Канадалық бейсболшы Джон Маклиннің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық бейсболшы

Джон Баннерман Маклин (18 шілде 1881 жылы туған, 24 наурыз 1921 жылы қайтыс болған) – 1901 жылдан 1915 жылға дейін Канаданың кәсіби бейсбол ойыншысы (ұстаушы). Бас лигадағы жылдары ол бес түрлі командада ойнады. Карьерасын «Бостон америкалықтары» командасымен бастаған, ал соңғы кәсіби ойынын 1915 жылғы 6 маусымда «Нью-Йорк гиганттары» командасымен өткізді. Маклин – Бас лига тарихындағы ең бойы биік ұстаушылардың бірі, оның бойы 6 фут 5 дюйм (шамамен 195 см) болған. Ауыр ішімдікке және зорлыққа бейімділігімен танымал болған Маклиннің карьерасы 1915 жылы «Нью-Йорк гиганттары» командасының бас жаттықтырушысы Джон Макгроумен және команда скауты Дик Кинселламен болған төбелес салдарынан аяқталды. Соңғы рет бас лигада ойнағаннан кейін алты жыл өткен соң ол барменнің қолынан қаза тапты.

Ерте өмір

Маклин Нью-Брансуиктің Фредериктон қаласында дүниеге келген. Ол, бейсболшы жұлдызы Нэп Ладжойге берілген екінші лақап атымен байланысты, «Ларри» деген лақап атымен танымал болды, оған Маклин ұқсайтын еді. 1901 жылы Маклин мен Фред Митчелл Нью-Брансуиктің Сент-Джон қаласындағы жергілікті командада ойнап жүргенде, оларды «Бостон Ред Сокс» жаңадан құрылған командасы байқап, оларға келісімшарт жасады.

Ойын мансабы

1903 жылғы 12 желтоқсанда Маклин "Кардиналдар тарихындағы ең нашар саудалардың бірі" деп сипатталған сауда арқылы "Кабс" клубынан "Кардиналдарға" ауыстырылды. Маклин көп мөлшерде "Браунс-Мюл" темекісін шайнағаны және жүгері арағын көп ішкені мәлім болды. 1905 жылы Тынық мұхиты жағалауы лигасының "Портленд Биверс" клубымен келісімшарт жасағанда, ол да алкогольге тәуелді болған "Нэд Гарвин" атты тастаушымен бір командада ойнады. Бейсбол жазушысы Деннис Снеллинг бұл тастаушы-қақпашы жұбы "ойын тарихындағы ең тұрақсыз жұптардың бірі" болды деді. 1906 жылы Маклин тағы да "Портлендпен" 1400 долларлық жылдық жалақымен келісімшарт жасады. Маклиннің әйелі жалақыға наразылық білдірді және "Портленд" иесі Уильям Уоллес МакКреди Маклиннің құнына сай жалақы төлемейтінін айтты. Ол "Альтуна" қаласындағы екінші лига командасы оны жылына 2400 долларға алуға дайын екенін мәлімдеді. Маклин 1906 жылы "Портленд Биверс" сапында 88 ойын өткізіп, .355 көрсеткіш жасады. Команда Тынық мұхиты жағалауы лигасының жеңімпазы атанды, екінші орын алған команда жеңімпаздан 21 ойын қалып қойды. Сол жылы "Цинциннати" қаласында болған мас күйіндегі оқиға Маклиннің "Букингем" қонақ үйінің шөгіршігіне секіріп түсуімен аяқталды, нәтижесінде менеджер "Кид Николс" оны екінші лигаға қайтаруға мәжбүр болды. "Мен Ларриге жақсы тастай аламын, бірақ оны бір тиынге де бағалай алмаймын", - деді Николс. 1910 жылғы маусымға дейін "Редс" клубы Маклинды Арканзас штатының "Хот-Спрингс" қаласындағы жаттығу лагерінде команда ережелерін бұзғаны үшін дисквалификациялады. Бұл шешімге жауап ретінде Маклин клубтан "отставка туралы хат" жазды. Оның отставкасы қабылданды, бірақ кейіннен төмендетілген жалақымен ойнау және маусымның алғашқы аптасын өткізіп отыру шартымен командаға қайта оралуына рұқсат берілді. 1913 жылдың тамызында Маклин "Сент-Луис Кардиналс" клубынан "Нью-Йорк Джайентс" клубына "Док Крандалл" айырбас құнымен ауыстырылды. "Майерс" команданың негізгі қақпашысы болды, бірақ 1913 жылғы плей-офф кезінде жарақат алғандықтан Маклин 1913 жылғы Әлем сериясында бес ойын өткізді. Маклин Нью-Брансуик штатында туған және Әлем сериясында ойнаған алғашқы ойыншы болды.

