Чарльз Гриффин – генерал армиясы АҚШ, Азамат соғысындағы маңызды тұлға. Техас штатын басқарды, құл азаттығын қолдады. Биографиясы мен қызметі туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Одақ армиясының генералы Чарльз Гриффин (18 желтоқсан 1825 – 15 қыркүйек 1867) – Америка Құрама Штаттары армиясының кәсіби офицері және Америка Азамат соғысындағы Одақ генералы. Ол Потомак армиясы корпусына қолбасшылыққа көтеріліп, Шығыс майданындағы маңызды науқандардың көптегеніне қатысты. Соғыстан кейін ол Қайта құру кезеңінде Техас департаментіне басшылық етті. Ол Радикалдық республикашылардың Конгресс саясатын және азат болғандардың құқықтарын ынталы түрде қолдады, сондай-ақ Техаста Конфедерациялық Америка Штаттарын қолдаған бірқатар мемлекеттік қызметкерлерді даулы түрде лауазымдарынан шеттетуге себеп болды, олардың орнына Одаққа адал адамдарды тағайындады.
Union Army general
Charles Griffin (December 18, 1825 – September 15, 1867) was a career officer in the United States Army and a Union general in the American Civil War. He rose to command a corps in the Army of the Potomac and fought in many of the key campaigns in the Eastern Theater. After the war, he commanded the Department of Texas during Reconstruction. He was an ardent supporter of the Congressional policies of the Radical Republicans and of freedmen's rights, and controversially disqualified a number of state officeholders in Texas who had supported the Confederate States of America, replacing them with loyal Unionists.
Ерте өмір және мансап
Гриффин Огайо штатының Гранвилл қаласында, Аполлос Гриффинның ұлы болып дүниеге келді. Ол жақын орналасқан Кенион колледжінде оқыды, ал кейін Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясын бітірді. 1847 жылғы түлектердің арасында 38 адамның ішінде 23-орынды иеленді. Бреветтік екінші лейтенант болып тағайындалып, Мексика-Америка соғысының соңғы науқанында 2-ші АҚШ артиллериясымен қызмет етті. 1849 жылы бірінші лейтенант дәрежесіне көтеріліп, 1854 жылға дейін Навахо үндістеріне қарсы Жаңа Мексика территориясында қызмет етті. Содан кейін Оңтүстік-Батыс шекарасынан кетіп, Вест-Пойнтта артиллерия тактикасын оқытты. Оңтүстік штаттары Одақтан бөліне бастағаннан кейін академияның қатардағы әскери қызметкерлерінен артиллериялық батарея құрды.
Griffin was born in Granville, Ohio, the son of Apollos Griffin. He attended the nearby Kenyon College in Gambier, and graduated from the U. S. Military Academy in West Point, New York, placing 23rd out of 38 in the Class of 1847. Commissioned as a brevet second lieutenant, he served with the 2nd U. S. Artillery during the final campaign of the Mexican–American War. He was promoted to first lieutenant in 1849 and served in the New Mexico Territory against Navajo Indians until 1854, when he left the Southwest frontier and then taught artillery tactics at West Point, forming an artillery battery from the academy's enlisted men shortly after the Southern states began seceding from the Union.
