Кіріспе

Ванкувер, Британдық Колумбияның басқа муниципалитеттерінен өзгеше, бірегей провинциялық заң бойынша, Ванкувер Хартиясымен құрылған. 1953 жылы қабылданған бұл заң Ванкуверді 1921 жылғы Инкорпорациялау туралы заңнан алмастырып, қалаға басқа қауымдарға қарағанда көбірек және ерекше өкілеттіктер береді. Қаланы 10 мүшеден тұратын қалалық кеңес, тоғыз мүшеден тұратын мектеп кеңесі және жеті мүшеден тұратын саябақ кеңесі басқарады, олардың барлығы төрт жылдық мерзімге сайланады. Ванкувер сияқты қала үшін ерекше жайт, барлық муниципалдық сайлаулар жалпыға бірдей болып өтеді. Сонымен қатар, Ванкувер тұрғындары Британдық Колумбияның Заң шығарушы Ассамблеясы мен Канаданың Төменгі палатасына өкілдерді сайлауға дауыс береді. Тарихи тұрғыдан алғанда, барлық деңгейдегі үкіметтерде Ванкувердің әулетті батыс жағы консервативті немесе оңшыл бағытта дауыс берсе, қаланың жұмысшы табының шоғырланған шығыс жағы солшыл бағытта дауыс берген. Дегенмен, 2015 жылғы федералды сайлауда және 2017 жылғы провинциялық сайлауда Ванкувердің батыс жағы солшыл кандидаттарға көбірек қолдау көрсетті. Канададағы көптеген муниципалитеттерден (Монреальден басқа) өзгеше, Ванкувердің азаматтық саясаты тәуелсіз кандидаттар емес, жергілікті саяси партиялар жүйесінде жұмыс істейді.

Тарих

2002 жылы Ларри Кэмпбеллдің қала әкімі болып сайлануының бір себебі, оның есірткі мәселелеріне қатысты баламалы тәсілдерді, мысалы, бақыланатын инъекция орталықтарын қолдауға дайындығы болды. Қала Төрт Қатынасты Есірткі Стратегиясын қабылдады, ол зиянды азайтуды (мысалы, шприцтер алмасу, бақыланатын инъекция орталықтары) емдеумен, құқық қорғаумен және профилактикамен біріктірді. Бұл стратегия негізінен қаланың Downtown Eastside ауданындағы инъекциялық есірткі қолданушылар арасында кең таралған ВИЧ және гепатит С індетіне жауап ретінде әзірленді. Аймақ терең кедейлікпен сипатталады, сондықтан "төменгі деңгейдегі" көшедегі секс-сауда және "ашық" есірткі нарығы дамыды, бұл 1990 жылдары маңызды СПИД эпидемиясына әкелді. "Қайғыдан әрекетке" және "Есікті ашық ұстау" сияқты бірқатар қоғамдық және кәсіби ұйымдар қазіргі есірткі саясатына баламалы ұсыныстар бойынша қаладағы азаматтық диалогты жандандыруда. Зиянды азайту стратегиясы сәтті болды, нәтижесінде 2014 жылдың 27 мамырында Сент-Полс ауруханасының 10C палатасы жабылды, себебі Британдық Колумбияда ЖИТС жағдайлары дерлік жойылды. Кэмпбелл қайта сайлануға түспеді және кейіннен Канада Сенатына тағайындалды. 2005 жылғы қалалық сайлауда солшыл "Прогрессивті Сайлаушылар Коалициясының" (COPE) басымдығынан кейін қалалық кеңес қайта оңшылдарға бұрылды. 2005 жылы NPA үміткері Сэм Салливан Джим Гриннен тартысқа толы сайыста жеңіске жетті және оның партиясынан бес мүше кеңеске қосылды. Орталық-солшыл "Vision Vancouver" кеңеске төрт өкіл жіберді, ал соңғы орын COPE-ке бұйырды. NPA сонымен қатар мектеп кеңесінің тоғыз орынының алтысын және парк кеңесінің жеті орынының бесеуін жеңіп алды, ал қалған орындар COPE-ке бұйырды. 2008 жылғы қалалық сайлау кампаниясында партияның қолдауына ие болған Сэм Салливан, қатаң дауыс беру нәтижесінде партияның мэрлік үміткері қызметінен босатылды, нәтижесінде Питер Ладнер NPA-ның жаңа мэрлік үміткері болып тағайындалды. Бұрынғы Ванкувер Фаирвью депутаты және "Happy Planet" басшысы Грейгор Робертсон Vision Vancouver атынан мэрлікке кандидат болды, ол басты қарсыласы болды. Робертсон Ладнерді айқын артықшылықпен, шамамен 20 000 дауыспен жеңді. Билік тепе-теңдігі Vision Vancouver-ға қатысты айтарлықтай өзгерді, ол 10 кеңес орынының жетісін иеленді. Қалған үш орынның екеуі COPE-ке, ал біреуі NPA-ға бұйырды. Парк комиссары лауазымына Vision Vancouver төрт орынды, Жасыл партия – бір орынды, COPE – бір орынды және NPA – бір орынды жеңіп алды. Мектеп мүшелеріне қатысты, Vision Vancouver төрт орынды, COPE үш орынды және NPA екі орынды жеңіп алды.

Мэр

Кен Сим 2022 жылғы қалалық сайлау нәтижесі бойынша қазіргі уақытта Ванкувер қаласының мэрі болып табылады.

2004 жылғы плебисцит

Ванкувер қалалық кеңесі сайлауларын жалпы қалалық жүйеден округтік жүйеге (Канаданың көптеген ірі қалаларындағыдай) өзгерту туралы ұсыныс 2004 жылғы 16 қазанда өткен референдумда халық тарапынан қабылданбады. Осы референдумға қала тұрғындарының бар болғаны 22 пайызы ғана қатысты.