Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Израильде туған американдық химик
Israeli born American chemist
Александр Пайнс (22 маусым 1945 жылы туған) – американдық химик. Ол Калифорния университеті, Беркли, Гленн Т. Сейборг атындағы зейнеткер профессор, Канцлердің зейнеткер профессоры және Калифорния университеті, Беркли, Калифорния квантитативтік биоғылымдар институтының (QB3) және биоинженерлік кафедрасының профессоры. 1945 жылы дүниеге келген ол Оңтүстік Родезияда (қазіргі Зимбабве) Булавайо қаласында өсті және Израильдегі Иерусалим еврей университетінде математика мен химияны оқыды. 1968 жылы АҚШ-қа келген Пайнс 1972 жылы М.И.Т.-де химиялық физика саласы бойынша философия докторы ғылымының кандидаты атағын алды және сол жылы Беркли университетінің профессорлық құрамына қосылды.
Alexander Pines (born June 22, 1945) is an American chemist. He is the Glenn T. Seaborg Professor Emeritus, University of California, Berkeley, Chancellor's Professor Emeritus and Professor of the Graduate School, University of California, Berkeley, and a member of the California Institute for Quantitative Biosciences (QB3) and the Department of Bioengineering. He was born in 1945, grew up in Bulawayo in Southern Rhodesia (now Zimbabwe) and studied undergraduate mathematics and chemistry in Israel at Hebrew University of Jerusalem. Coming to the United States in 1968, Pines obtained his Ph. D. in chemical physics at M. I. T. in 1972 and joined the UC Berkeley faculty later that year.
Зерттеу
Пайнз – сұйық емес үлгілердің ядролық магниттік резонанс (ЯМР) спектроскопиясын дамыту және қолдану саласындағы алғашқылардың бірі. Ол ерте жұмыстарында көп дене спиндік жүйелерде диполь-диполь байланыстарының уақытты кері бұруын көрсетті және қатты денелердегі көміртек-13 сияқты азын спиндердің жоғары сезімталдығымен, қиылыс поляризациялық ЯМР-ді (протондық күшейтілген ядролық индукциялық спектроскопия) енгізді, осылайша химиядағы қазіргі заманғы қатты күйдегі ЯМР дәуірін бастауға үлкен үлес қосты. Ол сонымен қатар көп квантты спектроскопия, адиабатикалық sech/tanh инверсиялық импульстар, нөлдік өрістегі ЯМР, қос айналу және динамикалық бұрыш айналу, импульстік тізбектер мен кванттық бақылау үшін итерациялық карталар және кванттық геометриялық фаза салаларын дамытты. Оның оптикалық сорғылау және қиылыс поляризациясын біріктіруі, лазерлік поляризацияланған ксенон арқылы беттердің күшейтілген ЯМР-ін, сондай-ақ ерітінді ЯМР және магниттік-резонанстық томографияның (МРТ) селективті "жарықтандыруын" байқауға мүмкіндік берді. Ол зейнеткерлікке шыққанға дейін оның бағдарламасы екі толықтыратын құрамдас бөліктен тұрды. Біріншісі – молекулалық құрылымды, ұйымдастырылуын және функциясын зерттеу үшін ЯМР және МРТ-ның қолданылуын кеңейту және мүмкіндіктерін арттыру мақсатында жаңа тұжырымдамалар мен әдістерді қалыптастыру. Осы жұмыстардың нәтижесінде пайда болған әдістемелердің мысалдары: жаңа поляризация және анықтау әдістері, ex situ және мобильді ЯМР және МРТ, лазерлік поляризацияланған ЯМР және МРТ, функционалды ЯМР биосенсорлары және молекулалық бейнелеу, өте төмен және нөлдік өрістегі SQUID ЯМР және МРТ, лазерлік магнитометрлер арқылы күшейтілген ЯМР және МРТ-ны қашықтан анықтау, сондай-ақ кезекті материалдар арқылы сұйықтық ағыны және "микрофлюидтік химия және чиптегі ЯМР/МРТ". Оның зерттеу бағдарламасының екінші бөлігі химия, материалдар ғылымы және биомедицина салаларындағы мәселелерді шешу үшін осындай жаңа әдістерді қолдануды қамтиды. Ол 1999 жылы Америкалық химия қоғамының химиялық зерттеулердегі жетістіктері үшін Ф.