Азаматтық соғыс
Гриффин 1861 жылғы сәуір айында капитандыққа көтеріліп, шілде айында Буль-Ран шайқасының бірінші кезегінде "Вест-Пойнт батареясын" (ресми түрде 5-ші АҚШ артиллериясының D батареясы) басқарды. Армиядан қысқа мерзімге рұхсат алып, 10 желтоқсанда Мэриленд штатының көрнекті әулетінен шыққан Салли Кэрроллға үйленді. Гриффин 1862 жылғы Жарым арал науқанының басында батареясына қолбасшылық етті, бірақ бұл кезде бөлім аса қатыспады. 12 маусымда еріктілердің бригадалық генералы дәрежесіне көтеріліп, 9 маусымнан бастап қатарға өтіп, пехотаға ауыстырылды, онда V корпустағы бригаданың басшылығын алды. Ол Гейнс Милл және Малверн Хилл шайқастарында ерекше көзге түсті. Екінші Буль-Ран шайқасында оның бригадасы резервте тұрды. Оның әскері Антиетам шайқасында да жеңіл қатысты. Гриффиннің тікелей мінезі жиі жоғары лауазымдағы адамдармен келіспеушіліктерге әкелді, бірақ оның басшылық қабілеті тұрақты өрлеуге мүмкіндік берді. Гриффиннің ыстық қанының бір мысалы – Шөл дала шайқасы, онда оның дивизиясы конфедераттардың қарсы шабуылынан тәртіпсіздікпен кері шегінгеніне ашуланды, бұл V корпустың қолбасшысы генерал-майор Гувернер Уорреннің және VI корпустың дивизияларының бірін басқарған генерал-майор Хорацио Райттың дұрыс қолдау көрсетпегенінен болды деді. Бас қолбасшы генерал Улисс Гранттың адъютанты капитан Джон А. Роулинс Гриффинді лайықсыз және әскери ережелерге қайшы сөздер айтқандықтан айыптады. Грант, Гриффинді танымағандықтан, Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Джордж Мидтен: "Бұл генерал Грег кім? Оны қамау керек" деді. Мид: "Оның аты Гриффин, ол жай ғана сөйлеу әдебімен байланысты" деді. V корпустағы дивизияның басшылығына тағайындалған ол Фредериксбург шайқасында қызмет етті, онда оның бөлімі Мэри биіктіктеріне жасалған сәтсіз шабуылда және Чанселлерсвилл науқанында ауыр шығынға ұшырады, онда олар көбінесе резервте болды. Ауруға шалдыққан ол дивизия басшылығын бағыныштысына тапсырып, Геттисбург науқанының басында онымен бірге жүрмеді. Гетисбург шайқасы аяқталып, ол оралғанда, оның әскері оны зор қуанышпен қарсы алды. Бұл танымал офицер дивизияны жыл бойы, соның ішінде Майн Ран науқаны кезінде басқарды. Гриффин 1864 жылы Потомак армиясының көптеген маңызды шайқастарына қатысты, оның ішінде Құрлықтық науқаны мен Петербургті қоршау. 1864 жылдың 12 желтоқсанында президент Авраам Линкольн Гриффинді еріктілердің генерал-майоры қызметіне тағайындады, бұл 1 тамыздан күшіне енді. Гриффин V корпустың соңғы науқанында басшылық етіп, Роберт Ли Аппоматтокс сотында капитуляциялаған кезде қатысты. Тамыз айында ол штаб-пәтері Портлендте орналасқан Мэн округінің басшысы болып тағайындалды. 1865 жылдың 12 шілдесінде Гриффин еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды. 1866 жылдың 17 шілдесінде президент Эндрю Джонсон Гриффинді тұрақты армияның генерал-майоры қызметіне тағайындады, бұл 1865 жылдың 13 наурызынан күшіне енді, ол Файв Форкс шайқасындағы қызметі үшін марапатталды.
Griffin was promoted to captain in April 1861 and led the "West Point Battery" (officially designated as Battery D, 5th U. S. Artillery) at the First Battle of Bull Run in July. He received a brief furlough from the army and married Sallie Carroll, the scion of a prominent Maryland family, on December 10. Griffin commanded his battery during the early part of the 1862 Peninsula Campaign but the unit was not heavily engaged during this time. He was promoted to brigadier general of volunteers on June 12, 1862, to rank from June 9 and transferred to the infantry where he got command of a brigade in the V Corps. He served with distinction at Gaines's Mill and Malvern Hill. During the Second Battle of Bull Run, his brigade was held in reserve. His men were also lightly engaged at the Battle of Antietam. Griffin's irascibility frequently led to conflict with his superiors, but his leadership abilities brought steady promotion. One famous example of Griffin's hot temper came during the Battle of the Wilderness when he was angered that his division had been driven back in disorder by a Confederate counterattack, which he said was the fault of Major General Gouverneur Warren, the commander of the V Corps, and Major General Horatio Wright, who commanded one of the VI Corps's divisions, for failing to support them properly. Commanding general Ulysses Grant's assistant adjutant general Captain John A. Rawlins accused Griffin of inappropriate and un soldierly language. Grant, who did not know Griffin, asked Army of the Potomac commander Major General George Meade "Who is this General Gregg? You ought to arrest him." Meade replied "His name is Griffin and it's just his manner of speaking." Assigned command of a division in the V Corps, he served at the Battle of Fredericksburg where his command lost heavily in the failed assault on Marye's Heights and during the Chancellorsville Campaign, where they were largely held in reserve. Stricken with illness, he turned over command of the division to a subordinate and did not accompany it during the early part of the Gettysburg Campaign. Arriving as the Battle of Gettysburg was winding down, his return was widely celebrated by his men. The popular officer led the division throughout the year, including during the Mine Run Campaign. Griffin participated in most of the major battles of the Army of the Potomac in 1864, including the Overland Campaign and Siege of Petersburg. On December 12, 1864, President Abraham Lincoln nominated Griffin for appointment as a brevet major general of volunteers, to rank from August 1, 1864, and the United States Senate confirmed the appointment on February 14, 1865. Griffin assumed command of V Corps during its final campaign and was present when Robert E. Lee surrendered at Appomattox Court House. In August, he was assigned command of the district of Maine, with his headquarters in Portland. On July 12, 1865, Griffin was appointed major general of volunteers to rank from April 2, 1865. On July 17, 1866, President Andrew Johnson nominated Griffin for appointment as a brevet major general in the regular army, to rank from March 13, 1865, for his service at the Battle of Five Forks and the United States Senate confirmed the appointment on July 23, 1866.
