Кіріспе

Мария Бригитта Катерина "Рия" Беккерс де Брюйнь (2 қараша 1938 – 22 наурыз 2006) – голланд саяхатшысы, Радикалдар партиясының (PPR) мүшесі және кейіннен GroenLinks (GL) партиясын құрушылардың бірі, сондай-ақ мұғалім.

Саясаттың алдындағы мансап

1956 жылы Беккерс гимназияны бітірді, онда ол барлық пәндерді оқыды, бірақ ғылымдар немесе гуманитарлық пәндерге ерекше назар бермеді. Ол Утрехт университетінде латын және грек тілдерін оқуын жалғастырды. 1962 жылдан бастап ол Харлем және Лейден қалаларындағы жоғары мектептерде осы тілдерді оқытты. Оның дипломдық жұмысы грек трагедиясындағы әйелдердің мәртебесіне арналған. 1970-ші жылдары ол прогрессивті христиандық саяси партия Politieke Partij Radicalen (PPR) қызметінде белсенді болды. Беккерс католик отбасында тәрбиеленген. 1973 жылы ол PPR басқармасына төрағаның орынбасары ретінде кірді. 1974 жылы ол PPR төрағасы болып сайланды.

Саяси мансап

1977 жылы Беккерс ППР-дің тізімдік жетекшісі болып сайланды. Бұл таңғаларлық жағдай еді, өйткені ол сол кезде парламент мүшесі емес еді. Жас Беккерс жас сайлаушылар арасында сол кездегі саяси көшбасшы Бас де Гей Фортманнан жақсы нәтижелер көрсетеді деп күтілді. Ол голланд саясатындағы алғашқы әйел тізімдік жетекші болды. 1977 жылғы сайлауда ППР жеті орынның төртеуін жоғалтты. Беккерс саяси көшбасшылығын сақтап, 1981, 1982 және 1986 жылдарғы сайлауларда ППР-ға жетекшілік етті. Бұл сайлауларда партия екі-үш орынға ие болды. Оның басшылығымен ППР PvdA-мен байланысын үзіп, PSP, CPN және EVP сияқты солшыл партияларға бет бұрды. ППР үкімет құруға қызығушылық танытпады, орнына өз идеалдарын жариялауды жөн көрді. 1989 жылы ППР осы солшыл партиялармен бірігіп, GroenLinks партиясын құрды. Беккерс жаңа құрылымның тізімдік жетекшісі болып сайланды. 1989 жылғы сайлауда GroenLinks көңіл көншітпейтіндей 6 орын ғана алды. Беккерс 1993 жылға дейін GroenLinks партиясының саяси жетекшісі болды, содан кейін жаңа буынға жол берді. Ол партияның саяси жетекшісі болып он алты жыл қызмет етті. 1993 жылы парламенттен кеткен кезде премьер-министр Любберс оны мақтап: «Сіз үкіметке көп қиындықтар туғыздыңыз» деді. Парламентте Беккерс органикалық егіншілік пен бейбітшілікті қолдауға ерекше мән берді.

Кейінгі мансап

Саясаттан кеткеннен кейін Беккерс жасыл үкіметтік емес ұйымдардың қызметіне қатысты: ол 1993 жылдан 2004 жылға дейін органикалық егіншілікті қолдаумен айналысқан Platform Biologica ұйымының төрағасы болды. 1994 жылдан бастап он жыл бойы Табиғат және қоршаған ортаны қорғау қорына төрағалық етті. 2004 жылы осы лауазымдардан босағаннан кейін Оранж-Нассау орденінің офицері атанды. Содан кейін ол кеңесші кеңестерде бірнеше лауазымды иеленді, мысалы, жасыл Triodos банкі мен Вагенинген университетінің ғылыми-зерттеу орталығында. 2006 жылы Беккерс ұзаққа созылған аурудан кейін дүние салды. Оның өлімінен кейін ол шынайы, мейірімді және идеалистік саясатшы ретінде еске алынды, ол бүгінгі телеарналардағы саяси көріністерден мүлдем бөлек болды.

Жеке өмір

Беккерс үйленген және үш баласы болған, олардың біреуі асырап алынған. Беккерс өмірінің көп бөлігін Линг өзеніне жақын Ваденойенде өткізді. Ол жылдар бойы өзенге қарсы үлкен бөгеттер салуға қарсылық көрсетті. Айырықша жағдай, 1995 жылы бөгеттер өзенді тоқтатуға жеткіліксіз болуы мүмкін деген болжаммен оны үйінен эвакуациялауға тура келді.