On December 12, 1903, McLean was traded from the Cubs to the Cardinals in what has been described as "one of the worst trades in Cardinals history." McLean was known to chew large amounts of Brown's Mule tobacco and was a heavy drinker of corn whiskey. When he signed with the Portland Beavers of the Pacific Coast League in 1905, he became teammates with a pitcher who also struggled with alcohol use, Ned Garvin. Baseball author Dennis Snelling said this pitcher catcher combination formed "one of the most volatile batteries in the history of the game." In 1906, McLean signed with Portland again for a $1400 annual salary. McLean's wife publicly voiced her objection to the salary and said Portland owner William Wallace McCredie was not paying McLean consistent with his value. She said the minor league team in Altoona was willing to sign him for $2400 per year. McLean did play in 88 games with the 1906 Portland Beavers and hit .355. The team won the Pacific Coast League; the second place team was 21 games out of first place. A drinking incident with Cincinnati that year ended with McLean jumping into the fountain at the Buckingham Hotel, which resulted in McLean being demoted back to the minor leagues by manager Kid Nichols. "I can pitch to Larry real good, but I can't manage him worth a dime," Nichols said. Before the 1910 season, the Reds suspended McLean after he violated team rules during spring training at Hot Springs, Arkansas. In response to the suspension, McLean wrote a "letter of resignation" from the club. His resignation was accepted, although he was later allowed to rejoin the team with the caveats he would play for a reduced salary and would sit out the first week of the regular season. In August 1913, McLean was traded from the St. Louis Cardinals to the New York Giants in exchange for Doc Crandall. Chief Meyers was the Giants' primary catcher, but was injured during the 1913 postseason, so McLean played five games in the 1913 World Series. McLean was the first player born in New Brunswick to appear in a World Series.

Карьерасын аяқтаған жекпе-жек

1915 жылдың маусым айында Маклин «Гиганттар» командасының бас жаттықтырушысы Джон Макгроумен және скаут Дик Кинселламен төбелес жасады. Маклин жақында дене жағдайын ұстамағаны үшін он күнге дисквалификацияланған еді. Ол Кинселлаға ашулы болды, себебі скаут Макгроуды оны дисквалификациялауға көндірді деп ойлады. Маклин және бірнеше досы команданың қонақ үйінің вестибюліне кіріп, Кинселлаға шабуылдады. Төбелес күшейіп, Кинселла Маклиннің басына орындықпен соқты, ал бірнеше команда мүшелері Маклинды ұстауға тырысты. Кейін Маклин және оның достары көлікпен қашып кетті. Маклиннің ойынға қатысу уақыты 1913 жылдан бері азайып келе жатқан еді. Маклин командадағы орнын қайтаруға тырысқанына қарамастан, бас жаттықтырушы Майерс Маклиннің жұмыстан босатылғаннан кейін команданың қақпашылық міндетін толыққанды өз мойнына алды және Маклин енді ешқандай ірі лига ойынында ойнамады. Өзінің он үш жылдық карьерасында Маклин .262 орташа ұпай жинады, оның ішінде алты хоум-ран және 862 ойында 298 RBI көрсетті.

Өлім

1921 жылы 24 наурызда Маклин Бостонда, салонның басшысы оны атып өлтірді. Өлімінен бір күн бұрын ол тәртіпсіз мінез көрсетіп, барменді салоннан қуған. 24 наурыз күні кешке Маклин қайтып келгенде, басшы оған темекі бермегеніне ренжіді. Басшының айтуынша, Маклин досы Джек Маккартидің көмегімен бардың үстінен өтуге тырысқанда, ол оқ атқан. Кейін басшы бір жылға бас бостандығынан айырылды.

Мұра

Маклин 1937 жылғы Бейсбол Даңқы залы сайлауында бір дауыс алды. Ол 2000 жылы Нью-Брансуик спорттық Даңқы залына, ал 2006 жылы Канада Бейсбол Даңқы залына енгізілді. 2 метр бойы бар Маклин көп жыл бойы үлкен лига тарихындағы ең биік қақпашы ретінде рекордты сақтап келді.