды және оны сол кездегі Жоғарғы Сот судьясы Джозеф Сториге беруді талап етті. Бір кезде мектеп Дейн заң мектебі деп аталды. Сторидің элиталық, біліктілік негізінде құрылған және қоғамдық қызметке бағытталған заң мектебінің қажеттілігіне сенімі, сол кезде мектептің беделін арттыруға көмектесті. Заңгерлік тәжірибедегі шәкірттікке қарағанда академиялық заң білімінің артықшылығы аз саналғандықтан, түсу көрсеткіштері төмен болды. 1870 жылдары Дин Кристофер Колумб Лэнгделл (1826–1906) басшылығымен радикалды реформалар жүргізілді. Оның жаңа оқу бағдарламасы ұлттық стандартты белгіледі және Америка Құрама Штаттарында кеңінен қолданылды. Лэнгделл заңды «ғылым» ретінде зерттеуге болатындығына сеніп, заңды оқытудың жағдайлық әдісін (case method) әзірледі, бұл университеттердегі заң біліміне кәсіптік дайындықтан өзгешелік беруге себеп болды. Мектеп келісімшарттар, мүлік, залалсыздандыру, қылмыстық құқық және азаматтық процессуалдық құқық пәндеріне негізделген, кеңінен үлгі алынған бірінші курс оқу бағдарламасын енгізді. Сынаушылар дәстүрлі лекциялық әдістен бас тартуға наразылық білдірді, оның тиімділігіне және профессорлық-оқытушылар құрамы мен студенттерге жүктелетін жұмыс көлемінің азаюына байланысты. Жағдайлық әдісті қолдаушылар ғылыми зерттеулер мен индуктивті әдіс негізінде берік теориялық базаға ие болды. Лэнгделлдің түлектері басқа заң мектептерінде жетекші профессорлар болып, жағдайлық әдісті енгізді. 1900 жылы құрылған Америка заң мектептері қауымдастығы аккредиттеуді көздеген заң мектептерінде жағдайлық әдісті насихаттады.
Жоғары оқу орны
Колледж 19 ғасырдың соңында жаңғыртылған кезде факультеттер кафедраларға бөлініп, аспирантура бағдарламаларын, әсіресе PhD бағдарламаларын ашуға кірісті. 1869-1909 жылдар аралығында президент болған Чарльз Уильям Элиот – Германияда екі жыл университеттерді зерттеген химик еді. Мыңдаған американдықтар, көбінесе Гарвард және Йель түлектері, неміс университеттеріне, әсіресе Берлин мен Геттингенге оқуға барып келді. Элиот Гарвардта аспирантура бағдарламаларын құру үшін неміс үлгісін пайдаланды және 1872 жылы аспирантура бөлімін құрды, ол 1873 жылы Уильям Байерлиге математикадан және Чарльз Уитниге тарихтан алғашқы Ph.D. дәрежелерін берді. Элиот 1890 жылы жеке декан мен бюджеті бар Өнер және ғылымдар аспирантурасын құрды, ол аспиранттармен айналысып, зерттеу бағдарламаларын қаржыландырды. 2004 жылға қарай 53 жеке бағдарламада 3200 аспирант оқыды, ал қырық бұрынғы немесе қазіргі профессорлар Нобель сыйлығын жеңіп алды, олардың көпшілігі ғылымдар немесе экономистер және Өнер және ғылымдар аспирантурасында жұмыс істеді.
Бизнес мектебі
Гарвард бизнес мектебі 1908 жылы құрылғаннан бастап корпоративтік әлеммен тығыз байланыста болды. Құрылғаннан кейін бірнеше жыл ішінде көптеген бизнес-лидерлер оның түлектеріне айналып, өз фирмаларындағы бастапқы лауазымдарға басқа түлектерді жұмысқа алды. Мектеп 1920 жылдары Рокфеллер қаржысын пайдаланып, Элтон Мейоның (1926–1947) «Гарвард адам қатынастары тобы» үшін ауқымды зерттеу бағдарламасын іске қосты. Оның нәтижелері бизнестегі адамдар арасындағы қарым-қатынастарды революциялық түрде өзгертті және Бизнес мектептің беделін бастапқыда «ақша табушыларды даярлаушы» деген төмен дәрежеден «әлеуметтік жауапкершілігі бар басшыларды тәрбиелейтін жоғары құрметті оқу орны» деңгейіне көтерді. 1935 жылдан бастап мектеп ірі корпорациялардың басшылары үшін демалыс күндері және қысқа мерзімді басшылық оқыту семинарларын ұйымдастыра бастады, бұл оның ұлттық деңгейдегі рөлін одан әрі кеңейтті. 1949 жылға қарай АҚШ-тағы MBA дәрежесін алғандардың шамамен жартысы Бизнес мектептің түлектері болды және ол «бизнес саласындағы ең беделді аспирантура» атанды.