А. Коттон медалін алды. 2005 жылы Францияның Шамони қаласында Пайнстың 60 жылдық мерейтойына арналған Ампер симпозиумы өткізілді, ал 2008 жылы оған Еуропалық магниттік резонанс конференциясында Рассел Вариан сыйлығы табысталды. (Бұрынғы Вариан сыйлығының иегерлері: Жан Джиннер, Эрвин Хан, Николаас Блумберген, Джон С. Во және Альфред Г. Редфилд.) Пайнс сонымен қатар көптеген оқытушылық наградалармен марапатталды, оның ішінде Калифорния университетінің ерекше оқытушылық сыйлығы да бар. Ол АҚШ Ұлттық ғылым академиясының, Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі және Корольдік қоғамның (Лондон) шетелдік мүшесі; Вайцман ғылым институтының, Поль Сезанн университетінің, Париж университетінің және Рим университетінің құрметті докторы, сондай-ақ Халықаралық магниттік резонанс қоғамының бұрынғы президенті.
Pines is a pioneer in the development and applications of nuclear magnetic resonance (NMR) spectroscopy of non liquid samples. In his early work, he demonstrated time reversal of dipole dipole couplings in many body spin systems, and introduced high sensitivity, cross polarization NMR of dilute spins such as carbon 13 in solids (Proton Enhanced Nuclear Induction Spectroscopy), thereby helping to launch the era of modern solid state NMR in chemistry. He also developed the areas of multiple quantum spectroscopy, adiabatic sech/tanh inversion pulses, zero field NMR, double rotation and dynamic angle spinning, iterative maps for pulse sequences and quantum control, and the quantum geometric phase. His combination of optical pumping and cross polarization made it possible to observe enhanced NMR of surfaces and the selective "lighting up" of solution NMR and magnetic resonance imaging (MRI) by means of laser polarized xenon. Until he retired to emeritus status, his program was composed of two complementary components. The first is the establishment of new concepts and techniques in NMR and MRI, in order to extend their applicability and enhance their capability to investigate molecular structure, organization and function from materials to organisms. Examples of methodologies emanating from these efforts include: novel polarization and detection methods, ex situ and mobile NMR and MRI, laser polarized NMR and MRI, functionalized NMR biosensors and molecular imaging, ultralow and zero field SQUID NMR and MRI, remote detection of NMR and MRI amplified by means of laser magnetometers, and miniaturization including fluid flow through porous materials and "microfluidic chemistry and NMR/MRI on a chip". The second component of his research program involves the application of such novel methods to problems in chemistry, materials science, and biomedicine. He was awarded the F. A. Cotton Medal for Excellence in Chemical Research of the American Chemical Society in 1999. In 2005, an Ampere Symposium was held in honor of Pines' 60th birthday in Chamonix, France, and in 2008, he was awarded the Russell Varian Prize at the European Magnetic Resonance Conference. (Previous Varian Prizes winners: Jean Jeener, Erwin Hahn, Nicolaas Bloembergen, John. S. Waugh, and Alfred G. Redfield.) Pines has also been recognized by numerous teaching honors, including the University of California's Distinguished Teaching Award. He is a member of the U. S. National Academy of Sciences, the American Academy of Arts and Sciences and a Foreign Member of the Royal Society (London); he is Doctor Honoris Causa at the Weizmann Institute of Science, Universite Paul Cezanne, University of Paris and the University of Rome, and past President of the International Society of Magnetic Resonance.