Кіріспе

Бактериялар туысы Alcaligenes – Burkholderiales ордеріне жататын, грам-теріс, ауадағы оттекті пайдаланатын, таяқша тәрізді бактериялар туысы.

Тарих

А. faecalis типтік түрі алғаш рет 1896 жылы Йоханнес Петрушкий ескірген сырадан бөліп алынды. Алайда, ресми сипаттама тек 1919 жылы Кастеллани мен Чалмерспен аяқталды. Alcaligenes атауы араб және грек тілдерінен шыққан және "сілтеқыш өндіруші" деген мағынаны білдіреді. Бұрын бірнеше түр Alcaligenes туысына жатқызылған, бірақ кейіннен олар тиістірек туыстарға көшірілді. A. aestus, A. aquamarinus, A. cupidus, A. pacificus және A. venustus алғаш рет Deleya туысына қайта жіктеліп, кейіннен гаммапротеобактериялар класындағы Halomonas туысына біріктірілді. Басқа түрлер Burkholderiales ордені ішінде қайта жіктеліп орналастырылды. A. denitrificans, A. piechaudii, A. ruhlandii және A. xylosoxidans қазіргі уақытта Achromobacter, A. latus Azohydromonas, A. eutrophus Wautersia және A. paradoxus Variovorax туыстарына жатқызылған.

Морфология және биохимия

Алкалигендер түрлері таяқша тәрізді, кокк таяқшалары немесе кокктер болып келеді, олардың мөлшері шамамен 0,5–1,0 x 0,5–2,6 мкм. Жұқа таяқшалары сәл иілген, спора түзбейді, капсула құрайды. Олар көбінесе амфитрихті жалаушаларымен қозғалмалы, бірақ сирек жағдайда қозғалмайды. Олар әдетте түссіз болады. Алкалигендер түрлері міндетті түрде ауада тыныс алады, бірақ кейбір түрлері нитрат болғанда анаэробты тыныс алуға қабілетті. Олар ашымайды. Алкалигендер түрлері стандартты емес аминқышқылдарын өнеркәсіптік өндіру үшін қолданылған.

Биология және патогенез

Алкалигендер түрлері көбінесе топырақ пен суда, шіріген материалдарда және сүт өнімдерінде кездеседі. A. faecalis омыртқалы жануарлардың ішектерінде жиі табылады және адамдардың 5-19% құрамында зиянсыз сапрофит ретінде кездеседі. Alcaligenes түрлерінен туындайтын инфекциялар сирек және көбінесе мүмкіндікті пайдаланушы болып табылады. A. faecalis иммундық қабілеті төмендеген науқастарда инфекциялық гемодиализ немесе тамыр ішілік сұйықтық арқылы нозокомиялық бактериялық сепсиске шақыратын белгілі бір фактор болып табылады. Alcaligenes-ке байланысты enteric қызбасы, ішек тіршілігі, цистит, созылмалы іріңді орта құлақ қабынуы, абсцесс, артрит, пневмонит және эндокардит жағдайлары, соның ішінде құйрықтардан жұққан зооноздық инфекциялар туралы хабарлар бар. Дегенмен, ең көп таралған A. cylosoxidans штаммы кейіннен Achromobacter тұқымына көшірілді. A. faecalis инфекциясы көбінесе қолданылатын антибиотиктерге жоғары төзімділікке байланысты емдеуде қиындықтар тудыруы мүмкін.