Гарвард Кеннеди мектебі
1936 жылы Гарвард университеті Гарвард мемлекеттік басқару аспирантурасын құрды, кейіннен бұрынғы АҚШ президенті және 1940 жылғы Гарвард колледжінің түлегі Джон Ф. Кеннедидің құрметіне Гарвард Кеннеди мектебі деп аталды. Кеннеди мектебінің 2021 жылға қарай 1,7 миллиард долларлық эндаументі (қоры) бар және ол әлемдегі мемлекеттік саясат, әлеуметтік саясат, халықаралық қатынастар және үкімет саласындағы үздік жоғары оқу орындарының қатарында тұрады. Оның түлектерінің арасында 17 мемлекет басшысы немесе үкімет басшысы бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гарвард студенттерге Теңіз күштеріне қатысуға мүмкіндік берген V 12 Теңіз күштері колледжінің оқу бағдарламасына қатысқан 131 колледж мен университеттің бірі болды. 1920 жылдары жылдық бакалавриат оқу ақысы 300 доллар, 1930 жылдары 400 доллар болды, ал 1953 жылы екі есеге өсіп 800 долларға жетті. 1970 жылы 2600 доллар, ал 2000 жылы 22700 доллар құрады. Гарвард университеті студенттік ұйымдарының Израильді кінәлауына байланысты жазған хатына Гарвардтың бірнеше көрнекті түлектері мен бұрынғы президенті Ларри Саммерс наразылық білдірді, ол бұл хаттан "қайғыға қалғанын" айтты. Содан кейін бірқатар демеушілер Гарвардтың антисемитизмге қарсы нашар реакциясы салдарынан енді қаржылай көмек көрсетпейтіндерін мәлімдеді, ал миллиардер Идан Офер мен оның әйелі Батия Гарвардтың басқару кеңесінен кетті. 2023 жылдың желтоқсанында антисемитизм тақырыбында өткен Конгресс тыңдауынан кейін Гарвард президенті Клаудин Гей де Ақ үй тарапынан сынға ілікті; Гей жаңа мәлімдеме жасады, онда кейбіреулер "сөз бостандығы құқығын Гарвардтың еврей студенттеріне қарсы зорлық-зомбылыққа шақыруды мақұлдамайтынымен шатастырған" делінген. Тыңдауда Гей еврей халқына қарсы геноцидке шақыру Гарвардтың этика кодексін бұзу болып есептелмейді, "контекстке байланысты" деді.
Меритократия
Джеймс Брайант Конант (президент, 1933–1953 жж.) Гарвардта шығармашылық зерттеулерді жандандыруға және ғылыми-зерттеу институттары арасындағы оның жетекшілігін қайта орнатуға міндеттенді. Жоғары білімді талантты адамдарға мүмкіндік беру құралы ретінде, байлардың құқығы емес деп қарастырып, Конант талантты жастарды анықтау, жұмысқа алу және қолдау көрсету бағдарламаларын жасады. 1943 жылы Конант Гарвардтың бакалавриат оқу жоспарына жалпы білім беруге көбірек назар аудару үшін қайта қарау қажет деп шешті және факультетті жалпы білім берудің орта және жоғары білім деңгейінде қандай болуы керек екені туралы нақты мәлімдеме жасауға шақырды. 1945 жылы жарияланған бұл есеп, 20 ғасырдағы американдық білім беру тарихындағы ең ықпалды манифесттердің бірі болды. 1945 жылдан кейінгі онжылдықтарда Гарвард қабылдау саясатын реформалады, өйткені ол әртүрлі үміткерлерден студенттер іздеді. Бұрын Гарвард студенттері негізінен Эксетер, Хотчкисс, Шоат Розмари Холл және Милтон академиясы сияқты таңдалған Жаңа Англияның «жеткізуші мектептерінің» жоғары сынып түлектері болған, ал 1960 жылдардың соңына қарай халықаралық, ұлттық азшылықтар мен жұмысшы табының студенттерінің санының артуы колледждің этникалық және әлеуметтік-экономикалық құрамын өзгертті. Факультет те студенттер сияқты әртүрлі болды, әсіресе яһудилерді, католиктерді және шетелдік ғалымдарды жұмысқа алуға дайындық танытты. Тарих факультеті еврейлерді жұмысқа алған алғашқылардың бірі болды және 1920 жылдан 1950 жылға дейін университеттегі кәсібилікке қарай үрдіске қалай үлес қосты. Оскар Хэндлин ең беделді профессорлардың біріне айналды, жүздеген аспиранттарды тәрбиеледі және кейін Университет кітапханасының директоры болды. 20 ғасырда Гарвардтың халықаралық беделі өсті, қарқынды дамыған қаражат және көрнекті профессорлар университет аумағын кеңейтті. Жаңа аспирантуралардың ашылуымен және бакалавриат бағдарламасының кеңейтілуімен студенттер санының үлкен өсімі жалғасты.