Соғыстан кейінгі
Гриффин 1866 жылдың қаңтарында ерікті қызметтен босатылып, 35-ші АҚШ жаяу әскерінің полковнигі шеніне ие болды. Ол қысқа мерзімге Мейн департаментіне жетекшілік еткен соң, Гальвестон, Техасқа жіберілді. 1867 жылы ол Техас штатының Бостандық бюросының көмекші комиссары болып қызмет етті, Филип Х. Шериданның басшылығымен жұмыс істеді. Ол саяси мәселелерге қатысып, сол жылдың көктемінде Қайта құру актілеріне сәйкес ақ және қара нәсілді сайлаушыларды тіркеді. Ол әскери антты қатаң түрде сақтады (адамдарды Конфедерацияға ешқашан қызмет етпегендерін жария түрде мойындауға мәжбүр етті) және оны қазылар алқасын іріктеудің негізі ретінде пайдаланды. Тағайындалған губернатор Джеймс В. Трокмортонның жұмысына наразы болған Гриффин генерал Шериданды оны қызметтен алып тастауға және оның орнына республикашыл және адал Одақтас Елиша М. Пизді тағайындауға көндірді. Бірлесіп, олар өздерінің билігі мен лауазымын Конфедерацияны қолдаған бірнеше демократиялық мемлекеттік шенеуніктерді қызметтен уақытша шеттету үшін пайдаланды, олардың орнына басқа Одақтастарды тағайындады. Гриффинге Шериданның орнына Бесінші әскери округті басқару тапсырылды және оған Жаңа Орлеанға есеп беруге бұйрық берілді. Алайда, Луизианаға және жаңа штаб-пәтеріне аттанбастан бұрын, ол 1867 жылдың қыркүйегінде Техаста сары қызылша эпидемиясы болған кезде қайтыс болды. Ол Вашингтондағы Оук Хилл зиратында жерленген. Кейін Техас шекарасындағы Форт Гриффин оның құрметіне аталды.
Griffin mustered out of the volunteer service in January 1866 and was given the regular army rank of colonel in command of the 35th US Infantry. He briefly commanded the Department of Maine before being sent west to Galveston, Texas. He served as assistant commissioner of the Freedmen's Bureau for Texas in 1867, serving under Philip H. Sheridan. He became entangled in political issues and registered both black and white voters under the Reconstruction Acts in the spring of that year. He strictly enforced the ironclad oath of allegiance (forcing men to publicly swear that they had never served the Confederacy) as the basis for jury selection. Dissatisfied with the performance of appointed Governor James W. Throckmorton, Griffin persuaded General Sheridan to remove him from office and replace him with a Republican and loyal Unionist, Elisha M. Pease. Together, they used their power and position to remove several Democratic state officeholders who had supported the Confederacy, replacing them with other Unionists. Griffin was assigned command of the Fifth Military District, replacing Sheridan, and was ordered to report to New Orleans. However, before he could leave for Louisiana and his new headquarters, he died in September 1867 when Texas was struck by a yellow fever epidemic. He is buried at Oak Hill Cemetery in Washington, D. C.
Fort Griffin on the Texas frontier was later named in his honor.