Әйелдер
1945 жылы Гарвард медицина мектебі әйелдердің бірінші тобын қабылдады, содан кейін арнайы комиссия ер студенттер әйелдерді тең деп қарауды үйренуден пайда көреді деген қорытындыға келді, әдетте ерлерден жасырылатын, төмен жалақылы мамандықтар әйел дәрігерлердің қабілеттерінен пайда табады және әрбір келіп түсетін ерлердің ең нашар үштен бірі әйелдердің жақсырақ тобымен алмастырылуы мүмкін еді. 1879 жылы "Әйелдерге арналған Гарвард қосымшасы" ретінде құрылған Рэдклифф колледжі алғашқы 50 жылында Гарвард оқытушыларына әйелдер аудиториясы үшін лекцияларын қайта оқу үшін төледі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ер және әйел студенттер алғаш рет бірге сабаққа қатысты, бірақ Рэдклифф колледжінің студент саны Гарвардпен теңескенше көптеген онжылдықтар өтті. 1970 жылдары Гарвард пен Рэдклифф арасындағы екі келісім Гарвардты әйелдерге қатысты барлық бакалавриат мәселелеріне жауапты етті – қабылдау, кеңес беру, оқыту, жатақхана, студенттік өмір және спортты қоса алғанда, бірақ әйелдер 1979 жылы толық бірігуге дейін Рэдклиффке ресми түрде қабылданды және бітірді. 2006 жылы Лоуренс Саммерс әйелдердің ғылымның жоғары лауазымдарында жетіспеуі "ішкі қабілеттілік" айырмашылығына байланысты болуы мүмкін деген ұсыныс жасағаннан кейін президенттік лауазымынан кетті. 1984 жылы Гарвард әйелдерді қабылдаудан бас тартқандықтан студенттік "соңғы клубтармен" байланысын үзді. 2016 жылдан бастап Гарвард бір жынысты ұйымдардың мүшелеріне (мысалы, соңғы клубтар, бауырластар және әйелдер қауымдастықтары) кампустағы басшылық лауазымдардан, мысалы, команда капитандықтарынан және Маршалл стипендиясы мен Родс стипендиясы сияқты стипендиялар мен гранттарға қажетті Гарвардтан ұсыным хаттарын алудан тыйым салды. Жоғарғы сот 2020 жылдың маусым айында Босток пен Клейтон округі ісі бойынша шешім шығарғаннан кейін Гарвард санкциялар саясатын өздігінен қайта қарастырды.
Азшылықтар
Гарвард 1880-ші жылдардың ортасында міндетті шіркеуге қатынуды тоқтатса да, мектеп мәдени тұрғыдан протестанттық сипатта болып қалды және 20 ғасырдың басында иммигранттар, католиктер мен еврейлердің саны артуымен бірге, мәдениеттің ыдырауынан қаушады. 1908 жылы бірінші курсқа қабылданған студенттердің тоғыз пайызы католиктерді құрады, ал 1906 мен 1922 жылдар аралығында Гарвардта еврей студенттердің саны 6%-дан 25%-ға дейін өсті. Президент А. Лоуренс Лоуэлл еврейлерге 12% квота белгілеуге тырысты, бірақ факультет оны қабылдамады, тіпті ол олардың санын жартысына дейін азайта алды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай квоталар мен көбінесе жасырын антисемитизм жойылды. Ғалымдарды шектеу саясаты тек діни азшылықтарға ғана қатысты емес. 1920 жылы «Гарвард университеті президент Лоуэлл басқарған «Құпия сот» арқылы гомосексуал деп саналғандарды қатыгездікпен қуғындады және мазалады». Бай түлектердің өтінішімен шақырылған бұл соттың тергеуі мен студенттерді шығаруы, сондай-ақ «қуылған студенттердің беделін өмір бойы сақтауға университеттің қатыгездігі» екі адамның өзіне-өзі қол жұмсауына әкелді. Гарвард президенті Лоуренс Саммерс 1920 жылғы оқиғаны «біз дұрыс тастап кеткен өткеннің бір бөлігі» және «біздің университетіміздің құндылықтарына қарсы келетін, жек көрінішті нәрсе» деп сипаттады. 1950 жылдарға дейін Гарвард колледжінің қабылдау бөлімінің деканы Уилбур Бендер болашақ студенттерде «гомосексуалистік бейімділікті және ауыр психикалық проблемаларды анықтаудың» жақсы жолдарын іздеп жүрді.